မဟာမိတ်တချို့ (ပထမပိုင်း)

"စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်?? လျှိုဝှက်စစ်တပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး??"

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

"ဟူရှောက်က ငါ့အဖေရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး လက်အောက်ငယ်သားပဲ... ဒီကို ဘာလာလုပ်ပါလိမ့်? ငါ့အဖေမှာ ရှင်းပြစရာရှိလို့လား"

မင်းသား ချန်ရှင်းမှာ သံသယတွေ အပြည့်နဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

အင်ပါယာ၏ လျှိုဝှကိအစောင့်များသည် တော်ဝင်မြို့၏ လုံခြုံရေးကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းသည် လေးစားစရာကောင်းပြီး တာဝန်ဝတ္တရား များမှာလည်း ကြီးမားလှသည်။ ဤနေရာ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရခြင်းသည် ဘုရင်မင်းမြတ် ချန်ရှုံ၏ ယုံကြည်မှုကို သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အလိုတော်ကို ကိုယ်စားပြုသေးသည်။

မင်းသား ချန်ရှုံသည် သာမာန်လူတစ်ဦး အဖြစ် ရာထူးမှ လျှော့ချခံခဲ့ရပြီး စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဘုရင်မင်းမြတ် ချန်ရှုံနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ သက်ဆိုင်သည်ဟု မလွှဲမရှောင်သာ ရိုင်းစိုင်းစွာ တွေးတောနေမိမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဟာ ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ... ကျိန်စာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ!"

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက် ရောက်ရှိလာခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သူ မသိနိုင်ပေမယ့် မင်းသား ချန်ရှင်းသည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အစောင့်တွေ ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာ လူနှစ်ယောက် ဖြတ်ဝင်ကြသည်။ အဲဒီထဲက တစ်ယောက်က စူးစူးရှရှ မျက်လုံးတွေနဲ့ ဓားထက် ထက်တဲ့ ရောင်ဝါတွေ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်ပင်။

နောက်တစ်ယောက်ကတော့ အရပ်ရှည်ရှည် သွယ်လျပြီး ညိုညို့နေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ အသွင်အပြင်ကြောင့် သူ့ကို သိပ်မသိကျွမ်းချေ။

"ဟူရှောက်... မင်းသားချန်ရှင်းနဲ့ သခင်မဟိုင်ထန်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

အခန်းထဲ ဝင်လာတော့ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်က ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ မပြဘဲ ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်သီးတွေကို ဆုပ်လျက် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

အကယ်၍ မင်းသားချန်ရှင်းသည် ရာထူးမှ မဆင်းရသေးပါက အလေးပြုရန် လိုအပ်သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းကို မလိုအပ်တော့ပေ။

"စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်က ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ မသိဘူး"

တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သဖြင့် မင်းသား ချန်ရှင်းသည် ၎င်းကို အလွန်မစဉ်းစားနေဘဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်းသားနဲ့ သခင်မကို တစ်ယောက်ယောက်က စော်ကားခဲ့တယ် ဆိုတာကို ကြားမိလို့ ကျုပ်ဒီကိုလာခဲ့တာပါ!"

စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်က ရယ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

ဒါကိုကြားတော့ မင်းသားချန်ရှင်းက သူ့မျက်လုံးတွေကို ချက်ချင်း မှိတ်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဒေါသတွေ တောက်လောင်နေလေ၏။

"စစ်သေနာပတိဟူက ကျုပ်ကို ပြက်ရယ်ပြုချင်နေတာလား? ကျုပ် မင်းသား အဖြစ်ကနေ ရုတ်သိမ်းခံခဲ့ရပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ကျုပ်အဖေအတွက် အရေးကြီးတဲ့အရာပဲ... သူ့သားတစ်ယောက်က တစ်နေ့မှာ မင်းသားပြန်မဖြစ်ဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူး!"

