← Chapters

ကံဆိုးမှုက အရှေ့ကို ဆက်သွားပြီ

Vol. 27 Ch. 3.142

ကံဆိုးမှုက အရှေ့ကို ဆက်သွားပြီ

Vol. 27 Ch. 3.142

"ရပ်လိုက်စမ်း!"

လုရွှမ်သည် ဤမျှလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ ဖြစ်နေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၈ အကြီးအကဲ လျိုယွင်ထန်း ရှိနေတာတောင် မင်းသား ချန်ရှင်းကို တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။

ယန့်ဖုံး၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး လုရွှမ်ကို လက်ဝါးကြီးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်၍ ဝေ့ယမ်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

"ဟမ့်!"

လုရွှမ်လည်း မပြေးဘဲ လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ပြီး မင်းသားချန်ရှင်းကို သူ့ရှေ့မှာ ကာထားလိုက်ပေ၏။

အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှု မရပ်တန့်ဘဲ ဆက်လက် တိုးလာပါက သူသည် အများဆုံး ဒဏ်ရာ ရမည်ဖြစ်ပြီး မင်းသား ချန်ရှန်းကတော့ ၎င်းဒဏ်ကို အပြင်းအထန် ခံရကာ သေချာပေါက် အရိုက်ခံရလိမ့်မည်။

"မင်း"

မင်းသားကို အကာအရံ အဖြစ်သုံးကာ သူ့အသက်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယန့်ဖုံး၏မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး လက်ဝါးကို အမြန် ပြန်ရုတ်လိုက်ရသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း!

သူ့လက်ဖဝါးကို အတင်းအကျပ် ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်တွင် အဆင့်၇ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်ငြားလည်း သူ့ရင်ဘတ်မှ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်နှင့် အသက်ရှူမဝသလို ခံစားလိုက်ရဆဲဖြစ်သည်။ သူပြန်မထမီ ခုနစ်လှမ်း သို့မဟုတ် ရှစ်လှမ်း ဆက်တိုက် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

"ဆရာ.... ကယ်ပါဦး!"

လည်ပင်းကို ဖျစ်ညှစ်ထားခြင်းကြောင့် မင်းသားချန်ရှင်းလည်း ကြောက်လန့်သွားကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

မင်းသားတစ်ပါး အနေနဲ့ သူ့အဆင့်အတန်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ သတ်ပစ်ဖို့အထိ သတ္တိရှိတယ်ဆိုတာ လူငယ်လေးရဲ့ မျက်လုံးကနေ မြင်နေရသည်လေ။

ဗုန်း!

အော်ဟစ်သံများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် အဝေးမှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖိုးအိုတစ်ဦး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဘိုးအိုသည် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး အသက်၆၀ ကျော် ရှိပုံရသည်။သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးကို ၀တ်ထားသောကြောင့် သူ၏မျက်နှာ အစစ်ကို မမြင်နိုင်ပေ။

မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို မသိသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်သက်ဝင်သက်က လူတို့အား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အရ ဖိနှိပ်မှုတစ်မျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

အကြီးအကဲ လျိုယွင်ထန်း ကဲ့သို့ပင် သူသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈ ဖြစ်သည်။ ခွန်အားက ပိုပြင်းထန်ကာ တစ်ဖက်က အကြီးအကဲစီးထူ ပင်လျှင် ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

မင်းသားချန်ရှင်း နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆရာသခင်ပင် ဖြစ်သည်။ စစ်သေနာပတိ ဟူရှောက်ပင်လျှင် ယင်းတည်ရှိမှုကို ကြောက်ရသည်။

"ငါမင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပေးမယ်... သူ့ကိုလွှတ်ပေးလိုက်!! မင်းကိုငါ မသတ်ဘူး!"

အဘိုးအိုသည် ကြေးဝါမျက်နှာဖုံး အောက်မှ လုရွှမ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသော်ငြား သူ့အမူအရာ ခံစားချက်ကို မမြင်နိုင်ပေ။

လူငယ်သည် လျိုယွင်ထန်းကို ထိုနည်းအတိုင်း ဆက်ဆံပြီး ထွက်သွားခိုင်းလိုက်မည်ဟု လူတိုင်းက ထင်နေကြသောအခါတွင်။

"သူ့ကို လွှတ်ရမယ်? ရတာပေါ့!"

"အမ်?"

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူအခုနလေးတင်က မောက်မာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား? မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ကြောက်လန့်နေသလို ဖြစ်သွားရတာလဲ။

အထူးသဖြင့် မင်းသမီးလော့ရုံ နှင့် သူနှင့်ရင်းနှီးသော အခြားသူများမှာ သံသယများ ပြည့်နှက်လာကြသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ စရိုက် သောင်းကျန်းတတ်ပြီး သူဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးလို့ လူတိုင်းက ထင်တဲ့အခါ နည်းလမ်းတွေ အမြဲရှိနေတတ်သည်။ ယုတ္တိနည်းအရ ပြောရရင် သူရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်မခံသင့်ဘူး။ တစ်ဖက်လူက ဒီအချိန်မှာ လွှတ်ဖို့ပြောတဲ့အခါ သူဘာလို့ သဘောတူလိုက်တာလဲ?

