လုရွှမ်ရဲ့ကျိန်ဆိုချက်

ရွှီချင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး လုရွှမ်၏ အလွန် သတိထားမိသော မျက်လုံးများက လူသေကို ကြည့်နေသလိုမျိုး သူ့ကို ကြည့်နေ၏။ ရွှီချင့်ရဲ့ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားကာ အလိုလို နောက်ပြန်ဆုတ်သွားမိသည်။

ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်နေသော လှိုင်းလုံးများက နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထလာရင်း ဒီရေ အတက်အကျလိုမျိုး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး.... ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်သခင်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ရေး တိုက်ခိုက်မှုပဲ"

ပြီးနောက် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သဖြင့် ရွှီချင့် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ့လျှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်လိုက်ရာ နာကျင်မှုက ချက်ချင်းပင် သူ့စိတ်ကို ပြန်သတိရလာသော်လည်း လုရွှမ်သည် ရှေ့သို့ ဖျတ်ကနဲ ပြေးလာကာ သူ့လက်ထဲတွင် ဓားတစ်ချောင်းကို ဝှေ့ယမ်း၍ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ဓားဖြင့်ထိုးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ​လေသည်။

"အား......."

ရုတ်တရက် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ရွှီချင့်၏ ခွန်အားများ တိုးလာကာ သူ့ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ရောယှက်နေသော အသွင်အပြင်များက ပြင်းထန်သော ရေလှိုင်းများနှယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အသံလှိုင်းများသည် သူ့ဆီ ပြေးလာနေသော လုရွှမ်ဆီသို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်မှုကို အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ အသံလှိုင်း သိုင်းစွမ်းရည်ကို သူလေ့လာလေ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း မှန်သမျှက လျှော့တွက်လို့ မရနိုင်လေ ဖြစ်တာကို တွေ့ခဲ့ရသည်။

အစွမ်းထက်ဆုံး နိယာမစွမ်းအင်တွေ ရှိနိုင်ပေမယ့် အားနည်းတဲ့ နိယာမစွမ်းအင် လုံးဝမရှိချေ။ အဲဒါတွေကို ဘယ်လိုသုံးရမှန်း မသိတဲ့လူတွေပဲ ရှိပါသည်။ သူ့ရဲ့စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးသည် ရန်သူ နီးကပ်လာသောအခါ တစ်ဖက်လူကို ဖျက်စီးပစ် ဖြစ်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ အသံနဲ့အတူ တစ်ဖက်လူကို လမ်းတစ်ဝက်မှာတင် ရပ်တန့်သွားစေကာ အနည်းငယ် တုန်ရီသွားစေသည်။

ရွှီချင့် တဟားဟား အော်ရယ်လိုက်သည်။ သူက ဝိညာဉ်သခင် ဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူ့ကိုသတ်လို့ မရဘူးလေ။

ရုတ်တရက် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်သွားပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရင်ဘတ်ထဲကို ဖောက်ထွက်သွားတဲ့ ဓားရှည်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သံသယစိတ်ဖြင့် ပြန်ကြည့်သော်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားရှိ လုရွှမ်၏ ရုပ်သွင်ကို မမြင်ရဘဲ ဓားရှည်တစ်ချောင်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အနောက်မှ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ?

ကျောင်းကျန့် သူ့ကို ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သလို အောက်နားက လူတွေအားလုံးလည်း အံ့သြသွားသည်။

ရွှီချင့် မသိခဲ့တာက ကျောင်းကျန့်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ လုရွှမ်ဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘယ်လိုပဲ ရှာဖွေနေပါစေ ရှာမတွေ့ဘူး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ရွှီချင့်ဟာ လေဟာနယ် ​​ကွက်လပ်ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နေတာကိုသာ မြင်​နေရပြီး ရွှီချင့်တစ်ယောက် သူ့ကိုယ်သူ စကားပြောနေသလိုပင်။

နောက်ဆုံး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ထားတဲ့ ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရပြီး တစ်ဖက်လူက ရွှီချင့်ကို ကြိတ်ကြိတ်တိုး ဆင်နွှဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

