ပိုင်ရှောင်းကို သတ်ခြင်း

"မိန်းကလေးမော့ချုံ ခန်းမသခင်က မင်းကို ကောင်းကောင်းကြီး တွေးပေးပေမယ့် ငါကောင်းရှန်က ပြုတ်ထားတဲ့ ငရုတ်သီးပျော့ မဟုတ်ဘူး!! ငါ့တပည့်တွေကို ရိုက်ချင်တိုင်း ရိုက်လို့ရနေတာ မဟုတ်ဘူး!"

အချိန်အတော်ကြာ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် ကောင်းရှန်၏ မျက်နှာသည် ကြမ်းတမ်းလာသည်။ ပိုင်ရှောင်းကို မော့ချုံ မသိတာက ပြဿနာမရှိ။ သူကတော့ သားရဲခန်းမမှာ ပထမအဆင့် သားရဲထိန်းသူ အနေနဲ့ ပေရွှီးမြို့မှာတော့ သူ့ကိုမသိတဲ့သူ မရှိပေ။

အဓိကအချက်မှာ ဤမော့ချုံသည် လှပရုံသာမက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်နေလေပြီ။ သူမသည် အဆင့်၉ သားရဲထိန်းသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခန်းမသခင်၏ အထင်ကြီးလေးစားမှုဖြင့် သားရဲခန်းမတွင်း အခြေအနေကို ထိန်းနိုင်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ မကြောက်ပေ။

သူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ဆရာ ၊ အကြီးအကဲကောင်း၏ တိုက်ရိုက် တပည့်ဖြစ်ပြီး ခန်းမသခင်ရှေ့တွင် စကားအနည်းငယ် ဆင်ခြင်နိုင်သည်။ မည်မျှပင် တန်ခိုးကြီးပါစေ မော့ချုံကို မကြောက်ပါ။

နောက်ဆုံးတော့ သူ့တပည့်ကို ဝက်ခေါင်းကဲ့သို့ အရိုက်ခံရတာကို အသိအမှတ် မပြုနိုင်တာကြောင့် လက်စားချေဖို့ လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိပါသည်။

"ဘာလဲ? ရှင်ကကျွန်မနဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်တာလား?" မော့ချုံ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုပါဘူး! ငါ အဲဒီကလေးရဲ့ အသက်ကို လိုချင်တယ်.... မင်း ဝင်မစွက်ဖက်ဘူးလို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ် မဟုတ်ရင် ခန်းမသခင်ဖုန်းရဲ့ မျက်နှာကို မထောက်ထားဘူးလို့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့!"

ကောင်းရှန်၏ မျက်လုံးများသည် လုရွှမ်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတွင် သူသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည့်အတွက် ပြဿနာသည် လုရွှမ်အမည်ရှိ ဤလူငယ်တွင် ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

မော့ချုံ၏နောက်တွင် သားရဲခန်းမ တစ်ခုရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို သိပ်မထိဝံ့သော်လည်း ယင်းယန် အကယ်ဒမီသို့ မကြာသေးခင်ကမှ ဝင်လာသော လူလေးတစ်ဦးကိုတော့ လက်တွန့်နေမည်မဟုတ်။

"လုရွှမ်က ကျွန်မဧည့်သည်ပါ... ရှင်သူ့ကို ထိချင်ရင် ကျွန်မကို ဖြတ်ကျော်သွားမှရမယ်!"

မော့ချုံက လုံးဝလက်မခံပေ။

"ဒါဆိုရင် ကျုပ်အားမနာတာကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့"

သူ့မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ကောင်းရှန်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို မပြောတော့ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး မော့ချုံထံသို့ လက်ငါးချောင်းဖြင့် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဗုန်း!

အေးစက်သော အလင်းရောင်နှင့်အတူ လက်ငါးချောင်းတို့သည် မော့ချုံ အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ရွေ့လျားနိုင်သော နေရာအားလုံးကို ချိတ်ပိတ်လိုက်တဲ့ ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဝိညာဥ်စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်!

ဤကောင်းရှန်သည်လည်း သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိထားပြီး ၎င်း၏ ခွန်အားကို ကြည့်ပြီး မော့ချုံထက်သာ၍ အားကောင်းသည်ကို တွေ့ရ၏။

"ဒါဆို ဆရာကောင်းရှန်ရဲ့ ခွန်အားကို စမ်းကြည့်ရအောင်!"

မော့ချုံသည် သူမမျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပဲ စူးစူးရဲရဲ အသံဖြင့် ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ပိုင်ရှောင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက သူမရဲ့ ခွန်အားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ သူမရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ခွန်အားတွေ ထွက်လာပြီး ပူလောင်နေတဲ့ နေရောင်ခြည်လို တောက်ပနေ၏။

ဝုန်း!

အင်အားနှစ်ခုသည် တပြိုင်နက် တိုက်မိကြပြီး မော့ချုံ၏ မျက်နှာသည် ဖျော့တော့သွားကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန် ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်က ထူးချွန်ပြီး ခွန်အားလည်း မနည်းသော်လည်း ဆရာကောင်းရှန် နှင့် ယှဉ်လျှင် သူမက နောက်ကျကျန်နေသေးသည်။

"ဒူးထောက်လိုက်တော့!"

