← Chapters

ဖက်တီး

Vol. 25 Ch. 3.118

ဖက်တီး

Vol. 25 Ch. 3.118

"ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်သန်း?"

"ငါကြားတာ မှန်ရဲ့လား?"

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ဘယ်လိုမီးဖိုမျိုးက ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ၁ သန်းလောက် တန်နိုင်မှာလဲ?"

"၁ သန်းလား? ငါ ဒီအချိန်မှာ ရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်းကို မသွားရင်တောင် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၅ ဒါမှမဟုတ် အဆင့်၆ ရောက်ဖို့ ဒီငွေတစ်ခုတည်းနဲ့ လုံလောက်ပြီ!"

ဒီဈေးကိုကြားတော့ တစ်ခန်းလုံး ချက်ချင်း မီးတောက်သွားကာ အားလုံး ဝုန်းခနဲ ရူးလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ သန်းနော်။ ရွှေစတွေတောင် မဟုတ်ဘူး။

ကျင့်ကြံမှုသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရွှေစများသည် အခြေခံအားဖြင့် ဆွဲဆောင်မှု မရှိတော့ဘဲ ရောင်းဝယ် ဖောက်ကားသမျှ အရာအားလုံးသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်လာကြသည်။ တစ်သက်တာတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပေါင်း ထောင်သောင်းချီ စုပုံနိုင်သူ တစ်ဦးသည် အလွန်ချမ်းသာသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

မီးဖိုဝယ်ဖို့ ၈၀၀၀ပဲ ပေးဝယ်ခဲ့ပေမယ့် တစ်ဖက်က ၁သန်းတောင် ဈေးဖွင့်ပေးလိုက်တယ်? တကယ်ကြီးလား?

"၁ သန်း? ဖူး!"

ရှောင်းယွင့်ထျန်းသည် တစ်ဖက်မှ ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး စိတ်ဓာတ်ကျကာ သွေးများ အန်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

မူလက သူသည် ကောင်လေးအား လှောင်ပြောင်ရန် တန်ဖိုးမရှိသော တစ်လုံးကိုဝယ်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၀၀၀နဲ့ လှည့်စားချင်သော်လည်း ၎င်းကို တစ်ခါမျှ အိပ်မက်မမက်ခဲ့ဘဲ တခဏချင်းတွင် အဆ ၁၀၀ ကျော် တိုးလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ သန်းဖြစ်သည်။ ဆယ်ကြိမ်တွင်ပင် သူသည် ဤမျှလောက် ငွေရှာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဒီမီးဖိုကို သူဝယ်လိုက်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ။

သူ့မျက်နှာ ပျက်သွားကာ မိုးကြိုးပစ်ခံရပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

"တော်လိုက်တာ!"

ချန်စစ်ယန်၏ ကျောက်စိမ်းနှုတ်ခမ်းများ တစ်ဝက်ပွင့်သွားပြီး မယုံနိုင် လောက်အောင်ကို အံ့သြသွားသည်။

လူငယ် ရွေးချယ်ထားသော မီးဖိုသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ သန်းဖြင့် အမှန်တကယ် ရောင်းချနိုင်သွားတာလား? ဒါက အမြင့်ဈေးပဲလေ။

ဆေးဥယျာဉ်က တိုင်းပြည်လောက် ချမ်းသာတယ် ဆိုရင်တောင် အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ ငွေအများကြီး သုံးလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောရမည်။ လူငယ်ကတော့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တာနဲ့ တိုင်းပြည်က ချက်ချင်း ချမ်းသာလာလိမ့်မည်။ မြင့်မားသော အသားတင် တန်ဖိုးနှင့်အတူ နှိုင်းစရာပင် မရှိချေ။

"သူ့မျက်လုံးက ဘယ်လောက်တောင် ထက်မြက်လိုက်လဲ"

တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ကို ချန်စစ်ယန် သတိပြုမိသည့် အခိုက်အတန့်ပင်။

ဘယ်သူမှ အကောင်းမြင်ခြင်း မရှိသော မီးဖိုခကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ယူသွားသည်ကို သူမသိသည်။ ဒါက တုံးအခြင်း မဟုတ်သလို ဤအရာ၏ တန်ဖိုးကို သူမြင်ပြီးလို့သာ ဖြစ်လေသည်။