"လျှို့ဝှက်မှော်အခင်းအကျင်း ပုံစံ! သူက ရွှီချင့်ကို အစောကတည်းက အခင်းအကျင်းထဲကို ဆွဲသွင်းသွားခဲ့တာပဲ"

ကျောင်းကျန့်က သူတော်စင်တစ်ပိုင်းမို့လို့ သူ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တုံ့ပြန်လာပြီး ထမအော်ဘဲကို မ​နေ​နိုင်ခဲ့ပေ။

သူတော်စင်တစ်ပိုင်းကို အောင်မြင်ပါက မူလစွမ်းအားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား နှစ်ခုစလုံးသည် အလွန် တိုးများလာ​ကြသည်။ မူလစွမ်းအားသည် သူတော်စင်စွမ်းအား အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မမွေးမြူထားသော်လည်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အနိမ့်ဆုံးမှာ ၁၈ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို လုရွှမ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်နေတာလဲ? လူတွေကို ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်အောင် အတင်းဆွဲထုတ်ဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာက အနည်းဆုံး ၀.၂ တိုးလာရမယ်.... ဆိုတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ၂၁ လား? ဒါမှမဟုတ် ၂၂...?"

ကွက်လပ်တွင် လုရွှမ် ပေါ်လာပြီး သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ ရွှီချင့်၏ အလောင်းတွင် ကပ်နေသော ဓားရှည်သည် ပျံထွက်သွားပြီးနောက် အလောင်းသည် အသွေးအသား အစုအဝေးအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွား​လေသည်။

လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး နဖူးမှ ချွေးများ စီးကျလာသည်ကိုတော့ မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ပေ။

အမှန်တော့ သူသည် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းကို အခင်းအကျင်း လှည့်ဖြားမှုထဲသို့ အတင်းဆွဲသွင်းရန် သုံးစွဲထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် သူ့စိတ်ကူးထားတာထက် များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် ရွှီချင့်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် သာမန်သာ မဟုတ်ပါက သူ့ကိုယ်သူ အရူးလုပ်မိသွားမှာ ဖြစ်သည်။

ကျောင်းကျန့်၏ ခန့်မှန်းချက်က မှန်ပေသည်။ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဆေးကို ခန္ဓာကိုယ် လုံးလုံးလျားလျား စုပ်ယူပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နိယာမစွမ်းအင် လမ်းကြောင်း အပိုင်းအစများကို အပြည့်အဝ ဖြည့်စွက်ထားပြီးပြီ။

ထို့အပြင် နတ်ဆေးလုံးသည် မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် ၎င်း၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများ ထက်ဝက်ကျော် ရှိနေခဲ့သည်။

လုရွှမ်သည် သူ​တော်စင်တစ်ပိုင်းသို့ အတင်းအကျပ် ခုန်ကျော်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းမှု လမ်းကြောင်းကို မရွေးချယ်ရသေးလို့ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် နတ်ဆေးလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက သိသိသာသာ တိုးလာပြီ။ ယေဘူယျအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား၏ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၂၂ သို့ တက်လာခဲ့ပြီး ၂.၀ မှ စတင်သည့် ပျမ်းမျှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ပိုင်းထက် ခြေလှမ်းများစွာ မြင့်မား​လေသည်။

အောက်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းဟာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်အံအားသင့်နေကြသည်။ တစ်ဖက်လူက သူတော်စင်တစ်ပိုင်း။ လူ့ဘ၀မှာ လူတော်တော်များများရဲ့ အကြီးမားဆုံး အိပ်မက်က သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာဖို့ပဲ။

တကယ်ပဲ သူ့ဆီကနေ ဒီလိုမျိုး အသတ်ခံလိုက်ရတယ်တဲ့လား?

လုရွှမ်ကို ကြည့်နေသော လူများစွာ၏ မျက်လုံးများသည် တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ယခင်က မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် လှောင်​ပြောင်နေခြင်းတို့ မရှိတော့ဘဲ မနာလိုမှု၊ လေးစားမှုနှင့် ကိုးကွယ်လိုမှု အကြည့်များသာ ဖြစ်လာ​ကြသည်။

"ဒါ မြို့ထောင်ချီမဟာမိတ်ရဲ့ အရိပ်လူသတ်ခန်းမလား? ဒီလို ခန်းမသခင်က သူ့အစွမ်းအစနဲ့ဆို သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာဖို့ မခက်​​တော့ဘူးမလား?"

