ငါကလုရွှမ်ပဲ

"နင် လျှောက်ပြောနေတာ!! ငါတို့ တန်းစီပြီး စာရင်းသွင်းနေတာကို ငါတို့ရဲ့ အပြင်ဘက် ဝင်းက ကျောင်းသားတွေကို စော်ကားခဲ့တာ နင်ပဲ!! အဲဒါကြောင့် လုရွှမ်က လုပ်လိုက်တာ!"

တစ်ဖက်လူ၏ အရှက်မဲ့သော စကားကိုကြားတော့ ဟန်ရွှယ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်!! ငါတို့ကို နှောင့်ယှက်တဲ့သူက မင်းပဲ!! အဲဒါကြောင့် လုရွှမ် လှုပ်ရှားလိုက်တာ!"

"သူတို့က ငါတို့အပြင်ခန်းက ကျောင်းသားတွေကို အနိုင်ကျင့်ပြီး လုရွှမ်ရဲ့ ရိုက်နှက်တာကို ခံထားရတာတောင် အရှက်မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြောနေကြတုန်းပဲ!"

"ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အတွင်းခန်းက ကျောင်းသားတစ်ယောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လိမ်ညာတတ်တာ ရှက်စရာပဲ!"

စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ရှုနေကြသော အခြားလူများက အရပ်ရှည်သော လူငယ်သည် ဤမျှ အရှက်ကင်းမဲ့သူ ဖြစ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားဘဲ အားလုံးက ထိုအကြောင်းကို ပြောဆိုလာကြသည်။

လုရွှမ်သည် လုံယိဖျင်နှင့် ကျန်းရှောက်ချန် တို့ကို လျင်မြန်စွာ ခေါင်းဖြတ်သတ်ခြင်း ပြုခဲ့ရာ အပြင်ဘက် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းကို ကြောက်လန့်စေသည်ဟု ဆိုရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်လည်း သူသည် သူရဲကောင်းတစ်ဦးဟု ခံစားလာရသည်။

"ငါက သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်က စွမ်းအားကြီးတဲ့ အတွင်းခန်းက ကျောင်းသားပဲ... မင်းတို့က ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရမ်း အထင်ကြီးနေလို့ အဖွဲ့ထဲကို ဝင်ချင်နေကြတာ မလား!"

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဆွေးနွေးနေတာကို ကြားတော့ အရပ်ရှည်တဲ့ လူငယ်က ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်! သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်မှာရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ အမြင်မှာ အပြင်ခန်းက ကျောင်းသားတွေက ပုရွက်ဆိတ်တွေချည်းပဲ။ တန်းစီပြီး ကန်ထုတ်ပစ်တဲ့အကြောင်း မပြောဘဲ မင်းက အကုန်လုံးကို ထုတ်ပစ်ရင်တောင် ဘာအမှားမှ လုပ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး! ရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်းလို နေရာမျိုးက မင်းတို့လူလေးတွေ လက်လှမ်းမီနိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူးကွ!"

အရပ်ရှည်သော လူငယ်၏ စကားကိုကြားတော့ အားလုံးက ဒေါသထွက်လာရာ လိုင်ယန်၏ အသံကို တိုးတိုးလေးနှင့် ကြီးစိုးသော လေသံဖြင့် ကြားလိုက်သောအခါ လုံးဝ တိတ်ကျသွား၏။

"မင်း"

အပြင်ဘက် ခြံဝန်းရှိ ကျောင်းသားအားလုံး၏ ဒေါသ သွေးများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဘာလဲ? မကျေနပ်ဘူးလား"

လိုင်ယန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြီး လုရွှမ်ကိုကြည့်ကာ

"ကောင်လေး ...မင်းက လူကြီးတွေအပေါ် လက်ပါရဲတယ် ဆိုတော့ မင်းတကယ် စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းတွေကို မသိဘူးပဲ....ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်လိုက် ငါမင်းအသက်ကို ချန်ထားပေးမယ်!"

