အကြီးအကဲစီးထူ

ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူ သုံးဦးစလုံးသည် အသက်ငါးဆယ်ကျော် အသွင်အပြင်များ ဖြစ်ကြ၍ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်များသည် တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားစရာ ကောင်းစွာ ဖောင်းကားနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ရောင်ဝါကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားရှိသည့် လူသည် အမှန်တကယ်ပင် အကြီးအကဲဖန့်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်၏ ခုနစ်ခုမြောက်အဆင့်တွင် အားကောင်းကြသည်။ အရပ်ရှည်သူသည် ဤပြင်းထန်သော အကြီးအကဲ ယွင်ထန်းကိုပင် ကျော်လွန်ကာ သေမျိုး အသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၈သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အဲဒါက တုံးရှန့်အင်ပါယာ၊ ရှီးချီအင်ပါယာနဲ့ ထျန်းသုန်းအင်ပါယာက အကြီးအကဲတွေ"

အဝေးက ယန်ဖုံးက ၎င်းတို့ကို မှတ်မိပြီး မင်းသား ချန်ရှင်းကို တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။

"အင်း!"

မင်းသား ချန်ရှင်းလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တုံးရှန့်၊ နန်ဟိုင်၊ ရှီးချီနှင့် ထျန်းသုန်းတို့သည် ပေရွှီးအင်ပါယာနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အဆင့်မြင့်သော နိုင်ငံများဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် ပြိုင်ဆိုင်မှု နှင့် တိုက်ပွဲများ ရှိလို့ ဆက်ဆံရေးသည် ဖော်ရွေမှု မရှိပေ။

သို့သော် ဤကျောင်းခွဲ များစွာတွင် ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် အကယ်ဒမီဌာနချုပ်၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ပြီး မကြာခဏ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ကြပြီး ဆက်ဆံရေးမှာ ပြေပြစ်သေးသည်။

လျိုယွင်ထန်း နှင့် ဖန့်ဝူဆွေ့တို့သည် ယခုလေးတင် ပဋိပက္ခဖြစ်ပြီး စစ်တိုက်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖျောင်းဖျရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံးသည် ယင်းယန်အကယ်ဒမီ၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး အတွင်းပိုင်း ရုန်းကန်မှုများကြောင့် ပြင်ပလူများက ၎င်းတို့အား လှောင်ပြောင် ရယ်မောကြမည်ကို မည်သူမျှ လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။

"အကြီးအကဲစီးထူ... အကြီးအကဲယွင်... အကြီးအကဲလင်ခွင်း။ ခင်ဗျားတို့ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျုပ်အတွက် ကျေးဇူးပြုပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချပေးပါ ! ဒီအကြီးအကဲယွင်ထန်းက ရောက်လာပြီးကတည်းက ကျုပ်တို့ ပေရွှီးက ကျောင်းသားတွေက သူ့မြေးကို သတ်ပစ်ပြီး ကလဲ့စားချေ လိုတယ်လို့ တောင်းဆိုနေတယ်။ ကျုပ်တို့ အကယ်ဒမီက ကျောင်းသားတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်သုံးသပ် စစ်ကြည့်ရအောင် လောကကြီးမှာ ဒီလိုမျိုးတွေ ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ?? မင်းမြေးဟာ လူသားဖြစ်နေသရွေ့ ကျုပ်ကျောင်းသားတွေကရော လူသား မဟုတ်ဘူးလား?"

ဒီလူတွေ လာနေတာကို မြင်တော့ ဖန့်ဝူဆွေ့က ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးသည် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံ၏ ဌာနခွဲအကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးက သိကြသည်။ အရပ်အမောင်း အမြင့်ဆုံးမှာ တုံးရှန့်အင်ပါယာမှ အကြီးအကဲစီးထူဟု ခေါ်သည်။

