ကောင်းကင်အထိမြင့်ဈေး (ပထမပိုင်း)

"ဟားဟား..... မင်း တစ်ခုခုရှာနေတာလို့ ငါထင်ခဲ့တာ လတ်စသတ်တော့ ဒါကိုး"

ဘေးနားရှိ ရှောင်းယွင့်ထျန်းသည် လုရွှမ်ကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ယခုတော့ သူသည် လက်သီးအရွယ် ခေါင်းလောင်းတစ်လုံးကို ဝယ်လိုက်ပြီး နက်နဲသော အထင်အမြင်သေးမှုကို ပြသလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူက ဒီခေါင်းလောင်းကို အထူးတလည် ကြည့်နေခဲ့၏။ မြေကြီးပေါ် ပစ်ချလိုက်တဲ့ အမှိုက်တွေကို ဘယ်သူမှ မကောက်ဘူး။ ဒီကောင်က ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ငါးရာနဲ့ တကယ်ဝယ်ခဲ့တာ ဆိုတော့ သူ ဘယ်လောက်တောင် မျက်စိကန်းနေလိုက်သလဲ။

"အဟက်... ဒါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အကြိုက်တစ်ခုပဲလေ... ဒီခေါင်းလောင်းက တော်တော်ကောင်းမယ် ထင်တယ်!"

လုရွှမ်က အထူးတလည် မချေပချေ။

"ဒီအရာက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ နဲ့ လုံးဝမတန်ပါဘူး... သွားပြီးတော့ အကဲဖြတ်ကြည့်ရအောင် ဒီပစ္စည်းကို ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးနဲ့ ဝယ်ရင်တောင် ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ် ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလို့ရတယ်.... လုရွှမ်ရဲ့ အမြင်က သိပ်တော့မကောင်းဘူး ထင်တယ်!"

"မလိုတော့ဘူး!"

ဒီလိုလူမိုက်မျိုးအတွက် လုရွှမ်က အာရုံစိုက်ဖို့ စိတ်မ၀င်စားဘဲ ခေါင်းလောင်းကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ တိုက်ရိုက်ထည့်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြား၏ နေရာကို ထည့်ထားလိုက်သည်။

ဤပစ္စည်းတွင် ထူးဆန်းသော အရာများစွာပါဝင်ပြီး ဤကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့်သော ရတနာအကဲဖြတ်သူကို ပစ်ပေး၍ ပေါက်ကရတွေ ထွက်လာစေဖို့ ဆန္ဒမရှိပေ။

"တန်ဖိုးမရှိသလို ရှက်စရာ ဖြစ်လာမှာကို ကြောက်နေတာလား?"

သူ့လုပ်ရပ်ကို မြင်တဲ့ ရှောင်းယွင့်ထျန်းက အဖြစ်မရှိတဲ့ အရာဆိုပြီး တွေး၍ ပိုလို့တောင် လှောင်ပြောင်ခဲ့သေးသည်။

မော့ချုံ နဲ့ ချန်စစ်ယန်က သူ့ကို ရှာနေတာကြောင့် အပြင်ခန်းမှာ သူ့ဂုဏ်သတင်းက အနေအထားတစ်ခုကို ရောက်လို့ အရည်အချင်း ရှိမယ်ထင်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ ရတနာအကြောင်း ဘာမှ မသိတဲ့ ငတုံးတစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။

ကုန်ပစ္စည်း အပိုင်းအစ တစ်ခုဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ကို အကုန်အကျခံပြီး ဒီကောင်က ငတုံးမဟုတ်တော့ရင် ဘာများဖြစ်ဦးမှာလဲ။

လုရွှမ်မျက်လုံးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်းက ရတနာ အကဲဖြတ်သူ မဟုတ်ဘူး... ပစ္စည်းတစ်ခုက ကောင်းလား ဆိုးလား မပြောတတ်တာ သာမာန်ပါပဲ.... ဒီလိုဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ? ငါက မင်းရဲ့ စီနီယာပဲ ဒီမှာလူတိုင်း အတူတူရှိနေတယ် ဆိုတော့ ငါလည်း မင်းကိုကူညီချင်ပါတယ်.... ငါမင်းကိုတစ်ခု ရွေးပေးမယ် မင်းကံကောင်းစေရမယ်ကွာ!"

