အနက်ရောင်လမ်းကျဉ်း

သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ပြီးပြည့်စုံသော ကာလသို့ ရောက်ရှိ​နေသော ပုဂ္ဂိုလ်၌ပင် သူ၏ အရိုးများသည် ရွှေရောင်နီးပါး ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ယခု အရိုးများမှာ သူတော်စင်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဒါပေမဲ့ လုရွှမ် အံ့သြသွားတာက ဒီအလောင်းတွေက ကိုက်ထားပြီး အကိုက်ခံရတဲ့ လက္ခဏာတွေ ပြထားတာတောင် အစိတ်အပိုင်းတွေကို ချန်ထားခဲ့ဖို့ မလိုအပ်ဘူးမလား။

လူသားများအတွက် သူတော်စင် သားရဲများသည် ကြီးမြတ်သော ဖြည့်စွက်စာများ ဖြစ်သလို သူတော်စင်သားရဲများ အတွက် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူများက ဖြည့်စွက်စာများ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို ကိုက်ထားသော သူတော်စင်သားရဲများက အဘယ်ကြောင့် ထွက်ခွာသွားရသနည်း။ ဒီနေရာမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတချို့ ဖြစ်ခဲ့လို့လား။

ကလေးမလေးအပေါ် စိတ်မရှည်သော်လည်း လုရွှမ် ဟုန်ချောင်ရှိရာသို့ ပြန်လှည့်လာခဲ့သေးသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမက သူ့အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်ခဲ့ဖူးသည်လေ။

လုရွှမ် မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးနက်မှုကို မြင်သောအခါ ဟုန်ချောင် သိချင်စိတ်တွေ မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ?"

လုရွှမ် သူမြင်ခဲ့သော ကြေကွဲဖွယ် အခြေအနေကို အမြန် ပြန်ပြောပြပြီး ဦးတည်ချက်ပြောင်းရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကောလဟာလတွေအရ ဒြပ်ငါးပါး သမင်ကို ဒြပ်ငါးပါးကနေ မွေးဖွားလာခဲ့တာပင်။ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံစားနိုင်ပြီး မကောင်းမှု ကင်းအောင် ကုသိုလ်ကံတွေရှာဖို့ မွေးဖွားလာ​ကြတာ ဖြစ်သည်။ လုရွှမ်ဟာ သမင်တစ်ကောင် ရပ်နေတာကို မြင်တဲ့အခါ အနည်းငယ် ပဟေဌိဖြစ်နေတုန်းပင်။

ဒီသမင်လေးဟာ ပဲ့ကိုင်ဖြစ်ပေမဲ့ အရွယ်က သိပ်ငယ်လွန်းသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ရှေ့ကိုမြင်နေရရင် သံသယဖြစ်စရာ မရှိချေ။

တော်ရုံတန်ရုံ ၎င်းသည် ထိပ်တန်းအဆင့် သူ​တော်စင်သားရဲ ဖြစ်ရန် ထိုက်တန်ပါသည်။ ငယ်ရွယ်သေးပြီး ခွန်အား မရှိသော်လည်း ၎င်း၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများသည် လူသားတို့၏ ခံယူချက်ထက် ကျော်လွန်နေပါပြီ။

"ရှောင်းရှောင်... ရှောင်းရှောင် ဒီမှာ ထွက်လမ်းမရှိဘူးလား? နင်ငါတို့ကို မြန်မြန်ခေါ်သွားပေးလေ ဟုတ်ပြီလား?"

ဟုန်ချောင်က ကလေးတစ်ယောက်ကို ချော့နေပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သမင်လေးက ဟုန်ချောင်ရဲ့ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်ပြီး အသံတစ်ချက် ထုတ်ကာ ဟုန်ချောင်အား တစ်ဖက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။ လုရွှမ်လည်း အလျင်စလို လိုက်သွားခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်မှာ အန္တရာယ် မရှိသလို ကောင်းကင်မှာ ရံဖန်ရံခါ သူတော်စင် ငှက်သားရဲတွေ ရှိကြပြီး ကျားဟောက်သံနှင့် နဂါးများ၏ အသံများကို အခါအားလျော်စွာ ကြားရသော်လည်း သမင်လေး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတော်စင် သားရဲ အများစုကို ဘေးကင်းစွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"ကျစ်! ရှေ့က သွေးနံ့တွေ ထွက်နေပြန်ပြီ"

