မာနကြီးပြီး ကြီးစိုးနေတယ်

"ဒါက ကမ္ဘာရဲ့အမြင့်ကို မသိတဲ့ ကလေးတွေချည်းပဲ"

"ခွဲတမ်း ဖြုန်းတီးနေတာပဲ!"

"သူတို့က သေမင်းကို ရှာချင်နေတာဆိုတော့ သွားလို့ အဆင်ပြေတယ်.... အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဥ်သားရဲတွေရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်လေ!"

"အမှန်ပဲ!"

ထိုလူငယ်၏ လုပ်ရပ်ကိုမြင်လျှင် အခြားလူများစွာက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

အပြင်ခန်းနှင့် အတွင်းခန်းကြား ကွာဟချက်တစ်ခုရှိသည်။ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်နှင့် သာမန်လူများကြား ကွာဟချက် ကဲ့သို့ပင်။ အတွင်းခန်းတိုင်းရှိ ကျောင်းသား အများစုသည် ပြင်ပအခန်းရှိ ကျောင်းသားများကို နှိမ့်ချကြသည်။

"မင်းတို့...."

ကန်ထုတ်ခံရသော လူငယ်သည် ဒေါသတကြီးနှင့် တောက်လောင်နေသော်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောဝံ့တော့ပေ။

သူသည် အဓိပတိနယ်ပယ်သာ ဖြစ်ပြီး သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်ရှိ တန်ခိုးကြီးသူတစ်ဦး၏ မျက်နှာရှေ့တွင် သူ၏ဒေါသကို ထိန်းထားနိုင်ရမည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် နေရာတွင်ပင် အသတ်ခံရပါက မည်သူမျှ သူ့အတွက် ရပ်တည်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းတို့ကို ထွက်သွားခိုင်းနေတာ နားမကြားဘူးလား?"

များမကြာမီ ဤလူငယ်တို့သည် လုရွှမ်နှင့် အခြားသူများထံသို့ ရောက်လာပြီး မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေကြောင်းကို မြင်သောအခါ မျက်ခုံးပင့်သွားကြသည်။

"ထွက်သွား!”

လုရွှမ်သည် ဤကိုယ်ကျိုးရှာ သမားမျိုးကို ဂရုမစိုက်ချင်တာမို့ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ကောင်လေး.... မင်းအရမ်းရူးနေပြီပဲ ဘာလဲ သေချင်လို့လား?"

ဒါကိုကြားတော့ လူတွေကို အခုလေးတင် ကန်ချပစ်လိုက်တဲ့ လူငယ်က ပါးစပ်လေးဟပြီး လုရွှမ်ကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသလို ကြည့်နေသည်။

"ဒီအဖိုးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိဘူးပဲ! ငါ ဒီနေ့ မင်းကို ပြောပြလိုက်မယ်!! အတွင်းခန်းက လူတွေရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် နှိမ့်ချထားတာ ပိုကောင်းတယ်"

အေးစက်သော နှာချေမှုတ်သံနှင့် အတူ လူငယ်သည် လက်ငါးချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ လုရွှမ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လေချွန်သံနှင့် ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ဝါးက အရှေ့သို့ မရောက်မီ တောင်ကြီးတစ်ခု၏ ဖိနှိပ်မှုကဲ့သို့ လူတို့အား ခံစားရစေခဲ့သည်။

သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် ပထမအဆင့်!

သူအရမ်း မာနကြီးနေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပါ။ လတ်စသတ်တော့ အသက်တိုးမြှင့်ခြင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီကိုး။

ဗုန်း!

သို့သော် သူ့လက်ဖဝါးက လုရွှမ်ဆီ မရောက်မီတွင် ခြေဖဝါးတစ်ခုက တစ်ဘက်ဆီသို့ တည့်တည့်တိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ပြင်းထန်စွာ နာကျင်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံး ပုဇွန်တစ်ကောင်အဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ သွေးများ ရွှဲရွှဲစိုသွားသည်။

ခြေထောက်တစ်ဖက်နဲ့ လှုပ်ရှားလိုက်သူက လုရွှမ်ပင်။

ဤလူသည် သာမန် အသက်တိုးမြှင့်ခြင်း နယ်ပယ်က အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ယခင် လုံယိဖျင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် သူက အနည်းငယ် နောက်ကျ ကျန်နေသေးသည်။

"ဝမ်ယွမ်"

လူငယ်၏ နောက်လိုက် လူအနည်းငယ်က လုရွှမ်သည် မျက်နှာမှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ဒူးထောက်ကာ ကရုဏာတရားကို တောင်းရမ်းရန် တွေးထားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ လူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ကျောက်ခံရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

အတွင်းခန်းမှာ ကျောင်းသားတွေ အနေနဲ့ သူများထက်သာလွန်တဲ့ မာနတွေ ရှိကြသည်။ ဒါကြောင့် တန်းစီမနေဘဲ ခုန်တက်ခဲ့ကြတာ။ အခုတော့ ဒီမာနကို အပြင်ခန်းက ကလေးက ကန်ခွဲလိုက်တာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။

