မြွေဘုရင်ကိုအနိုင်ယူခြင်း

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ!"

သူ့ကတိကိုကြားတော့ အကျဉ်းချခံ ထားရသူလို သေမင်းရဲ့ လက်တစ်ကမ်းမှာ ရောက်နေတဲ့ လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆန္ဒပြကြသည်။

ဝါးခါးမြွေဘုရင်၏ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခံရမှု အောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ အကူအညီမရှိလျှင် တပ်တစ်ခုလုံး ချေမှုန်းပစ်ခြင်း ခံသွားရမည်ဖြစ်သည်။

"ကယ်မယ်?? ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် ကယ်တင်နိုင်မှာလဲ?"

မင်းသမီးလော့ရုံမှာ သူ့ကတိကို ကြားပြီးနောက် မမေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူမသည် လင်ရှောင်းရှောင်းလောက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်မရှိပေ။ ၎င်းတို့ပင် သည်းမခံနိုင်တော့သော တိုက်ပွဲကို သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်ကယ်မှာလဲ။

တစ်စုံတစ်ဦးကို ကယ်တင်ခြင်း မအောင်မြင်ပါဘဲ သူကိုယ်တိုင် ဝင်သွားပါက အမြတ်သည် ဆုံးရှုံးမှုထက် သာလွန်မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်.... မုယန်ဖုန်း အဲဒီကိုသွားပြီးတော့ သစ်ပင်ကြီးတချို့ကို ခုတ်ပစ်လိုက်!"

လုရွှမ် အနည်းငယ်ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!"

ငါးရက်ဆက်တိုက် ချီတက်လာပြီးနောက် တောတောင်အစွန်းကို မြင်ဖူးကြပြီး မနီးမဝေးတွင် တောအုပ်တစ်ခုရှိကာ အကိုင်းအခက် အရွက်များ ထူထပ်လှသည်။

သူဘာလုပ်မယ် ဆိုတာကို လူတိုင်းမသိပေမယ့် လျောက်ချင်း ၊ ဟွာချောင် နဲ့ တခြားလူတွေက အနီးကပ်ကူညီဖို့ နောက်ကလိုက်လာ ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ပူးပေါင်းပြီး ၁၀ မိနစ်အတွင်းမှာပင် ထူထပ်တဲ့ သစ်ပင်ဒါဇင် ပေါင်းများစွာ၏ အကိုင်းအခက်တွေနဲ့ အရွက်တွေကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

"မင်းတို့တစ်ယောက်စီတိုင်း သစ်ကိုင်းတွေကို ငါ့ဘက်လှည့်လိုက်!" လုရွှမ်က ဆက်မိန့်သည်။

ခွန်အားအညံ့ဆုံး လူများသည် ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် အဆင့်တွင်ရှိသည်။ သာမန်လူများအတွက် သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ကို ပိုက်ချီရန် ခက်ခဲသော်လည်း ၎င်းတို့အတွက်မူ အလွန်လွယ်ကူပါသည်။

ဝူး!

ဟွာချောင်၊ လျိုခိုင်း၊ ဟန်ရွှယ်၊ လျောက်ချင်း၊ မုယန်ဖုန်း၊ မင်းသမီးလော့ရုံနှင့် လင်ရှောင်းရှောင်းတို့သည် လုရွှမ် စေခိုင်းသည့်အတိုင်း သစ်ပင်၉ပင်းကို စက်ဝိုင်းပုံစံ ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

"သွား!"

လက်ညှိုးတစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် မီးတောက် ကိုးခုသည် တခဏချင်းပင် သစ်ပင်၏ ပင်စည်ဆီသို့ ပျံ့လွင့်သွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မီးတောက်များက တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

ဤသစ်ပင်များသည် အလွန်လတ်ဆတ်ပြီး မီးလောင်ကျွမ်းရန် မလွယ်နိုင်သော်လည်း ဖီးနစ်မီးသည် လက်နက်များကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သောကြောင့် ဤအရာအား မီးလောင်ကျွမ်းစေရန် ရိုးရှင်းလွန်းလှသည်။

"မြန်မြန်သွား!"

သစ်ပင်ကြီး မီးလောင်နေတာကို မြင်တော့ လုရွှမ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ဝါးခါးမြွေဘုရင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးသွားကာ အပူလှိုင်းက မြွေဘုရင်ကို လျင်မြန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားကြသည်။

ဇိဇိဇိဇိ

မြွေဘုရင်သည် မီးတောက်များ ပြည့်နေသော သစ်ပင်ကြီးကို မြင်သောအခါ အလွန်ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။ လူအုပ်နှင့် ခွဲမရသော်လည်း သူ့မျက်နှာဆီသို့ မီးတောက်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်ထိတ်လန့်သွားကာ အမြီးကို ဆွဲဆုတ်ကာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားလေသည်။

သို့သော် ၎င်း၏ ဝါးခါးပျိုးပင်များကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် မလိုလားပုံပေါ်၍ ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ထွက်ခွာရန် မလိုလားဘဲ တရွေ့ရွေ့ တရွေ့ရွေ့ ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။