"ဟုတ်တယ်... အရိပ်လူသတ်ခန်းမက မြို့ထောင်ချီမဟာမိတ်ရဲ့ အရာအားလုံးကို တာဝန်ယူပြီး ငါတို့လည်း အရိပ်လူသတ်ခန်းမရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာတာနဲ့ တောက်ကျင့်စဥ် နိယာမစွမ်းအင်ကို ခံစားဖို့ နတ်ဆေးလုံးရေကန်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား?"

တစ်ယောက်ကနေ နှစ်ယောက် သုံးယောက်ကစလို့ စကားသံတွေ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အထူးသဖြင့် ​တော်ဝင်အင်ပါယာမှ လူတချို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်လောင်ပြီး စိတ်တွေ ကြွလာကာ အရိပ်လူသတ်ခန်းမ အဖွဲ့ထဲကို ဝင်သွားကြသည်။

လုရွှမ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူပြီး ကျောင်းကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျောင်းကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်သွားကာ လုရွှမ်ကို သတိတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ညီလေးလု... မင်းငါ့နဲ့ တစ်ပွဲလောက် တိုက်ချင်​သေးတာလား?"

သူက ပုဆိန်ကြီးကို ထုတ်ပြီး သူ့ပုခုံးပေါ် တင်လိုက်သည်။ ပုဆိန်ရဲ့ အလင်းရောင်က လုရွှမ်ဖက်ကို မျက်နှာမူလျက် တောက်ပနေကာ တောက်ကျင့်စဥ် နိယာမစွမ်းအင်၏ အသွင်အပြင်တွေ ရောယှက်နေ၏။

ရှင်းရှင်းပြောရရင် ဒါဟာ တရားဝင်လက်နက် တစ်ခုပင်။ ရွှီချင့်နဲ့ ယှဉ်ရင် ကျောင်းကျန့်ရဲ့ အင်အားက သိသိသာသာ မြင့်မားလေသည်။

ကျောင်းကျန့်ရဲ့ လုရွှမ်ကို ခေါ်ဝေါ်လိုက်တဲ့ နာမည်ကို ကြားကြသည်။ မျိုးဆက်လေး၊ ကောင်လေးကနေ အခုတော့ ညီလေးလုအထိ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ သူသည် လုရွှမ်ရဲ့ ခွန်အားကို စဉ်ဆက်မပြတ် အသိအမှတ် ပြုခဲ့သည်။

လူတိုင်းကလည်း ရင်ခုန်နေကြပြီး တစ်နေ့မှာ သူတို့လည်း ရွှီချင့်လို နေ့ရက်မျိုး ရှိလာမှာကိုလည်း စိတ်ပူနေကြသည်။

သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က မိမိနဲ့တန်းတူထား၍ ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ဆွေးနွေး ပြောဆိုခြင်းအတွက် ဂုဏ်သိက္ခာရှိမှုနှင့် ဂုဏ်ယူစရာပင် ဖြစ်လေသည်။

"အဟဲ... ဟုတ်ပါတယ် ကျုပ်အစ်ကိုကျောင်းကို ကျုပ်တို့ရဲ့ အရိပ်လူသတ်ခန်းမမှာ ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်... အစ်ကိုကျောင်းက ဘယ်လို သဘောရလဲ မသိဘူး?"

လုရွှမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ကျောင်းကျန့်က ရယ်ပြီး

"မင်းရဲ့ အရိပ်လူသတ်ခန်းမထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ​မြို့သခင်နေရာ ပျောက်သွားမှာ ကြောက်ရတယ်"

"ဒါပေါ့ မင်း အရိပ်လူသတ်ခန်းမမှာ ပါဝင်မယ်ဆိုရင် မင်းက လက်ထောက် ခန်းမသခင် ဖြစ်လာမယ်.... ငါ့လက်အောက်ခံ ဖြစ်မယ် ဒါမှမဟုတ် မင်းဆန္ဒရှိရင် ငါ့နောက်လိုက်လည်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"ဟာဟားဟား"

