ရှေးဟောင်းမြို့တော် (ဒုတိယပိုင်း)

"သေချာပေါက် သွားကြည့်ရမှာပေါ့!"

လုရွှမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ကျီးကန်းက သူ့ကို အဲဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း လာခိုင်းခဲ့သည်။ ထပ်ပြောရရင် ရှေးဟောင်းမြို့ကြီး ပေါ်လာတယ်ဆိုတာ ချိုင့်ဝှမ်းကြီး ပွင့်လာတဲ့ အချိန်တိုင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြုံရခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

မြို့ကြီး ပေါ်လာတယ် ဆိုမှတော့ သေချာပေါက် သွားကြည့်ရမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင် နှမြောစရာကြီး ဖြစ်ကုန်တော့မှာ မဟုတ်လား။

ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုချပြီးနောက် အားလုံးက ရှေ့ကို အရှိန်မြှင့်ကာ လျှောက်လာရင်း လူများ ပိုများလာခဲ့တာ တွေ့ရသည်။ သုံးရက်အကြာတွင် သူတို့ရှေ့တွင် ကြီးမားသော မြို့ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

မြို့ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားပြီး ရှေးဟောင်းမြို့ရိုးများသည် သံတံတိုင်းများကဲ့သို့ပင်။ အရှေ့သို့ ရောက်လျှင် ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသော ရောင်ဝါကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး နောက်ပြန်မဆုတ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် မြို့တံခါး မဖွင့်သေးဘဲ ပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လဘ်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူများပြည့်နေပြီး အဖွဲ့ဝင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန့်ကျဲနေသည်။

"ကြည့်ရတာ အရမ်းနောက် မကျသေးဘူးပဲ ရှေးဟောင်းမြို့ကို မဖွင့်ရသေးဘူး!"

သူ့ရှေ့က အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရတော့ လုရွှမ် ပြုံးလိုက်သည်။

မြို့တံခါး ဖွင့်ပြီးတာနဲ့ ဒီလူတွေဟာ အပြေးအလွှား ဝင်လာကြလိမ့်မည်။ ဒါကြောင့် အပြင်မှာ ရပ်နေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။

"မဖွင့်သေးဘူး? ဒီမှာ သန်မာတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိတာကို သူတို့တိုက်ရိုက် အပြေးအလွှား ဝင်သွားလို့ မရဘူးလား?"

မုယန်ဖုန်းက အံ့သြမှုတွေ အပြည့်နဲ့။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ရှေးဟောင်းမြို့လေး တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အနည်းငယ် ရှိသည်။ မြို့ရိုး၏ရှေးကျမှုကို သုံးသပ်ကာ အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားလိုပါက အလွယ်တကူ ရိုက်ချိုးသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

"မင်းက ချိုင့်ဝှမ်းကို လျှော့တွက်ပြီး ရှေးဟောင်းမြို့ကိုပါ လျှော့တွက်လိုက်တာပဲ"

လုရွှမ်က ညင်သာစွာ ပြုံးပြီး

"ငါတို့ ချိုင့်ဝှမ်းထဲကို ရောက်လာတဲ့ ပုံစံက အရမ်းရိုးရှင်းတယ် အလွယ်တကူ ဝင်လို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ် ဆိုရင်တောင် သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်ထိ အားကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကိုများ မင်းမြင်လား?"

"သူတော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူလား??"

မုယန်ဖုန်း ထိတ်လန့်သွားပြီး လျောက်ချင်း နှင့် အခြားလူများကလည်း သူတို့ရှေ့မှ လူအုပ်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

အချိန်အတော် ကြာပြီးနောက် လူတိုင်းသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ မကူညီနိုင်တော့ပေ။

သူတော်စင်နယ်ပယ်၌ ခြေချနိုင်သော သန်မာသောသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ကျော်ကြားသည်။ ထိုကဲ့သို့ သန်မာသော လူကို အင်ပါယာတွင် မွေးဖွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ရှိမရှိ မသိပေမယ့် မြို့ရှေ့က ကွက်လပ်မှာ ခဏလောက် ရှာပြီးနောက်မှာတော့ သူတို့အထဲမှာ အပြင်းထန်ဆုံးက သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈ ဝန်းကျင်ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်နယ်ပယ်ကို လူကိုယ်တိုင် ခြေချနိုင်တဲ့ သန်မာတဲ့လူကိုတော့ မတွေ့ရချေ။

အဲဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ သူတစ်ယောက် တကယ်ရောက်လာရင် အဲဒါကို သူတို့သိတာ ကြာပြီပေါ့။

"တကယ်တော့.... အရင်က ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ သူတော်စင်နယ်ပယ်မှာ ခြေချတဲ့ သန်မာသူတွေ ရှိတယ် ဒီမှာ ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအဆင့်ကို မရောက်သေးသရွေ့တော့ ဆယ်ခါမှာ ဆယ်ခါလောက် ကျသွားလိမ့်မယ် အဲဒါကြောင့် ဒီကိုဘယ်သူမှ တံခါးကို ဖွင့်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး!"

