← Chapters

ဘယ်သူက မြေဆီအိတ်လဲ (ပထမပိုင်း)

Vol. 27 Ch. 3.146

ဘယ်သူက မြေဆီအိတ်လဲ (ပထမပိုင်း)

Vol. 27 Ch. 3.146

ရှေးဟောင်းမြို့နှင့် ဝေးကွာသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင်။

ဟူ!

ရုပ်ပုံအများအပြား ရပ်တန့်သွားကာ မင်းသားချန်ရှင်း၊ ယန့်ဖုံး၊ ကောင်းရှန့်နှင့် သခင်မဟိုင်ထန်တို့ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ညှိုးငယ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းတို့တစ်ဦးစီသည် ရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာထားများဖြင့် ရှိနေကြသည်။

"အဲဒီ လျိုယွင်ထန်းက ရူးနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဦးနှောက်က ပြဿနာ ရှိနေတာလား? မင်းသားက ချိုင့်ဝှမ်းထဲကို ဝင်ကတည်းက ကျွန်မတို့နဲ့ အတူရှိနေခဲ့တာကို သူ့မြေးကို ဘယ်တုန်းက သတ်လိုက်လို့လဲ?"

ရပ်တန့်ပြီးနောက် သခင်မဟိုင်ထန်က မကူညီနိုင်ဘဲ ပြောခဲ့သည်။

"အဓိကကတော့ အဲဒီကောင်လေး လုရွှမ်ရဲ့ လှည့်စားမှုကြောင့်ပဲ!"

ကောင်းရှန့်ကလည်း သူ့သွားတွေကို ကြိတ်လိုက်သည်။

မူလက မင်းသား ချန်ရှင်းကို ကယ်ယူပြီးနောက် သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၇ အဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင် ယန့်ဖုံးသည် လုရွှမ်ကို သူ့လက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းပစ်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သူဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးပါ။

အကယ်၍ သူအမြန် ထွက်ပြေးခဲ့လို့သာ မဟုတ်ပါက ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော လျိုယွင်ထန်းသည် ၎င်းတို့ကို ဟိုးရှေးရှေးကတည်းက သတ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ဟူး!

လူပေါင်းများစွာ ဆွေးနွေးနေကြစဥ် လေသံနှင့်အတူ ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ လျိုယွင်ထန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးနှင့် အဖိုးအို ဖြစ်သည်။

"ဆရာ!"

မင်းသား ချန်ရှင်း မတ်တပ်ရပ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့လည်ချောင်းအတွင်း တောက်လောင်နေသော မီးတောက်သည် သူ့အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားပုံရပြီး ပုံမှန်အတိုင်း စကားပြန်ပြောနိုင်သွားပြီ။

"မင်းက အဲဒီ ရူးနေတဲ့ အဘိုးကြီးရဲ့ မြေးကို မသတ်ခဲ့တာကို ဘာကြောင့် ဝန်မခံတာလဲ?"

သူစကား ပြောနေတာကို မြင်တော့ ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးထဲက အဖိုးအိုက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

သူ၏ ခွန်အားသည် လျိုယွင်ထန်းထက် သာလွန်သော်လည်း ဤလူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရူးသွပ်နေပြီဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲကို တိုက်ခိုက်ပြီးရင် အနည်းငယ် အထိနာနိုင်သည်။

"အဲဒီလုရွှမ်.... သူက ကျွန်တော့်လည်ပင်းကို ညှစ်ထားပြီး စကားမပြောနိုင်အောင် လုပ်ထားတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို သတိလစ်ပြီး မရိုးသားတဲ့ ပုံစံမျိုးဖြစ်အောင် ဘယ်လို အထူးနည်းလမ်းကို သုံးခဲ့တာလဲ မသိဘူး!! ဆရာ... သူ့ကို လက်စားချေဖို့ ဒီကလေးကို သတ်ပြီး ကူညီပေးရမယ်နော်!"

