အခုထွက်သွားလိုက်!
Vol. 27 Ch. 3.141
"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်??"
မင်းသားချန်ရှင်းသည် စကားမဆုံးခင် လျိုယွင်ထန်း၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။
"ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး?"
မင်းသား ချန်ရှင်းသည် ထိတ်လန့်တကြား ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
"မင်းပြောတာက ပေရွှီးအခွဲ့မှာ အဓိပတိနယ်ပယ်ပဲ ရှိတဲ့ ကျောင်းသားက သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် တတိယအဆင့် စွမ်းအားရှင်ကိုတောင် သတ်ပစ်နိုင်တယ်?? ပြီးတော့ အကြီးအကဲဖန့်နဲ့ တခြားသူတွေနဲ့လည်း အတူမလာခဲ့ဘူး ဟုတ်လား?"
လျိုယွင်ထန်း၏ မျက်နှာမှာ အတန်ငယ် နီရဲနေ၏။
သူ့မြေး လျိုချွမ်းဖုန်းကို ဘယ်သူသတ်လိုက်တာလဲ ဆိုတာ သူတွေးနေတုန်း မင်းသားချန်ရှင်းရဲ့ စကားက ချက်ချင်း သူ့အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။
ဖန့်ဝူဆွေ့နဲ့ အတူလာခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲနဲ့တောင် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် တတိယအဆင့်မှာ ရှိတဲ့ သန်မာသူတွေကို သတ်နိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားလည်း ရှိနေသေးတယ်တဲ့လား။
"ဟုတ်တယ်.... အစ်ကို လုရွှမ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားက မမြင့်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက အရမ်းပြင်းထန်ပြီး နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ အဆုံးမဲ့ စမ်းချောင်းတစ်ခုလို ထွက်ပေါ်လာတတ်တယ်။ သူ့လက်ထဲမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရတာ အတိအကျပါပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို အရမ်းသဘောကျတာ"
မင်းသား ချန်ရှင်းသည် ကြောက်ရွံ့နေပုံရသော်လည်း အမှန်မှာ လုရွှမ်အား တမင်တကာ ချီးကျူးနေသလိုဖြင့် လျိုယွင်ထန်းကို သံသယများ ဖြစ်လာစေသည်။
မင်းသား ချန်ရှင်းသည် ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် ပထမအဆင့်မှ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
လုရွှမ်၏ လက်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှု တစ်ဝက်မျှပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့သလို ပြုမူနေရာ လျိုယွင်ထန်း၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားစေသည်။
သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်တွင် ရှိသူတစ်ဦးသည် ဘာမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘဲ လေးစားနေရ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့တွင် လျိုချွမ်းဖုန်းကို သတ်ရန် ခွန်အားရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"အကြီးအကဲဖန့်.... သူပြောနေတဲ့ လုရွှမ်က ဘယ်မှာလဲ? သူပြန်လာပြီလား?"
သူ့စိတ်ထဲတွင် ဒေါသကို ထိန်းထားရင်း လျိုယွင်ထန်းသည် ဖန့်ဝူဆွေ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေလေသည်။
"လုရွှမ်လည်း ရောက်နေပြီ.... သူ ဟိုမှာ!"
အကြီးအကဲဖန့်သည် လုရွှမ်နှင့် မင်းသားချန်ရှင်းတို့ အကြားက ရန်ပွဲများ အကြောင်းကို မသိခဲ့ဘဲ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး ရှိနေသည်ဟု ထင်သောကြောင့် အလွန်အမင်း မစဉ်းစားနေဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ပြခဲ့သည်။
ဟူ!
သူ့စကား ကျလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လျိုယွင်ထန်းသည် လုရွှမ်ထံသို့ ရောက်လာ၏။
"မင်းက လုရွှမ်လား?"
သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်၏ အဆင့်၈၏ စွမ်းအားသည် အရူးအမူး ဖြာထွက်နေပြီး ၎င်းကို ဖိနှိပ်လိုက်သောအခါတွင် မြေကြီးကို အပိုင်းပိုင်းခွဲကာ ဖြိုခွဲပစ်ချင်ပုံရသည်။
မုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသည့် လုရွှမ်သည် ဖိအား အနည်းငယ်မျှ ခံစားရပုံ မပေါ်ပါ။ သူသည် မျက်ခွံများကို မြှောက်၍။
"ကျုပ်က လုရွှမ်ပဲ!"
"မင်းက အကြီးအကဲဖန့်.... တခြားသူတွေနဲ့ အတူ မလိုက်လာဘူးလို့ ကြားတယ်။ ငါ့မြေးကို မင်း သတ်လိုက်တာလား?"
ဟောက်သံနှင့်အတူ လျိုယွင်ထန်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရောင်ဝါသည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ လွင့်ပျံလာပြီး သူ့ရှေ့ရှိ နေရာအား အနည်းငယ် သတိမထားမိလျှင် တစ်စစီ ပြိုကွဲသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။
"ဟုတ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ? မဟုတ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ?"
သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၈ စွမ်းအားရှင်၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း လုရွှမ်သည် သူနှင့်ဘာမှမဆိုင်သလို ဂရုမစိုက်သော သူ့အမူအရာက လျစ်လျူရှုနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်တယ်ဆိုရင် မင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အသေနှိပ်စက်မယ်!!! မင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့သူအားလုံးကို သတ်ပစ်ပြီး ငါ့မြေးအတွက် လက်စားချေမယ်"
ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လျိုယွင်ထန်း အသံသည် ကျားဟိန်းသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လျိုယွင်ထန်းသည် တစ်ဖက်က စကားပြောမှား၍ စိတ်ဆိုးမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် နေကြသည်။
မုန်တိုင်းဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသည့် လုရွှမ်ကတော့ သူ့မျက်ခွံများကို ပင့်တင်ကာ
"မင်းရဲ့ နန်ဟိုင်အင်ပါယာကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ဆက်သွားချင်တယ် ဆိုရင် ကျုပ် စိတ်မဆိုးခင် အခုချက်ချင်း ထွက်သွား!"
"အာ"
"ဒီကလေး ရူးနေတာလား?"
"ဒါက သေမျိုး အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈က စွမ်းအားရှင်ကြီးမှန်း သူမသိဘူးလား?"
"ဒီလို သန်မာတဲ့လူကို ထွက်သွားခိုင်းနေတယ်?? ဒါ အိပ်မက် မဟုတ်ဘူးမလား?"
ထိုအသံကို ကြားတာနဲ့ လူတိုင်းနီးပါး မူးလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
အထူးသဖြင့် ယင်းယန်အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားများစွာသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ် သွားကြပြီး သေချင်စိတ်များပင် ပေါက်လာ၏။
ဒါဘယ်သူလဲ? အကြီးအကဲဖန့်ထက် အားကောင်းပြီး အခုလေးတင် အကြီးအကဲဖန့်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့တဲ့ အချိန်မှာတောင်မှ ပိုပြင်းထန်တဲ့ တည်ရှိမှုလေ။ အားနည်းချက် တစ်ခုတောင် မရှိတဲ့သူပဲ။
အဓိပတိနယ်ပယ်သာ ရှိတဲ့ ကောင်လေးက အဲဒီလိုလူကို စကားမပြောချင့ဘဲ ထွက်သွားဖို့ ပြောခဲ့တယ်တဲ့လား? ဆေးမှား သောက်လာတာလား?
"အကြီးအကဲဖန့်... ဒါက မင်းရဲ့ အကယ်ဒမီက ကျောင်းသားတစ်ယောက်လား?"
"ကိုယ့်အဆင့်ကို မသိဘူး!"
"ဒီကလေးက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ.... သူ့မှာ ဦးနှောက်ပြဿနာ ရှိနေတာများလား?"