"မြန်မြန် ဒူးထောက်လိုက်!"

လိုင်ယန်က သူတို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချနေတာကြားတော့ အရပ်ရှည်တဲ့ လူငယ်လေးဟာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ခုန်ပြီး ဟောက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ငါက မာနကြီးပြီး ကြီးစိုးနေတယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တယ်မလား? ဒူးထောက်လိုက်ရင် မင်းက လိမ်ပြောနေတယ်လို့ မဆိုလိုသွားဘူးလား?"

လိုင်ယန်ကို လျစ်လျူရှုပြီး လုရွှမ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေဖဝါးကို မြှောက်ကာ တိုက်ရိုက် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ဗုန်း!

အရပ်ရှည်သော လူငယ်လေးသည် ဤလုရွှမ် လိုင်ယန်ရှေ့တွင် လှုပ်ရှားဝံ့ကြွားလာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားဘဲ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ကာ ဟောက်နေသော ပါးစပ်သည် ကြီးမားသော ခွန်အား တစ်သန်းကျော်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည့် ခြေထောက်နှင့် မိတ်ဆက်သွား၏။

ဖရဲသီးတစ်လုံ အရိုက်ခံရသည့် အသံနှင့်အတူ အရပ်ရှည်သော လူငယ်၏ ဦးခေါင်းသည် အမှုန့်အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက်လွင့်သွားကာ အဖြူနှင့်အနီ အရောင်များ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျံ့လွင့်သွားသည်။

"အား....."

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ အားလုံးက မိုက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ရက်စက်လွန်းတယ်။

သူတို့ရှေ့ကလူသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်တွင် အဆင့်၂ ပြီးပြည့်စုံသူ ဖြစ်သည့် သူ့ရှေ့မှလူကို သတ်ခြင်းသည် အတွင်းခန်းက ကျောင်းသားများ၏ မျက်နှာကို ပါးရိုက်ခြင်းနှင့် ညီမျှသွားပြီ။

အရမ်းသတ္တိရှိတာပဲ။

လိုင်ယန်က သူ့ရှေ့က လူငယ်လေးဟာ ဒီလောက်ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လူဖြစ်ဖို့ မမျှော်လင့်ထားဆချ။ သူ့ရှေ့မှာ သူ့လူကို သတ်ပစ်ဖို့ သတ္တိရှိလိုက်တဲ့အခါ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်တွေ သူ့ဆီကနေ ထွက်လာ၏။

"ကောင်လေး .... မင်းတော်တော်လေးကို မဆိုးဘူးပဲ!"

သူ့မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး လူသတ်ချင်သည့် အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အရိုးများ တုန်ခါကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါများ ထွက်လာသည်။

"ငါ့ရှေ့မှာ ငါ့လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်ရဲတဲ့ သတ္တိ မင်းမှာရှိပေမယ့်.... မင်းရဲ့ အစွမ်းအစက မင်းရဲ့ သတ္တိနဲ့ လိုက်ဖက်နိုင်ပါ့မလား!"

"ငါက သန်မာတယ် အားနည်းတယ် ဆိုတာ မင်း စိတ်ပူနေစရာ မလိုဘူး!"

လုရွှမ် ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် ဒုတိယ အဆင့်အတွက် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ့ကို သတ်ချင်နေတယ် ဆိုရင်တော့ အဲ့လောက်ထိ မလွယ်ကူနိုင်ပေ။

ဖီးနစ်အမွေးကို သန့်စင်ခြင်း၊ ဖီးနစ်၏ အတောင်ပံများကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းကြောင့် အလိုရှိသလောက် ပျံသန်းခြင်းနှင့် လမ်းလျှောက်ခြင်းတို့ဖြင့် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်က ဒုတိယအဆင့် မပြောနှင့် အဆင့်၆ရှိ ကျန်းရှောက်ထျန်းပင်လျှင် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် မရှိပါ။

နောက်ဆုံးတော့ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၆တောင် မပျံသန်းနိုင်ဘူး မဟုတ်လား?