အောင်မြင်စွာ လှုပ်ရှားပြီးနောက် ကောင်းရှန်သည် သူမ၏ ခွန်အားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်ကာ ကောင်းရှန် ပြုံး၍ ချွန်ထက်သော သံမဏိဓားကဲ့သို့ သူ၏ လက်ငါးချောင်းမှ သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

ဇိ!

စစ်မှန်သော ဝိညာဥ်စွမ်းအင်သည် လေထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ကာ ထွက်သက်ဝင်သက်က နှင်းခဲကဲ့သို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

မော့ချုံသည် အလွန်ထက်မြက်သော်လည်း သန်မာသော ခွန်အားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူမသည် ကောင်းရှန်၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်လာနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ၎င်း၏ အထောက်အထားနှင့် ပတ်သက်သော နောက်ကွယ်မှ ကောက်နှုတ်ချက်များကြောင့် မဟုတ်ပါက သူသည် တစ်ချက်ထပ် လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ သေသွားနိုင်သည်။

"လူယုတ်မာ... ငါ့တပည့်ကို မင်းက ထိပါးရဲတယ်ပေါ့!! ဒီနေ့ ငါတို့က မင်းစော်ကားလို့ရတဲ့ လူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိစေရမယ်!"

မော့ချုံကို ဖယ်ထုတ်ပြီးနောက် ကောင်းရှန်သည် လုံးဝမရပ်ဘဲ လုရွှမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွား၏။

"ဟမ့်!"

လုရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီကောင်းရှန်က ဆိုးလွန်းတယ်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ သားရဲတွေကို ထိန်းကျောင်းတဲ့ သခင်က တကယ်ကို ခွဲခြားမဆက်ဆံဘဲ သူရောက်လာတယ်။

စိတ်ထဲမှာ တခြားသူနဲ့ယှဥ်ရင် သူဟာ သန်မာတယ် ဆိုတာလည်း မှန်ပေမယ့် ဒီလူ့ခွန်အားကို ခံနိုင်ရည် မရှိနိုင်တော့တဲ့ အတွက် အရင်ဆုံး အမြန်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။

ဝေါင်း!

သူ ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကောင်းကင်အူသံကျားသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်ပြီး ဟောက်သံများကြားတွင် သံခြေသည်းများက ပြင်းထန်စွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဗုန်း!

လက်သီးနှင့် ခြေသည်းများ တိုက်မိပြီး ကောင်းရှန်၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။ သူက သန်မာတယ် ဆိုရင်တောင် ကောင်းကင်အူသံကျားကို တားဖို့ သိပ်မလုပ်နိုင်ဘူး။

"ငါ့တပည့်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတဲ့အထိ ဘယ်က သတ္တိတွေရလာလဲလို့ တွေးနေတာ လတ်စသတ်တော့ ဒီကောင်ကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သွားလို့ကိုး!"

ကောင်းကင်အူသံကျားရဲ့ အကူအညီကို မြင်တော့ ကောင်းရှန် မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ဤကျားကို လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ဖမ်းမိခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ဒေါသကို ထိန်းနိုင်စေရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ဒီလူငယ်ကို ဒီအချိန်မှာ မစဉ်းစားဘဲ ကူညီပေးတာက လူငယ်က သူ့ကိုယဉ်ပါးစေပြီး ရောင်းစားခံခဲ့ရတာ ဖြစ်မယ်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒီအကောင်ကြီးကို ထိန်းနိုင်မလား ဆိုတာကိုတော့ လုံးဝ မစဉ်းစားနိုင်တော့ဘူး။

သူ့အမြင်အရတော့ သူ့ရဲ့ကြီးကျယ် ခမ်းနားတဲ့ သားရဲတွေကို ယဉ်ပါးစေတဲ့ သခင်တွေတောင်မှ ဒီကောင်ကြီးကို မထိန်းနိုင်တာ လူငယ်တစ်ယောက်က သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းကျောင်းနိုင်ပါ့မလဲ။

"မင်းကို ကျောထောက် နောက်ခံထားလည်း အသုံးမဝင်ဘူး... ငါကောင်းရှန်က ဒီနေ့လူ သတ်ချင်နေတာ...ငါသတ်ချင်ရင် ကောင်းကင်ဘုရင်တောင်မှ ငါ့ကို မတားနိုင်ဘူး!"

ကောင်းရှန်သည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့် အတူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးကာ ကောင်းကင်အူသံကျားကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဝုန်း!

လေထဲတွင် ကြားပန်းငါးပွင့် ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဝိညာဥ်ချီသည် ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် တစ္ဆေနယ်ပယ် သိုင်းစွမ်းရည်။

ဒဏ္ဍာရီမှာ ဒီသိုင်းပညာကို ကောင်းကောင်းအောင်မြင်အောင် လေ့ကျင့်ထားနိုင်ပါက လက်ဖဝါး တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ကြာပန်းကိုးပွင့် ထွက်လာနိုင်တယ်လို့ ဆိုထားသည်။

ဤသိုင်းကွက်ဖြင့် ကောင်းရှန်ကို တိုက်ခိုက်သော ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများစွာသည် လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။

ဝေါင်း!

