ပိုင်ရှောင်း

လူတိုင်းအတွက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာ ဖြစ်နေတဲ့ သံသွားသင်းခွေချပ်ဟာ သူ့ရဲ့ဝမ်းဗိုက်ကို လှီးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သေပြီးသား ဖြစ်သွားသလို မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေပါတော့သည်။

လုရွှမ်သည် သံပုံးကိုယူကာ စီးကျနေသော သွေးများကို ခံထားလိုက်သည်။ ပထမတော့ သွေးက နီရဲနေပြီး ခဏကြာမှ အနီရောင် တောက်သွားသည်။

နီရဲတောက်တောက် ထွက်လာသော သွေးများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လုရွှမ်သည် အမှတ်တစ်ခုကို တံဆိပ်ခတ်ရန် သူ့လက်ချောင်းကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြင်ပအနာပျောက်ဆေးဆီ တချို့ကို ထုတ်ကာ ဒဏ်ရာကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ထူးဆန်းတာက ဒီဆေးအဆီတွေကို လိမ်းလိုက်တဲ့အခါ သွေးစီးဆင်းမှု ချက်ချင်းရပ်သွားပြီး ပကတိမျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ဒဏ်ရာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကောင်းလာပါတော့သည်။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်.. ဆယ်ရက်ပြီးရင် ငါဒီကို လာခဲ့မယ်!"

ဒါကိုဖြေရှင်းပြီးနောက် လုရွှမ်က သံသွား သင်းခွေချပ်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို အနားပေးဖို့အတွက် ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဤအခိုက်တွင် သင်းခွေချပ်သည် သွေးအလွန်အကျွံ ကျခြင်းကြောင့် အနည်းငယ် နှေးကွေးနေပုံ ရသော်လည်း ၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အပြည့်ဖြင့် ခြေချင်းချိတ်မှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ၎င်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

သင်းခွေချပ်သည် ဟောက်သံ ထွက်လာပြီး ၎င်း၏လျှာကြီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လုရွှမ်လက်ကို လျှက်လိုက်သည်။

"အာ"

ဒီမြင်ကွင်းက ခန်းမသခင်ဖုန်းရဲ့ မျက်လုံးထဲကို ရောက်သွားတော့ သူ မူးလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သံသွားသင်းခွေချပ်သည် အလွန်မာနထောင်လွှားသည်။ သူတို့နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးခဲ့ပေမယ့် ယဉ်ပါးရန် နေနေသာသာ ခေါင်းပင်မော့မလာပေ။

ကောင်လေးက ဗိုက်ထဲမှာ ဓားနဲ့ထိုး၊ ဒဏ်ရာကြီးကြီးနဲ့ လှီးဖြတ်ပြီး သွေးတွေ အများကြီး ထွက်နေပေမယ့် ဒီကောင်ကြီးက ခွေးလေးတစ်ကောင်လို ပြုမူနေ၏။

ဒီကောင်က စော်ကားခံရတာကိုများ သဘောကျနေတာလား? ဤလှည့်ကွက်ကို အသုံးပြု၍ စွမ်းအားကြီးသော ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အခါမှာရော အသုံးဝင်နိုင်ပါ့မလား။

"ခန်းမသခင်ဖုန်း... စောစောက ကျုပ်ပေးခဲ့တဲ့ စာရင်းအတိုင်း စုဆောင်းပြီး တစ်နေ့တစ်ခါ သူ့ဆီအချိန်မီ ပို့ပေးပါ!"

လုရွှမ်က သံပုံးကို ကိုင်ထားလျက် လှောင်အိမ်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ!"

