လော့မိသားစု၏ပြောင်းလဲမှု

လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်က ဆေးဥယျာဉ်တွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်သုတ် သေဆုံးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အလွန်အကျွံ ဆုံးရှုံးမှုများခဲ့၏။ သူမသည် စကားမပြန့်စေရန် အမိန့်ထုတ်ခဲ့သောကြောင့် သတင်းကို မည်သူမျှ မဖြန့်ခဲ့ပေ။ အစေခံ အနည်းငယ်သာ သိသည်။

ဒီအစေခံတွေကလည်း ဆေးဥယျာဥ်ထဲကနေ ဘယ်တော့မှ မထွက်ဘူးဆိုတော့ သတင်းဖြန့်ဖို့ နေနေသာသာ သူမဆို ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

လူငယ်က အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြောလိုက်တာနဲ့ ဘယ်လိုမှ မတုန်လှုပ်ဘဲ နေပါတော့မလဲ။ ဒါက သိကျွမ်းမှုနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး.... နှလုံးစပျစ်နွယ်ပင်က အဖျားပိုးကောင်ရောဂါ ခံစားနေရတာကို ငါမြင်ရတယ်လေ.... ဒါကြောင့် ခန့်မှန်းလို့ရတယ်"

လုရွှမ်သည် သူမ၏ အပြောအဆိုအရ အဖြေကိုသိထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ဒီအရာအားလုံးက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်ပြီး မွေးဖွားလာတာ.... နှလုံးစပျစ်နွယ်ပင်တွေက မြေကြီးရဲ့ သွေးပြန်ကြောတွေကို မျိုချနိုင်ပြီး ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို အာဟာရ ဖြစ်စေနိုင်တယ်... နွေးထွေးတဲ့ ပိုးမွှားတွေက အဆိုးဆုံးပဲ မြေကြီးသွေးပြန်ကြောထဲက မွေးဖွားလာတဲ့ အတွက် ထူးခြားတဲ့ ဘဝမျိုးရှိတယ် ပကတိမျက်စိနဲ့ မမြင်နိုင်ဘူး... အားနည်းနေတဲ့ အချိန်မှာ နှလုံးစပျစ်နွယ်ပင်လို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်တောင် ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး... ဆေးပင်တွေကို လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ခန့်က အများကြီး သေဆုံးစေတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ"

ဆေးဝါးသခင်မချန်မှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူမသည် နွေးထွေးသော ပိုးကောင်များ အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။ ၎င်းတို့၏ စရိုက်များကို ပိုလို့တောင် မသိချေ။

ပကတိမျက်စိနဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဝါးမြိုတဲ့ သတ္တဝါတွေ ရှိနေတာကို တခြားသူပြောတာကို နားမထောင်မိရင် ဘယ်တော့မှ ယုံမှာမဟုတ်ဘူး။

"မင်း ဘာမှ မလုပ်ရဲဘူးဆိုရင်... လော့ထောင်း မင်းလာလုပ်လိုက်!"

ဆေးဝါးသခင်မချန်၏ မျက်နှာသည် ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေကာ မြေသွေးကြော နှလုံးစပျစ်ပင်ကို မတိုက်ခိုက်ဝံ့သည်ကို မြင်သော် လုရွှမ်က ပုဆိန်ကိုယူကာ သူခုနက တွေ့ဖူးသော သူ့ညီလေး လော့ထောင်းကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ငါ?"

လော့ထောင်းက သူ့ကို ခေါ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားတာကြောင့် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပေမယ့် ရဲရင့်စွာ ရှေ့ကို လှမ်းနေဆဲပင်။

"ကောင်းပြီ... ဒီနေရာကို သုံးပေနဲ့ သုံးလက်မ ဖြတ်လိုက်!"

လုရွှမ်က နေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ!"

လော့ထောင်း အံကြိတ်ရင်း ပုဆိန်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဆေးဝါးသခင်မချန်တောင် ဤညီအစ်ကိုလုကို ယုံကြည်တယ် ဆိုတော့ သူ့တွင်လည်း ဘာမှစိုးရိမ်စရာ မရှိပါ။

ဒုန်းဒုန်း ဒုန်းဒုန်း!