"ဒါပေမဲ့ ကျုပ်မှာ တချို့အရာတွေ ရှိသေးလို့ သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးဖို့လိုတယ်!"

လုရွှမ်သည် မင်းသားချန်ရှင်းကို တိုက်ရိုက် ပစ်မချသေးဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"သေချင်နေတာလား?"

အဖိုးအိုက သူ့မျက်လုံးကို မှိတ်ထားလျက် ဒေါသကို ခဏတာ မျိုသိပ်ထားသည့်နှယ် မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့ ဘယ်သေချင်ပါ့မလဲ? ခင်ဗျားကျုပ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ကျုပ်ဆီမရောက်ခင် ဒီမင်းသား ချန်ရှင်း သေလိမ့်မယ်ဆိုတာ အာမခံနိုင်တယ်!"

လုရွှမ်က သူ့လက်ချောင်းတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိထားလိုက်သည်။

"ဝူး ဝူး ဝူး.... ဆရာ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ!"

မင်းသား ချန်ရှင်းမှာ လည်ချောင်းကို ဖျစ်ညှစ်ခံထားရလို့ အသက်ရှု ကြပ်လာသည်။ သူ့မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖျော့ဖျော့သွားကာ ဒူးများ ပေါင်များပင် တဆတ်ဆတ် တုန်နေသည်။

"မင်း..."

အဖိုးအိုက လက်သီးတွေကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း သူ့မျက်နှာက ရုပ်ဆိုးနေ၏။

"ကောင်းပြီ မင်းမေးလို့ရတယ်!"

လုရွှမ်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်ပေမယ့် တကယ်လုပ်ချင်ရင် သူ့တပည့်ကို ကြိုပြီး သတ်ပစ်မယ် ဆိုတာကိုလည်း သူသိသည်။ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၈ကို ရောက်ခဲ့ရင်တောင် သူလုပ်နိုင်တယ် ဆိုတာ သိပ်မသေချာဘူး။

"မင်းသားချန်ရှင်း.... မင်းက ငါ့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဒုက္ခပေးခဲ့တယ် ငါတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးတွေ ရှိနေလို့လား?"

တစ်ဖက်လူက သဘောတူကြောင်း သိသဖြင့် လုရွှမ်သည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ သူ့ရှေ့က မင်းသားချန်ရှင်းကို လှမ်းကြည့်သည်။

"မင်းငါ့ကို မင်းသားတစ်ယောက် အနေနဲ့ ရာထူးပြုတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာ ရှက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်ကွ!! မင်းကို အခုချက်ချင်းသတ်ပစ်ချင်တယ်!!"

မင်းသား ချန်ရှင်းသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဟောက်လိုက်သည်။ သူ့အသံမှာ အစောကတည်းက ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီး အခုမှ ဒေါသပြေသွားသလို ပြတ်သားနေ၏။

"ဒါက......"

မြင်ကွင်းကို တစ်ဖက်ကနေ မြင်နေရတဲ့ အကြီးအကဲစီးထူ၏ သူအိမ်ငယ်များ ကျုံ့သွားလေသည်။

"ဒါက အကျပ်ကိုင် စစ်ဆေးမေးမြန်းတဲ့ စစ်ကြောရေး နည်းလမ်းပဲ!"

"စစ်ကြောရေး နည်းလမ်းဆိုတာ သေချာရဲ့လား?"

နံဘေးမှ လျိုယွင်ထန်းက မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။

အကျပ်ကိုင်တဲ့ နည်းကို သူသိသည်။ မတိုင်ခင်က အကြီးအကဲစီးထူ သုံးသွားတယ် မဟုတ်ပါလား။ အဲဒါက လူတွေအား အမှန်တရားကို နာခံမှုရှိရှိ ပြောပြနိုင်တဲ့ စိတ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာရဲ့ အထူးအသုံးပြုမှု တစ်ခုပင်။

ယခု သူမေးလိုက်ခြင်းမှာ ဤနည်းကို အံ့အားသင့် နေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လုရွှမ်သည် ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်သာ ရှိသေးပုံရသော်လည်း သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုရန် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းကို မည်သို့ အသုံးချနိုင်ပုံနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"လုံးဝ မမှားဘူး.... ပြီးတော့ သူသုံးတဲ့ စစ်ကြောရေး နည်းလမ်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုကောင်းနေသလိုပဲ!"

အကြီးအကဲစီးထူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အကျပ်ကိုင်တဲ့ နည်းလမ်းကို သူအသုံးပြုတဲ့ အခါတုန်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရင်ထွက်ရမှာ ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို အလွန်စားသုံးလို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူများကို ဝင်ခွင့်ပြုပေးလို့ မရချေ။ မင်းသားချန်ရှင်း၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း ထိခိုက်နေပြီ ဆိုတာ သေချာလေသည်။

"အဲဒါဆိုရင် သူအမှန်အတိုင်း ပြောနေတာလား?"