လိုင်ယန် ဒေါသထွက်ခါနီးမှာ ကျောင်းသားတစ်ယောက်က ပြေးလာပြီး သူ့နားကပ်၍ တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးပြောလိုက်ပါ၏။

"စီနီယာ!"

ထိုလူရဲ့ စကားကြားတော့ လိုင်ယန်ရဲ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွား၏။

"မင်းဘာပြောလိုက်တယ်? ကျန်းရှောက်ချန် သေသွားပြီ? ဘယ်သူလုပ်လိုက်တာလဲ?"

အပြင်ခန်းနှင့် အတွင်းခန်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိလို့ သတင်းကို အခုနလေးကမှ သိလိုက်ရသည်။

"လုရွှမ်လို့ခေါ်တဲ့ လူသစ်က ကျန်းရှောက်ချန်ကို သတ်ရုံတင်မကဘဲ လုံယိဖျင်ကလည်း သူ့လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားတယ်လို့ ကြားရပါတယ်"

သတင်းပို့တဲ့ ကျောင်းသားက အတွင်းခန်းကမို့ လုရွှမ်ကို မသိပေမယ့် အသံကို လျှော့ချလိုက်သည်။

"လုရွှမ်?" လိုင်ယန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး

"ဒီကျောင်းသားသစ်တွေက ပိုပိုပြီး ဥပဒေမဲ့ဖြစ်လာပုံပဲ!"

သူ့ရှေ့မှာ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့တွေ့ပြီး ဒီသတင်းကို ထပ်ကြားရတော့ လိုင်ယန်ရဲ့ အမူအရာက မုန်တိုင်းတွေ စုပုံလာသလိုမျိုး မှုန်ကုပ်နေလေ၏။

ကျန်းရှောက်ချန်သည် ကျန်းရှောက်ထျန်း၏ ညီအရင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ကျန်းရှောက်ထျန်းသည် သူ့ညီ အသတ်ခံရကြောင်း သိပါက ကျောင်းတစ်ခုလုံး မှောက်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လုရွှမ်အမည်ရှိ အဆိုပါကလေးအား ဦးစွာဖမ်းဆီးပြီး သူပြန်လာသောအခါတွင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးရမည်။ ဒါကိုတွေးပြီး ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး လုရွှမ်ကိုကြည့်၍

"ကောင်လေး.... မင်းတို့ရဲ့ အပြင်ခန်းမှာ လုရွှမ်က ဘယ်သူလဲ? ဒီကလေးကို သွားဖမ်းလိုက်!! ဒါဆို ငါ မင်းအသက်ကို ချန်ထားပေးနိုင်တယ်! မင်းငါ့ကို မနာခံတဲ့အတွက် အပြစ်မတင်နဲ့"

"လုရွှမ်ကို ဖမ်းရမှာလား?"

သူ့စကားကြားတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေ မူးလဲလုမတတ် ဖြစ်ကုန်၏။

လုရွှမ်က လုရွှမ်ကို ပြန်ဖမ်းရင် အကုန်ဟာသတွေ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့!

"စိတ်မကောင်းပါဘူး... ငါ့ကိုယ်ငါ မဖမ်းချင်ဘူး ဘယ်လိုဖမ်းရမှန်းလည်း မသိဘူး!" လုရွှမ်က ပြောသည်။

"မင်းက လုရွှမ်လား?"

သူ့ရှေ့ကလူက လုရွှမ်ဆိုတာကို လိုင်ယန် မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ပါးစပ်ထောင့်က ကွေးညွတ်သွား၏။

"ကောင်းပြီ မင်းက လုရွှမ်ဆိုတော့ လွယ်သွားပြီ... မင်းငါ့နောက်ကို နာခံမှုရှိရှိနဲ့ လိုက်မလား ဒါမှမဟုတ် ငါမင်းရဲ့ ခြေလက်တွေကို ရိုက်ချိုးပြီး ခေါ်သွားရမလား!"

"ငါမရွေးရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ?"

