ကျေးဇူးကန်းသူ

"ဟုတ်တယ်.... ငါတို့လူအယောက် ၃၀ လောက် မျှစ်ခါး ဝါးပျိုးပင်တွေကြောင့် သေသွားကြရတာ.... စကားလုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့ ထားခဲ့ရအောင် ငါတို့ကို နောက်နေတာလား?"

"ငါတို့ပစ္စည်းကို လိုချင်တယ်ပေါ့?? မင်းကိုယ်မင်း ပြန်ကြည့်ဦး... သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်တောင် မရောက်သေးတဲ့ အမှိုက်လောက်နဲ့ မျှစ်ခါးတွေကို ယူဖို့ အိပ်မက်မက်နေသေးတယ်"

"အခြေအနေတွေကို ပြောင်းကြည့်ရအောင်.... အဲဒါကို မစဉ်းစားတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

ယခင် စကားပြောသူ လူငယ်လေး၏ နောက်ကွယ်က လူအားလုံး ပြောဆိုလာကြသည်။

သူတို့ရှေ့က ကယ်တင်ရှင်အဖွဲ့က မြွေဘုရင်ကို ခွန်အားနဲ့ သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့ထက် အစွမ်းထက်လွန်းရင် အဲဒါကို ဝန်ခံပြီး သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို နာခံမှုရှိရှိ လွှဲပြောင်းပေးလိမ့်မယ်။ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မျိုးဖြင့်တော့ သူတို့ဖက်က အလွယ်တကူ လက်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်။

"တော်တော် အရှက်မဲ့တာပဲ!"

လုရွှမ်နဲ့ တခြားသူတွေက ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားပြီး တစ်ဖက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ တကယ်တမ်းတော့ သူတို့ကို ဒီလိုပြောလာတဲ့အခါ ဒေါသတွေကြောင့် မျက်နှာတွေ နီရဲလာတော့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့အသက်ကို ငါတို့ကယ်ခဲ့တာကို မေ့သွားပုံရတယ်... မင်းကစကားကို ပြင်ပြောဖို့ စီစဉ်နေတာပဲ!"

လုရွှမ် ဒေါသမထွက်ဘဲ ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပဲ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ကြင်နာမှုကို ငါတို့ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး... ဒီလိုလုပ်ရင်ရော မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ အတွက် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ၁၀ ခုကို ဆုတစ်ခုအနေနဲ့ ပေးမယ်။ မျှစ်ခါး ဝါးပင်တွေကိုတော့ မစဉ်းစားနဲ့!"

ထိုလူသည် လူတိုင်း၏ ဆွေးနွေးမှုကို ရပ်တန့်စေကာ လက်ဖဝါးကို ခါယမ်းကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တချို့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

"ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ဆယ်လုံး? မင်းငါတို့ကို သူတောင်းစားလို့ ထင်နေတာလား?"

မုယန်ဖုန်းမှ လေပြင်းကဲ့သို့ လေသံဖြင့် အော်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ပြေးထွက်လာသည်။

တကယ်လူကို လှည့်စားနေတာပဲ။ သူတို့ အခုပြောခဲ့တဲ့ မျှစ်ခါး ဝါးပင်တွေကို ရောင်းရရင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတွေ သိန်းနဲ့ချီပြီး တန်ဖိုးရှိမှာ။ သိပ်အဖိုးမတန်ဘူး ဆိုရင် သူတို့ကို ဝင်ကူနေမှာ မဟုတ်ဘူး။

အရင်က အန္တရာယ်ကြုံလာတဲ့အခါ ကောင်းကောင်းပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပေမယ့် အန္တရာယ်က လွတ်သွားတဲ့အခါ ချက်ချင်း နောင်တရသွားကြသလိုပင်။

"ဟမ့်... လူတွေက ကိုယ့်ကိုကိုယ် သိရမယ် အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီမှာ ခွန်အားက အရေးကြီးဆုံး အရာပဲ။ ခွန်အားမရှိရင် သတိထားနေဖို့ ငါအကြံပေးတယ်... မဟုတ်ရင် သေဖို့လွယ်လိမ့်မယ်!"

မုယန်ဖုန်းရဲ့ စကားကို ကြားတော့ လူငယ်လေး၏ အမူအရာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

"အိုး? မင်း ငါတို့ကို သတ်မှာလား? ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ဆီက လုယက်မှာလား" လုရွှမ်က သူ့မျက်တောင်တွေကို လှန်လိုက်သည်။

"မင်း ငါတို့ကို ကယ်လိုက်တာမို့ မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်ပြီး လုယက်ရမလဲ? ဒါပေမဲ့ မျှစ်ခါးကိစ္စကို တားဆီးဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေကို ဖျက်စီးလိုက်ရင် ဒီရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်းက ရုန်းထွက်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူးလေ... အဲ့တော့ ချိုင့်ဝှမ်းထဲက သတင်းတွေကို မင်းမထုတ်နိုင်တော့ဘူး!”