"မုယန်ဖုန်းနဲ့ လျောက်ချင်းက ဘယ်ဘက်မှာရှိတဲ့ ခုနစ်လက်မ နေရာကိုတိုက်!! မင်းသမီးလော့ရုံက ညာဘက်မှာရှိတဲ့ ခုနစ်လက်မ နေရာကို တိုက်ခိုက်"

လုရွှမ်သည် အစီအစဉ်များကို အဆက်မပြတ် အမိန့်ပေးနေခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည်လည်း နာခံကာ မီးလောင်နေသော သစ်ပင်ကို ဖက်ယမ်းကာ မြွေဘုရင်ကို အလျင်အမြန် ဝိုင်းရံထားကြသည်။ လောင်မြိုက်သော မီးတောက်များသည် မီးခိုးများ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော အကိုင်းအခက်များ၊ သစ်ရွက်များ၊ မြက်ပင်များလည်း ညှိုးနွမ်းသွားကြသည်။

"ဇီဇိဇီ!"

တဒုန်းဒုန်း ခုန်နေတဲ့ အပူလှိုင်းတွေကို ခံစားလိုက်ရတော့ နည်းနည်း ကြောက်သွားပြီး ထူထဲတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ခုန်တက်လာ၏။

ထွက်သွားတော့မည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်မှာ ၎င်းသည် တစ်ဖက် အဖွဲ့ထဲကို ခိုးဝင်ကာ ၎င်း၏ ဝါးပျိုးပင်များကို ပြန်ယူသွားချင်သည်။

အကြံကောင်း ရှိသော်လည်း အခြားလူများနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် အောင်မြင်နိုင်သော်လည်း လုရွှမ်ကို ရင်ဆိုင်နေရတာမို့ အနည်းငယ် ကံဆိုးသွားခဲ့သည်။ ပေါ့ပါးသည့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ လုရွှမ်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို လှုပ်ရှားလိုက်၏။

ဝုန်း!

လက်သီးဆုပ်အရွယ် မီးတောက်တစ်ခုသည် မြွေဘုရင်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။

ဝုန်း!

ဖီးနစ်အမွေးမှ ထုတ်လွှတ်သော မီးတောက်သည် လုရွှမ်၏ ခွန်အားဖြင့် ကန့်သတ်ခံထားရပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။ သို့သော် အဆင့်၁၈ ရှားပါးရတနာ ဖြစ်သည့်အလျောက် မီးတောက်သည် မြွေဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးပုံးတစ်လုံးလို ဝုန်းကနဲ အသံထွက်လာပြီး တောက်လောင်သွားလေသည်။

ဤအခိုက်တွင် မြွေဘုရင်သည် အလွန်ကြောက်လန့်၍ အမြီးကို လှန်ကာ လှည့်ထွက်ပြေးလေ၏။

သာမာန်မီးတောက်များကို ဂရုမစိုက်နိုင်သော်လည်း ဖီးနစ်၏ ထူးခြားမောက်မာမှုများမှာ ကောင်းကင်ကိုးဘုံမှ ဆင်းသက်လာပုံ ရပြီး သူခံနိုင်သည့် အရာမျိုးမဟုတ်ပေ။

ဟူး ဟူး!

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဤအကောင်ကြီးသည် လူတိုင်း၏ အကြည့်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါ...."

"ထွက်ပြေးသွားတာလား??"

"ဒီကောင်က မီးကိုကြောက်တယ်ပေါ့?? စောစောသိရင် အရမ်းခက်နေစရာ မလိုပါဘူးကွာ"

လုရွှမ် မြွေဘုရင်ကို မီးတောက်တွေနဲ့ ဝေးရာကို ထွက်ခွာစေခဲ့တာကို တွေ့ပြီး လူတွေ အားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။

သူတို့သည် ဝါးခါးမြွေဘုရင်၏ အစွမ်းသတ္တိကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည်။ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ပူးပေါင်းခဲ့သော်လည်း ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာခဲ့ကြသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာလည်း အသတ်ခံခဲ့ရသေးသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးသည်မှာ မီးလုံးကြီးကို ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် အမြီးကုပ်၍ ထွက်ပြေးသွားခြင်းပင်။

ဒါကို သူတို့သိခဲ့ရင် သူတို့ မီးတောက်တွေကို သုံးပြီး လက်တွဲဖော်တွေ အများကြီးကို သေစေမိမှာတောင် မဟုတ်ဘူး။

"ဒီလူအုပ်စုက တော်တော် အစွမ်းထက်တယ်.... သူတို့က ဝါးခါးမြွေဘုရင်ရဲ့ ချို့ယွင်းချက်တွေကို နားလည်ပြီး အသုံးချနိုင်ကြတယ်!"

"သူတို့ လှုပ်ရှားတာ ကောင်းပါတယ်....မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ သေသွားနိုင်တယ်!"

"ကြည့်စမ်း.... သူတို့က ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်ပုံမပေါ်ဘူး!"