လူတိုင်းက သေချင်လောက်အောင် တုန်လှပ်သွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မရုန်းထွက်နိုင်တော့တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ လူငယ်လေးရဲ့ ဂရုမစိုက်တဲ့ အသံက ထပ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကောင်းပြီ... မင်းတို့က လုံးဝမရိုးသားကြဘူး ဒါ့အပြင် ကျုပ်ကလည်း မရောင်းချင်ဘူး! ဘာဈေးမှ ခေါ်နေစရာ မလိုဘူး... ဒီပစ္စည်းကို ထုပ်ပိုးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပြီး ကျုပ်နေတဲ့ ကျန်းဝူအကယ်ဒမီ ဌာနခွဲကို ပို့ပေးပါ.. ကျုပ်နာမည်က လုရွှမ်!"

လုရွှမ်သည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ခွန်အား တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ယခင်ဆေးမီးဖိုသည် ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ကူကြောင်းကိုလည်း သူခံစားခဲ့ရသည်။

တခြားသူတွေ အမြင်မှာတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁ သန်းက လူတွေကို ရူးသွပ်သွားစေလောက်အောင် များပြားလွန်းပေမယ့် သူ့အတွက်ကတော့ ရိုးသားမှု ဆိုတာလောက် ဘာမှမရှိပါဘူး။

သူတကယ်လုပ်ချင်ရင် အဂ္ဂိရတ်ပညာ၊ လက်နက်ကိရိယာ သန့်စင်ခြင်း၊ သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်းနဲ့ ရတနာ အကဲဖြတ်ခြင်းတွေက သူ့အတွက် ဝင်ငွေပိုရစေ နိုင်သေးသည်။

"ကောင်းပါပြီ!"

မရောင်းချင်ဘူးလို့ ကြားတော့ အကဲဖြတ်သူ ဆရာတပည့် နှစ်ယောက်က တစ်ချိန်တည်းမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားကြသည်။

ရတနာများနှင့် လောင်းကစားများကို တန်ဖိုးထား လေးစားခြင်းတွင် အထူးစည်းမျဉ်းများ ရှိသည်။ ဝယ်သူသည် မည်မျှ အဖိုးတန်သည်နှင့် ရောင်းသူအား မည်မျှပင် မနာလို ဖြစ်နေပါစေ အတင်းမဝယ်နိုင်သလို ရောင်းချနိုင်ဖို့ အထူးနည်းလမ်း အချို့ကို အသုံးပြု၍လည်း မရနိုင်ပါ။

မဟုတ်ရင် သတင်းပေါက်ကြား ပြီးတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ရတနာအဆောက်အအုံဟာ လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး ဘယ်သူမှ လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ဒါက စည်းကမ်းပဲ။

ကောင်လေးက အဲဒါကို မရောင်းချင်တာကြောင့် အကဲဖြတ်သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြင်ဆင်ခိုင်းပြီး မီးဖိုကို လုရွှမ်ရဲ့ နေအိမ်ကို ပို့စေလိုက်သည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က မီးဖိုရဲ့ ကောင်းကင်အထိ မြင့်တဲ့ဈေးနဲ့တောင် မရောင်းဘူးဆိုတာ တွေ့လိုက်တဲ့အခါ စိတ်ပျက်သွားကြ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူတို့အားလုံးသည် ရှည်လျားသော ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ ရတနာများစွာကို မီးတောက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အသီးသီး ရွေးချယ်ကြတော့သည်။

အရင်ကတော့ ကောင်းတဲ့အရာတွေ တွေ့ခဲ့ရင်တောင် အမြတ်နှစ်ဆ ပိုရနိုင်ပြီး အမြတ်က အရှုံးလောက်တော့ ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ အားလုံးက ထင်ခဲ့ကြတာ၏။ လုရွှမ်ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို မြင်လိုက်တိုင်း ရတနာအဆောက်အအုံရဲ့ လောင်းကစားကံရဲ့ ကျက်သရေကို သူတို့ တကယ် နားလည်လာကြသည်။

ဤအရာ တစ်ခုတည်းကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို စွဲလမ်းစေပြီး အန္တရာယ်များ စေနိုင်သည်။

"လူတိုင်း မြင်ဖူးကြမှာပါ... ၈၀၀၀ နဲ့ ဝယ်ပြီး ၁ သန်းနဲ့ ရောင်းလိုက်နိုင်တယ်။ အမြတ်က အဆ ၁၀၀ ကျော်တယ်နော်... စိတ်လှုပ်ရှားတာထက်ကို ပိုကောင်းနေပါပြီ!