မင်းသား ချန်ရှင်းက အကျယ်ကြီး ဟောက်လေသည်။

မသေနိုင်သော အသွင်ကူးပြောင်းရေး နယ်ပယ်၏ အဆင့်၇ တွင် သန်မာသော လူတစ်ဦးနှင့်အတူ သူသည် အမျိုးမျိုးသော အကြံအစည်များကို ကြံဆကာ ကလဲ့စားချေရန် ပြေးသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပြောင်းပြန်လှန် ခံခဲ့ရရုံသာမက လူမြင်ကွင်းတွင်ပါ လည်ပင်းကို အရိုက်ခံခဲ့ရသည်။

ခွေးသေတစ်ကောင်လို အရှက်တရားက သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေ၏။

"အဲဒီကောင် သေရမယ်!"

ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးနှင့် အဖိုးအိုက အေးစက်စွာ ဟစ်အော်ရင်း။

"ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးက သူမဟုတ်ဘူး... လျိုယွင်ထန်းပဲ!"

"လျိုယွင်ထန်း? သူ့အစွမ်းက ဆရာ့ထက် နိမ့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား? တားရဲရင် ဆရာက ဒီလူကို အဆိုးဆုံး သတ်ပစ်နိုင်တာပဲ!"

မင်းသား ချန်ရှင်းသည် သံသယစိတ်ဖြင့် သူ့ဆရာကို ပြန်ကြည့်လိုက်စဥ်။

ဖြောင်း!

သူစကား ပြောပြီးသည်နှင့် သူ့မျက်နှာတွင် နာကျင်ကိုက်ခဲသည့် ဝေဒနာနဲ့ အတူ ကြေးဝါမျက်နှာဖုံး အဘိုးအိုဆီက ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသည်။

"မင်းဘာသိလို့လဲ!"

ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးနှင့် အဘိုးအို အသံက အေးစက်နေသည်။

"အဲဒီလျိုယွင်ထန်းရဲ့ နောက်ခံက ဘာလဲဆိုတာ မင်းသိလား? ပြောတဲ့အတိုင်း မြန်မြန် သတ်ပစ်လိုက်ရအောင် ရိုးရှင်းမယ်ထင်လား? သူ့ကို တကယ် လွယ်လွယ်နဲ့ သတ်ချင်ရင် ငါအစောက ထွက်တိုက်ပြီး မင်းကို ထွက်ပြေးခိုင်းပါ့မလဲ?"

"နောက်ခံ? သူ့မှာ ဘယ်လို နောက်ခံ ရှိနေတာလဲ? သူကဒီအတိုင်း နန်ဟိုင်အင်ပါယာ ယင်းယန်အကယ်ဒမီက အကြီးအကဲ မဟုတ်ဘူးလား?"

မျက်နှာကို ပါးရိုက်ခံရပြီးနောက် မင်းသားချန်ရှင်းမှာ မချေပဝံ့ဘဲ သွားများကို အံကြိတ်လျက် ဆိုခဲ့သည်။

"အဲဒါက ယင်းယန်အကယ်ဒမီ ဌာနခွဲရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ ဆိုရင် ငါ သိပ်ကြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ပြောရမယ်ဆိုရင် သူက လျိုမိသားစုကပဲ!"

ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးနှင့် အဖိုးအိုက လေးနက်စွာ ဆိုလေသည်။

"လျိုမိသားစု? ဆရာ ပြောနေတဲ့ လျိုမိသားစုက"

လျိုမိသားစုလို့ ကြားတော့ အံ့အားသင့်သွားတဲ့ ယန့်ဖုံးက ထအော်လိုက်သည်။

"လျိုမိသားစုက ဘာလဲ" မင်းသား ချန်ရှင်းမှာ နားမလည်သေးပေ။

"မင်းသားတစ်ဦး အနေနဲ့ ပေရွှီးအင်ပါယာကို ဝန်းရံထားတဲ့ အဆင့်အတန်း မြင့်တဲ့ နိုင်ငံတွေ ဘယ်လောက်ရှိတယ် ဆိုတာ ငါ့ထက် မင်းက ပိုသိမှာပါ!"