ကြာပန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျားဟောင်သံကို ဖမ်းဆုပ်ထားကာ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များသည် ဓားရောင်တောက်နေသည့် ပန်းပွင့်များကဲ့သို့ တစတစ ပျံတက်သွားသည်။

ဝေါင်း!

ကောင်းရှန်သည် သူ၏သိုင်းစွမ်းရည်ကို ပြသခဲ့ပြီး ကောင်းကင်အူသံကျားသည် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ဟောက်သံများ ကြားတွင် ကျားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖိထားခံရကာ ထူထဲသော ဝိညာဥ်စွမ်းအင်များကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းထင်းသွားသည်။

"ဟမ့်!"

မော့ချုံနှင့် ကောင်းကင်အူသံကျားကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ကောင်းရှန်သည် လုရွှမ်ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ လူသတ်ချင်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဒီရေကဲ့သို့ ထိုးတက်လာခဲ့သည်။

သူ့တပည့်ကို လူမြင်ကွင်းမှာ ပါးရိုက်လိုက်တာ သူ့မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ကောင်း မျိုးရိုးရဲ့ မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်တာကို ဘယ်လိုလုပ် လွှတ်ထားနိုင်ပါ့မလဲ။

"အကောင်ငယ်လေး အပြစ်တင်ချင်ရင်တော့ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုပြီး ကိုယ့်နေရာကို မသိတဲ့ မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်လိုက်ပါတော့"

ခြိမ်းခြောက်သံများနဲ့ အတူ ကောင်းရှန်သည် လုရွှမ်ဆီသို့ လက်ဖဝါးဖြင့် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်အူသံကျားတောင် သူ့ကို မတားနိုင်တာကို မြင်တော့ လုရွှမ်ကလည်း ထိုသူနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာပေမယ့် သူ မထိတ်လန့်ချေ။

သူ့အရင်ဘဝက ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးပြီး သန်မာတယ် ဆိုရင်တော့ အဆုံးမှာ ရယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

သူ ခြေလှမ်းကို လှုပ်ရှားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချား သွားသလို တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ပိုင်ရှောင်းရှေ့သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ကို ဆန့်၍ ပြိုင်ဘက်၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ မြှောက်ထားလိုက်သည်။

ကောင်းရှန်ဟာ ပိုင်ရှောင်းအတွက် ရပ်တည်ပြီး ကတည်းက ပိုင်ရှောင်းရဲ့ ဘဝဟာ သဘာဝကျကျ တန်ဖိုးရှိလိမ့်မည်။

"အား... ဆရာ ကယ်ပါဦး"

လည်ပင်းကို အညှစ်ခံလိုက်ရတော့ ပိုင်ရှောင်းရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပိုင်ရှောင်းကို မြန်မြန်ချလိုက်!! ဒါဆို ငါမင်းခန္ဓာကိုယ်ကို ထားခဲ့နိုင်တယ် မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ မင်းကို နတ်ဘုရားတောင် ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မထင်မှတ်ပဲ ကောင်လေးက ပိုင်ရှောင်းကို ဓားစာခံအဖြစ် သတ္တိရှိရှိ အသုံးချလိုက်ရာ ကောင်းရှန်ရဲ အသံက ရေခဲတွေလို စူးစူးရှရှ ဖြစ်သွားသည်။

"ကျုပ် မလွှတ်ရင်ရော?"

"မလွှတ်ဘူး? မင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဆံပင်တစ်ချောင်းကို ထိဝံ့ရင် မင်းကို သင်္ဂြိုဟ်စရာ နေရာမရှိအောင် လုပ်ပစ်မယ်!! မင်းနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ လူအားလုံးကို မင်းနဲ့အတူ မြေမြှုပ်ပေးပစ်မယ်!! ကျန်းဝူအင်ပါယာကိုလည်း သမိုင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားစေရမယ်!"

ကောင်းရှန် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"အဲ့လိုဆိုမှတော့... စိတ်မကောင်းပါဘူး"

ခရက်!

လုရွှမ်သည် အခြားသူများ သူ့ကို လာခြိမ်းခြောက်သည်ကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ ပြောသည့် စကားကို ကြားတော့ သူသည် စကားပြောရန် စိတ်မ၀င်စားတော့ပေ။ သူ၏လက်ချောင်းများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖိကာ ပြတ်သားသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဆရာ.... ကယ်...."

ရန်လိုသော ပိုင်ရှောင်းသည် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အေးစက်သော အလောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

လူငယ်သည် လူသတ်ရန် အမှန်တကယ် ကျူးလွန်လိမ့်မည်ဟု သူ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးပေ။ ထို့အပြင် သူ့ဆရာရှေ့တွင် ပိုင်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ခေါင်းစောင်းလျက်သား အသက်ရှုရပ်သွားခဲ့သည်။

သူသေခါနီးအထိ အကယ်ဒမီကျောင်းက ကျောင်းသားလေး တစ်ယောက်က လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ သူ့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောင် မတွေးကြည့်ခဲ့ပေ။