အကြီးအကဲစီးထူ၊ အကြီးအကဲယွင်၊ အကြီးအကဲလင်ခွင်းနှင့် အခြားသူများလည်း ခေတ္တမျှ ထိတ်လန့်သွားပြီး ပြောစရာစကားတို့ ပျောက်ရှကုန်ကြသည်။
သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၈ သိုင်းပညာရှင်သည် အထက်နိုင်ငံတိုင်းရှိ ဧရာမ အင်အားဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကိုပင် လေးစားရမည် ဖြစ်သည်။ ဤကလေးသည်တော့ သူ ဒေါသမထွက်ခင် ထွက်သွားပါဟု ပြောရုံဖြင့် သူ့လေသံက ကျယ်လောင်လွန်းလှသည်။
"ယင်းယန်အကယ်ဒမီမှာ ဘယ်လိုလုပ် အရူးတွေ ရှိနေတာလဲ?"
"ဒီကောင် ဦးနှောက်ပျက်သွားပြီလား"
"အကြီးအကဲ ယွင်ထန်းကိုတောင် ထွက်သွားခိုင်းရအောင် ဒီကောင် တော်တော် ရူးနေတာပဲ!"
"ဒါက အံ့ဩစရာ မဟုတ်ဘူး... ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးတယ်လို့ ခေါ်တယ်!"
ကျန်လူများလည်း ရူးသွပ်သွားကြသည်။ အရူးတွေ၊ အရမ်းမိုက်တာတွေ တွေ့ဖူးပေမယ့် ဒီလို အရူးတွေကိုတော့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး။
အဓိပတိနယ်ပယ်က ကလေးတစ်ယောက်က သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈ စွမ်းအားရှင်ကို တိုက်ရိုက် ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ခြင်းမှာ ရူးသွပ်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။
"မင်းသေချင်နေတာပဲ!"
လျိုယွင်ထန်း၏ ဒေါသမှာ တောက်လောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုစကားကို ကြားတော့ သူ့မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် နီရဲလာပြီး ပေါက်ကွဲတော့မည့်နှယ်။
သူသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အဆင့်၈ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဓိပတိနယ်ပယ်လေးများ၏ စော်ကားခြင်းကို တစ်ခါမျှ မခံခဲ့ရပေ။
"အကြီးအကဲယွင်ထန်း... စိတ်အေးအေးထားပါ!"
လေနှင့် မိုးခြိမ်းသံများက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ သူ လှုပ်ရှားဖို့ လုပ်တော့မည့် အပြု အသွင်အပြင်တစ်ခု ပြေးလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဖန့်ဝူဆွေ့ပင် ဖြစ်လေသည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် ဖန့်ဝူဆွေ့သည် ချွေးများအေးစက်ကာ မူးမေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤလူငယ်၏ မာနထောင်လွှားမှုကို သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့ကြုံဖူးသည်။
ယခင်က မှင်အမိန့်ပြား ရှိနေတာကြောင့် ရတနာအဆောက်အအုံက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသော်လည်း အခုထိ မာနကြီးနေတာက သေရမှာကို မကြောက်ဘူးလား?။
သို့သော် သူသည် ထိုလူငယ်ထံ အကြွေးတင်ခဲ့ကာ သူ့ရှေ့မှောက်တွင် မတော်တဆမှု တစ်ခု ဖြစ်မြောက်သွားရန် မဖြစ်ပေ။
"ဘေးကို ဖယ်လိုက်!"
လျိုယွင်ထန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ဒေါသကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး
"အဓိပတိနယ်ပယ်လေးနဲ့ ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်... ငါ သူ့ကို မသတ်ရင် ငါ့နေရာကို ငါ ဘယ်လို ထူထောင်နိုင်တော့မလဲ?"
"လုရွှမ်က ကျုပ်တို့ဌာနခွဲရဲ့ အရေးကြီးဆုံး ပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက်ပါ... ခင်ဗျားသူ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်ရင် ကျုပ်အလောင်းကို အရင်ကျော်သွားမှ ရမယ်!"