ယန့်ဖုံးက ရှင်းပြမည့်အစား မေးလိုက်သည်။

"အင်း... ပေရွှီးအင်ပါယာ တစ်ဝိုက်မှာ အလားတူအင်အားရှိတဲ့ ထိပ်တန်း နိုင်ငံဆယ်နိုင်ငံ ရှိတယ်... အဲဒါကို ကျွန်တော်တို့ အများအားဖြင့် ထိပ်တန်းဆယ်နိုင်ငံလို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒီအထဲမှာ နန်ဟိုင်အင်ပါယာက အကြီးဆုံး နယ်မြေဖြစ်ပြီး အရွယ်အစားက နှစ်ဆနီးပါး ရှိတယ်... ကျွန်တော်တို့ ပေရွှီးအင်ပါယာနဲ့ အနီးစပ်ဆုံးလည်း ဖြစ်တယ်"

မင်းသား ချန်ရှင်းသည် အင်ပါယာတစ်ဝှမ်းရှိ အခြေအနေများကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိသောကြောင့် သူသည် ဤနေရာကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မှန်တယ်... နန်ဟိုင်အင်ပါယာက အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး နန်ဟိုင်မှာ အင်အား အကြီးဆုံးက တော်ဝင်မိသားစု မဟုတ်ဘူး.... ငါတို့ရဲ့ ပေရွှီး တော်ဝင်မိသားစုထက် ခိုင်မာတဲ့ မျိုးနွယ်စု ရှိတယ်....!"

ယန့်ဖုံးက ပြောသည်။

"မိသားစုလား? ဖြစ်နိုင်တာက...."

ဒါကိုပြောရင်း မင်းသား ချန်ရှင်းက တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရပြီး သူ့မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားကာ ထိတ်လန့်မှုတွေ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"အဲဒါက လျိုမိသားစု ဖြစ်နိုင်မလား?"

"ဟုတ်တယ် အဲဒီလျိုယွင်ထန်းက ကောင်းကင်သူတော်စင် လျိုမိသားစုထဲက လူပဲ!! ပြီးတော့ သူ့အဆင့်အတန်းက မနိမ့်ကျဘူးလို့ ထင်ရတယ်!"

ကြေးမျက်နှာဖုံးနဲ့ အဖိုးအိုက ပြန်ဖြေ၏။

တကယ်ဆို ပြိုင်ဘက်ကို မတိုက်ခိုက်က သူထိုအရာကို မှတ်မိသွားလို့သာ မဟုတ်ရင် သူ့အင်အားကို အားကိုးပြီး အလျင်စလို ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

"ကောင်းကင်သူတော်စင် လျိုမိသားစုကို အင်ပါယာရဲ့ နံပါတ်တစ် မိသားစုလို့ ခေါ်တယ်... အဲဒီအထဲမှာ လျိုဘိုးဘေးရဲ့ အစွမ်းသတ္တိက ဆယ်နိုင်ငံရဲ့ နံပါတ်တစ်သခင် ဖြစ်တော့ လျိုယွင်ထန်းက ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်လို့ ဘာလုပ်ရမလဲ?"

မင်းသားချန်ရှင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး ဆိုတာ သူ့မှာ သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈မှာ ရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ ဆရာသခင် ရှိလို့ လျိုယွင်ထန်း ရောက်လာရင်တောင် ဘာထိခိုက်ဒဏ်ရာမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ အာမခံနိုင်တယ်လေ။

တစ်ဖက်လူက ကောင်းကင်သူတော်စင် လျိုမိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်း ကြားရသောအခါ မတူတော့ပေ။ ဤသည်မှာ အင်ပါယာ၏ နံပါတ်တစ် မိသားစုဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်က သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီ။ ထီးနန်းအတွက် ရည်မှန်းထားကြောင်း မပြောနှင့် အနာဂတ်မှာ သူရှင်သန်နိုင်မလား ဆိုတာတောင် ပြောဖို့ခက်သွားလေပြီ။

"နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရတော့မှာလဲ?"

ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးနှင့် အဖိုးအိုက လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး

"ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးရင် လျိုယွင်ထန်း စိတ်ငြိမ်သွားလောက်ပြီ .... သူ့ကိုမေးမယ်.... မင်းသူ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး သူ့မြေးကို မသတ်ခဲ့ကြောင်း အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်.... ရှင်းအောင်ရှင်းပြနိုင်ရင် ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား မဖြစ်လောက်တော့ဘူး!"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ!"