ခန်းမသခင်ဖုန်း အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒီအချိန်မှာ သူ့ရှေ့က လူငယ်လေးဟာ သူတို့ထက်သာလွန်တဲ့ သားရဲတွေကို ထိန်းကျောင်းနိုင်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ လူတိုင်း သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

အဂ္ဂိရတ်ဆရာများကဲ့သို့ သားရဲလေ့ကျင့်ပေးသူများသည် မြင့်မြတ်သော အထက်တန်းအဆင့်ရှိသည်။ လုရွှမ်သည် သူတို့လောက် မသန်မာသော်လည်း သူသည် သားရဲဘာသာ စကားပြောတတ်သည့် သားရဲလေ့ကျင့်ပေးသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ယင်းတစ်ခုတည်းက သူတို့ကို နာခံစေနိုင်၏။

"ကျုပ်အရင်ပြန်ပြီး ဆယ်ရက်နေရင် ပြန်လာခဲ့မယ်!"

လုရွှမ်က ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"ကောင်းပါပြီ!"

ခန်းမသခင်ဖုန်း အလျင်စလို ခေါင်းထပ်ညိတ်လိုက်သည်။ ဒီကိုလာတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သံသွားသင်းခွေချပ်ကို ယဥ်ပါးလာအောင် ထိန်းကျောင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာရန် ဖြစ်သည်။ ဒီအချိန်မှာ ဒီကောင်ကြီးက လုရွှမ်ကို လက်နက်ချသွားပြီဆိုတော့ အားလုံးက စကားစဲပြီး ခြံအပြင်ကို အနီးကပ် လိုက်လာကြပါ၏။

"ဒီသံသွားသင်းခွေချပ်က ယဉ်ဖို့မလွယ်ဘူး..."

ခြံဝင်းထဲက ထွက်လာတဲ့ လူငယ်ကို မြင်တော့ အပြင်မှာ ရပ်နေတဲ့ မော့ချုံက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အပြေးအလွှား ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ လာပေမယ့် မရောက်ခင်မှာ သူ့နောက်ကနေ ထွက်လာတဲ့ လူတစ်စုကို တွေ့လိုက်ရတော့ ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ရသည်။

"ခန်းမသခင်... အကြီးအကဲကောင်း"

ဒီလူတွေကိုမြင်တော့ မော့ချုံ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သံသယတွေ အပြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သူရဲကောင်းများ၏ အနေအထားသည် အလွန်ရှင်းလင်းပါသည်။ ရှေ့တွင် လျှောက်လှမ်းခြင်းသည် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤလုရွှမ်သည် အကဲဖြတ်မှုကို အောင်မြင်ပြီး သားရဲထိန်းကျောင်းသူ ဖြစ်လာလျှင်ပင် ခန်းမသခင်နှင့် အခြားသူများ ရှေ့မှ မည်သို့ လျှောက်လှမ်းနိုင်မည်နည်း။

"မော့ချုံ... လူကြီးမင်းလုရွှမ် ထွက်သွားလို့ရအောက် ရထားလုံးနဲ့ မြင်းတွေကို မြန်မြန် ပြင်လိုက်!!"

အံ့သြနေစဉ်တွင် ခန်းမသခင်ဖုန်း၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်မအခုပဲ အဆင်သင့် ပြင်လိုက်ပါ့မယ်"

မော့ချုံ မြန်မြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေမယ့် သူမ ရုတ်တရက် အေးခဲသွားချိန်မှာတော့ သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်လာပြီး သူမရဲ့ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းမျက်နှာပေါ်မှာ မယုံနိုင်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်းလုရွှမ်တဲ့လား?"

"လူကြီးမင်း" သည် "အကြီးအကဲ" နှင့် တူညီသော လေးစားမှု ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် တစ်ဖက်လူကို အလွန်လေးစားရပြီး သူ့ထက် နိမ့်ကျသွားပြီဟု ထင်မြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ကို သူမက လူကြီးမင်းလုရွှမ်လို့ ခေါ်တာက အဆင်ပြေပေမယ့် ဒီလူငယ်က တကယ့် သားရဲကို ထိန်းကျောင်းတဲ့ ဆရာကြီး ခန်းမသခင်ဆီကတောင် လူကြီးမင်းလို့ အခေါ်ခံရတယ်တဲ့လား။

ခန်းမသခင်ဖုန်းသည် ပေရွှီးအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး သားရဲထိန်းသူ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်ဆရာဟု လူသိများသော အကြီးအကဲကောင်းပင်လျှင် သူနှင့်တွေ့သောအခါတွင် သူ့ကိုမကျော်ဝံ့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဆယ့်ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ၁၇နှစ်အရွယ် ကောင်လေးကို လူကြီးမင်းလို့ ခေါ်နေပြီ။

မော့ချုံသည် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်ခြင်းကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"မြန်မြန် မသွားသေးဘူးလား!"

