ရှင်းပြရတာ ပျင်းတယ်
Vol. 25 Ch. 3.123
အကြီးအကဲ ဖန့်ဝူဆွေ့သည် သူ၏ ခွန်အားသည် မပျော့ညံ့ကြောင်း ယုံကြည်သော်လည်း အထူးသဖြင့် အဆင့်၈ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်မှ ကျန့်ပိုင်လျဲ့လို စွမ်းအားရှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။
တကယ်တော့ သူ ကျန့်ပိုင်လျဲ့နဲ့ တစ်ခါလောက် တွေ့ဖူးပါ၏။ ဒီသခင်က သူတို့ရဲ့ ယင်းယန်အကယ်ဒမီ ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ကြသည်။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားချင်ပါက သူသည် တစ်ချက်မျှပင် မဖမ်းနိုင်ဘဲ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားမည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။
"ကောင်းပြီ... ငါ မင်းကို ကူညီလိုက်မယ်!"
ကျန့်ပိုင်လျဲ့သည် လူငယ်လေး သူ့အား ဤကဲ့သို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ခိုင်းစေရန် မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူသည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ အဝေးက ဖန့်ဝူဆွေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အကြီးအကဲဖန့် နှစ်အနည်းငယ် ဝေးကွာနေတာ... ကျုပ်တို့ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီ!"
သူတို့ရဲ့ ဤနယ်ပယ် အဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ သူတို့ တစ်ကြိမ် ဆုံထားသရွေ့ အခြေခံအားဖြင့် မှတ်မိနိုင်ပါသည်။
"သခင်ကျန့်!"
အကြီးအကဲဖန့်ရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် ရဲလာသည်။ သူတို့နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက သူ့အမီလိုက်မယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယတွေ့ဆုံမှုက ဒီလိုဖြစ်သွားခဲ့၏။
"ညီလေးလုရွှမ်က ကျုပ်တို့ ရတနာအဆောက်အအုံရဲ့ ထူးထူးခြားခြား ဧည့်သည်တစ်ယောက် ဖြစ်သလို ကျုပ်ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်။ မင်းတို့ကြားထဲမှာ ပဋိပက္ခတွေ ရှိမယ်ထင်တယ် အဲဒါကိုပြောရုံနဲ့ ရှင်းနိုင်ပါတယ် တိုက်စရာ မလိုပါဘူး!"
သခင်ကျန့်က ရယ်လျက် ဆို၏။
သူ့အမြင်အရ လုရွှမ်သည် ယင်းယန်အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဤဖန့်ဝူဆွေ့သည် အကြီးအကဲ ဖြစ်သောကြောင့် အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း ကြားတွင် ရန်ပွဲမဖြစ်သင့်ပါ။ သေးငယ်သော ပဋိပက္ခတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်သည်မို့ ဖြေရှင်း၍ ရနိုင်သည်။
"သခင်ကျန့်ရဲ့ ကြင်နာမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒီလုရွှမ်က ကျေးဇူးကန်းပြီး အတန်းဖော်တွေကို ချောက်ချပါတယ်... အကယ်ဒမီမှာ ဒီလိုလူမျိုးကို ထားလို့မဖြစ်ပါဘူး... အကယ်ဒမီကိုယ်စား ကျုပ်က အပြစ်ပေးရပါမယ်!"
ဖန့်ဝူဆွေ့က ကျယ်လောင်စွာ ပြောလေသည်။
သူသည် သဘာဝအားဖြင့် ခေတ်ဟောင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ့အမည်ကို အပြစ်ကင်းသူအဖြစ် ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပါ။
သူ့အမြင်အရ လုရွှမ်သည် အလွန်မာနကြီးသူ၊ ကျေးဇူးကန်း တတ်သူဖြစ်ပြီး အတန်းဖော်တွေကို ချောက်ချသည်။ ဤအချက် အနည်းငယ်ကိုသာ အခြေခံ၍ သူသည် ခွင့်မလွတ်နိုင်လောက်အောင် အပြစ်ရှိကြောင်း သိသာစေသည်။
"ဒါ....."