ဒီကောင်က အရမ်းတုံးတာကြောင့် သူဒါကို ကောင်းကောင်း အသုံးချသင့်သည်လေ။ ဈေးကြီးပေးဝယ်ပြီး သူ့ငွေကို ဖြုန်းတီးပစ်ရမည်။

ဒါကိုတွေးတောရင်း ရှည်လျားတဲ့ ပလက်ဖောင်းဆီ လျှောက်လှမ်းပြီး ကြီးမားတဲ့ ရတနာတွေ စုပုံထားတဲ့ နေရာအထိ ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ၁၇ခု ၁၈ခု ရှိသော ၎င်းတို့သည် မီးဖိုများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် အလွန်ဟောင်းနွမ်းပြီး ရေညှိများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသောကြောင့် မည်သည့်အဆင့် ဖြစ်သည်ကို သိရန်ခက်ခဲစေသည်။

"ဒါကိုဝယ်လိုက်... ကြီးလည်းကြီး ကောင်းလည်းကောင်းပြီး အမြတ်ထွက်မှာ သေချာတယ်!"

သူ့မျက်လုံးတွေကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပလာပြီး ရှောင်းယွင့်ထျန်းက ရှေ့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဆေးမီးဖိုလား?"

ချန်စစ်ယန်လည်း နောက်က လိုက်သွားကာ ရှောင်းယွင့်ထျန်းက သိပ်ကြင်နာမနေဘူးလို့ ခံစားရလို့ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ ဆေးမီးဖိုပဲ ဒီလိုမီးဖိုမျိုးကို ရှေးခေတ်က လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့တာကို မင်းသိထားရမယ်။ အခုအချိန်အထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရင် အဆင့်က မနိမ့်ဘူး၊ ဈေးလည်း မသက်သာဘူး။ မင်းဘာလို့ ခေါင်းလောင်းသေး တစ်လုံး ဝယ်လိုက်ရတာလဲ?"

"ပိုက်ဆံ မဆုံးရှုံးမှာ သေချာလား?"

လုရွှမ်က သူဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိသလိုဖြင့် မချေပဘဲ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့! ငါ့အမြင်ကို မယုံမရှိနဲ့... ငါက အဆင့်၉ ရတနာ အကဲဖြတ်သူဖြစ်ပြီး ငါ့အမြင်က သိပ်တိကျတယ်!"

ရှောင်းယွင့်ထျန်းက သိပ်သေချာနေဟန်ဖြင့် သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်းဒီလို ပြောဆိုတော့... ဒီမှာဆေးမီးဖိုတွေ ဒီလောက်များတာ ဘယ်ဟာယူရမလဲ ငါမသိဘူး... ဒါကြောင့် တစ်ခုရွေးပေးပါဦး!"

လုရွှမလက သူ့စကားကြောင့် ကြောင်သွားသလိုပဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ!" ရှောင်းယွင့်ထျန်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ညှိုးထိုးပြပြီး

"ဒါပဲ!"

၎င်းသည် သူညွှန်ပြသော မီးဖိုများစွာထဲမှ အကြည့်အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အခြားမီးဖိုများထက် ပိုမိုကြီးမားသော ဆေးမီးဖိုကြီး ဖြစ်သည်။

"ဒါလား? ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂သောင်းတောင်လား.... မေ့လိုက်ပါ ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး မရှိဘူး!"