"မှန်တယ်.... အတွင်းခန်းက ကျောင်းသားတွေကို တိုက်ခိုက်ရဲတာက တကယ့်ကို ရူးသွပ်တာပဲ"

လူအုပ်ထဲမှ အရပ်မြင့်မြင့် လူငယ်လေး တစ်ယောက် ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝမ်ယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ဒဏ်ရာက မစိုးရိမ်ရပေ။ထို့နောက် လုရွှမ်အား ကြည့်နေလေသည်။

"ကောင်လေး....ချက်ချင်း ဒူးထောက် တောင်းပန်ပြီး ဆေးဖိုးဝါးခကို ပေးလိုက်... ဒီနေ့ကိစ္စ မေ့လိုက်ကြရအောင် မဟုတ်ရင် အတွင်းခန်းက ကျောင်းသားတွေကို စော်ကားရင် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေကို သိထားသင့်တယ်!"

"ဆက်ပြီး စာရင်းသွင်းနေ!"

ဤလူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း လုရွှမ်သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ လျောက်ချင်းအား စာရင်းသွင်းခိုင်းရန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်!"

လျောက်ချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းရဲ့ နာမည်တွေကို စာရင်းသွင်းဖို့ ဆက်စီစဉ်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး... မင်းကိုပြောနေတာ မကြားဘူးလား?"

အရပ်ရှည်သော လူငယ်သည် တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှုခံရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားဘဲ သူ့ရင်ဘတ်တွင် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နေပြီး နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြင့် ပေါက်ကွဲတော့မည့်နှယ်။

သူသည် အတွင်းခန်းတွင် ပထမတန်း ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူသည် တည်ရှိမှုအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဟူ!

ဒေါသထွက်နေသော နှာချေမှုတ်သံ ကြားတွင် အရပ်ရှည်သော လူငယ်သည် သူ၏လက်ငါးချောင်းကို ဖြန့်ကာ လုရွှမ်၏ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လုရွှမ်က မရှောင်တိမ်းဘဲ သူ့ပုခုံးပေါ် ကျရောက်လာတဲ့ လက်ဖဝါစကို ဘယ်လက်ကို နောက်ပြန်ညှစ်လိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ရဲ့ လက်ဖဝါးကို သူ့လက်ချောင်းထိပ်အောက်မှာ ချက်ချင်း ဖိချလိုက်သည်။

ခရက် ခရက်!

ပြတ်သားသော အသံနှစ်ခု ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရပ်ရှည်သော လူငယ် မတုံ့ပြန်မီတွင် သူ၏လက်ချောင်းများတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လက်ငါးချောင်းလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်ပစ်လိုက်သလို နာကျင်သွား၏။

"အား...."

လက်ဆယ်ချောင်းက သူ့နှလုံးသားကို ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့် အရပ်ရှည်သော လူငယ်လေးသည် နာကျင်မျက်ရည်များ ကျလာတော့သည်။ အော်ဟစ်နေချိန်တွင် သူ၏ ညာခြေသည် လွင့်ပျံလာပြီး လုရွှမ်ဆီသို့ ကန်သွင်းလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ ကန်ချက်က အလျင်အမြန် ထွက်လာပုံရပေမယ့် တကယ်တော့ ဒါဟာ အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာ တစ်ခုပင်။ ပြန်ပေးဆွဲသူရဲ့ ကန်ချက်လို့ ခေါ်ပါ၏။ ပြင်းထန်တဲ့စွမ်းအင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ သန်မာတဲ့ သူတွေတောင် လွတ်မြောက်ဖို့ ခဲယဉ်းပါသည်။

လုရွှမ်လည်း မရှောင်ဘဲ ထပ်ကန်ပစ်လိုက်သည်။

ဝုန်း!

ခြေနှစ်ချောင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိပြီး အရပ်ရှည်သော လူငယ်သည် သူ၏ ခြေဖဝါးနှင့် ကျောက်တုံးများကို ထိမိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အရိုးကွဲသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ခြေတစ်ချောင်းလုံး ပြုတ်ကျကာ တိုက်ရိုက် ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

လုရွှမ်၏ ဆင်သံချပ် ရွှေကိုယ်ထည်ကို တတိယအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြီးမားသော သန်မာမှုမှာ ၁သန်း ရှိသည်။ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရဆိုလျှင် သန်မာသော လူတစ်ယောက်ပင်လျှင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲသည်။

"အား....."

ထပ်ပြီးတော့ အော်လိုက်ချိန်မှာတော့ အရပ်ရှည်တဲ့ လူငယ်က မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေလေပြီ။ နှစ်ယောက်သား စုစုပေါင်း လှုပ်ရှားမှု နှစ်ခုသာ ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီး စုစုပေါင်း အသက်ရှုသံ နှစ်ချက်သာ ရှိသေးသည်။

"ဒါ...."