လျိုယွင်ထန်းက မေးလိုက်သည်။

"အင်း! အကျပ်ကိုင် စစ်ဆေးမှုအောက်မှာ ဘယ်သူမှ လိမ်လို့မရဘူး!"

အကြီးအကဲစီးထူကလည်း ခေါင်းပြန် ညိတ်ပြသည်။

လူများစွာသည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ စိတ်ထဲတွင် ပြောဆိုဆက်ဆံကြသည်။ အဝေးမှ လုရွှမ်သည် မင်းသား ချန်ရှင်း၏ နှလုံးသားထဲက ရွံမုန်း အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရာ လေးလေးနက်နက် သဘောမပေါက်သေးသလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး

"မင်းငါ့ကို ရန်ငြိုးထားတယ်ပေါ့?? ဒါကြောင့် မင်းငါ့ကို တမင်တကာ လျိုချွမ်းဖုန်းကို သတ်တဲ့ လူသတ်သမားလို့ ပြောပြီး ငါ့ကိုသတ်ဖို့ အကြီးအကဲ လျိုယွင်ထန်းရဲ့ လက်ကိုသုံးဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာလား??"

"ဟုတ်တယ်!! သူက မင်းကို သတ်နိုင်တယ် သူက ငါ့ကို ဒီအခြေအနေကနေ ရုန်းထွက်စေနိုင်ရုံ သာမက ပေရွှီးအင်ပါယာ ယင်းယန်အကယ်ဒမီနဲ့ နန်ဟိုင်အင်ပါယာ ကြားမှာ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာစေပြီး ငှက်နှစ်ကောင်ကို ခဲတစ်လုံးတည်းနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်တယ်!"

မင်းသား ချန်ရှင်းက ထပ်ဟောက်ပြန်၏။

လုရွှမ်သည် သူ့အား အကျပ်ကိုင် စစ်ဆေးသည့်နည်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ လုရွှမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာသည် ၀.၉၉ သာရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ မထွက်ခွာနိုင်သော်လည်း လက်မောင်းတစ်လျှောက်မှ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်သွားနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်သခင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင် ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုလာနိုင်လို့ ချန်ရှင်းပါးစပ် ပွင့်လာဖို့လောက်က ရိုးရှင်းပါ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ အကြီးအကဲစီးထူ ထက် အဆများစွာ ပိုပြင်းထန်သည်။

သူ့အပေါ် အာဃာတထားပြီး လုရွှမ်ကို တမင်တကာ ချောက်ချခဲ့၏။ တကယ်ဖြစ်သွားတာက အကျပ်ကိုင်တဲ့နည်းနဲ့ မင်းသား ချန်ရှင်းက ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အမှန်အတိုင်း တိုက်ရိုက်ပြောလာခဲ့သည်။

"စိတ်ပျက်စရာပဲ!!"

သူ့ဝန်ခံချက်ကို ကြားတော့ အကြီးအကဲ လျိုယွင်ထန်းရဲ့ မျက်နှာဟာ ပြာနှမ်းလာပြီး ပေါက်ကွဲတော့မလို ဖြစ်နေ၏။ သူသည် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၇ စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ထိုလူငယ်ကို ယခုပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ သတ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်လာနိုင်ပြီး အကိုင်းအခက် နှစ်ခုမှာ တန်ခိုးကြီးလျှင်ပင် မလွဲမသွေ ခံရလိမ့်မည်။

"မင်းနဲ့ငါ့ကြားမှာ ရန်ငြိုးတွေ ရှိတယ်... လျိုယွင်ထန်း တမင်တကာ လမ်းလွဲအောင် လှည့်စားပြီး ငါ့ကို သတ်ဖို့ သူ့လက်တွေကို အသုံးချလိုက်တာက လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါနားမလည်တာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်!"

လုရွှမ်က အနည်းငယ် ပြုံးပြီး သူ့လက်ထဲက မင်းသား ချန်ရှင်းကို ဆက်ကြည့်နေသည်။

"မင်း ငါတို့ အကယ်ဒမီက အဝတ်အစားတွေ ဘယ်က ရခဲ့ပြီး လျိုချွမ်းဖုန်းကို တိတ်တိတ်လေး သတ်လိုက်တာလဲ??"

"ငါ"

ဒါကိုကြားတော့ မင်းသား ချန်ရှင်းဟာ လည်ချောင်းက နာကျင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပူလောင်တဲ့လေတွေ စီးဝင်လာတာကြောင့် စကားမပြော နိုင်လောက်အောင်ကို ဖြစ်သွားသည်။

လုရွှမ်က သူ့လည်ပင်းကို ညှစ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များ တစ်ဖန် ပျံ့နှံ့သွားကာ လှုပ်ရှားမှုသည် အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်၍ မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း မင်းသား ချန်ရှင်း၏ စကားမပြောဘဲ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေပုံက အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် ကွဲပြားသွားသည်။ လူတိုင်းက သူ့မှာ အပြစ်ရှိလို့ မဖြေဝံ့ဘူးဟု ထင်နေကြသည်။

All Chapters