ကျောင်းကျန့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့အပြုံးကို ထိန်းထားပေမယ့် သူ့မျက်နှာမှာ ဒေါသတွေ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းကို သူ့နောက်လိုက် ဖြစ်ခိုင်းနေတယ်ပေါ့လေ။ ဒီကလေးက ဘယ်လိုတောင် တွေးရဲတာလဲ။

သူ မသိသောအရာမှာ ယခုအချိန်တွင် ပိုက်ဆံများစွာဖြင့် မြင်းရိုးကို မဝယ်နိုင်ပေ။ ကျောင်းကျန့် သည် လက်ထောက် ခန်းမသခင် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ဟု လုရွှမ် တွေးဝံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို လှုပ်ရှားဖို့ နှိုးဆော်နေတာလား?"

လုရွှမ်က သူ့ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။ လူဆိုတာ သူတို့မျက်စိရှေ့က ရာထူး အထောက်အထားကို အမြဲတမ်း မစွန့်လွှတ်နိုင်တော့ဘဲ လေလွှင့်ချင်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

"မင်း အခုဒီအဆင့်မှာ အနှစ်တစ်ရာကျော် လေ့ကျင့်ပြီးပြီ မဟုတ်လား? မင်းရဲ့ အစွမ်းက သူတော်စင်တစ်ပိုင်းရဲ့ ပထမအဆင့်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ.... အဟဲ မင်း ဒုတိယအဆင့်၊ တတိယအဆင့်ကို ဘယ်အချိန် ရောက်နိုင်လဲ ဒါမှမဟုတ် သူတော်စင် ဖြစ်ဖို့တောင် သေချာရဲ့လား ဆိုတာ မင်းရဲ့စွမ်းအားကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် မေးကြည့်လိုက်ပါ"

"မင်းရဲ့ နောက်လိုက် လုပ်လိုက်တာက ငါကအဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားမှာလား??"

ကျောင်းကျန့်က ရယ်မောလိုက်သည်။ လုရွှမ်က ပြုံးပြီး မာနကြီးတဲ့ အသံနဲ့ ပြန်ဖြေလာ၏။

"မှန်တယ်!"

သူက ခေါင်းကို လှည့်ပြီး အောက်ခြေက လူတွေကို ကြည့်လိုက်တော့ သူတို့ရဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေ အားလုံးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ အရိပ်သတ်ခန်းမထဲဝင်ချင်သရွေ့ သစ္စာရှိရမယ်.... သေးငယ်တဲ့ နယ်ပယ်ဖြစ်ရင်တောင် အနည်းဆုံး သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာအောင် ငါလုပ်​ပေးနိုင်မယ်လို့ စိတ်နှလုံးနဲ့ ကတိပြုတယ်..... ပါရမီပြည့်ရင် သူတော်စင်ဆိုတာ အကန့်အသတ် မရှိဘူး... အရည်အချင်းရှိရင် သူတော်စင်နယ်ပယ်ကြီးကိုတောင် မျှော်လင့်ထားနိုင်တယ်"

လုရွှမ်၏ အသံသည် ကောင်းကင်မှလာသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ အောက်ဖက်ရှိ လူများအားလုံး သွေးဆူသံများ ကြားလာရ၍ ဤသည်မှာ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကျိန်ဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အတုအယောင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် အရိပ်လူသတ်ခန်းမတွင် ပါဝင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး အနည်းဆုံး အနာဂတ်မှာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတော်စင်တစ်ပိုင်းလေ!

ကျောင်းကျန့်၏ စိတ်သည် ထိုလူများနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ တုန်လှုပ်သွားပြီး လုရွှမ်အား မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ကာ အသံမှာလည်း တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့်။

“သူတော်စင်.... ဘယ်သူက နတ်သူတော်စင်နယ်ပယ်ထက် မြင့်နိုင်မှာလဲ?”

"အဲဒါကို စဉ်းစားဖို့ မင်းကိုငါ အချိန်တစ်ရက် ပေးမယ်.... သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ အချိန်လွန်တဲ့အထိ မစောင့်နဲ့!"