လုရွှမ်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းအပေါ်မှာ မူတည်သွားပြီပေါ့!"

လိုင်ယန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း တက်ကြွလန်းဆန်းနေကာ ပြင်းထန်သော ကျားတစ်ကောင်လို ချက်ချင်းပြောင်းသွားပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေ၏။

အချိန်မရွေး သူ့စွမ်းအားတွေနဲ့ လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်တော့မယ့် အချိန်မှာ ပြတ်သားတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လိုင်ယန် ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

အသံကြားတော့ လိုင်ယန်ရဲ့ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လူအုပ်နောက်ကွယ်က ချောမောလှပတဲ့ အသွင်အပြင်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အသွင်အပြင်အရ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် မင်းသမီးလော့ရုံလောက် လှမည် မဟုတ်သော်လည်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဝတ်ဆင်ထားသော ဂါဝန်က ခန္ဓာကိုယ်သေးသွယ်မှုကို ရေမြွေကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး လူများကို ထူးဆန်းသော သွေးဆောင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု ကင်းသော မိန်းကလေးမှာ သားရဲခန်းမမှ မော့ချုံပဲ ဖြစ်သည်။ သူမတကယ် ဒီကိုလာခဲ့သည်။

"မိန်းကလေးမော့ချုံ... မင်းဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ?" လိုင်ယန်က ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

မော့ချုံသည် သားရဲခန်းမကို ကိုယ်စားပြုပြီး သားရဲခန်းမ၏ ဘဏ္ဍာထိန်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ယင်းယန်အကယ်ဒမီ၏ အတွင်းခန်းက တပည့်ဖြစ်နေသော်လည်း သူမအပေါ် အပြစ်လုပ်ဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် အဆင့်၉ သားရဲလေ့ကျင့်ရေး ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သားရဲခန်းမရှိ လူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် နာခံမှုရှိစေပြီး မချေပဝံ့ကြပေ။

"ယင်းယန်အကယ်ဒမီက လူတွေက ရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်းကို သွားနေကြတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ဝိညာဥ်သားရဲ အများကြီး ရှိတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သားရဲခန်းမက လူတွေရဲ့ အကူအညီကို သူတို့လိုအပ်နေတုန်းပဲလေ... ဒါကြောင့် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခံရတာ"

မော့ချုံက ရှင်းပြသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းသည် အန္တရာယ်များသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေရုံ သာမက ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းသည် ဝိညာဥ်သားရဲများနှင့် ပြည့်နေပါသေးသည်။ အကယ်၍ သင်သည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လျှင်ပင် ဝိညာဥ်သားရဲများ မတော်တဆ ဝိုင်းရံခံရပါက လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ထိုသို့သော မတော်တဆမှုများကို တားဆီးရန်အတွက် ယင်းယန်အကယ်ဒမီသည် သားရဲခန်းမမှ လူများကို ကူညီရန် အထူးဖိတ်ခေါ်ထားသည်။

မော့ချုံသည် ဖိတ်ကြားခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

သူမဒီကို ရောက်တဲ့အခါ လုရွှမ်ကိုတွေ့ပြီး နှုတ်ဆက်ခါနီးမှာ လိုင်ယန်နဲ့ ပြဿနာဖြစ်နေတာကို တွေ့တော့ သူ့ကို ချက်ချင်းရပ်ဖို့ ခြေလှမ်းပြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုရွှမ်သည် ခန်းမသခင်ဖုန်းပင်လျှင် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံရသည့် အံ့ဖွယ်သားရဲ ထိန်းကျောင်းသူဖြစ်သည်။ လိုင်ယန်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိရှိနေသည်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ရှာနေတာ မဟုတ်လား။

"မိန်းကလေးမော့ချုံက အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်မှာ ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပိုလုံခြုံသွားပြီပေါ့!"

မော့ချုံ ပြောတာကို ကြားတော့ လိုင်ယန်က သူ့ကို ချီးကျူးလိုက်သည်။