လော့ထောင်းသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်တွင် သန်မာသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ပုဆိန်တွင် ခွန်အားဖြည့်သွင်းထားသောကြောင့် သူ၏အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်ပါသည်။ သူသည် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို သုံးပေသုံးလက်မ တိတိရှိသော အပေါက်ကြီးအဖြစ် ဖြတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"အာ"

"ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ?"

လူတိုင်းက ဖြတ်ထားတဲ့ အပေါက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ မြင်လိုက်ရတော့ အားလုံးက မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်လိုက်ကြသည်။

ဆေးဝါးသခင်မချန်သည်ပင် သူမ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို တုန်ယင်သွားတာတောင် မထိန်းနိုင်ဘဲ လုရွှမ်ကို ပဟေဠိဆန်သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်ကာ

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ?"

ပုဆိန်ဖြင့် တူးထုတ်ထားသော နှလုံးစပျစ်နွယ်ပင် ထူထပ်သော မြေကြီးသည် မည်းမှောင်ကာ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ အက်ကွဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အပင်ကဲ့သို့ပင် လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်တော့ဘဲ အတွင်းပိုင်းသည် ဗလာဖြစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီ။

အစား မစားရတာကြာပြီ ဖြစ်တဲ့ အစာအိမ်တစ်ခုလိုပင်။

"ကျုပ်ပြောပြီးပြီလေ.... အဲဒါက ပူနွေးတဲ့ပိုးကောင်တွေပဲ.... ပိုးမွှားတွေ မသေသရွေ့ နှလုံးစပျစ်နွယ်ပင်ကြီး တစ်ပင်လုံး အခေါင်းပေါက်ဖြစ်ပြီး အပြင်မှာ အရေပြား တစ်လွှာပဲ ကျန်တော့မှာ... မသေဘူးလို့ တွေ့ဖို့တောင် ခက်တယ်!"

လုရွှမ်က ရှင်းပြသည်။

"ဒီဟာက...."

လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အပြင်မှာ နေကောင်းပေမယ့် အတွင်းထဲမှာ ခြောက်ကပ်နေတဲ့အထိ စားထားတာ ဘယ်လို အကောင်တွေများလဲ ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ သူတို့ ရောက်နေတဲ့ ဆေးလယ်ကွက် နယ်ပယ်အားလုံးက ဒီလိုဖြစ်ကုန်ရင် ဘာလုပ်တော့မလဲ?

တခဏချင်းမှာပဲ သူတို့ရှေ့က လူငယ်လေးရဲ့ စကားကို လူတိုင်း ယုံလိုက်ကြသည်။

ပင်စည် အရေပြား မကွဲဘဲ စပျစ်နွယ်ပင်အတွင်းက ဘာတွေဖြစ်နေလဲ မသိနိုင်ရင် အပူပြင်းပိုးမွှားရောဂါ ရှိနေတယ် ဆိုတာတောင် သိနိုင်မည်မဟုတ်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကုသပေးဖို့ အကြီးအကဲကို တောင်းဆိုပါတယ်"

မြေသွေးကြော နှလုံးစပျစ်ပင်၏ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ဤအခြေအနေသည် ကြာကြာမခံတော့မည်ကို သိသွားတဲ့ ဆေးဝါးသခင်မချန်သည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် မာနကြီးနေခြင်းတို့ မရှိတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ လက်သီးဆုပ်လျက် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ စကားတွေကို အားကိုးပြီး ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ ယုံကြည်ခဲ့ပါပြီ။ အခု နှလုံးစပျစ်နွယ်ပင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်း အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရတော့ လူငယ်လေးဟာ ရောဂါရဲ့ဇစ်မြစ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဆိုတာ သူမသိလို့ လုံးလုံး ယုံကြည်သွားလေပြီ။

ကျွမ်းကျင်သော သူများသည် ဆရာများဖြစ်သည်။ လုရွှမ်သည် အသက်ငယ်သော်လည်း နှလုံးစပျစ်နွယ်ပင်၏ ပြဿနာကို အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး သူ့အား စီနီယာ အကြီးအကဲဟု ခေါ်ရန် ထိုက်တန်ပါသည်။

"ကုသရ မခက်ပါဘူး! နာမည်အရပြောရရင် အနွေးဓာတ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပူနေပြီး အအေးကိုကြောက်တယ်.... ကျုပ်ကိုယုံရင် ကုသမှုက အရမ်းရိုးရှင်းတယ် ခင်ဗျား ကျုပ်ကိုမယုံရင် ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး!"

