ဖီးနစ်မီး၏ မှော်ဆန်သောအကျိုးသက်ရောက်မှု

"မလုပ်ရဲဘူး? ငါဘာလို့ မမြင်မိပါလိမ့်?"

နောက်တစ်ခေါက် သူရှေ့ရောက်လာပြီး ကန်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဗုန်း!

ကောင်းရှန်၏ ခေါင်းကို မြေကြီးထဲ ထိုးချလိုက်ပြီး ကျောက်စရစ်ခဲများက သူ့မျက်နှာကို သွေးစွန်းထင်းစေတဲ့ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

ဒီကောင့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လုရွှမ်ဟာ သူ့ကို မလိုလားကြောင်း တွေ့မြင်ရပါတယ်။ သူ့မှာကြောက်စရာ ဘာမှမရှိပေမယ့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက် မဖြေရှင်းရင် နောင်မှာအခက်အခဲတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်။

"ငါ..."

ကောင်းရှန် သူ့လက်သီးတွေကို ဆုပ်ထားသည်။ သူသည် ပထမအဆင့် သားရဲထိန်းသူ ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ မျက်နှာကို အံအားသင့်ဖွယ် အကန်ခံနေရသည်။

"မင်းဘာသာ ကျေနပ်သည်ဖြစ်စေ မကျေနပ်သည် ဖြစ်စေ ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ဒီနေ့ အကြီးအကဲကောင်းကြောင့် မင်းအသက်ကို ချန်ထားပေးလိုက်မယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် မဖြစ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ.. မဟုတ်ရင် မင်း သေသွားရလိမ့်မယ်လို့ ငါအာမခံတယ်!"

ကောင်းရှန် ဦးခေါင်းကို လက်ဖဝါးဖြင့် အုပ်လိုက်ရာ ပြိုင်ဘက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မီးတောက်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ လုရွှမ်ကား ဆက်မပြောတော့ပေ။

သူနဲ့ အကြီးအကဲကောင်းက သဘောတူထားပြီး သူ့ကို ထပ်ရိုက်လိုက်တာက လုရွှမ်ဟာ သဘာဝအရ ကြမ်းတမ်းနေတာ မဟုတ်ပေမယ့် သူ့အပြုအမူကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဖီးနစ်မီးသည် ကိုးရက်ကြာသည်အထိ လောင်ကျွမ်းနိုင်ပြီး မီးတောက်တစ်ခုသည် မြစ်များနှင့် ပင်လယ်များကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်။

လုရွှမ်၏ လက်ရှိခွန်အားသည် ဖီးနစ်၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို အပြည့်အဝ မပြသနိုင်သေးသော်လည်း ထူးဆန်းသော ရတနာကို အပေါ်ယံမှ အသုံးပြုနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်သေးသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ အာရုံကို အာရုံလွဲစေရန် ရိုက်နှက်ခြင်းများကို အသုံးပြုခဲ့ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်အဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားသည့် ကောင်းကင်ဖီးနစ်မီးကို တိတ်တဆိတ် ဝှက်ထားခဲ့သည်။

ဒီလူက နောင်ကျရင် သူ့ကို ဒုက္ခလာမပေးရင် ကလွှတ်ထားလိုက်မည်။ အကောင်း အဆိုးကို မသိရင် သူ့ကို ပြဿနာ လာရှာနေသေးတယ် ဆိုရင်တော့ မီးစသည် ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းလိမ့်မည်။

ဤမီးလျှံသည် ဖီးနစ်အမွေး၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းကိုပင် မပြသနိုင်သော်လည်း ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်၏ ပထမအဆင့်ကို လောင်ကျွမ်းသွားစေရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။

ဝူအဆင့် ကဲ့သို့ပင် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်ကို အဆင့် ကိုးဆင့် ခွဲခြားထားသည်။