လုရွှမ် ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ဖန့်ဝူဆွေ့က သူ့သွားတွေကို အံကြိတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ.... မင်းနဲ့ငါကြားက ဒီတိုက်ပွဲက မလွဲမသွေ ဖြစ်လာပုံရတယ်!"
တစ်ဖက်လူရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ သဘောထားကို မြင်တော့ လျိုယွင်ထန်းကလည်း မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။
မြေးဖြစ်သူက အသတ်ခံရပြီး ဒေါသတွေ တောက်လောင်နေပြီ ဖြစ်သလို အခုချိန်မှာ အဆင့်အတန်း နိမ့်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ လှောင်ပြောင်ခြင်းကိုပါ ခံနေရပြီ။
"အစ်ကိုလု.... မင်းဘာလို့ အကြီးအကဲယွင်ထန်းကို ဒီလိုစကား ပြောရတာလဲ? အကြီးအကဲက နန်ဟိုင်အင်ပါယာ တစ်ဝှမ်းမှာ နာမည်ကြီးတယ်နော်... မင်း သူ့ကို ဒီလို စော်ကားလိုက်တာက နန်ဟိုင်အင်ပါယာကို စော်ကားလိုက်တာနဲ့ တူတယ်!"
လျိုယွင်ထန်းကို အရူးလုပ်ပြီးနောက် လုရွှမ်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ တွေးနေတုန်းဘဲ လူငယ်လေးရဲ့ အမုန်းတရားတွေကို ဆွဲထုတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်က ပြင်းထန်လွန်းမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘဲ အကြီးအကဲလျိုကို တစ်ရှိန်ထိုး ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့၏။ မင်းသားချန်ရှင်းလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အလျင်စလို ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က သင်ခန်းစာက မလုံလောက်လို့ ငါ ဒုက္ခပေးချင်နေသေးတယ် ထင်တယ်!"
လုရွှမ် အကူအညီ မဲ့သွားဟန် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးအကြိမ် ဆေးဥယျာဉ်မှာ ဒီကောင်က သူ့ကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်ခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ သာမာန် လှည့်ကွက်လေးကို စိတ်မ၀င်စားတာကြောင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ဆေးဝါးသခင်မချန် လက်ထဲကို အပ်ထားခဲ့၏။
ဒါကို ဘယ်လို နောင်တရရမှန်း မသိဘဲ သူ့ကို ဒီမှာ ဒုက္ခပေးနေတုန်း ဆိုတော့ တကယ် သေချင်နေတာ ဖြစ်မယ်။
"သင်ခန်းစာ? ဟားဟား.... မင်းကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂရုစိုက်ရင် ပိုကောင်းမယ်! ပေရွှီးဌာနခွဲမှာ မင်းပဲ လျိုချွမ်းဖုန်းကို သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတာ.... မင်းက အကြီးအကဲဖန့် တခြားသူတွေနဲ့လည်း အတူရှိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး.... ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် မင်းက လူသတ်သမားဆိုတာ သံသယဝင်ဖို့ ကောင်းတယ်!"
ဖုံးကွယ်ထားသည့် ရုပ်သွင်ကို ဖြိုဖျက်ကာ မင်းသား ချန်ရှင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ မင်းက သေချင်နေပြီ ဆိုမှတော့ ငါဖြည်းဆည်းပေးပါ့မယ်!"
လုရွှမ်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
ဟူ!
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မီတာတစ်ရာနီးပါး အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မင်းသား ချန်ရှင်းထံသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
"မင်း"
မထင်မှတ်ပဲ သူ့အရှိန်က အရမ်းမြန်လွန်း၏။ မင်းသား ချန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ ထုတ်အော်ခါနီးမှာ လည်ချောင်းက နာကျင်လာတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လုရွှမ်က ဆွဲမြှောက်ထားလိုက်လေပြီ။