လုရွှမ် အော်နေပေမယ့် သမင်က မရပ်တာကြောင့် နှစ်ယောက်သား ပြေးသွားကြသည်။

ထိုနေရာသည် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းဖြစ်၍ နှစ်ဘက်တွင် မတ်စောက်သော ချောက်ကမ်းပါးများ ရှိ၏။ ကောင်းကင်အထိ ထူထပ်ကာ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းသည် နက်ရှိုင်းပြီး နေရောင်ကို ဖုံးလွှမ်းလုနီးပါး မှောင်မိုက်လျက်ရှိသည်။

ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းမှ သွေးနံ့များက လှိုင်းလုံးကြီးများနှယ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ သိသာ ထင်ရှားသည်မှာ အချိန် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သွေး၏အနံ့သည် အလွန်အားနည်းလာ၏။

အဝင်ဝတွင် လူသေကောင်တချို့ ပြန့်ကျဲနေပြီး မသေနိုင်သော အလောင်းများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လုရွှမ် ရှေ့သို့ တိုး၍ စစ်ဆေးကြည့်ရာ လက်နက်များ မပျက်စီးကြောင်း တွေ့ရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့ မသေဆုံးမီ တိုက်ပွဲက အချိန် မကြာလိုက်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

အသားကို လှီးဖြတ်ပြီး အရိုးများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရောစပ်ထားသော်လည်း အဓိကအားဖြင့် အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး အစွမ်းသတ္တိသည် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း တတိယအဆင့် သို့မဟုတ် စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိသူများ ဖြစ်လေ၏။

ဟုန်ချောင် အနည်းငယ် ကြောက်သွားပြီး သမင်​​လေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားကာ မေးလိုက်သည်မှာ။

"ငါတို့ ပျံသွားလို့ မရဘူးလား"

သမင်ငယ်လေးက နှစ်ခါ အော်လာတော့ ဟုန်ချောင်လည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ဘာသာပြန်ပေးလာ၏။

"ရှောင်းရှောင်က ပြောတယ်.... ငါတို့ မြေပြင်ကနေ ဆယ်ပေထက် ကျော်လို့ မရဘူးတဲ့ မဟုတ်ရင် ဒီမှာပဲ တစ်သက်လုံး ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်"

လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားတွေကို လွင့်ထွက်သွားခဲ့ ကတည်းက ဒီကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းရဲ့ ထူးခြားမှုကို သူ သတိပြုမိပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဆယ်ပေ အမြင့်လား?

"ငါရှေ့ကသွားမယ်... ​​မင်းတို့နောက်က လို​က်ခဲ့... အန္တရာယ်ကြုံရင် ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ပြေး"

လုရွှမ် ပြောပြီးတဲ့အခါ အလောင်းထဲကနေ လှံတစ်ချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

လှံရှည်သည် ဆယ်ပေခန့် ရှည်လျားပြီး လှံရှည်များကြားတွင်ပင် ရှည်လျားသည်ဟု ယူဆလို့ရသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးကို သံအနက်နှင့် ရွှေစင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန်မာကျောသော ဒြပ်စင်ငါးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

မာကြောပြီး လိုက်လျော ညီထွေရှိသော ၎င်းသည် ရှည်လျားသော လှံတံများအကြား သင့်တော်သော အရည်အသွေး ရှိလေသည်။

လုရွှမ် လှံကိုကိုင်ကာ သူ့ရှေ့တွင် လွှမ်းခြုံထားသည့် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဤလေပြင်းက စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားအပေါ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု သက်ရောက်စေခဲ့သည်။

အခြားနေရာများတွင်မူ လုရွှမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် မိုင်တစ်ရာ၏ အချင်းဝက်ကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်သည်။ ရှုပ်ထွေးနေသော တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် သူသည် ဆယ်မိုင်အတွင်း ယေဘုယျအားဖြင့် ခံစားနိုင်သေးသည်။

သို့သော် ဒီနက်မှောင်တဲ့ လေပြင်းတွေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရတော့ သုံးပေအတွင်းကိုပဲ သူခံစားနိုင်တော့သည်။ လုရွှမ်လည်း ဒီလူက ဒီလမ်းကိုရှာဖွေဖို့ ဘာကြောင့် ဒီလောက် အားနည်းတဲ့လှံကို ကိုင်ရလဲဆိုတာ နားလည်သွား၏။

နောက်ဆုံးတော့ သူ့စျိ့ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် ၂၄ ဖြစ်ကာ ယေဘူယျအားဖြင့် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်၄ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်မားနေပြီ။ တခြားလူများ တစ်ပေအကွာရောက်မှ ခံစားနိုင်တာကို သူကတော့ ၃ပေလောက်ကတည်းက ရိပ်မိနိုင်သည်။

မြေပြင်မှ ခုန်မထွက်ရဲဘဲ သမင်လေးရဲ့ အရှိန်သည်လည်း အလွန်နှေးကွေးနေ၏။ အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် သူတို့ရှေ့မှ အလင်းတန်းများ ထွက်လာသည်ကို မမြင်ရ​တော့ပေ။

"ငါတို့ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်သွားမှာလား?"