ပစ္စည်းရောင်းတဲ့ တာဝန်ခံလူငယ်က အခုနက မီးဖိုအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေပေမယ့် ရောင်းဖို့ တခြားနည်းလမ်း မရှိဘူး ဆိုတာကို သိတဲ့အတွက် ကြော်ငြာ တစ်ခုအနေနဲ့ အော်လိုက်တော့သည်။

သေချာပါသည်။ သူ့အော်သံကို လိုက်လျှောက်ရင်း လူတိုင်းက ဝယ်ဖို့ ပိုပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

သို့သော် မကြာမီတွင် လူတိုင်းသည် ထိုကံမျိုး မရှိသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

လုရွှမ်ကဲ့သို့ပင် လူများစွာသည် ကျိုးပဲ့နေပြီး မထင်ရှားသည့် အရာများကို ရှာဖွေနေကြသော်လည်း ရလဒ်မှာ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မတန်ဘဲ အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားသည်။

အကဲဖြတ်သူနှင့် သူ၏ဆရာတို့သည် ဆက်တိုက် အကဲဖြတ်သည့် အပိုင်းအစ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို အကဲဖြတ် ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ခုမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀ ထက် မကျော်လွန်ပါ။ သို့သော် ဝယ်တဲ့ဈေးက တစ်လုံးကို နှစ်ထောင်ကျော် ရှိနေ၏။

"တစ်သန်းတန်တဲ့ မီးဖိုတစ်ခု ရသွားတာ ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းသွားတာလဲ အဲဒါဘယ်သူလဲ?"

လူတိုင်း သက်ပြင်းချပြီး ကံဆိုးတယ်လို့ ခံစားရချိန်မှာပဲ ဆူညံတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆီတွေ အစုလိုက် အပြုံလိုက် ဘေးတိုက်ပြေးသွားကာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ပြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရတနာအဆောက်အအုံရဲ့ လောင်းကစားကံကို စတင်ပြီးနောက် ပထမဆုံး ကစားခဲ့တဲ့ ဝဖိုင့်ဖိုင့် ဖက်တီးကြီးပဲ ဖြစ်လေသည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက်ဝယ်ပြီး ငွေအများကြီး မရှာနိုင်တော့ဘဲ ငွေဆုံးရှုံးကာ ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ လူတစ်ယောက်က ရတနာဈေးထက် အဆ ၁၀၀ ထက် ပိုရထားတာကို ကြားတော့ ပြေးချလာခဲ့ရာ သူ့မျက်နှာပေါ် က အဆီတွေပင် တုန်နေ၏။

"အဲ့ကောင်လေးပဲ!"

လူငယ်တစ်ယောက်က လုရွှမ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"မင်းလား?"

ပိန်ပိန်ပါးပါး ကြယ်သေးသေးလေးတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက လုရွှမ်ကိုကြည့်ရင်း။

"ညီအစ်ကို.... မင်းဘယ်လို ရွေးခဲ့တာလဲ? ငါ့ကို သင်ပေးလို့ရမလား? မင်းငါ့ကို ဝင်ငွေရှာနိုင်သရွေ့ ငါ အလကားပဲ သင်ယူမှာ မဟုတ်ဘူး သင်ယူခ ပေးပါ့မယ်"

"အဟမ်း!"