ဝမ်ယွမ်ဟာ သူ့ဗိုက်ကိုဖုံးထားရင်း မထနိုင်လောက်အောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။ အရပ်ရှည်ရှည် လူငယ်လေးဟာ လက်ချောင်းများနှင့် ခြေဖဝါးတစ်ဖက်ကို ရိုက်ချက်နှစ်ချက်ထိကာ ကျိုးသွားခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့ ခြံဝင်းအတွင်းက ကျောင်းသားတွေက ဘယ်လောက်ပဲ မိုက်မဲနေပါစေ တိုက်ခိုက်ပါက လဲကျမည်ကို သိကြသည်။

အပြင်ခန်းက ကျောင်းသားတွေ အားလုံးက စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်နဲ့ လက်သီးတွေကို ဆုပ်ထားကြ၏။

အခုပဲ အတွင်းခန်းက ကျောင်းသားတွေက တန်းစီဖို့ အတင်း တိုးဝင်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ သဘောထားက မာနကြီးလွန်းလို့ ဘယ်သူမှ မလွန်ဆန်ရဲဘူး။ လုရွှမ် လှုပ်ရှားပြီးတာနဲ့ သူ့ကို မြေပြင်ပေါ် ရိုက်နှက်ပြီးသွားပြီ။

ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ?

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?"

ထိုအချိန်တွင် တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် လူအုပ်ကြီး ကွဲသွားကာ လူအများအပြား ရှေ့သို့ ချီတက်လာကြသည်။

"စီနီယာ လိုင်ယန်.... မြန်မြန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချပေးပါ"

သူရောက်လာတာကို မြင်တော့ လက်ချောင်းလေးတွေ ညှစ်ထားရတဲ့ အရပ်ရှည်ရှည် လူငယ်လေးက ကယ်တင်ရှင်ကို မြင်ပုံပေါ်ဖြင်

“ဒီကျောင်းအပြင်ဘက် ဝင်းထဲက ဒီကျောင်းသားက စည်းကမ်းမရှိ၊ မာနကြီးပြီး ကြီးစိုးနေတယ်... ကျွန်တော်တို့က စာရင်းသွင်းဖို့ တန်းစီနေတာကို သူတို့က ထွက်သွားခိုင်းတယ်!! ဒါ့အပြင် သူက ကျွန်တော့် ခြေတွေလက်တွေကိုလည်း ကျိုးကြေအောင် လုပ်ပစ်တယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး စီနီယာက ကျွန်တော်တို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချပေးပါ!"

"အရှက်ကို မရှိဘူး!"

သူ့အော်သံကို ကြားတော့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း၏ အမူအရာများ မည်းမှောင်သွားသည်။

ဒီကောင်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အရှက်ကင်းမဲ့လွန်းတယ်။ သူဟာ အဖြူအမည်းကို တစ်ကြောင်းတည်းနဲ့ အသွင်ပြောင်းသွားတာ သိသာထင်ရှားပြီး တခြားသူတွေ တန်းစီပြီး စာရင်းသွင်းနေတာကို မာနကြီးလာတဲ့အတွက် လုရွှမ်က သူ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးဖို့ အစပြုခဲ့တာ။

သူပြောတာကို နားထောင်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် မောက်မာသူတို့သည် သားကောင်များ ဖြစ်သွားကြ၏။

"တော်တော်ရက်စက်တာပဲ!"

လိုင်ယန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဝမ်ယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အရပ်ရှည်သော လူငယ်လေးအား ကြည့်လိုက်ကာ လုရွှမ်ကိုကြည့်ရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြန်၏။ သူ့အသံက လေးနက်သည်သလို မအေးစက်သော်လည်း အမည်မသိသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

"အပြင်ခန်းက နံပါတ်တစ်ကို ငါမှတ်မိတယ်... လုံယိဖျင် ဆိုရင်တောင် အတွင်းဝင်းထဲက ကျောင်းသားတွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မတိုက်ခိုက်ဝံ့ပါဘူး... ငါ့လူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်သူက သတ္တိပေးခဲ့လဲ ငါ့ကို ပြောပါ"

တစ်ဖက်လူ၏ မေးခွန်းကို ကြားတော့ လုရွှမ်သည် မျက်ခွံတောင် မခတ်ပြတော့ဘဲ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် အရပ်ရှည်သော လူငယ်လေးဆီသို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း လှမ်းတက်ကာ ခပ်တိုးတိုး ပြုံးပြ၍။

"မင်းပြောတာ ငါက မာနကြီးပြီး ကြီးစိုးနေတယ်၊ မင်းတို့ကို မျက်စိထဲ မထည့်ဘူး??"

"ဟုတ် ဟုတ်တယ်!"

လူငယ်လေး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့ အရပ်ရှည်သော လူငယ်လေး၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း လိုင်ယန်သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်သောအခါတွင် ချက်ချင်းပင် စိတ်ချလက်ချ အံကြိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မာနကြီးတာပဲလေ!! အကယ်ဒမီ အတွင်းခန်းက ကျောင်းသားတွေကို မင်းမျက်စိထဲတောင် မထည့်ဘူး!!"