ရှေးဟောင်းမြို့ (ပထမပိုင်း)

"စမ်းကြည့်ရအောင်!"

ရွှေစီးဆင်းမှုအရှိန်ကို ရလာပြီးနောက် လုရွှမ်သည် မဆိုင်းမတွ မျိုချလိုက်သည်။

ဟူ!

အဂ္ဂိရတ်ဆေး ကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် ပါးစပ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားပြီး ပူနွေးသော လျှပ်စီးကြောင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တခဏချင်း ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲလာစေသည်။

စီးဆင်းနေသော ရွှေအရှိန်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပိတ်မိနေသော ရှားပါး ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သန့်စင်ထားသရွေ့ လူတို့၏ အရှိန်ကို လျင်မြန်စွာ တိုးစေနိုင်သည့် အလွန်ပြင်းထန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါသည်။

ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ မြေအောက်နှင့် ရေအောက်တွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ရွှေစီးဆင်းမှုကို လုံးဝသန့်စင်ပြီးသည်နှင့် လုရွှမ်သည် မြေအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနိုင်ကာ မြေတွင်း၌ တွင်းတူးခြင်း မရှိဘဲ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

ရေထဲတွင်လည်း အလားတူပင်။ ရေသည် လူကို နှေးကွေးစေသော ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး လေ မရှိသောကြောင့် အချိန်အတော် ကြာပြီးနောက် မည်မျှပင် သန်မာသည်ဖြစ်စေ အသက်ပြန်ရှူရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအရာသည် ထိုအခက်အခဲများကြားမှ လွတ်မြောက်ရန် ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ တစ်ဖက်လူသည် သူကိုယ်တိုင်ထက် သန်မာနေလို့ ၎င်းကို မတိုက်နိုင်လျှင် ဖမ်းမိသွားရန် မကြောက်ဘဲ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

ဤစွမ်းရည်ကြောင့် ချိုင့်ဝှမ်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော သန်မာသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး တိမ်ပင်လယ် နယ်မြေကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားခဲ့လေသည်။

လုရွှမ်သည် ဤချိုင့်ဝှမ်းကို ရှာဖွေပြီး ပိုက်ကွန်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် မရေမတွက်နိုင်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများမှာ လုပ်ခဲ့ခြင်းက ထိုစွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လုရွှမ် သူ့မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

"အောင်မြင်ပြီ!"

ထိုအချိန် ကာလပြီးနောက် သူသည် ရွှေအရှိန် ကို လုံးဝသန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းနှင့်တူသော စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

ဝူး!

သူစိတ်က စေခိုင်းလိုက်တာနဲ့ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ လူသည် မီတာတစ်ရာ အကွာမှာ ပေါ်လာပြီး အရှိန်က အရင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရှိန်သည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၄ ကျိုချင်းနယ်ပယ်ပင် မလုပ်နိုင်ချေ။

ဝှစ်!

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လုရွှမ်သည် အတားအဆီးများ မရှိဘဲ မြေပြင်ထဲသို့ ဖောက်ဝင်သွားသည်။ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေကြီးသည် ရေမဟုတ်သော်လည်း ရေကန်တစ်ခုလို အလွယ်တကူ ဝင်သွားကာ သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဒဏ္ဍာရီက အမှန်ပဲကိုး!"

လုရွှမ် ပြန်ပေါ်လာပြီး သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

ဒဏ္ဍာရီထဲကလိုပဲ ရွှေအရှိန်ကို သန့်စင်ပြီး စီးဆင်းမှု အမြန်နှုန်းက ပိုမြန်ရုံသာမက မြေကြီးထဲကို ထိုးဖောက်လို့ မြေအောက်ကို သွားလာရ လွယ်ကူသွားစေ၏။

ဤစွမ်းရည်မျိုးဖြင့် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၇ စွမ်းအားရှင်က သူ့ကို သတ်လိုလျှင်ပင် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။

"ရွှေအရှိန်ကို သန့်စင်ထားပေမယ့် သူက ဆေးပင်တွေကို ဆက်လက်ဝါးမျို နိုင်တုန်းပဲ.... အနာဂတ်မှာ သူ့ကို တိုးတက်အောင် ပြုလုပ်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေကို စုဆောင်းထားရမယ်... အရွယ်အစား ဆက်လက် တိုးလာတာနဲ့အမျှ ငါ့ရဲ့အမြန်နှုန်းကလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာမှာပဲ!"