အမှတ်အသား ပြုထားသည့် စျေးနှုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ လုရွှမ်သည် ကြောက်လန့်သွားပုံရပြီး ခေါင်းကို အမြန်ခါလိုက်သည်။

"မင်းမရင်းနှီးရင် ဘယ်လိုလုပ် ငွေအများကြီး ရနိုင်မလဲ? ရတနာအကဲဖြတ် လောင်းကစားက ဒီလိုပဲ ဆိုတာ မင်းသိထားရမယ်... ရင်းနှီးမြှပ်နှံလေလေ အခွင့်အလမ်းပိုလေလေ.... မင်းအနာဂတ်မှာ များများရလေပဲ မဟုတ်ရင်လည်း မင်းမှာတကယ် မရှိဘူးဆိုရင် ငါမင်းကို ချေးပေးလို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ အရှုံးမပေါ်ဘဲ ပြန်ဆပ်ရမယ်လို့ ကြိုတင်သဘော တူထားရမယ်"

ရှောင်းယွင့်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

"မေ့လိုက်ပါ... အရမ်းဈေးကြီးတယ်... ဒီမီးဖိုသေးသေးလေးကိုပဲ ဝယ်လိုက်မယ်!"

လုရွှမ်က ဒီမီးဖိုကြီးဟာ အရမ်းစျေးကြီးတယ်လို့ ခံစားလာရသလို ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မီးဖိုများထဲက အများကြီး သေးငယ်တဲ့ ဆေးမီးဖိုကို ယူလိုက်သည်။

ဤမီးဖိုသည် သူတို့ရှေ့ရှိ မီးဖိုများကြားတွင် အသေးငယ်ဆုံး ဖြစ်ပြီး အလွန်ကြည့်ကောင်းပုံလည်း မပေါ်ချေ။

မျက်ကန်း မဟုတ်သေးသရွေ့ ဒါကိုဝယ်မှာမဟုတ်ဘူး။ အရှုံးသမားဆိုတာ ရှင်းနေပြီ။

"ဒါကို မင်းရွေးမလို့လား?"

ရှောင်းယွင့်ထျန်းသည် လုရွှမ်ကို အစစ်အမှန် ပစ္စည်းအား ဝယ်ခွင့်ပေးရန် မရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ၎င်းကို သူရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူ ရင်တွေခုန်လုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားသည်။

ဒီကောင်က တုံးလွန်းတာပဲ။ မူလက သူ့ကိုဝယ်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် အာရုံလွဲရမယ် ဆိုတာ တွေးနေခဲ့တာ။ အခုတော့ သူ့ဘာသာ အစုတ်ဆုံးတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ။

ခဏကြာပြီးနောက် တန်ဖိုးမရှိဟု အကဲဖြတ်ခံရမည် ဖြစ်ပြီး နောင်တရသောအခါတွင် သူသည် မိမိကို အပြစ်မတင်နိုင်တော့ပေ။

သူ့ရှေ့က မီးဖိုက ဘယ်လောက်ပဲ မျက်စိကန်းနေပါစေ အဲဒါက အသုံးမဝင် သလောက်ပါပဲလို့ ပြောနိုင်ပေမယ့် ထိုလူငယ်က ဝယ်ချင်နေတုန်းပဲ ဖြစ်နေမှာပင်။

ခဏကြာပြီးနောက် အကဲဖြတ် သက်သေခံချက် ထုတ်ပြီးနောက် ချန်စစ်ယန်၏ ရှေ့တွင် သူသည် အရှက်ရသွားလိမ့်မည်။ ဒါကိုတွေးပြီး ရှောင်းယွင့်ထျန်း ကျေနပ်အားရစွာနဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

"အင်း... မင်းပြောတာ မှန်တယ် ဝယ်ချင်ရင် ပိုက်ဆံရှာဖို့ အကြီးကြီးကို ဝယ်လိုက်ရမှာ.... ဒီမီးဖိုက ငါတတ်နိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀၀ ပဲလေ"

သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မမြင်သလိုဖြင့် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ကလေးတစ်ယောက်လိုတော့ သင်ပေးလို့ရသားပဲ!"