သူ၏ ပြတ်သားသော စကားကိုကြားတော့ သခင်ကျန့်လည်း အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဖန့်ဝူဆွေ့ရဲ့ ဒေါသကို သူကြားဖူး၏။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ဒေါသကြီးနေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။
ဒီကောင်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက သိသိသာသာ မကောင်းပါဘူး။ ခေါင်းငုံ့ထားသမျှ ရာထူးက ဆင်းပေးရင် အားလုံးက ပြီးသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူကလုရွှမ်ကို အသေအချာကို ရှင်းပစ်ချင်နေသည်။
"သခင်လေးလုရွှမ်... သူပြောတာ မင်းက ကြင်နာမှုကို ပြန်မဆပ်ဘူး မင်းကျေးဇူးကန်းခဲ့တယ် အတန်းဖော်တွေကို ချောက်ချတယ်တဲ့... ဘာဖြစ်တာလဲ? နားလည်မှု လွဲနေတာများ ရှိလား?"
ဤနေရာတွင် ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်သည့် အချက်များ ပါရှိနေရာ သခင်ကျန့်သည် လုရွှမ်ကို ကြည့်ရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်တော့ချေ။
သူတို့နှစ်ယောက် တွေ့တဲ့အချိန်က တိုတောင်းသော်လည်း သူ့ကိုယ်ပိုင်အမြင်ကို ယုံကြည်သည်။ ဤလူငယ်သည် ပညာတတ်ပြီး မာနကြီးသူဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့ကျေးဇူးကို ပြန်မဆပ်ဘဲ သူ့အတန်းဖော်များကို ချောက်ချခြင်း ကဲ့သို့သော အရာများကို မလုပ်လောက်ပေ။
"ဟားဟား... ဘာနားလည်မှု လွဲတာမှ မရှိဘူး!! သူပြောချင်ရင် ပြောသာပြောပါစေ!"
လုရွှမ်သည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
သူတကယ် ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သူ့မှာ အဆောက်အအုံသခင်ရဲ့ မှင်အမိန့်ပြား မရှိရင်တောင် ဖီးနစ်မီးနဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။ ဒါက အသုံးမဝင်သော စွဲချက်အချို့မျှသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ယုံကြည်ရင် ရှင်းပြရန် မလိုအပ်ပါ။
နောက်ပြီး သူက ဘယ်သူလဲ။ သူက အရူးဧကရာဇ်လေ။ သူ့တွင် ယခင်ဘဝက ကျင့်ကြံမှု မရှိခဲ့သော်ငြားလည်း ထိုမာနထောင်လွှားမှု ရှိနေသေးသည်။
သူများတွေ ပြောတာကို လိုက်ရှင်းပြနေစရာ မလိုဘူး။ မျက်စိမကန်းသရွေ့ အဖြစ်မှန်ကို မြင်တွေ့နိုင်မှာပဲ။ သူ့လို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အရူးဧကရာဇ်က ဒီလိုလူကို ရှုံးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။
"အဲ့ဒါကို ခင်ဗျားလည်း ကြားတယ်နော် သခင်ကျန့်... ကျုပ်ကို လာမတားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...ကျုပ်ဒေါသကို ခင်ဗျားလည်း သိမှာပါ ခင်ဗျားရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ ကျုပ်ကိုသတ်နိုင်တယ် ဆိုပေမယ့် ကျုပ်ခေါင်းငုံ့လာဖို့တော့ ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးမယဥ်နဲ့!"
ဖန့်ဝူဆွေ့က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ဒါ...."
ရတနာအဆောက်အအုံ သခင်ကျန့်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။
"စကားနည်းနည်း ပြောလို့ရမလား?"