ဝဖိုင့်ဖိုင့်နဲ့ ဖက်တီး လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရတော့ လုရွှမ်က သူ့တံတွေးတွေနဲ့ သီးလုမတတ်ဖြစ်ကာ လက်ကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းပြီး

"ကျုပ် ပိုက်ဆံရှာနိုင်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ရွေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး.... ကျုပ်ရဲ့ စီနီယာက ရွေးပေးခဲ့တာ သူ့မှာ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ မျက်လုံးတွေရှိတယ် ကျုပ်ကိုရွေးဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာလေ!"

စကားပြောပြီးနောက် သူက ရှောင်းယွင့်ထျန်းကို ထောက်ပြလေသည်။

ရှောင်းယွင့်ထျန်းသည် တစ်ဖက်မှ နောင်တရနေ၍ အူများ ပြာလုမတတ် ဖြစ်နေချိန် ထိုစကားကို ကြားတော့ သူခေါင်းညိတ်သည်။

"မှန်ပါတယ်.... ငါသူ့ကို ရွေးပေးခဲ့တာ!"

အနည်းဆုံး ဤနည်းဖြင့် သူသည် သူ၏သူရဲကောင်းဆန်ပြီး ပညာရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ရယူနိုင်သည်။

"မင်း မျက်လုံးကောင်းလား?"

ဆူဖြိုးသော လူသည် မယုံသင်္ကာဟန်ဖြင့် ကြည့်နေ၏။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စီနီယာရှောင်းက ပြိုင်ဘက်မရှိ ဉာဏ်ကြီးရှင် အဆင့်၉ ရတနာအကဲဖြတ်သူ တစ်ဦးပဲ... သေချာပေါက် သူ့က မျက်စိအားကောင်းတယ် အခုလေးတင် ကျွန်တော်တို့ စီနီယာရှောင်း လုရွှမ် ဒီဆေးမီးဖိုအိုးကို ဝယ်ခွင့်ရဖို့ အစွမ်းကုန် မကြိုးစားခဲ့ရင် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ရတနာကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

အစေခံသည် ရှေ့သို့လာ၍ မြှောက်ပင့်လေ၏။

"ဟုတ်တယ်... သူတော်တော် မျက်စိကောင်းတယ်!"

"အဲဒီလူငယ်က ဆေးမီးဖိုကို ဝယ်နိုင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူ့ရွေးဖို့ ကူညီပေးခဲ့လို့ပဲ!"

"ဟုတ်တယ်....သူအစောက ဒီကောင်လေးကို ဝယ်ခိုင်းနေတာ ကျုပ်လည်း တွေ့ အခုမှတွေ့လိုက်တယ်"

လုရွှမ်နှင့် ရှောင်းယွင့်ထျန်းတို့ကို မြင်ဖူးသော အနီးနားရှိ ပရိသတ် အနည်းငယ်သည် ယခုမှပင် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလာကြသည်။

ရှောင်းယွင့်ထျန်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူတို့မသိခဲ့ကြဘဲ လုရွှမ်ကို ဒီမီးဖိုကိုဝယ်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေခဲ့တာကိုပဲ မြင်လိုက်ကြပြီး ဝင်ငွေတွေ အများကြီး ရသွားတော့ အားလုံးက သူ့မျက်လုံးတွေက အံ့မခန်းကောင်းတယ်လို့ ထင်နေကြလေ၏။

"အဆင့်၉ ရတနာအကဲဖြတ်သူက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ မင်းမှာ ဒီအမြော်အမြင် ရှိတယ်ဆိုရင် မင်းငါ့ကို ရတနာတွေရွေးဖို့ ကူညီပေးပါလား? ရတနာရွေးချယ်ခကို ငါပေးမယ်"

ရှောင်းယွင့်ထျန်း၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဖက်တီးသည် လုရွှမ်ကို လျစ်လျူရှုကာ စူးစူးဝါးဝါးမျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းကြည့်ရင်း သူ့ထံသို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းဖြင့် လာခဲ့သည်။

"ငါ့ကို ကူရွေးပေးပါလား?"

ရှောင်းယွင့်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့လက်တွေကို ဝှေ့ယမ်းသည်။

"ငါ့မှာ ဒီစွမ်းရည်ရှိတယ် ဆိုတိုင်း ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ရွေးမှာပေါ့... ဘာလို့ မင်းကို ကူညီရမှာလဲ?"

All Chapters