သူ၏ လက်ရှိအင်အားနှင့် ဖီးနစ်အမွေးကို ယှဉ်ကစားနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ဖီးနစ်မီးသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် ၏ တတိယအဆင့်နှင့် စတုတ္ထအဆင့်ရှိ လူများအပေါ်တွင် အသုံးမဝင်သော်လည်း ၎င်းကို မှန်ကန်စွာအသုံးပြုပါက ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့်ကိုအလွယ်တကူ လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်သည်။

"မိုက်မဲတဲ့တပည့်!! မင်းကို မသတ်တဲ့အတွက် လူကြီးမင်း လုရွှမ်ကို ဘာလို့ ကျေးဇူးမတင်သေးတာလဲ?"

လုရွှမ်သည် အကြိမ်အနည်းငယ် ကန်ကျောက်ပြီး ဘာမှမလုပ်တော့ချိန် အကြီးအကဲကောင်းက သူ့ကို ထပ်မံ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း...ကျုပ်ကိုမသတ်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

ကောင်းရှန် သူ့သွားတွေကို အံကြိတ်လိုက်သည်။ ဒီနေ့ သူ့ကို အရှက်ခွဲပြီး အရှက်ရအောင် လုပ်နေတာကို ဆရာကြီး ဒီမှာရှိနေတာမို့ သည်းခံထားရမည်။

တစ်ဖက်သားကို မယုံကြည်ရဘူး ဆိုတာ သူသိပေမဲ့ လုရွှမ်က လျစ်လျူရှုပြီး သူ့လက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း... ဒါက လူကြီးမင်းကို စော်ကားမိတဲ့ အတွက် လျော်ကြေးပါ.. ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ပေးပါ!"

အကြီးအကဲကောင်းသည် ရိုးသားသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ လုရွှမ်သည် ကောင်းရှန်၏ အရေးကိစ္စများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အိတ်ကြီးတစ်လုံးဖြင့် အရာများစွာကို ပြင်ဆင်ရန် လူများကို အလျင်အမြန် စေခိုင်းထားခဲ့သည်။

၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သော် ဆေးပင်ပစ္စည်းများ၊ သတ္တုရိုင်းများနှင့် လက်ရာမြောက်သော ရတနာမျိုးစုံကို ထည့်ထားလေသည်။

ဤအရာများသည် အလွန်အဖိုးတန်ပြီး အများစုမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ရွှေစများအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲလိုက်လျှင် အနည်းဆုံး သန်းရာနှင့်ချီ၍ တန်ဖိုးရှိသည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ဆရာတစ်ဦးမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပေရွှီးမြို့တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲထိန်းဆရာများ ရှိပြီး ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ် ချမ်းသာကြွယ်ဝကြသည်။

ဤအချက်မှပင် ကောင်းရှန်ကို သူချစ်မြတ်နိုးပြီး သူ့အတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။

"အင်း!"

ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျောက်ချင်းကို ပေးလိုက်ပြီး လုရွှမ် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအရာများသည် ကောင်းရှန် အသက်ကို ဝယ်ရန်လုံလောက်သည်။

"သခင်လေး .... ခင်ဗျားနဲ့ မော့ချုံကို တောင်းပန်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အရာရှိပါတယ်.... ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ... ခန်းမသခင်ဖုန်းလည်း အဲဒီကို သွားမှာပါ"

သူလက်ခံတာကို မြင်တော့ အဘိုးကြီးကောင်းလည်း သက်ပြင်းချပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး လုပ်စရာရှိလို့ ပြန်တော့မယ်... နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

လုရွှမ်က ထိုလူတွေနဲ့ ဝိုင်းဖွဲ့ပြီး ထမင်းစားဖို့ သိပ်စိတ်မဝင်စားသလို ပေါင်းသင်းဆက်ဆံဖို့လည်း စိတ်မ၀င်စားတဲ့အတွက် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး လျောက်ချင်းနဲ့အတူ သားရဲခန်းမထဲက ထွက်လာခဲ့၏။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

သူသည် သူ့ကို မျက်နှာသာ မပေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အကြီးအကဲကောင်းလည်း ခေါင်းသာ ခါပြလိုက်ရသည်။

အရှက်တရားအပြည့်နဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်ထိုင်နေတဲ့ ကောင်းရှန်ကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်ခုံးတွေက တွန့်ချိုးသွားပြီး

"ငါနဲ့ ပြန်လိုက်ခဲ့!"