ထိုအခိုက်တွင် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချန်စစ်ယန် ရောက်လာသည်။
"အိုး.... မိန်းကလေးစစ်ယန်ပဲ!"
သခင်ကျန့် သူမကို မှတ်မိသည်။
"စစ်ယန်က အကြီးအကဲကို ရတနာအဆောက်အအုံရဲ့ သခင်မှန်း မသိခဲ့လို့ အရင်က ပြောမိခဲ့တာတွေအတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ!"
ချန်စစ်ယန်က ရိုသေစွာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။
"ဒီနေ့ အဖြစ်အပျက်မှာ ကျွန်မလည်း ရှိနေခဲ့တာပါ... ပြီးတော့ အကြီးအကဲဖန့်က လုရွှမ်ကို မှားယွင်းစွပ်စွဲနေတယ် ဆိုတာကို သက်သေပြနိုင်ပါတယ်!"
"စွပ်စွဲတယ်? ဟမ့် လူတစ်ယောက်လုံး အရိုက်ခံနေရတာကို လှည့်ထွက်သွားကို ငါ့မျက်လုံးနဲ့ မြင်တာတောင် မတရားစွပ်စွဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား!"
ဖန့်ဝူဆွေ့က ပြန်အော်လေ၏။
"အဲဒီလူထွားကြီး ရှောင်းယွင့်ထျန်းကို ရိုက်တုန်းက ကျွန်မတို့ ထွက်သွားဖို့ စီစဉ်ခဲ့တာ အမှန်ပဲ.... ဒါပေမဲ့ အကြောင်းတရားနဲ့ အကျိုးဆက်ကို ရှင်သိလားတော့ မသိဘူး.... အခုတွေ့တဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ပဲ ကောက်ချက်ချနေတာ လုရွှမ်ကရှင့်ကို မျက်မမြင်လို့ ပြောခဲ့တာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မလည်း ထင်တာပဲ! ရှင့်လို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ယင်းယန်အကယ်ဒမီက လူကြီးတစ်ယောက်က ဘာလို့ မသိသလို သရုပ်ဆောင်နေရတာလဲ!"
သူပြောတာကို ကြားတော့ ချန်စစ်ယန်လည်း အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။
သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အခြားသူများကဲ့သို့ မကောင်းသော်လည်း သူမသည် ဆေးဥယျာဉ်တွင် အားကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
"အကြောင်းတရားနဲ့ အကျိုးဆက်?? ရှောင်းယွင့်ထျန်းကို ကျေးဇူးကန်းတာပဲလို့ ပြောထားပြီးသားလေ"
ဖန့်ဝူဆွေ့က သူ့ခေါင်းကို ကောင်းကင်ပေါ်မော့ပြီး အော်ဟစ်လိုက်ပါ၏။
"ရှောင်းယွင့်ထျန်းကသာ သူ့ကို ဒုက္ခပေးချင်နေတာ!!"
ချန်စစ်ယန်က ကမန်းကတန်း ပြောသော်လည်း သူမ စကားမပြောမီ လုရွှမ်ရဲ့ ထအော်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"လုံလောက်ပြီ!! ဘာ့ကြောင့် ဘာမှမသိတဲ့ လူယုတ်မာလို ခွေးတစ်ကောင်ကို ဒီလောက် ရှင်းပြနေတာလဲ?"
"မသိတဲ့ခွေး?"
"သူပြောတာ အကြီးအကဲဖန့်က ဘာမှမသိတဲ့ လူယုတ်မာ?"
"ဒီကလေး ရူးနေတာလား?"
မနီးမဝေးမှာ ရပ်နေတဲ့ တခြားbကျောင်းသားတွေမှာ ခေါင်းတွေ ပေါက်ကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
လုရွှမ်က တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းသည်။ သူက အကြီးအကဲဖန့်ကို သင်ခန်းစာ ပေးချင်ရုံ တင်မကဘဲ သူ့ကိုလည်း ဒီလိုတိုက်ရိုက် စော်ကားခဲ့၏။ သူ ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိရှိနေတာလဲ?