ဒူးထောက်ကာ သူ့အမှားများကို ဝန်ခံခြင်းဖြင့် သူ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု ကြားသောအခါ မင်းသား ချန်ရှင်းသည် လုံးဝ စိတ်မသက်မသာ မခံစားရဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အသက်နဲ့ယှဉ်ရင် ဂုဏ်သိက္ခာလို့ ခေါ်တာက ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

"ကောင်းပြီ ယန့်ဖုံး.... အခုနက သတင်းအကြောင်း သွားမေးကြည့်.... လျိုယွင်ထန်း နောက်ကို လိုက်လာတာ ဟုတ်မဟုတ် သေချာကြည့်.... တစ်ဆက်တည်း ရှေးဟောင်းမြို့ တံခါး ဘယ်တော့ဖွင့်မှာလဲ ဆိုတာပါ စုံစမ်းခဲ့!"

အဖြေတစ်ခုကို စဉ်းစားရင်း ကြေးမျက်နှာဖုံးနှင့် အဘိုးအိုသည် ဤပြဿနာကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!"

ယန့်ဖုံးလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူသည် စစ်သေနာပတိ၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤအဘိုးကြီးနှင့် မသက်ဆိုင်သော်လည်း သန်မာသူများသည် လေးစားကြပြီး ပြိုင်ဘက်၏ အင်အားသည် ဤနေရာတွင် ရှိသောကြောင့် ၎င်းအား အာမခံဝံ့ပေ။

"အဲဒီလုရွှမ်ရဲ့ နောက်ကြောင်းက ဘာလဲ"

ယန့်ဖုံး ထွက်သွားပြီးနောက် ကြေးဝါမျက်နှာဖုံးနှင့် အဖိုးအိုက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လုရွှမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ယခုပင် သူမြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ထိတ်လန့်မှုမရှိဘဲ အဓိပတိနယ်ပယ်တွင်သာ လေ့ကျင့်ထားသော်လည်း သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်၈နှင့် ရင်ဆိုင် စကားပြောနိုင်ခဲ့သည်။

"ဇာတိက ယုတ်ညံ့တဲ့နိုင်ငံက အမှိုက်တစ်စပဲ ရှိသေးတာ... ဘယ်လို ကံကြမ္မာမျိုးကြောင့်လဲ မသိဘူး သားရဲခန်းမနဲ့ ဆေးဥယျာဉ်ရဲ့ မျက်နှာသာကို ရလိုက်တယ်... သားရဲခန်းမနဲ့ ဆေးဥယျာဉ်က လူတွေ ပြဿနာ လာရှာမှာကိုသာ မကြောက်နေရင် အဲဒီကောင် သေသွားပြီးတာ ဘယ်နှစ်ခါတောင် ရှိမလဲ မသိဘူး"

လုရွှမ် အကြောင်းပြောရင် မင်းသား ချန်ရှင်းရဲ့ မျက်နှာဟာ မုန်းတီးမှုတွေ ပြည့်နှက်နေ၏။

"နိမ့်ကျတဲ့ နိုင်ငံကလား?"

ကြေးမျက်နှာဖုံးနှင့် အဖိုးအိုက မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။

ယုတ်ညံ့ နိမ့်ကျသော နိုင်ငံများသည် ယေဘူယျအားဖြင့် ဤနယ်ပယ်နှင့် ဝေးကွာသည်။ ဤသေးငယ်သော နေရာမှ လူများသည် ဤကဲ့သို့ ခိုင်မာသော စိတ်ထားမျိုး မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ထိုသေးငယ်သော နေရာ၌ သားရဲခန်းမ သာမက ဆေးဥယျာဉ်လည်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို မည်သို့ အနိုင်ယူခဲ့သနည်း။

"ဟုတ်တယ်.... ကမ္ဘာကြီးကို မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ပဲ! ဆရာကြီး မလာတုန်းက လျိုယွင်ထန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိမ်းမောင်းနေတာ.... အဲဒီလူကြီးက လျိုမိသားစုထဲက တစ်ယောက်ဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် ကဲ့ရဲ့ ခံမှာလဲ? လျိုချွမ်းဖုန်းကို သူ မသတ်ခဲ့ရင်တောင်မှ အကြီးအကဲလျိုက သူ့ကို အရှက်ရစေလို့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှာပြီး သတ်ပစ်မှာပဲ!"

မင်းသား ချန်ရှင်းက တစ်ခုခုကို တွေးမိပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်နဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကြောင့် တောက်ပလာသည်။

All Chapters