"တတ်နိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်" ဆိုတဲ့ စကားကြားတော့ ရှောင်းယွင့်ထျန်းက ရယ်မောသံကို ထိန်းလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တာက သဘာဝအတိုင်း အကောင်းဆုံးပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါကြိုပြီး သတိပေးထားမယ် ဒါက ရတနာတွေ လောင်းကစားတစ်ခုဖြစ်ပြီး သေချာပေါက် အမြတ်ထွက်မယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ရှုံးရင် အမြင်မရှိသူ ဆိုပြီး စီနီယာကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုပဲလေ...."

သူသည် ရှေ့ဦးစွာ အရိပ်အယောင်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ချန်စစ်ယန်သည် သူ့ကို အပြစ်တင်လာပါက ဒုက္ခ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

"ဒါဆို ပိုက်ဆံရနိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုရင် ငါဝယ်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

လုရွှမ်က တုန်လှုပ်သွား ပုံရသည်။

"အင်း... မင်းငွေရှာနိုင်တယ်လို့ တွေးထားရင် သေချာပေါက် ငွေရှာနိုင်လိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်အမြင်ကို ယုံကြည်လိုက်ပါ"

သူ့ကိုဒီလို မြင်လိုက်ရတော့ ရှောင်းယွင့်ထျန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းက နားရွက်ကို ပြေးချိတ်တော့မတတ် ဖြစ်နေပြီး သူ့ကိုနောင်တရဖို့ အခွင့်အရေး မပေးဘဲ ဆေးမီးဖိုကို အမြန်ကောက်လိုက်ပြီး

"လာ.... ပိုက်ဆံပေးရအောင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီမလား... ဒါကြောင့် မတွန့်ဆုတ်ပါနဲ့ မဟုတ်ရင် တခြားလူတွေ ကောင်းကောင်း ဝယ်ရအောင် အခွင့်အရေး ပေးသလို ဖြစ်သွားမယ်!"

"ကောင်းပြီ!"

လုရွှမ်သည် အဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခကြေးငွေ ပေးချေရန် ဆေးမီးဖိုကို ယူကာ သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။ ချန်စစ်ယန်သည် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ အသံကို အမြန်ထုတ်လိုက်သည်။

"လုရွှမ်... အဲဒီရှောင်းယွင့်ထျန်းက တစ်ခုခုမှားနေပြီ ထင်တယ်.... မဝယ်တာ ပိုကောင်းမယ်"

ရှောင်းယွင့်ထျန်း ကောင်းကောင်း ဟန်ဆောင်သော်လည်း ချန်စစ်ယန်သည် လုရွှမ်ကို ရန်လိုသူ သဘောထားနေကြောင်း ပြောနိုင်သေးသည်။

ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းနှင့်အတူ သူသည် အလွန်တက်ကြွ နေသည့် အကြောင်းရင်းကို မသိသော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်ကောင်း ရှိရမည်ကိုလည်း သူမ သိသည်။

အမှန်တော့... ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ၁သောင်းသည် သေးငယ်သော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၄မှာ စွမ်းအားတစ်ခုအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားခဲ့ပြီး သူမသည် အတွေ့အကြုံလည်း များစွာစုဆောင်း ထားနိုင်ခဲ့သည်။

မဝယ်သော အရာတစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူရခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရှက်စရာကောင်းပါသည်။ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ဈေးကြီးသည်ဖြစ်စေ မကြီးသည်ဖြစ်စေ စွန့်စားမှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်!" လုရွှမ်က အနည်းငယ်ပြုံးသည်။

တစ်ဖက်လူရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို မမြင်နိုင်ရင် သူအခု အသက်ရှင်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။

"ဒီမီးဖိုက ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းရှိတယ်!"

ပစ္စည်းတွေရောင်းတဲ့ လူငယ်က ရှောင်းယွင့်ထျန်း ပစ္စည်း ယူလာတာကို မြင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။