"အမ်? တကယ်ပဲ အမြင့်ဆုံးက အဓိပတိနယ်ပယ်ပဲ ရှိတယ်။ ဒီကောင်တွေ ဘယ်က လာတာလဲ? ဆိုးဝါးလွန်းတယ် မဟုတ်လား"

ဝါးမြွေဘုရင်လက်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီး သူတို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ လုရွှမ်နှင့် အခြားသူများကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ကာ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်တွင် မရှိသည်ကို ချက်ချင်းသိလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်းပင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

၎င်းတို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း သူတို့ထက် အဆင့်နိမ့်တဲ့ လူနည်းစုတစ်စုက ကယ်တင်တာကို ခံခဲ့ရတယ်တဲ့လား။

တကယ်ကြီးလား??

"သခင်လေး... သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစားကို ကြည့်ရတာ နန်ဟိုင်အင်ပါယာ ယင်းယန်အကယ်ဒမီက ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်!"

ခါးဝါးမြွေဘုရင်ကို မောင်းထုတ်ပြီးနောက် လျောက်ချင်းသည် သူ့အဝတ်အစားများကို ကြည့်၍ ခန့်မှန်းမိသွားသည်။

လျောက်ချင်းသည် ကျန်းဝူအကယ်ဒမီတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ယခင်က ကမ္ဘာကို အများအပြား မမြင်ဖူးသော်လည်း လုရွှမ်၏ အမိန့်ကို နာခံပြီးနောက် သူသည် သတင်းများကို ဆက်လက်မေးမြန်းခဲ့ပြီး ရှန့်ခုန်းမြို့သို့ ရောက်သောအခါတွင်မူ ဘာမှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေမယ့် အစောကတည်းက စုံစမ်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ယင်းယန်အကယ်ဒမီသည် အဆင့်မြင့် နိုင်ငံများစွာတွင် အကိုင်းအခက်များ ခွာထားလေ့ ရှိသည်။ နန်ဟိုင်အင်ပါယာသည် ပေရွှီးအင်ပါယာထက် မနိမ့်သေးသောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် အကိုင်းအခက်များ ရှိသည်။

"အင်း!" လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အခုနက ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုထားခဲ့တဲ့ လူငယ်လေးဟာ ပြာတွေဖုံးလွှမ်းနေ၏။ အခုလေးတင် တိုက်ပွဲက ထွက်လာတဲ့ ခွန်အားကို ကြည့်ပြီး သူက သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၂ ယွမ်ချီနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ခွန်အားဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်း၌ ဒုတိယတန်းက ကျောင်းသား ဖြစ်နိုင်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူငယ်ချင်း... ငါတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့ ကြင်နာမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လုရွှမ်နှင့် အခြားသူများသည် ခွန်အားများစွာ ရှိကြောင်း လူငယ်က မြင်ပြီး သက်ပြင်းချကာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... အပေးအယူ တစ်ခုပဲလေ" လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ့အတွက်ကတော့ တစ်ဖက်လူက မျှစ်ခါး ဝါးပျိုးပင်တွေကို ပေးမယ်လို့ ကတိမပေးခဲ့ရင် သူတို့ကို ကူညီဖို့တောင် စိတ်၀င်စားမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီကမ္ဘာမှာ လူတွေဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ အသတ်ခံနေရပြီးသားပင်။ အကောင်းနဲ့အဆိုးတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေလို့ အားလုံးကို စောင့်ရှောက်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ သေတဲ့အထိ ပင်ပန်းရလိမ့်မည်။

"ဟားဟား.... သူငယ်ချင်းရဲ့ အကူအညီအတွက် အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ပြန်ဆုံနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ နှုတ်ဆက်ပါရစေ!"

လူငယ်သည် လက်သီးများကို ဆုပ်ထားသည်။

"နှုတ်ဆက်တယ်??"

သူသည် မျှစ်ခါး ဝါးပျိုးပင်အကြောင်း မပြောတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ

"မင်း မင်းရဲ့ ကတိကို မဖြည့်ဆည်းခဲ့ချင် ပုံရတယ်"

"ကတိလား? ငါက ဘယ်လိုကတိတွေ ပေးခဲ့လို့လဲ!" လူငယ်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော အပြုံးဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"အိုး? ငါ မှားသွားတာလား? လူတချို့က ငါတို့ကို မျှစ်ခါး ဝါးပျိုးပင်တွေ ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တာကို အခုမှ သတိရလိုက်တာ"

လုရွှမ်က ဘာမှမထူးခြားဘဲ ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဝါးပင်တွေလား?? အဲဒါက ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ ညီအကိုတွေရဲ့ ဘဝတွေကို လဲလှယ်ပြီး ရလာဖို့အတွက် ငါတို့ အရမ်းကြိုးစားခဲ့တာ.... မင်းဘာတွေ လာတောင်းဆိုနေတာလဲ?"

အဝါရောင် ၀တ်စုံ ၀တ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်က ယခင် လူငယ်နောက်ကနေ လှမ်းအော်လိုက်သည်။