အကြီးအကဲဖန့်က ယင်းယန်အကယ်ဒမီသို့ သတင်းပြန်ပို့ ပြီးသည်နှင့် သူတိုက်ရိုက်ထုတ်ပယ်ခံရမည်ကို မကြောက်ပေဘူးလား။
"လုရွှမ်"
လုရွှမ်၏ ကြိမ်းမောင်းသံကို ကြားတော့ ချန်စစ်ယန်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
"သခင်ကျန့် ဒီကောင်ကို မင်းအတွက် ထားခဲ့မယ်!"
စကားပြီးသောအခါ လုရွှမ်သည် အဓိပ္ပါယ်မဲ့ စကားဆက်ပြောရန် ပျင်းလွန်းသဖြင့် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။
တစ်ဖက်လူက ရှင်းပြတာကို မကြားချင်တာကြောင့် ဘာကြောင့် သူ့ကို ရှင်းပြရမှာလဲ။ အထင်လွဲတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ? ကျေးဇူးကန်းတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ?
အရင်ဘဝက အခြေအနေမှာသာ ရှိနေရင် အဲဒီလိုလူကို ပြေးရိုက်ပြီး သတ်ပစ်လိုက်တာ ကြာလေပြီ။
ဒီလိုမျိုး ကိစ္စတွေကို ရှင်းပြရမှာ ပျင်းလွန်းတာကြောင့် လူအများကသူ့ကို အရူးဧကရာဇ်လို့ ခေါ်ကြသည်။ အဲဒီတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ!!
"လုရွှမ်"
သူ ထွက်သွားတာကို တိုက်ရိုက်မြင်တော့ ချန်စစ်ယန်က သူ့ခြေထောက်ကို နင်းပြီး လုရွှမ်နောက်ကို အလျင်အမြန် လိုက်သွားခဲ့သည်။ နှစ်ယောက်သား လူအုပ်ကြားထဲကနေ ခဏအတွင်း ပျောက်သွား၏။
"သွားစမ်း.... အစောက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ ဆိုတာကို သေချာ စုံစမ်းလာခဲ့!"
နှစ်ယောက်သား ထွက်သွားတာကို မြင်တော့ ရတနာအဆောက်အအုံ သခင်ကျန့်သည် မလှမ်းမကမ်းက ရှောက်ရန်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။
သူ့ကိုယ်ပိုင် အဆုံးအဖြတ်နှင့် အမြော်အမြင်ကို ယုံကြည်၍ ရှင်းပြသည့် အကြောင်းများကို နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ တစ်ဖက်လူပြောသည့် ကျေးဇူးကန်းသူသည် မိမိ၏ ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်ကာ အတန်းဖော်များကို ချောက်ချခြင်းမျိုးအား မည်သို့ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်နည်း။
ရှောက်ရန် ထွက်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် ယခင် အကဲဖြတ်သူ ရောက်လာသည်။
"အရင်က အဖြစ်အပျက်ကို အတိအကျ ပြောပြ"
ရှောက်ရန်က ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့!"
ရတနာအကဲဖြတ်သူသည် သူ့ရှေ့တွင် မရှိခဲ့သော်လည်း အခုနက အဖြစ်အပျက်ကို သူ့မျက်လုံးများနှင့် သေချာမြင်ခဲ့ရပြီး ထိုအကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် အသေးစိတ် ပြောပြလာသည်။
အကဲဖြတ်သူ၏ စကားပြီးသည်နှင့် များမကြာမီတွင် သူသည် ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မပြုသော်လည်း အခြေခံ အခြေအနေကို ပြန်ပြောပြနေသေးသည်။ ထိုအရာများကို ကြားပြီးနောက် ကျန့်ပိုင်လျဲ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကာ မျက်လုံးများလည်း အေးစက်သွားသည်။