လုရွှမ်က ရှင်းပြသည်။

"ဆယ်ယောက်မှာ ဆယ်ယောက် ကျရှုံးသွားနိုင်တယ်?"

ကျောင်းသားအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိထားသည့် အလွန်အားကောင်းသော လူကို မတွေ့ဖူးသော်လည်း သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၇ သို့မဟုတ် အဆင့်ရှစ်ရှိ လူများအကြောင်းကို ကြားဖူးသည်။

ဒီလိုလူတွေက ပင်လယ်တွေကို ဖြတ်ကာ တောင်တွေကို ရွှေ့ပြီး မြို့တွေကို ဖျက်စီးနိုင်ကြသည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းကို ဒီကလူတွေ ထက်ပိုပြီး အားကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူတို့ ဒီကို ရောက်လာရင် ဒီလူတွေအကုန် သေသွားလိမ့်မည်။ ဒါက ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းပေ၏။

"ရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်းက မင်းတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုရှုပ်ထွေးတယ်... ရှေးဟောင်းမြို့က ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။ မတိုက်ခိုက်ဘဲ မြို့တံခါးပွင့်တာကို စောင့်ရင် ကောင်းမယ်။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက် ခံရလိမ့်မယ်... သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၇ အဆင့်၈ မပြောနဲ့.... သူတော်စင်နယ်ပယ်က လူတွေတောင် ခဏအတွင်း ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မယ်!"

သူသည် ချိုင့်ဝှမ်းနှင့် ရင်းနှီးသောကြောင့် ဤနေရာသို့ လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ခဲ့လို့ အန္တရာယ် သိပ်မခံစားရသောကြောင့် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း တကယ်တော့ မလွယ်ကူလှပါ။

သူတို့၏အမြင်တွင် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၇ သို့မဟုတ် အဆင့်၈တွင် ရှိနေခြင်းသည် အားကောင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း ရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ရှေ့တွင် ၎င်းသည် ပုရွက်ဆိတ်ထက် ပိုမိုအားကောင်းမည် မဟုတ်ပေ။

"ကြည့်လိုက်... တစ်ယောက်ယောက်က အရမ်းကို ကြိုးစားချင်နေပုံပဲ!"

လုရွှမ်သည် လူတိုင်းကို ရှင်းပြနေချိန် သူ့ရှေ့တွင် လူသတ်ချင်နေသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပေါက်ကွဲသံကို ကြားသောအခါ သူက အနည်းငယ်ပြုံးပြီး ရှေ့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

မုယန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ လျင်မြန်စွာ မျှော်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သေချာသည်မှာ ရှေးဟောင်းမြို့ တံခါးနှင့် မနီးမဝေးတွင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ရပ်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်များ လွန်ကဲစွာ စုပုံလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားသည် ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် လွှမ်းခြုံထားသည့် သမုဒ္ဒရာကို ပစ်ခတ်လာသည့် မိုးချုန်းသံ ကဲ့သို့ပင်။ အဖိုးအိုသည် မလှုပ်ရှားမီကပင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်နှင့် သွေးများက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူပေါင်းများစွာကို ပွက်ပွက်ဆူစေပြီး အသက်ရှူရ ခက်ခဲစေသည်။

"ဒီလူရဲ့ ခွန်အားက အကြီးအကဲဖန့်နဲ့ သိပ်မကွာဘူး"

ဟန်ရွှယ် နဲ့ တခြားသူတွေက သူတို့ရဲ့ မျက်ခုံးတွေကို တွန့်ချိုးလိုက်ကြသည်။

အဘိုးအိုဟာ မြို့တံခါးကနေ ကီလိုမီတာ တစ်ရာထက်မနည်း ဝေးပါသည်။ အဝေးကနေတောင် အသက်ရှူနှုန်း အားကောင်းပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားကို ခံစားရနိုင်လို့ ဒီအဘိုးအိုရဲ့ ခွန်အားကို သူတို့ထင်ထားတာထက် အားကောင်းသည်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

"အကြီးအကဲဖန့်ထက် နည်းနည်း သာလွန်တဲ့ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၈ အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ"

လုရွှမ်က ရှင်းပြသည်။

သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၈ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်သည် အတားအဆီး အစွန်းတစ်ခုဖြင့် သူသည် အထွေထွေလမ်းကြောင်း တချို့ကို လုံးဝထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် ဤလူ၏ အစွမ်းသတ္တိကို ဖော်ပြရန် သာမန်စွမ်းအား အသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြု၍ မရတော့ပါ။

သူတကယ် လှုပ်ရှားချင်တယ် ဆိုရင်တော့ သာမန်လူတွေအတွက် မြစ်တွေ၊ တောင်တွေကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီး ကမ္ဘာကြီး၊ နေနဲ့ လဟာ နစ်မြုပ်သွားအောင် ရိုက်ခတ်နိုင်သလိုပင်။

ထိုကဲ့သို့ သန်မာသောလူသည် လူတိုင်းကို အသက်ရှုကြပ်စေသော ဖိအားဖြင့် ရှေးဟောင်းမြို့ တံခါးကို တိုက်ခိုက်ချင်နေသည်။

ဗုန်း!