ယခု သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးအဖြစ် ရာထူးမှ အချလိုက်ပြီး အာဏာဆုံးရှုံး သွားသော်လည်း ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ထာဝရ ရန်သူမရှိ ထာဝရအကျိုးစီးပွားသာ ရှိသည်။

သူ့ရဲ့တန်ဖိုးကို ပြန်ပြီးပြနိုင်သရွေ့တော့ သူတို့ရဲ့အဆင့်အတန်းကို ပြန်ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ထို့ကြောင့် သူသည် နှိမ့်ချပြီး အပြင်ထွက်သော်လည်း မင်းသား၏ အကျင့်စရိုက်မှာ ရှိဆဲပင်။ ပြိုင်ဘက်သည် နယ်ချဲ့စစ်တပ်၏ တပ်မှူးဖြစ်လျှင်ပင် အခြားသူများကို အလွယ်တကူ နင်းချေခွင့် မပြုနိုင်ပေ။

"မင်းသားက နောက်နေတာပဲ... ဘုရင်ကြီးက အရမ်းထက်မြက်ပြီး ကျုပ်ကလည်း တိုင်းပြည်ကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ရည်စူးထားတာ... ဘယ်လိုလုပ် မင်းသားကို ရယ်ဝံ့မှာလဲ?"

စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"ကျုပ်ဒီကိုလာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်.... မင်းသားနဲ့ သခင်မကို လက်စားချေချင်လား မေးချင်ပါတယ်"

"လက်စားချေမယ်?"

မင်းသား ချန်ရှင်းနှင့် သခင်မဟိုင်ထန်တို့သည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော စစ်သေနာပတိက ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို မသိဘဲ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

"ကျုပ်ခန့်မှန်းတာ မမှားရင် ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ရန်သူက ယင်းယန်အကယ်ဒမီရဲ့ ပြင်ပခန်းထဲက လုရွှမ်ဆိုတဲ့ ကလေးပဲ ဖြစ်မယ်!"

ဟူရှောက်၍ ဦးဆောင်၍ ဆိုလိုက်သည်။

"စစ်သေနာပတိက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? အခု စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ ရှင်းသွားတော့ အခုလာမေးပြီး မင်းက ငါတို့ကို တမင်တကာ အရှက်ခွဲနေတာလား"

မင်းသား ချန်ရှင်းရဲ့ လေသံက မကြင်နာတော့ပေ။

"အဲဒီတုန်းက ကလေးမလေးအကြောင်း အားလုံးသိသင့်တယ် ထင်တယ်... အိမ်ကထွက်ပြေးပြီး နောက်ဆုံးတော့ အန်းဝူအင်ပါယာမှာ လူတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့တယ်... သူ့မှာ မိသားစုကို ပျက်စီးစေခဲ့လို့ အရမ်းစိတ်ဆိုးပေမယ့် သူက ကျုပ် သမီးပဲလေ... ဒီအချိန်မှာ ကျုပ်သူ့ကိုဘယ်တော့မှ မတွေ့ရတော့တာ သနားစရာပဲ"

စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်သားရဲ့ စကားကို ပြန်မဖြေဘဲ မြို့တော်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ အရှုပ်တော်ပုံအကြောင်း ပြောနေခဲ့သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ချိန်က သူမကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ကလေးက ပေရွှီးမြို့ကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီကလေးက သူမနဲ့ အတူတူနီးပါးပဲ။ သူ့အမေလို အရွယ်အစား... ပုံစံခွက်ထဲက ထွင်းထုထားသလို မြင်လိုက်တာနဲ့ သူမကို မြင်နေရသလိုပဲ။ မူလတုန်းက သူ့အမေကို ပြုစုပျိုးထောင်သလို ဒီကလေးကို ကောင်းကောင်းကြီး ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာ.... ဘယ်သူသိမှာလဲ?"