ရွှေအရှိန်သည် အရွယ်ရောက်ပြီးသား မဟုတ်သောကြောင့် အရှိန်က အကန့်အသတ် ရှိပြီး ၎င်းကို ကန့်သတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်၍ အသုံးမပြုနိုင်ချေ။

လုရွှမ် သူ့အား ဝါးမျိုသွားသော်လည်း မသေသေးဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အသက်ရှင်နေတုန်းပင်။ သူဆက်လက် ကြီးထွားရန်အတွက် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ အလုံအလောက် ရှာဖွေနေသမျှ ကာလပတ်လုံး အရှိန်သည် ဆက်လက်တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။

"ရွှေအရှိန်ကို ရှာတွေ့ပြီဆိုတော့ ကျီးကန်းနဲ့ တွေ့ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ... ဒီကောင်က ဒီမှာရောက်နေတာ ကြာလောက်ပြီ ဒါကြောင့် သူ့ကိုဆက်သွယ်ရမယ်!"

ရွှေအရှိန် သန့်စင်ထားခြင်းကြောင့် အရှိန်သည် အလွန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လုရွှမ် စိတ်ကောင်းဝင်လာကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ကျီးကန်းသည် ကျောက်စိမ်းထဲမှ ထွက်သွားကတည်းက စာပို့သည့် ခိုတစ်ကောင်လိုပင်။ ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် ကောင်းသော အရာတစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု သူနောက်ဆုံးအကြိမ် ပြောဖူးသော်လည်း ရှန့်ခုန်းမြို့ကို ရောက်တဲ့အထိ အဆက်အသွယ် မရခဲ့ပေ။

ကျောက်စိမ်းပြား၏ နေရာ အကန့်အသတ်ကြောင့် ဤလူသည် သူမည်မျှဝေးသည် ဖြစ်စေ ဆက်သွယ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့မနက်မှာတင် ကျီးမည်းက သူ့ကို ဆက်သွယ်လာပြီး ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရတနာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်ဟု ဆို၏။

ယခုအချိန်တွင် ရွှေအရှိန်ကို ဖမ်းရန်ကြိုးစားရင်း သူအလုပ်ရှုပ် နေသောကြောင့် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရရှိထားတဲ့ ရတနာကို သန့်စင်နေခဲ့သည်။ သူ၏အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားများ သိသိသာသာ တိုးလာသောကြောင့် သူသွားနိုင်ပြီ။

ဒီကောင်က ရတနာလို့ ခေါ်တာအရာကို သူလည်း မြင်ချင်သည်။ ဤကျီးကန်းသည် အနက်ရောင် အမွေးတွေနဲ့ ရုပ်ဆိုးသော်လည်း ၎င်း၏အမြင်မှာ အလွန်မြင့်မားသည်ကို သိထားရမည်။

ချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် မုယန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက သူ့ကို လာနှုတ်ဆက်ကြသည်။

"သွားကြရအောင်!"

အများကြီး ရှင်းပြမနေဘဲ လုရွှမ်က လူအုပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ကျီးမည်းရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

နှစ်ရက်လောက် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် လုရွှမ်သာ သာမက အခြားသူများလည်း တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းကြီး ပွင့်လာတဲ့ အချိန်က လူအများအပြား ဝင်သွားကြပေမယ့် ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ဧရိယာက ကျယ်လွန်းပါသည်။ လမ်းမလျှောက်ခင်က လူတစ်စုနဲ့ မတွေ့ရတာ ရက်အတော်ကြာနေပြီ။ ဒီနေ့မှာတော့ လူတွေနဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့နေရသည်။

ဤလူများသည် သူတို့အား လျင်မြန်စွာ ကြည့်ရှုသွား၍ သူတို့နှင့် ရောနှောခြင်းမျိုး မကြံစည်ကြချေ။

အခြားအချိန်များတွင် လူတိုင်း၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက နည်းနေလို့ ၎င်းတို့အား တပ်မက်ခြင်း၊ ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ရတနာများကို လုယူခြင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုတွင် ၎င်းတို့တွင် ထိုသို့သော အစီအစဥ်မျိုး လုံးဝမရှိပေ။

၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပိုကြီးသော ရတနာတစ်ခု ရှိနေပုံရသလို မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို ရူးသွပ်နေစေသည်။

"မြန်မြန်လုပ်.... သခင်နဲ့ တခြားသူတွေရှေ့မှာ စောင့်နေတယ်!"

"မိုးတွေရွာနေသလို ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ကြားလိုက်တယ်။ မြန်မြန်မသွားရင် ဘာမှရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်တယ် အရှိန်မြှင့်လိုက်!"

