ဟူရှောက်၏အမိန့် (ဒုတိယပိုင်း)

ရောက်ရှိလာသူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။ ရှေ့သို့ မရောက်မီတွင် လူတို့အား ပြင်းထန်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကဲ့သို့ ဖိအားတစ်ခုနှင့် အံ့သြဖွယ်ရာ အသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် မြင့်မားသော အနေအထားတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရောင်ဝါတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ပြောပြနိုင်သည်။

"သေနာပတိ!"

အခန်းထဲက အစောင့်များက ဒီလူကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ရိုကျိုးတဲ့မျက်နှာနဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။ အင်ပါယာစစ်တပ်၏ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်သည် အမှန်တကယ်ပင် လူကိုယ်တိုင် ရောက်လာခဲ့သည်။

စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်သည် အခန်းထဲသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီး ချန်တုံး ယခင်က ထိုင်နေသည့် ပင်မထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ရန် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းကာ မမြင်နိုင်သော ရောင်ဝါဖြင့် အေးစက်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

"ချန်တုံးကို လွှတ်လိုက်ပါ... ငါ မင်းရဲ့အသက်ကို လွှတ်ပေးမယ်!"

အသံက အေးစက်နေပြီး အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

ဧကရာဇ်စစ်တပ် ၈သိန်း၏ တပ်မှူးအနေဖြင့် ပေရွှီးအင်ပါယာ၌ သူ့လက်အောက်တွင် လူပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ရှိပြီး စီရင်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှုရှိ၏။

"အိုး ငါမလွှတ်ရင်ရော? ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

လုရွှမ်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်ကြား စကားပြောသံကို ကြားတော့ မုယန်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။

ဒါဟာ ပေရွှီးအင်ပါယာရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်တဲ့ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက် ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်အောင် ခေါင်းတွေကို နင်းလိုက်ရုံနဲ့ မရေမတွက်နိုင်အောင် တည်ရှိနေတဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်တာကို သခင်လေး သူ့ကို ဒီလိုစကားပြောရဲတယ်??။

"မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး! မင်းမှာ ငါနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး!"

သူ့လက်ကြီးကို လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ဝေ့ယမ်းကာ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။။

"အိုး? အရည်အချင်း မရှိဘူး?"

လုရွှမ်သည် ချန်တုံး၏လည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲမြှောက်ထားလျက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ငါသိပြီ! ဒါက လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်း ဖြစ်မယ်!”

ဂျွတ်!

ရှေ့ကို ဆန့်တန်းလိုက်ကာ ချန်တုံး၏ လက်တစ်ဖက်သည် ပြတ်သားသော အသံနှင့်အတူ ကြေမွသွားခဲ့သည်။

"အား.... အဘိုး.... ကယ်ပါဦး"

ပြင်းထန်သော နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကြောင့် ချန်တုံးဆီက သနားစရာကောင်းတဲ့ ငိုသံတို့ ထွက်လာ၏။ သူ့အဖိုး လူကိုယ်တိုင်လာတာတောင် လုရွှမ်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိကောင်းခဲ့ပြီး အရိုးတွေတောင် ကြေမွသွားမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ အိပ်မက်မမက်ဖူးပေ။

"ဘာလဲ? အရည်အချင်းက မပြည့်သေးဘူးလား"

လုရွှမ်က ချန်တုံးရဲ့ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက သူ့အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူးလို့ ဆက်ပြောနေသရွေ့တော့ သူက ချက်ချင်းလုပ်မှာပငအ။

"ဒါလိုလည်း အဆင်ပြေတယ်လား?"

မုယန်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်တွင် ရှိနေပြီး အေးစက်နေသော ချွေးများကို အဆက်မပြတ် သုတ်နေရသည်။

သူရူးတော့မယ်။ ဒါက သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်နဲ့ နီးတဲ့ အလွန်စွမ်းအားကြီးတဲ့ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်ပင်။ ဤကဲ့သို့ပုံစံဖြင့် သူနှင့် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် သတ္တိရှိပါတကား။

ဒီလိုလုပ်ရဲတဲ့ လူဟာ ပေရွှီးအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာ အများကြီး မရှိမှာကို ကြောက်မိသည်။

"လုံလောက်ပြီ!"

စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်၏မျက်နှာသည် မုန်တိုင်းတိုက်ထားသလိုမျိုး အုံ့မှိုင်းနေကာ တစ်ခန်းလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေစေသည်။

"မလုံလောက်သေးဘူး...ဒီလို လိမ်ချိုးရတာ အရမ်းပျော်ဖို့ကောင်းတယ်... ခင်ဗျား စိတ်မရှိရင် ခင်ဗျားအတွက် ခြေတွေလက်တွေပါ ချိုးပစ်ပေးနိုင်တယ်!"

လုရွှမ်သည် ဖိအားမရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်လို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနေ၏။

"မင်းတော်တော် သတ္တိကောင်းတာပဲ!"