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မော့ချုံသည် ခန်းမသခင်ဖုန်း၏ ကြိမ်းမောင်းမှုကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ ခန်းမသခင်ဖုန်းသည် လူငယ်လေး၏ နောက်တွင် ရိုသေလေးစားသော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ဒါကိုမြင်တော့ မော့ချုံ မနေဝံ့တော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားပြီး ရူးသွပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လုရွှမ်သည် သံသွား သင်းခွေချပ်ကို ထိန်းကျောင်းနေစဥ် ယင်းယန်အကယ်ဒမီ ပြင်ပဂိုဏ်း၏ တပည့်များ နေထိုင်သည့် ကြီးမားသော ဝင်းကြီး တစ်ခုထဲတွင်တော့။

"အောင်ပွဲအတွက် စီနီယာပိုင်ရှောင်းကို ဂုဏ်ယူပါတယ်!"

ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ ကျောင်းသားတွေက ခြံဝင်းရှေ့မှာ နှစ်တန်းစီ ရပ်နေကြပြီး အားလုံးက စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

"ဟားဟား... အဲ့လောက်ထိ မလိုပါဘူးကွာ... မင်းတို့က ငါ့အပေါ် သစ္စာရှိရင် အကျိုးကျေးဇူးတွေ သေချာပေါက် ရလိမ့်မယ်!"

လူအုပ်ထဲတွင် အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်တစ်ယောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်သည် ကြီးမားသော မျက်နှာဖြူ ကျားကြီး၏ နောက်ကျောတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ကြီးစိုးသော အရိပ်အယောင်ကို လွှမ်းခြုံကာ လူကို လေးစားစေနိုင်သည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက သာလွန်ပြီး ကျားလည်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှ၏။ ထိုသူသည် အပြင်ခန်း ကျောင်းသားများထဲက နံပါတ်၃ ပိုင်ရှောင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျားသည် အဆင့်၇ အထွတ်အထိပ်တွင် ကြီးမားသော မျက်နှာဖြူကျားကြီး ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာပိုင်ရှောင်း!"

လူတိုင်းက ဂါဝရပြုလိုက်ကြသည်။

"စီနီယာပိုင်ရှောင်း... စီနီယာ ကျွန်တော့်အတွက် လက်တုံ့ပြန်ပေးပါ!"

ခြံဝင်းထဲကို မျက်နှာဖြူ ကျားကြီး မဆင်းသက်ရခင်မှာ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ပိုင်ရှောင်း ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လူငယ်တစ်ယောက် ငိုယိုပြီး သူ့ဆီ ပြေးလာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူငယ်လေး၏ မျက်နှာသည် ရောင်ရမ်းနေပြီး သွားအများအပြား ပျောက်ဆုံးနေသည်။ ထိုသူမှာ ပိုင်ရှောင်းရဲ့ နံပါတ်တစ် သစ္စာစောင့်သိတဲ့ နောက်လိုက်ဖြစ်တဲ့ အပြင်ခန်းက အဆင့်၁၀ ဟွမ်ချောင်ပဲ ဖြစ်လေသည်။

လုရွှမ်သည် အရင်တစ်ခါ တိုက်ပွဲတုန်းက ပါးစပ်ကို အကြိမ် ၁၀၀လောက် ရိုက်နှက်ခဲ့လို့ ဒဏ်ရာက အပြည့်အဝ မသက်သာသေးပေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ?"