အစွမ်းထက်သော ရောင်ဝါသည် ကြာရှည် ရပ်တန့်မနေဘဲ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော အစွန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ပစ်ချလိုက်ပြီး အဖိုးအိုသည် အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားဖြင့် သူ့ရှေ့ရှိ မြင့်မားသော မုခ်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည့် ရွေ့လျားမှု တစ်ခုသည် လှိုင်းမဖြစ်စေဘဲ ရှေးဟောင်းမုခ်ဦးပေါ် ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဝုန်း!

ရုတ်တရက် ဆိုသလိုပင် တံခါးပေါက် အတွင်းမှ စူးရှတောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အဘိုးအိုထံ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားသည်။

"အား....."

ထိုအလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရတော့ အဖိုးအိုရဲ့ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် အဖြူရောင်အလင်းရဲ့ အရှိန်က အရမ်းမြန်တာကြောင့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ သူ့အပေါ် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း သနားစရာကောင်းသော အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ကြရပြီး အဖိုးအိုခမျာ ပေါက်ကွဲသွားကာ ပါးပါးလှီးထားသော အသားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"သေပြီလား?"

မုယန်ဖုန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ!

၎င်းသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈က သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သန်မာသော ဤလူသည် မည်သည့်နေရာသို့သွားသည်ဖြစ်စေ အလွန်အစွမ်းထက်သော ဘီလူးကြီးဟု သိကြသော်လည်း ရှေးဟောင်းမြို့၏ ရှေ့တွင်မူ အသက်ရှုပင် မဝတော့ဘဲ ပါးပါးလှီးထားသော အသားများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ဒီလို ထိတ်လန့်မှုမျိုးက တကယ့်ကို ပြင်းထန်လွန်းပေ၏။

သူတင်မကဘဲ ရှေးဟောင်းမြို့ကြီးရဲ့ ရှေ့ကလူတိုင်း စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေရာ အပ်တစ်ချောင်း ကျသံကိုပင် မကြားရချေ။

လှုပ်ရှားရန် အနည်းငယ် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သော လူတိုင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို အတင်းမျိုသိပ်ရင်း တံတွေးမျိုချကာ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈က လူပင်လျှင် ၎င်းကို မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။ သူတို့သည် ဤအဘိုးအိုထက် သန်မာမည် မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်လို့လေသည်။

"သခင်လေး... တံခါး မဖွင့်ရင် ရှေးဟောင်းမြို့ကို ဝင်လို့ရတဲ့ နည်းလမ်းမရှိဘူးပေါ့?"

မုယန်ဖုန်း ကူကယ်ရာမဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"မဝင်နိုင်ဘူး... တံခါးဖွင့်တာကို စောင့်နေရုံပဲ!"

"ဒါပေမဲ့ မြို့တံခါးက ဘယ်တော့မှ မပွင့်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

မင်းသမီးလော့ရုံ လျင်မြန်သော စိတ်ရှိပြီး လျင်မြန်သော တွေးခေါ်မှု ရှိသောကြောင့် သူမ မမေးနိုင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

လူတော်တော်များများ စောင့်နေကြပြီ။ တကယ်မပွင့်ရင် ချိုင့်ဝှမ်းကြီး ပိတ်တဲ့အထိတော့ စောင့်မနေနိုင်ဘူးလေ။

ဤသို့ဆိုလျှင် ချိုင့်ဝှမ်းကြီးကို လာခြင်းက အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ မပွင့်လာပါက စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မည်သည့်အရာမှ ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့...မြို့တံခါးက သေချာပေါက် ပွင့်မှာပါ အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတယ်"

အားလုံးက ဖိအားတွေ ခံစားနေရတာကို သိလိုက်ရတော့ လုရွှမ်က သူ့လက်တွေကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူ ဒီအကြောင်း အရာတွေကို ဆက်မဆွေးနွေးချင်တာကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး

"လာ... ယင်းယန်အကယ်ဒမီက လူတွေနဲ့ တွေ့ကြရအောင်!"

"ယင်းယန်အကယ်ဒမီက လူတွေ?"

အကြီးအကဲဖန့်မှ ခေါ်ဆောင်လာသော အခြားလူများသည် အဖွဲ့ဖွဲ့ကာ ၎င်းတို့ထက်စောပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ မိန်းကလေးမော့ချုံ နှင့် ချန်စစ်ယန်တို့၏ လှပသော ရွက်ဖျင်တနှစ်လုံးသည်လည်း ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တောက်ပနေ၏။