လုရွှမ် စကားကိုကြားတော့ လုရွှမ်၏ လက်တစ်ဖက်က ချန်တုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပျံဝဲနေပြီး ၎င်းကို အချိန်မရွေး ညှစ်ချပစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်သည် မကူညီနိုင်တော့ဘဲ သူ့မျက်လုံးများ တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

အခုအချိန်အထိတော့ သူ့ရှေ့က လူငယ်က သူ့ထက် ပိုလို့တောင် ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုတာ သူနားလည်လာပါပြီ။

သူသည် စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး သူ့လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ ဝိညာဉ်များသည် ထောင်သောင်းမက သောင်းဂဏန်းအထိ ရှိခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့က ကောင်လေးက ၁၆ ၁၇နှစ်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် ဝိညာဥ်သားရဲတွေထက်ပင် ကိုင်တွယ်ရခက်နေသည်။

"မင်း ဘာအပေးအယူ လုပ်ချင်လဲ? ပြော!"

အကယ်၍ ရှေ့မတိုး နောက်မဆုတ်သာ အခြေအနေတွင် ဆက်ရှိနေပါက ချန်တုံးသာ ဒုက္ခရောက်မည်ကို သိတဲ့အတွက် စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်က အေးစက်စွာပြောသည်။

"အိုး.. ခင်ဗျားက ကျုပ်ကိုဘယ်လို အပေးအယူတွေ ပေးနိုင်မှာမလို့လဲ"

ချန်တုံးသည် သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သိထားသော် တစ်ဖက်လူဟာ အနှေးနှင့်အမြန် ဆိုသလို ဒီလိုပြောလာမှာကို သိတာကြောင့် လုရွှမ် မအံ့သြမိ။

"ချန်တုံးကိုလွှတ်ပြီး သန့်စင်တဲ့နည်းလမ်းကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပါ... ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ငါ လျစ်လျူရှုပေးနိုင်တယ်... နောက်ပိုင်း မင်းကိုပြဿနာ မရှာသလို ငါ လက်စားချေမှာလည်း မဟုတ်ဘူး"

ဟူရှောင်က အမိန့်ပေးသံနှင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒါကောင်းတယ်"

ဒါကိုကြားတော့ မုယန်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပါ၏။

အခုအချိန်မှာ ချန်တုံးက လုရွှမ်လက်ထဲမှာ ရှိနေတာမို့ ရှေ့မတိုးသာ နောက်မဆုတ်မရ ဖြစ်နေကာ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်က ဘာမှမလုပ်ရဲပေမယ့် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်။

သူကိုယ်တိုင် မလုပ်ဘူး ဆိုရင်တောင် သူ့အောက်က အစောင့်တွေကို ဘယ်သူမှ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အစောင့်တွေကို ဘာမှလုပ်ခွင့် မပေးရင်တောင် သူ့လက်အောက်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေက သူတို့နှစ်ယောက်ကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပြီး ဘယ်ကို ထွက်ပြေးသွားပါစေ ပေရွှီးမြို့ကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး။

ထို့အတွက်ကြောင့် လုရွှမ်သည် ယခုအချိန်၌ အသာစီးရနေပြီဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူသည် ဘေးဥပဒ်ကို စိုက်ပျိုးထားပြီး ဖြစ်သည်။

နောင်တွင် လက်စားမချေဘူးဟု ကိုယ်တိုင် ကတိပြုထားသည်ဟု ကြားသိရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော လူကြီးသည် သဘောတူလိုက်သောကြောင့် သူသည် သဘာဝအတိုင်း အခြားလှုပ်ရှားမှုကို မလုပ်တော့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ချန်တုံးကို လွှတ်လိုက်လျှင်ပင် ၎င်းတို့ ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

"သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ ကတိပေးလိုက်ရင်ရော? ဒါက အကောင်းဆုံးပဲလို့ ထင်တယ်"

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ လက်ရှိအခြေနေက တကယ်ကို အကောင်းဆုံး အခြေအနေပဲဆိုတာ သိလိုက်သည်။ သခင်လေးကို သဘောတူခိုင်းဖို့ ဆွဲဆောင်ခါနီးမှာ သခင်လေးရဲ့ လက်ချောင်းတွေ လှုပ်ရှားလိုက်တာကို တွေ့ရပြီး မူးဝေသွားပြန်၏။

ဂျွတ်!

ကျိုးသွားသော အသံများနှင့်အတူ ချန်တုံး၏ အခြားလက်မောင်းသည် အမှုန့်အဖြစ်သို့ ကြေမွသွားခဲ့သည်။

"ဒါက ဘာလို့လဲ?" မုယန်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အား......."

ချန်တုံးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက သူ့ကို မူးမေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"မင်း!!"