သူ့အသွင်အပြင်ကို မြင်တော့ ပိုင်ရှောင်းရဲ့ အမူအရာက မည်းမှောင်သွား၏။ ဟွမ်ချောင်သည် သူ့လက်အောက်ခံ ဖြစ်သည်ကို လူတိုင်းသိကြပြီး ယခု ဤကဲ့သို့ အရိုက်ခံရခြင်းသည် သူ့မျက်နှာကို ပါးရိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"လုရွှမ်လို့ ခေါ်တဲ့ ကျောင်းသားအသစ်ပါ... သူက အရမ်းမာနကြီးတယ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ကျွန်တော့် အခန်းကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဒီလိုဖြစ်အောင်လည်း လုပ်လိုက်တယ်... စီနီယာ ကျွန်တော့်အတွက် လက်တုံ့ပြန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

ဟွမ်ချောင်က ငိုယိုပြီး အော်ဟစ်လေသည်။

"သူတို့ကို မင်းက ငါ့လက်အောက်ကလို့ မပြောဘူးလား?"

ပိုင်ရှောင်းက အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ကျွန်တော် ပြောခဲ့ပါတယ်.... ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်လေး ပြောတာက..."

ဟွမ်ချောင်က တစ်စုံတစ်ရာ မပြောဝံ့သလို တုန်လှုပ်သွားသည်။

"သူဘာပြောလိုက်တာလဲ? မြန်မြန်ပြော!"

ပိုင်ရှောင်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရာ မမြင်နိုင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ထွက်လာပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေအားလုံး အသက်မရှူဝံ့အောင် ကြောက်ရွံံ့လာကြသည်။

"သူပြောတာက ပိုင်ရှောင်းက ဘယ်လိုမျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ပြဿနာလာရှာရင်တော့ မျက်နှာကို အခုလိုမျိုး အရိုက်ခံရမယ်တဲ့"

ဟွမ်ချောင် သူ့သွားတွေကို ကြိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ သူနှင့် လုရွှမ်သည် သဘောထား ကွဲလွဲနေသည်မှာ ကြာလှပြီမို့ ပိုင်ရှောင်းကိုပါ ရေထဲသို့ ဆွဲချပစ်လိုက်သည်။

"အတင့်ရဲလိုက်တာ!"

ဒီစကားကြားတော့ ပိုင်ရှောင်းရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ထွက်လာကာ သူ့ရှေ့က လေထုမှာလည်း အက်ကွဲကြောင်းတွေ ဖြာထွက်လာ၏။

"တော်တော်လေး သတ္တိကောင်းနေတာပဲ!! ဒီရက်ပိုင်း ငါ အကယ်ဒမီမှာ မရှိဘူးလို့ တချို့လူတွေက ငါ့ကို မေ့နေကြပြီ ထင်တယ်!"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပိုင်ရှောင်းမှာ လုံးဝ ဒေါသထွက်လာသည်။

"စီနီယာ... စီနီယာ ကျွန်တော့်အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး အဲဒီကောင်လေးကို သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း ပေးရမယ်နော်"

သူ ဒေါသထွက်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ဟွမ်ချောင်ဟာ သူ့ပန်းတိုင်ကို ရောက်သွားပြီ ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ဆက်ပြောလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ့လူတွေကို ဘယ်သူမှ အနိုင်ကျင့်လို့ မရဘူး!! လုံယိဖျင်နဲ့ ကျန်းရှောင်ချန်တောင် မရတာ... အသစ်ရောက်လာတဲ့ ခွေးအသစ်ဆို ပြောစရာတောင် မလိုဘူး!"

ပိုင်ရှောင်း ဟစ်အော်လိုက်သည်။ လုံယိဖျင်နှင့် ကျန်းရှောင်ချန်တို့သည် ယင်းယန်အကယ်ဒမီတွင် ပထမနှင့် ဒုတိယအဆင့်ရှိသော ကျောင်းသားနှစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အလောမကြီးပါနဲ့... ငါ့မှာ ကိုင်တွယ်စရာတွေ ကျန်သေးတယ် ပြီးသွားတဲ့အခါ မင်းအတွက် လက်တုံ့ပြန်ပြီး အကယ်ဒမီရဲ့ အပြင်ဘက် ဝင်းကို ပိုင်တဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ အဲဒီကလေးကို အသိပေးလိုက်မယ်!!"