သူသည် တန်ခိုးအရှိဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် လျိုယွင့်ထန်းထက် အနည်းငယ်ပို၍ နှောင်းပိုင်းအဆင့် အားကောင်းသော အခြေအနေကို ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ် ဆူဝသော လူသည် ရှီးချီအင်ပါယာမှ အကြီးအကဲ ယွင်ပုဖန်ဟု ခေါ်သည်။ သူ၏ခွန်အားသည် သူ့နည်းအတိုင်းဖြစ်ပြီး သေမျိုး အသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်၏ အဆင့်၇ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး တစ်ယောက်မှာ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် ထျန်းသုန်းအင်ပါယာမှ အကြီးအကဲ လင်ခွင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆုံခဲပေမယ့် အသက်သုံးရာထက်မနည်း နေထိုင်လာခဲ့ ကြတာကြောင့် အနည်းနဲ့အများ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံတတ်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိကြပါသည်။

"ကျုပ်တို့အားလုံး မြင်ပြီးပါပြီ... အကြီးအကဲယွင်ထန်း ခင်ဗျား ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နည်းနည်းတော့ အလောတကြီး ဖြစ်နေသလိုပဲ... ခင်ဗျား ကောင်းကောင်း မပြောနိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုများ ရှိလို့လား"

"ဟုတ်တယ်... ခင်ဗျားမြေး အသတ်ခံရလို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ကျုပ်တို့သိတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီပြဿနာကို ဒီလိုလုပ်ရုံနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကောင်း မပြီးသွားရင် ပေရွှီးဌာနခွဲနဲ့ နန်ဟိုင်ဌာနခွဲ့တို့ ကြားမှာ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဒီအတိုင်းဆို ရုံးချုပ်က လူတွေကို လာဖို့ သေချာပေါက် ပို့ပေးမှာဖြစ်ပြီး ခင်ဗျားလည်း ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်!"

"အားလုံး စိတ်အေးအေးထားပါ... လူတိုင်းပူးပေါင်းပြီး ဆွေးနွေးလိုက်ကြရင် ငါတို့ အမြဲတမ်း အဖြေကို ရှာနိုင်မှာပဲ!"

အကြီးအကဲ သုံးယောက်က ဘယ်သူ့ကို ကူညီရမယ်ဆိုတာ မပြောခဲ့သလို မကူညီဘူးလို့လည်း မပြောဘဲ ဖျောင်းဖျဖို့သာ ကြိုးစားလေသည်။

သူတို့ရဲ့ ခွန်အားအဆင့်နဲ့ သူတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက လူတွေကို ကိုယ်စားပြုတော့မှာ မဟုတ်တော့ဘဲ ကျောင်းဌာနခွဲတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနေပြီ။ အကြီးအကဲယွင်ထန်းက ဖန့်ဝူဆွေ့ ကို တကယ်သတ်ချင်တယ် ဆိုရင် ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းသားတော်တော် များများကို သတ်ပစ်မယ်ဆိုရင် ပေရွှီစဌာနခွဲက နန်ဟိုင်ကို သေချာပေါက် စစ်တိုက်ရမယ့် အခြေအနေ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

အကိုင်းအခက် နှစ်ခုသည် စေ့စပ်ရန် မည်မျှပင်ခက်ခဲစေကာမူ မီးနှင့်ရေကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် အကယ်ဒမီ ဌာနချုပ်က လူတွေဟာ နှိမ့်ချခံရပြီး တစ်ပြိုင်တည်း စိတ်ဆိုးလာနိုင်သည်။

အဆိုးဆုံးမှာ ဌာနချုပ်၏ သံတမန်များသည် သူတော်စင်နယ်ပယ်တွင် ရောက်ရှိနေသူများ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ ဒေါသထွက် လာသောအခါတွင် ဤသစ်ကိုင်းနှစ်ကိုင်းကို သုတ်သင်ပစ်နိုင်သည်။

"ကောင်းကောင်း ပြောရမယ်?? သေဆုံးသွားတဲ့ ဘူက မင်းရဲ့မြေးမှ မဟုတ်ဘးတာ...အဲ့တော့ မင်း နာကျင်မှုမရှိဘဲ မတ်တပ်ရပ်ပြီး စကားပြောလို့ရတာပေါ့.... ငါ့မြေးကို သူတို့ရဲ့ ပေရွှီး ဌာနခွဲက လူတွေက ခေါင်းဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖန့်ဝူဆွေ့က လူသတ်သမားကို တမင် ဖုံးကွယ်ထားတာ။ မမြင်ဘူးလား? မင်းကို ပြောလိုက်မယ်!! ဒီနေ့ လူသတ်သမားကို မအပ်ဘူးဆိုရင် ငါလျိုယွင်ထန်းက ငါ့အသက်ကို ဘယ်တော့မှ မနှမြောဘဲ ရင်ဆိုင်မယ်လို့ ကတိပြုတယ်!!"