လုရွှမ်သည် ဆက်လက် တိုက်ပွဲဝင်နေတာကို မြင်တဲ့အခါ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောင်သည် ဆက်၍ မထိုင်နိုင်တော့ဘဲ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအလင်းရောင်များက လုရွှမ်ကို ထိုးဖောက်ချင်နေပုံရသည်။

"နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ၊ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မလွန်ဆန်ရဲဘူး! မင်းက ပထမဆုံးပဲ"

အသံသည် ရေခဲချွန်များ ဖောက်ထွက်လာသည့်နှယ် အေးစက်နေသည်။

"ဒါ ဂုဏ်ယူစရာပဲပေါ့!"

လုရွှမ်က ပြုံးပြီး ချန်တုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူငယ်သည် အပေးအယူလုပ်ရန် ငြင်းဆိုထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မှန်ကန်သောစျေးနှုန်းကို မပြောပါက တစ်ဖက်လူက ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို သိလိုက်သည်။ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်လည်း သူ့စိတ်ထဲက ဒေါသကို မျိုသိပ်လိုက်ကာ

"ချန်တုံးကို လွှတ်ပြီး သတ္တုရိုင်းသန့်စင်နည်းကို လွှဲပေးလိုက်... ဒါဆို ဒီနေ့ကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်ပဲ လွှတ်ထားနိုင်တယ် မင်းစိတ်တိုင်းကျ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ ရွှေငွေ အခွင့်အရေးတွေ ငါပေးနိုင်တယ်...

ဖြောင်း!

စကားလုံးတွေ ကျလာပြီးတာနဲ့ ချန်တုံးရဲ့ နောက်ထပ်အရိုးတွေ ကြေမွသွားပြန်သည်။

"မင်း!!!"

စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်၏ ဦးရေပြားမှာ သွေးပြန်ကြောများ တဆတ်ဆတ် တုန်နေပြီး မခံနိုင်တော့ပေ။ အင်ပါယာစစ်တပ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဦးစီးပြီးနောက် ဘယ်သူက နားမထောင်ဝံ့၊ ဘယ်သူက လက်မခံရဲခဲ့လို့လဲ။

ယနေ့ ခြိမ်းခြောက်ခံရ ရုံတင်မကဘဲ တစ်ဖက်ကလည်း ဘာအပေးအယူမှ မလုပ်ဘဲ ငြင်းဆန်ကာ ရူးသွပ်သွားစေသည်။

"ကောင်းပြီ မင်းဘယ်လို အပေးအယူမျိုး လိုချင်လဲပြော!"

သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် အပေးအယူက တစ်ဖက်လူကို မကျေနပ်စေဘူး ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်က အံကြိတ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ထွက်သွားစေချင်တယ်... ဒီကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုင်အပြင် ရောက်တဲ့အထိ ထွက်သွားစေချင်တယ်"

လုရွှမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းသေချင်နေတာလား??"

"ကောင်လေး ငါမင်းကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်!"

ဒါကိုကြားတော့ အစောင့် အများအပြားက တစ်ချိန်တည်းမှာ အော်ငေါက်ကြလေ၏။ ဒါက သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိတဲ့ စစ်သေနာပတိကို ထွက်သွားဖို့ ပြောနေတာ မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်တာပဲ မဟုတ်လား။

"ကောင်လေး!! မင်းက ကိုယ့်သင်္ချိုင်းကို တူးနေတာပဲကွ!"

စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်သည် လက်သီးတွေကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ့အသံက ရေခဲချွန်များလို အေးစက်လာသည်။

"ဘာလဲ? ထွက်မသွားချင်ဘူးလား? ကောင်းပြီ! ခင်ဗျားထွက်သွားစရာ မလိုဘူး... ကျုပ် အပေးအယူတွေကို ပြောင်းလို့ရတယ်"

တစ်ဖက်က မလုပ်ချင်မှန်း သိတာကြောင့် လုရွှမ် ပြုံးလိုက်ပြီး။

"ကိုယ့်ပါးကို အချက်၃၀လောက် ရိုက်ရင်း ငါကလောဘတက်နေတဲ့ အရူးပါ... ငါကမျက်ကန်းတစ်ယောက်ပါလို့ ပြော!"

"မင်း..."

စစ်သေနာပတိမှာ ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မည်။ ဒီကလေးက သူ့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လှည့်စားနေတာပဲ။

"မင်း မလုပ်ချင်ဘူးလား?" လုရွှမ်က ခေါင်းခါပြီး သူကိုင်ထားတဲ့ ချန်တုံးကို ကြည့်ပြီး

"မင်းအဖိုးရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ သိပ်အရေးမပါဘူးပဲ... ဒီလိုဆိုရင် မင်းလည်း သေသွားတာ ကောင်းပါတယ်!"

"အဘိုး..... ကယ်ပါဦး"

လုရွှမ်က လည်ပင်းကို အဆက်မပြတ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်းဖြင့် နာကျင်လာသော ဝေဒနာကြောင့် သူ ထိန်းမရတော့ဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အော်ဟစ်အကူအညီ တောင်းရတော့သည်။