လူငယ်က ရက်စက်စွာ ပြုံးပြလေသည်။

သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်က အုပ်စုတစ်စုက အဓိပတိ နယ်ပယ်လေးများထံမှ ကယ်တင်ခြင်း ခံရသည်ဟူသော သတင်းထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှက်စရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။ ဝါးပျိုးပင်ကိစ္စနှင့် စပ်လျဉ်း၍ သူသည် ရက်စက်ရလိမ့်မည်။

ဒီလူအုပ်စုက အသက်ရှင်လျက် မနေသင့်ဘူး။

ကျင့်ကြံမှုတွေကို ဖျက်စီးလိုက်ရင် ချိုင့်ဝှမ်းထဲက ရုန်းထွက်ဖို့ နေနေသာသာ မလှမ်းမကမ်းက မြေတစ်ပြင်လုံးမှာရှိတဲ့ ဝိညာဥ်သားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကြောင့် အလောင်းတွေတောင် မကျန်တော့မှာ ကြောက်ရသည်။

"ငါသိပြီ!"

လုရွှမ်က တစ်ဖက်လူကို သနားစိတ်ဖြင့် ကြည့်သည်။

တကယ်တော့ သူတို့ဟာ ဝါးပျိုးပင်တွေကို နာခံမှုအပြည့်နဲ့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ရင် လုရွှမ်သည်လည်း ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရတဲ့အထိ ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို ပေးဆောင်မည့် အစား ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံချင်နေတာကြောင့် တခြားကိစ္စ တစ်ခုကို ပြုလုပ်ရတော့မည်။

"သိရင် ပြီးတာပဲ!"

လူငယ်က လုရွှမ်နဲ့ တခြားသူတွေ အဆုံးအဖြတ်ကို သိပြီးပြီလို့ ထင်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ဆိုလိုက်၏။ သူက အေးစက်စွာ ပြုံးပြပြီး လှုပ်ရှားဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ သူ့မျက်လုံးရှေ့မှာ ဝေဝါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ ပုံရိပ်တစ်ခု သူ့ဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးလာသည်။

"သေလမ်း ရှာနေတာပဲ!"

အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ စကားပြောနေသော လူငယ်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရယ်မောကာ လက်ဖဝါးကို လှန်ကာ တစ်ဖက်လူအား နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၂ ယွမ်ချီနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ဖြစ်လို့ ခွန်အားပေါင်း ၄သန်း အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ဖဝါးကို ထိလိုက်သမျှ ရှေ့တွင်ရှိသော ကလေးသည် အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွားမည်ကို ယုံကြည်ထားလေသည်။

သို့သော် သူအတွေး မှားသွားခဲ့သည်။ သူ့လက်ဖဝါးက ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိလိုက်ခင် ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အရှိန်က တစ်ခဏလောက်ပင် မရပ်ဘဲ သူ့ရှေ့ကို တိုက်ရိုက် ပြေးချလာခဲ့သည်။

ဗုန်း!

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ယွမ်ချီနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်က ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အမျိုးသားကို လုရွှမ်မှ အသားမုန့်ကဲ့သို့ ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး ဘေးတိုက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ"

ဤလူသည် သူသေခါနီးတိုင်အောင် အဓိပတိနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်၌သာ ရှိသော ကလေးတစ်ဦးမှ တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ခြင်း ခံရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လုရွှမ်သည် အဓိပတိနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေကာမူ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်၏ စွမ်းအားသည် ၉သိန်း သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ခွန်းအား ၁ သန်းသာ ရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်သခင်၏ စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းကို ၁သန်း တိုးနိုင်သည်။ သုံးခုပေါင်းစပ်မှုတွင် ခွန်အား ၃သန်း ရှိလေ၏။

ပြိုင်ဘက်၏ ခွန်အား ၄ သန်းကြားတွင် အချို့သော ကွာဟချက် ရှိသော်လည်း အံ့အားသင့်စရာမှာ ပြိုင်ဘက်၏ လက်ဖဝါး အင်အားမှာ ၂ သန်းပင် မရှိပေ။ ထို့အပြင် မြွေဘုရင်ကို အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဒဏ်ရာရသွားကာ ခွန်အား ကုန်သွားခဲ့သည်။ ထုံးစံအတိုင်း သူသည် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ။

"အား"

"ဘာလဲ? စီနီယာလျိုချွမ်းဖုန်က သေသွားတာလား?"

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ?"