လုရွှမ်က ဆို၏။

"သဘာဝကျကျကို ယုံပါတယ်!" ဆေးဝါးသခင်မချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ နှလုံးစပျစ်နွယ်ပင်ကို ကုသဖို့နည်းလမ်း မရှိတော့ဘဲ မြန်မြန်မလုပ်နိုင်ရင် သူ့ရှေ့မှာ သုံးလလောက်ကြာအောင် မထားနိုင်ဘဲ သေသွားနိုင်တယ် ဆိုတာ သူမသိပါ၏။

"ကောင်းပြီ!" လုရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားရပ်လိုက်သော်လည်း ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့အသွင်အပြင်ကို မြင်တော့ ဆေးဝါးသခင်မချန်ဟာ ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။

“အဲဒီမင်းသား ချန်ရှင်းကို ဆေးဥယျာဉ်ထဲက နှင်ထုတ်ပြီး ဘုရင်မင်းမြတ် ချန်ရှုံဆီကို ပို့ပေးလိုက်.... လမ်းမှာ နှုတ်ခွန်းဆက်ကတ်ကိုပါ ယူသွား သူ ငါ့ဆေးဆရာတစ်ပါးကို လုံးလုံးလျားလျား ပြစ်မှားလို့ သူ့ဘာသာ မင်းသားပဲဖြစ်ဖြစ် အခုကစပြီး ပေရွှီး တော်ဝင်မိသားစုက ငါ့ဆေးဥယျာဉ်ထဲက ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း တစ်မျိုးတည်းကိုတောင် ဝယ်ယူခွင့် မရှိတော့ဘူး!"

"သခင်မချန်!!"

ဒါကိုကြားတော့ မင်းသား ချန်ရှင်းက ခေါင်းမူးပြီး ချက်ချင်း လန့်နိုးလာပြီး အလျင်စလို အော်လိုက်သည်။

ဆေးဥယျာဉ်သည် ရှားပါးဆေးဝါး အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ပေရွှီးအင်ပါယာကို ထိုထောက်ပံ့မှု ရပ်တန့်လိုက်သည်နှင့် အထက်တန်း အရာရှိများ၏ အရေအတွက်သည် သုံးနှစ်အတွင်း ထက်ဝက်လျော့ကျ သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဆယ်နှစ်အတွင်း အလုံးစုံစွမ်းအားသည် အလွန်အားနည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

အနှစ်တစ်ရာ ကြာပြီးနောက် အထက်နိုင်ငံသည် အလယ်အလတ် နိုင်ငံအဖြစ်သို့ မလွဲမသွေ ကျရောက်လိမ့်မည်။

ဆိုလိုတာက ဆေးဝါးသခင်မချန်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကန်ရင် အိမ်ရှေ့မင်း နေရာကို ရနိုင်ဖို့ မပြောနဲ့ မင်းသားနေရာတောင် ပြီးဆုံးသွားပြီ။

"မဟုတ်ဘူး.... မဟုတ်ဘူး....."

ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း မင်းသားချန်ရှင်းသည် ယင်းယန်အကယ်ဒမီ အပြင်ခန်းက ကောင်လေးကြောင့် ဒီလိုအဆုံးသတ်ရ လိမ့်မယ်လို့ သူ့အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးချေ။ ထိုကောင်လေးက သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်ပင် မရောက်သေးပေ။

"ကောင်းပြီ အားလုံးပဲ... မြေသွေးကြော နှလုံးစပျစ်ပင်ရဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ ကျေးဇူးပြုပြီး ဧည့်ခန်းမှာ ဧည့်ခံပွဲ လုပ်ထားပေးပါတယ် အားလုံးရဲ့ အကူအညီအတွက် အမွန်မြတ်ဆုံး ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာကို စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"

မင်းသား ချန်ရှင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီးနောက် ဆေးဝါးသခင်မချန်သည် အပြုံးဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

"ဆေးဆရာကြီး အလုပ်များနေတယ် ဆိုတော့ ကျုပ်တို့ ဧည့်ခန်းထဲမှာ စောင့်နေပါ့မယ်!"

"ဆေးဥယျာဉ်မှာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေအကြောင်း ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ။ အရမ်းအာဟာရ ပြည့်ဝပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ဒီကိုရောက်လာတာ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပါပဲ!"

"ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာကို စားခွင့်ရတာ တကယ့်ကို စေတနာအကျိုး ခံစားရတာပါပဲ"

ဆေးဝါးပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာတာနဲ့ လူ့ခံစားချက်ကို နားမလည်ဘဲနေမလား။ ဆေးဝါးသခင်မချန် ပြောတာကို ကြားတော့ တစ်ဖက်လူက နှလုံးစပျစ်ပင်ကို ကုသတဲ့ နည်းလမ်းအား သူတို့ကို မသိစေချင်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သို့သော် အားလုံးက ရယ်ရယ်မောမောဖြင့် ထွက်သွားကြသည်။

"အကြီးအကဲလော့နဲ့ လော့ထောင်း ဒီမှာပဲနေခဲ့!"

လူတိုင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာသွားစဥ် လုရွှမ်က အေးဆေး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဒါကိုကြားတော့ လူတိုင်းက ငြူစူပြီး ဒီလူငယ်အတွက် ဘာလို့များ စကား ကူမပြောမိကြတာလဲ ဟူသော အတွေးဖြင့် အသီးသီး တိတ်တဆိတ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသွားသည်။

အကြီးအကဲလော့သည် လူငယ်လေးအတွက် စကားပြော ဆိုရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဆေးပညာ မိသားစုကြီးလေးခု၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာမည်ဟု တစ်ချိန်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ယခင်က လူတိုင်းက ကြွားလုံးထုတ်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတော့ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လာကြသည်။

မြေသွေးကြော နှလုံးစပျစ်ပင်သည် ဆေးဥယျာဉ်၏ အမြစ်ဖြစ်သည်။ သင့်မျက်လုံးဖြင့် ကုသနည်းကို ကြည့်ခြင်းသည် ဆေးဥယျာဉ်၏ အဓိက လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထိတွေ့မှုနှင့် ညီမျှလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ဆေးဥယျာဥ်နှင့် အနက်ရှိုင်းဆုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ထူထောင်နိုင်ခဲ့ပြီး အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ လော့မိသားစုသည် ဆေးဥယျာဥ်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းဖြင့် ဆေးမိသားစုကြီး လေးခု၏ အကြီးအကဲ မဖြစ်မီ အချိန်တစ်ခုသာ လိုတော့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကို နေစေခဲ့တဲ့ ကောင်လေးရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ကို မကြည့်ပါနှင့်။ ဒါဟာ တကယ်တမ်းတော့ သူတို့ရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်တာပင်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီးလုရွှမ်!"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုလု!"

လူတိုင်း နားလည်သွားသည့် အရာကို အကြီးအကဲလော့နှင့် လော့ထောင်းတို့သည် အဘယ်ကြောင့် မသိဘဲနေပါ့မလဲ။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲလာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ လဲကျလုနီးပါးပင်။

"စတင်ဖို့ အဆင်သင့် ပြင်ရအောင်!"

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ လုပ်သွားသော လုရွှမ်က သိက်ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆေးဝါးသခင်မချန်ကို အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ!"

ဆေးဝါးသခင်မချန်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အဖျားကျစေသော ပိုးမွှားရောဂါကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသည့်အပြင် ကုသနည်းကိုလည်း သိချင်လာသည်။