"ဟုတ်!" ကောင်းရှန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ဒီအဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပြီးနောက်မှာ ဘယ်သူမှ မစားချင် ကြတာကြောင့် အကြီးအကဲကောင်း ခန်းမသခင်ဖုန်းကို ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်၍ ထွက်လာခဲ့၏။

"ဆရာကြီး... ဆရာက ဒီကောင်လေးကို ဘာလို့ ကူညီခဲ့တာလဲ? သူက ဆရာရဲ့မြေးတပည့် ပိုင်ရှောင်းကို သတ်ခဲ့တာ... လူတွေ အများကြီးရှေ့မှာ ဒီလိုလုပ်တာ ဆရာ့ကို အလေးအနက် မထားဘူးဆိုတာ သိသာတယ်!"

သားရဲခန်းမမှ ထွက်သွားပြီးနောက် ကောင်းရှန်သည် သူ့နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မနေနိုင်စွာ မေးလိုက်ရသည်။

"အတင့်ရဲလိုက်တာ! မင်းက ဆရာ့စကားကိုတောင် နားမထောင်ဘူးလား?"

အကြီးအကဲကောင်း၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

"တပည့် မလုပ်ရဲပါဘူး!"

"မလုပ်ရဲတာ ကောင်းတယ်!...သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေရအောင် သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလား?"

"သူဟာ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ ဒေသက အမည်မသိ အငယ်တန်း တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား"

"ပေါက်ကရ! ဒီလိုဖြစ်နေရင် မင်းကို တောင်းပန်ခိုင်းပါ့မလား... ခန်းမသခင်ဖုန်း ဖမ်းမိတဲ့ သံသွားသင်းခွေချပ် အကြောင်း မင်းသိမှာပါ!"

အကြီးအကဲကောင်းက ဆိုလိုက်သည်။

"သိပါတယ်... ဒါကို ဖမ်းဖို့ ခန်းမသခင်ဖုန်းနဲ့ အဆင့်မြင့်သူ တော်တော်များများက ဖမ်းဖို့ တစ်နှစ်ခွဲလောက် အချိန်ယူခဲ့ရတယ်... ခွန်အားက အလွန်ပြင်းထန်တယ် ယဉ်ပါးအောင် မထိန်းနိုင်တာ နှမြောစရာပဲ!" ကောင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သံသွားသင်းခွေချပ်သည် သားရဲခန်းမရှိ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ပထမအဆင့် သားရဲထိန်းသူ အနေဖြင့် ဒီကိစ္စကို သိထားသည်။

"အခုတော့ ယဥ်သွားပြီ... ယဥ်ပါးအောင် ထိန်းလိုက်သူက လုရွှမ်ပဲ!"

"ဘာ? သူက သံသွား သင်းခွေချပ်ကို ယဉ်လိုက်တာက လုရွှမ်??" ကောင်းရှန် လန့်သွားပြီး သူ့အမူအရာလည်း ပြောင်းသွားသည်။

"ကောင်းပြီ.... ဒါ့ထက် သူက သားရဲဘာသာစကား ပြောတတ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်!” အကြီးအကဲကောင်းက ဆက်ပြောသည်။

"သားရဲ ဘာသာစကားလား?"