"လုရွှမ်လို့ခေါ်တဲ့ ကောင်က ရာဇ၀တ်မှု အမျိုးမျိုးကို ကျူးလွန်ပြီး ကျုပ်မြေးကို ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရစေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ? ဒီကောင်က မင်းရဲ့ရန်သူ တင်မကဘဲ ကျုပ်အတွက်လည်း ဟုတ်တယ်!"

ဒါကိုပြောပြီး စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်သည် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ လူသတ်ချင်စိတ်များကို ဖုံးကွယ် မထားနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ပြောင်မြောက်သော နယ်ချဲ့အစောင့်များ၏ တပ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်၏ ထိပ်ပိုင်းတွင် ရှိသူဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက အမြဲတမ်း နှိမ့်ချနေသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသူတိုင်းသည် တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် စကားမပြောရဲကြ။ အဲဒီလူငယ်က သူ့ရှေ့မှာ သူ့မြေး ချန်တုံးကို သေတာထက်တောင် ပိုဆိုးအောင် လုပ်သွားခဲ့သေးသည်။

"လုရွှမ်က ခင်ဗျားရဲ့ ရန်သူလား?"

ဒါကိုကြားတော့ မင်းသား ချန်ရှင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာ၏။

ဆေးဥယျာဉ်ကို အကာအကွယ်ပေးကာ သာမန်လူတစ်ဦးအဖြစ် ရာထူးမှ ဆင်းချခြင်း ခံရသဖြင့် အသုံးပြုရန် စွမ်းအားနည်း၍ ရန်သူကို ငြိမ်သက်စွာ သတ်ပစ်နိုင်သည့် နည်းကို မသိခဲ့ပေ။ တော်ဝင်မြို့ကို ရောက်လာပြီး သူ့ရန်သူကလည်း ရှိနေတယ်တဲ့လား။

"ဟုတ်တယ်!" ဟူရှောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟားဟား... အရမ်းကောင်းတယ် ကျုပ်တို့မှာ ဘုံရန်သူ ရှိနေပြီပဲ... ခင်ဗျားဘာကို စောင့်နေသေးတာလဲ? အဲဲဒီကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်တော့"

မင်းသား ချန်ရှင်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါက အဲ့လောကိ ရိုးရှင်းမယ်ဆိုရင် ကျုပ်မင်းသားနဲ့ လာဆွေးနွေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်သည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို တွက်ချက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အိုး?" မင်းသား ချန်ရှင်းသည် သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းလာပြော!"

စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အရပ်မြင့်မြင့်လူကို အချက်ပြလိုက်သည်။

မင်းသား ချန်ရှင်းနှင့် သခင်မဟိုင်ထန် တို့သည် ဤလူကို တစ်ချိန်တည်းတွင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ မ၀တ်ထားဘဲ အင်ပါယာစစ်တပ်၏ တံဆိပ်မပါသည်ကို တွေ့ရှိမှသာ အဖွဲ့ဝင် မဟုတ်မှန်း သိလိုက်သည်။

ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က သာမန်ဖြစ်ပြီး ခွန်အားက သူတို့နဲ့ သိပ်မကွာခြားပါဘူး။ သူတို့အားလုံးဟာ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် ပထမအဆင့် အသက်မြှင့်တင်ရေး နယ်ပယ်မှာ ရှိပြီး သိပ်ထူးခြားတာတော့ မဟုတ်ချေ။

"တော်ဝင်မင်းသားနဲ့ သခင်မဟိုင်ထန်ကို ဂါဝရပြုပါတယ်!"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားက လက်သီးနှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း။

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က ကျုပ်ကို မသိနိုင်တာမို့ ကျုပ်ကိုယ့်ဘာသာ အရင်မိတ်ဆက်ပေးပါ့မယ်!"

"သားရဲခန်းမက ပထမအဆင့် သားရဲထိန်းဂိုဏ်းဆရာ ကောင်းရှန့်ပါ!"