လျိုယွင်ထန်းသည် ပြင်းသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော ကြိမ်းမောင်းသံကို စူးစူးရှရှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ သွေးထွက်သံယို မဖြစ်ပါစေနဲ့... ခင်ဗျားမှာ သက်သေတွေ ရှိနေသရွေ့ ကျုပ်ဖန့်ဝူဆွေ့က ခင်ဗျားကို ဘယ်တော့မှ တားမှာ မဟုတ်ဘူး... သက်သေမရှိရင် လူကောင်းတွေကို ဘယ်တော့မှ ဘောင်မခတ်မိစေနဲ့!"

ဖန့်ဝူဆွေ့ကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

သူသည် ရှေးယခင်က အခြားသူများ၏ အပြစ်ဖို့ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အခြားသူများကို အမှားအများဆုံး မဖြစ်လာနိုင်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ လုရွှမ်သည် သူ့အား မှားယွင်းကြောင်း သိရှိစေပြီးနောက်တွင် သူသည် အကြီးအကဲ ဟူသည့် အဆင့်အတန်းကို မခွဲခြားဘဲ တောင်းပန်ချငိခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လျိုယွင်ထန်းသည် သက်သေ မပြနိုင်ဘဲ ရန်လိုနေပါသည်။ သူက အားနည်းနေသော်လည်း လွှတ်မထားနိုင်ချေ။

"ကောင်းပြီ ဒီကိစ္စက ဖြေရှင်းဖို့ မခက်ပါဘူး.... ရန်ဖြစ်စရာ မလိုဘူး သေတဲ့အထိလည်း တိုက်ကြဖို့ မလိုဘူး!"

သူတို့နှစ်ယောက်က အလျှော့မပေးတာကို မြင်တော့ အသန်မာဆုံးဖြစ်တဲ့ အကြီးအကဲစီးထူက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး လျိုယွင်ထန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့မြေးကို သတ်ခဲ့တဲ့သူက ပေရွှီးအင်ပါယာက ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ဘယ်လို အတည်ပြုခဲ့တာလဲ?"

"ကျုပ်မြေးအသတ်ခံရတဲ့ နေရာမှာ မြွေဘုရင်ဆိုတဲ့ ဝိညာဥ်သားရဲ တစ်ကောင်ရှိတယ်.... ကျုပ်က သားရဲထိန်း ဆရာတစ်ယောက် ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့လည်း သိမှာပါ! အထူးနည်းလမ်း တစ်ခုက ကျုပ်မြေးကိုသတ်ခဲ့တဲ့ လူတွေရဲ့ ၀တ်စားဆင်ယင်မှုနဲ့ ပုံစံတွေကို သိစေခဲ့တယ်... အဲဒါ ပေရွှီးအင်ပါယာက ကျောင်းသားတွေပဲ!"

"ဝိညာဥ်သားရဲဆီက?"

အကြီးအကဲစီးထူနှင့် အခြားသူများသည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လျိုယွင်ထန်းသည် သားရဲများကို ထိန်းကျောင်းရာတွင် ကျွမ်းကျင်နေဆဲ ဖြစ်သည်ဟူသော အရာမှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်းသည် ဝိညာဥ်သားရဲများ၏ ပါးစပ်မှရရှိသော အချက်အလက်များသည် အလွန်တိကျပြီး မုသားများ ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သိကြသည်။

သားရဲများသည် လိမ်ညာလေ့ မရှိသောကြောင့် လိမ်လည်လျှင်ပင် ပေရွှီးအင်ပါယာမှ လူများ မည်သို့ဝတ်ဆင်ကြသည်ကို ကြိုသိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ရှန့်ခုန်းချိုင့်ဝှမ်းကြီးဟာ နှစ်တစ်ရာတိုင်း တစ်ကြိမ်ပွင့်ပြီး ပေရွှီးအင်ပါယာက တပည့်တွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြချေ။

"ခင်ဗျားမြေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ?"