ကောင်းရှန်၏ သူအိမ်ငယ်များ ကျုံ့သွားသည်။

သားရဲ အတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သားရဲဘာသာစကား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမှုကို သဘာဝကျကျ သိထားပြီး သားရဲဘာသာစကားသည် သမိုင်းမြစ်ရှည်တွင် ကာလအတန်ကြာ ကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်းကိုလည်း သူသိပါသည်။

ယခုပင် သားရဲဘာသာစကားကို အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာပါက မည်မျှအားကောင်းသည့် အမွေဖြစ်မည်နည်း။

"ကောင်းပြီ မင်းကိုယ်တိုင် သိထားပြီဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို မဖြန့်ပါနဲ့... နောက်ပြီး လက်စားချေတဲ့ကိစ္စကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရအောင် သူ့နောက်မှာ တန်ခိုးရှိသည် ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ သားရဲဘာသာစကားကို ပြောတတ်တဲ့ သားရဲလေ့ကျင့်ရေးဆရာက ငါတို့နဲ့ ယှဉ်လို့ရတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး!"

အကြီးအကဲကောင်းက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သားရဲဘာသာစကားကို သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများကသာ နားလည်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

သားရဲဘာသာစကားကို ပြောတတ်သည့် လေ့ကျင့်ပေးသူသည် ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် အလိုအလျောက် ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် အလွယ်တကူ သဘောတူညီမှု ရရှိနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်သားရဲများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် စစ်တပ်ကို အလွယ်တကူ ဖွဲ့စည်းနိုင်သည်။

ဒီလိုလူမျိုးက တိုင်းပြည်ကတောင် စော်ကားလိုစိတ်မရှိတာ တစ်ယောက်တည်းဆို ပြောမနေနဲ့တော့။

"ဟုတ်!" ကောင်းရှန် အံကြိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ သွားတော့!"

ရှင်းပြပြီးနောက် အကြီးအကဲကောင်းက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဆက်မပြောတော့ချေ။

ကောင်းရှန် အခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြမှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆန္ဒ ပြင်းပြမှုတို့ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"မင်း သားရဲဘာသာစကားကို ပြောတတ်တာလား? ငါလည်း တက်သွားရင် ပေရွှီးအင်ပါယာ အထွတ်အထိပ်ဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။ တော်ဝင်မိသားစုကိုတောင် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံရမယ်... ဘယ်သူ့ မျက်နှာကိုမှ ကြည့်စရာမလိုဘူး!"

မျက်လုံးများက တောက်လာသည်။

"ဒီကလေးက အဓိပတိနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်... သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့ အခွင့်ကောင်း ရှာထားသရွေ့ ဘယ်သူကမှ သတိမထားမိဘဲ သားရဲဘာသာစကားကို အတင်းပြောခိုင်းပြီး ကောင်းကင်ကို ခုန်တက်သွားနိုင်တယ်... ပြီးတော့ တကယ့်မြင့်တဲ့ အဆင့်အတန်းကို ငါရလိမ့်မယ်... ပေရွှီးအင်ပါယာ! တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ! တစ်ခုလုံးက လူတိုင်းရှာနေတဲ့ သူတောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ သားရဲခန်းမတွေတောင်မှ ငါ့ကို ထူးထူးခြားခြား ဧည့်သည်အဖြစ် ဆက်ဆံရလိမ့်မယ်"

ဒီအကြောင်းကို ပိုတွေးလေ ပိုစိတ်လှုပ်ရှားလာလေအင်။ ဆိုးသွမ်းတဲ့ အတွေးတစ်ခုက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားလာပြီး ရပ်တန့်လို့ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူကမှ သတိမပြုမိဘဲ ပြီးသွားအောင် ကူညီပေးသူအချို့ကို ရှာတွေ့ဖို့ လိုတယ်... ငါ့တစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ သေချာပေါက် မလုံလောက်ဘူး!"

သူ့လက်သီးတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ထားရင်း အကြီးအကဲကောင်းက စိတ်ထဲမှာ အကြံတစ်ခုကို တေးထားလိုက်သည်။