"ဒီလိုနေရာကောင်းလေး လွတ်သွားရင်တော့ ချိုင့်ဝှမ်းထဲကို ရောက်လာတာ အချည်းနှီးပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ထိုအဖွဲ့သည် သူတို့ဘေးက ဖြတ်သွားရင်း အားလုံးက အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ စိုးရိမ်တကြီး ရှေ့ကို တိုးသွားနေတာ တွေ့ရသည်။

"သခင်လေး တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ!"

ထိုစကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် မုယန်ဖုန်းလည်း သံသယများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

မိုးကဲ့သို့ ရတနာများ? အဲလိုနေရာ တကယ် ရှိတယ်လား?

"မူမမှန်တာတော့ သေချာတယ်... ငါထင်တာမှန်ရင် ဘာတွေဖြစ်နေလဲ သိသွားပြီ!"

လုရွှမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး ပြုံးလိုက်သည်။

"အိုး? ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

သခင်လေး နားလည်သွားသည်ကို ကြားတော့ မုယန်ဖုန်း ကူကယ်ရာမဲ့ အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ခန့်မှန်းတာသာ မှန်ရင် ရှန့်ခုန်းရှေးဟောင်းမြို့ ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်!"

လုရွှမ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှန့်ခုန်းရှေးဟောင်းမြို့?"

မုယန်ဖုန်းတစ်ယောက်တည်း ပဟေဠိ ဖြစ်သွားရုံသာမက မင်းသမီးလော့ရုံ နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ပဟေဠိများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

သူတို့က ရှန့်ခုန်းမြို့ကနေ ထွက်လာတာ မဟုတ်လား။ အဘယ့်ကြောင့် နောက်ထပ် ရှန့်ခုန်းရှေးဟောင်းမြို့က ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ပေါ်လာရတာလဲ။

"ကောင်းပြီ ငါတို့အပြင်မှာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ရှန့်ခုန်းမြို့ကို နောက်ပိုင်း မျိုးဆက်တွေက ဆောက်ခဲ့တာ။ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာကို ဝင်ဖို့ပဲ.... ဒီအန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာဟာ ရှေးခေတ်က စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုကြောင့် ကျန်ခဲ့တာလို့ ပြောလို့ရတယ်။ ဒီရှေးဟောင်းမြို့လို့ ပြောရရင် ရှန့်ခုန်းရှေးဟောင်းမြို့က တကယ့် အစစ်အမှန် မြို့ပဲ.... ပြီးတော့ နောင်မျိုးဆက်တွေရဲ့ ခြေကုပ်ရာလို့ ပြောလို့ရတယ်"

လုရွှမ်က ရှင်းပြ၏။

ထိုခေတ်သမိုင်းကို ရွှမ်ချင်ဂိုဏ်းက စာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးခဲ့ပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရေးသားထားလို့ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တာကြောင့် ရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်းကို ရောက်ဖူးသူတိုင်း ကြားဖူးလောက်သည်။

မင်းသမီးလော့ရုံ နှင့် အခြားသူများသည် ရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်း အကြောင်း သိပ်မသိကြသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ထိုအကြောင်းကို မကြားဖူးကြပေ။

"ရှန့်ခုန်းရှေးဟောင်းမြို့က ရှေးခေတ်က လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ မြို့တစ်မြို့ပဲ... အထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရှားပါးရတနာတွေ ရှိတယ်။ ရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်းကို ဝင်ရောက်လာတိုင်း အဲဒါကို တွေ့ရှိပြီး ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေကြတာ...ဒါပေမဲ့ ရှန့်ခုန်း ရှေးဟောင်းမြို့က ရောက်တိုင်း ပေါ်လာလေ့မရှိဘူး။ ပွင့်ပြီး ခဏပဲ မသေချာဘူး ပုံသေဘောင်အတွင်းမှာ မဟုတ်ပဲ! ဒါကြောင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ခံစားချက်ကို တိုးစေပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တာ! သူတို့က ငါတို့ကိုတွေ့တာတောင် လှည့်မကြည့်နိုင်ဘဲ အလျင်လိုနေပြီး ဘာမှမနှောင့်နှေးချင်ကြဘူး။ ငါထင်တာ မှန်ရင် ဒီတစ်ခါ ပေါ်လာတဲ့ ရှေးဟောင်းမြို့ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်ရင် လူတော်တော်များများ အလျင်စလို ဖြစ်စေမယ့် အရာတွေကို ငါတွေးလို့ မရဘူး!"

"လတ်စသတ်တော့ အဲ့လိုကိုး... ဒါဆို သခင်လေး ကျွန်တော်တို့လည်း ရှေးဟောင်းမြို့ကို သွားကြည့်လို့ ရမလား?"

မုယန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။ တခြားသူတွေကလည်း ဒီမေးခွန်းကို ကြားတော့ လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။