ဤလူသည် ပိုင်ရှောင်း၏ ဆရာ ကောင်းရှန့်ဖြစ်ပြီး လုရွှမ်ထံမှ လူမြင်ကွင်း သားရဲခန်းမတွင် အရိုက်ခံခဲ့ရသော သားရဲထိန်းဆရာပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်နှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပေါင်းသင်းရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အရင်လာရှာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဟူရှောက်သည် အင်ပါယာစစ်တပ်ကို အုပ်ချုပ်ရပြီး နန်းတော်ထဲက အကြောင်းများ အခြေခံအားဖြင့် သိထားသည်။ လုရွှမ်က ကောင်းရှန်ကို သားရဲခန်းမကနေ ကန်ထုတ်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ဟူရှောက်လည်း ထိုလူနှင့် ပူပေါင်းထားလိုက်သည်။

"သားရဲခန်းမကလူ?"

မင်းသားချန်ရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"အဲဒီလုရွှမ်က သားရဲခန်းမနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးတယ်မလား?"

အကပွဲမှာ မျက်နှာကို ပါးရိုက်ခံရပြီးနောက် လုရွှမ်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တစ်စုံတစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်ဖူးသည်။ ထိုလူဟာ သားရဲခန်းမနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိတယ်ဆိုတာကိုလည်း သိထားကာ ခန်းမသခင်ဖုန်းနှင့်လည်း ရင်းနှီးလေ၏။

"မှန်ပါတယ်... ကျုပ် အဲဒါကိုပြောနေတာပါ!... လုရွှမ်က ခန်းမသခင်ဖုန်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရုံတင်မကဘဲ ကျုပ်ဆရာ အကြီးအကဲကောင်းဆီကလည်း ချီးကျူးခံရတယ် ဒါ့ကြောင့် မြို့မှာ သတ်လိုက်ရင် သားရဲခန်းမမှ တန်ပြန်တိုက်ခိုက် လာတာကို ခံရမှာ သေချာတယ်... သားရဲခန်းမက တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ဘာလို့လဲ? အဲဒီကလေးက ကျေးလက်က ခွေးပေါက်စလေးပဲလေ.... ဆေးဥယျာဉ်က ဘာလို့ အဲဒါကို အရမ်းအာရုံစိုက်နေတာလဲ? သားရဲခန်းမကရော?"

မင်းသား ချန်ရှင်းမှာ မယုံနိုင်စွာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပေရွှီးအင်ပါယာနဲ့ ပတ်သက်ရင် ကျန်းဝူအင်ပါယာလို နိမ့်ကျတဲ့ နိုင်ငံတွေက အားနည်းလွန်းတာ ပုရွက်ဆိတ်တွေလို့တောင် မရေတွက်နိုင်လောက်အောင်ပါပဲ။ ဒီလိုနေရာမျိုးက ထွက်လာတဲ့လူက ဘာကြောင့် ကြီးကျယ်မှုကို ဆက်တိုက် ရရှိနိုင်ရတာလဲ? အဓိက အင်အားစု နှစ်ခုရဲ့ အကူအညီတောင် ယူထားတယ်လား?

ဆေးဥယျာဉ်က ထားပါတော့။ သူက မြေသွေးကြော စပျစ်နွယ်ပင်ရဲ့ စိတ်ပူပန်စရာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့လို့လေ။ ဒါပေမဲ့ သားရဲခန်းမကရော ဘာလို့လဲ?

သားရဲခန်းမက ဘယ်သူ့ကိုမှ မျက်နှာသာ မပေးဘူးမလား? တော်ဝင်မိသားစုတွေတောင် ဘယ်သူ့မျက်နှာမှ မထောက်ဘဲ မရောင်းဘူး မဟုတ်လား?

ဆယ်ကျော်သက် လူငယ်တစ်ယောက်ကို ကူညီဖို့ ဘာကြောင့် စိတ်အားထက်သန်နေတာလဲ?