"စီနီယာလျိုဖုန်က ယွမ်ချီနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကလူလေ"

အရင်က လုရွှမ်ကို ချိုးနှိမ်ပြီး ဘာမှ ပေးစရာ မလိုဘူးလို့ ထင်ခဲ့တဲ့ လူတွေက ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားပြီး မူးလဲလုနီးပါး ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

အဓိပတိနယ်ပယ်က လူလေးက သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် မှာရှိတဲ့ သန်မာတဲ့သူကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်တယ်တဲ့လား။ ဒီအချိန်မှာတော့ သူတို့ကြားထဲမှာ အပြင်းထန်ဆုံး စီနီယာကို အလွယ်တကူ ခေါင်းဖြတ်နိုင်ခဲ့တာက ရိုးရှင်းနေသလိုပဲ။

"မင်းတို့အလှည့်!"

အသန်မာဆုံး လူငယ်ကို ဝင်တိုက်ပြီးနောက် လုရွှမ်သည် အဓိပ္ပါယ်မဲ့ စကားများ မပြောနေဘဲ ခြေဖဝါးကို နင်းလိုက်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများ လှိမ့်ဝင်ကာ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

လှည့်ကွက်မရှိ၊ နည်းစနစ်မရှိ၊ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အား တစ်ခုသာ ပါဝင်လေ၏။

သန်မာသူတွေကို အားနည်းသူတွေက ကယ်တင်ကြသလို သူတို့ရဲ့ ကြင်နာမှုကို ပြန်မဆပ်ချင်ကြသလို ကျင့်ကြံမှုတွေကိုလည်း ဖျက်သိမ်းပစ်ချင်ကြသည်။

ဖုန်း ဖုန်းဖုန်း!

လုရွှမ် မည်သည့် နေရာသို့ သွားသည်ဖြစ်စေ အဆင့်၁ သို့မဟုတ် အဆင့်၂ ဖြစ်စေ ကြိတ်ခွဲသည့် စက်ကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့အားလုံး နေရာတွင်ပင် ကြေမွသွားကာ အသားမုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဟ.... ဒီကလေးက ထူးဆန်းတယ် အတူတူ လုပ်ရအောင် မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး ဒီမှာသေသွားလိမ့်မယ်!"

တခဏအတွင်း လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ မြွေဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အခါတုန်းက ဒီလိုဖိအားတွေ သိပ်မခံစားခဲ့ရချေ။

ထိုလူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြွေဘုရင်ထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းပုံရသည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ သောင်းကျန်းသွားခဲ့သည်။ သူထိတွေ့မိသမျှတွင် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ မရှိသလောက်ပင် နေရာတွင် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ သူတို့သည် မည်သို့သော ရိုင်းစိုင်းမှုကို ခံခဲ့ရသည်ကို နောက်ဆုံး နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ မှားခဲ့တာကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာကို ဝန်ခံပြီး မျှစ်ခါးပျိုးပင်ကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

မကြာခင်မှာပဲ လူသေအုပ်စုထဲမှာ လူဆယ်ဦးထက်မနည်း ကျန်ခဲ့ပြီး အဲဒီထဲက တစ်ယောက်က ဦးဆောင်၍ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပြောလိုက်သည်။

ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

ဒီလူငယ်လေးဟာ သန်မာနေတာ တစ်ခုတည်းပါပဲ။ ပိုအရေးကြီးတာက သူ တော်တော်များများကို အဆက်မပြတ် သတ်ပစ်ခဲ့သော်လညိး သူ့မျက်လုံးတွေက ဘာမှမထူးခြားသလို သူ့မှာ ခံစားချက်တွေ အပြောင်းအလဲတွေလည်း မရှိခဲ့ချေ။

ဒါ ဆယ်ကျော်သက် လူငယ်မှာ လုံးဝ မရှိသင့်တဲ့ အမူအရာမျိုးပဲ။

"ငါ မင်းတို့ကို ကယ်တင်လိုက်ကတည်းက တိုက်ရိုက် လက်ထဲ အပ်လိုက်ရင် ရပြီ... အခုတော့ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ!"

အဓိပ္ပါယ်မဲ့ စကားတွေပြောဖို့ ပျင်းလွန်းတဲ့ လုရွှမ်က သူ့လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နဂါးဆင် ရွှေလက်ဝါးကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်လာကာ ကျန်လူအနည်းငယ်မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရှိကြဘဲ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားကြသည်။

လူကောင်းများကို ဆက်ဆံရာတွင် လုရွှမ်သည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှု နိုင်သော်လည်း မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူများကိုတော့ သနားညှာတာမည် မဟုတ်ပေ။

"တွေ့လား? မင်းအသက်ရှည်ချင်ရင် သနားမနေနဲ့.... မဟုတ်ရင် ငါတို့သေသွားလိမ့်မယ်"

လူတိုင်းကို ခေါင်းဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် ယခင်က ပျော့ပျောင်းနေခဲ့သော လင်ရှောင်းရှောင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါမှားသွားပါပြီ!"

လင်ရှောင်းရှောင်းက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ငြိမ့်ညောင်းစွာ ကိုက်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။