ယွင်မုဖန်က ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်မြေးက ယွမ်ချီနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ပဲ!"

လျိုယွင်ထန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ယွမ်ချီနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်??"

အကြီးအကဲစီးထူက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မလှမ်းမကမ်းက ဖန့်ဝူဆွေ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲဖန့်.... မင်းရဲ့ ပေရွှီးဌာနခွဲက ယွမ်ချီနယ်ပယ်နဲ့ အထက်ရှိတဲ့ လူတွေအားလုံးကို ခေါ်လိုက်ပါ။ ကျုပ်က အားလုံး မြင်အောင်ကူညီပေးမယ်.... သူတို့ထဲက တချို့က မင်းမသိတဲ့ တစ်ခုခုကို လုပ်ခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်!"

"အကြီးအကဲစီးထူ...."

"နှစ်ယောက်စလုံးက အကိုင်းအခက် နှစ်ခုကြားက ပဋိပက္ခတွေကို မလိုလားဘူးလို့ ထင်ပါတယ်.... စိတ်မပူပါနဲ့ စကားလုံးတွေက မှန်သလား မှားသလား ဆိုတာ အဆုံးအဖြတ် ပေးနိုင်တဲ့ အထူးနည်းလမ်း တစ်ခုရှိတယ်။ အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈ မဟုတ်သရွေ့ ငါ့မျက်လုံးတွေကနေ လွတ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်! မင်းရဲ့ဌာနခွဲက ကျောင်းသားတွေကို ငါအကဲဖြတ် မမှားစေရဘူး!"

ဖန့်ဝူဆွေ့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသေးသည်ကို မြင်တော့ အကြီးအကဲစီးထူက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ကျုပ် အကြီးအကဲစီးထူကို ယုံတယ်၊ ငါ့တပည့်တွေကိုလည်း ယုံကြည်တယ်"

အကြီးအကဲ လျိုယွင်ထန်း၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူဒီနေ့ လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရင် တစ်ဖက်လူက လုံးဝ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်သည်။

အကြီးအကဲစီးထူသည် မှတ်တမ်းမှတ်ရာ အဖြစ် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရန် ကူညီပေးခြင်းဖြင့် မည်သူမျှ အပြစ်မတင်သင့်ပါ။ ၎င်းသည် လက်ရှိအချိန်တွင် အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက် ဖြစ်လေသည်။

ဟူ!

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် အချိန်အကြာကြီး မကြာလိုက်ဘဲ ယွမ်ချီနယ်ပယ်နှင့် အထက်ကို ရောက်ရှိခဲ့သော ပေရွှီးအင်ပါယာမှ ကျောင်းသားများကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ ရှောင်းယွင့်ထျန်း အပါအဝင် စုစုပေါင်း ကျောင်းသား ဆယ့်သုံးယောက်သာ ရှိသေးသည်။

ပေရွှီးအင်ပါယာမှ ထွက်ခွာလာသော အခါတွင် ယွမ်ချီနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော အတွင်းခန်း ကျောင်းသား စုစုပေါင်း ငါးဆယ့်ခုနစ်ယောက်ရှိပြီး ထိုနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားသော ကျောင်းသား အယောက်၂၀ ခန့် ရှိသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်မှာ အကျပ်အတည်းတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာကြောင့် အဲဒီထဲက ၇ယောက် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲတွေကို ဂါဝရပြုပါတယ်"

၁၃ယောက်သာ ကျန်တော့သော တပည့်တို့သည် ယခုတဖန် ဖြစ်ပျက်သမျှကို မြင်၍ သူတို့ရှေ့မှာရပ်နေသော သူသည် ကျော်ကြားပြီး တန်ခိုးကြီးသူ ဖြစ်သည်ကို နားလည် သဘောပေါက်ကြ၏။

တစ်ယောက်စီတိုင်းက သတိထားလျက် အပိုစကားတွေ မဆိုရဲချေ။