ဟုန်ချောင် စိုးရိမ်နေပြီ။ သူမဟာ တကယ်တော့ ကြင်နာတတ်တဲ့ မိန်းမပျို တစ်ယောက်ပင်။ ဒီတစ်ခေါက် ထွက်လာတုန်းက လွမ့်ထျန်းတောရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ကြားတော့ တိတ်တိတ်လေး ပြေးထွက်လာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ပါရမီနှင့် မိသားစုအမွေ ဆက်ခံထားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအားများနှင့်အတူ သူမသည် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်၃သို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အဆင့်နိမ့် ဧကရာဇ်အင်ပါယာ၏ တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများသည် သူမတို့လက်ထဲ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်ကြောင်း မူလက ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမတကယ် မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။ ဤနေရာ၌ သူမတွေ့ကြုံရသမျှ အရာအားလုံးသည် သူမ၏ဘ၀ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မောက်မာမှု အရိပ်အယောင် တစ်စက်မျှ မရှိတော့ဘဲ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုက ကြီးစိုးလာခဲ့သည်။ သမင်လေးသာ မရှိရင် သူမသည် ယခုအချိန်တွင် လုရွှမ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိမှာ ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ဘူး.... ဒြပ်စင်ငါးပါး သူတော်စင်သမင်က ဉာဏ်ကောင်းပြီး ကံကိုရှာတတ်တယ် ကံဆိုးမှုကို ရှောင်နိုင်တယ်... အန္တရာယ်ရှိရင်တောင် အန္တရာယ် အားလုံးထဲမှာ အန္တရာယ်အကင်းဆုံး လမ်းတစ်လမ်း​တော့ ရှိမှာပဲ"

သမင်ငယ်လေးက မကျေနပ်သလို အော်ဟစ်သံကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး သမင်ငယ်လေးရဲ့ လည်ပင်းပေါ်က အမွေးတွေကို အလျင်အမြန် ပွတ်သပ်ကာ ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းပန်လိုက်သည်။

"အလောင်းတွေ အများကြီးပဲ!"

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အနက်ရောင်လေ၏ စွမ်းအားသည် ဆက်လက် တိုးလာခဲ့သည်။ လုရွှမ် ဆင်သံချပ်ရွှေကိုယ်ထည်ကို ထုတ်လွှတ်ထားလို့ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အဝါရောင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအရ တစ်ကိုယ်လုံး တောက်ပနေမှာမှာ သေချာသော်လည်း ဤနေရာတွင် မကောင်းဆိုးဝါးများ ပုန်းအောင်းနေနိုင်လို့ အလင်းသည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆွဲဆောင်သွားနိုင်သည်။

လုရွှမ် အလောင်း၏ အရိုးများကိုစစ်ဆေးခဲ့သည်။ ရွှေအရိုးများသည် အစောက လူတွေထက် သာလွန်တဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်၅ သို့မဟုတ် အဆင့်၆ အထက်တွင် ရှိ​နေသည်။

ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းသည် ပို၍ပို၍ ခက်ခဲလာမည်ကို ရိပ်မိလာ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အနက်ရောင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရချိန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးစက်သော ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်လိုက်သလို လုရွှမ်၏နှလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာပြီး ခံနိုင်ရည် မရှိသလို ဖြစ်လာသည်။

နောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သမင်ငယ်လေးက မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားပေမယ့် ဟုန်ချောင်က စကားတောင် မပြောနိုင်ဘဲ သမင်ငယ်လေးရဲ့ လည်ပင်းနောက်မှာ ခေါင်းကို မြုပ်ထားပြီး ခေါင်းမထောင်နိုင် ဖြစ်နေ၏။

အနက်ရောင်လေက အူသံတွေလို ဆူညံနေကာ တဖျတ်ဖျတ် တောင်ပံခတ်သံတွေနဲ့ ရောထွေးနေလေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ!"

လုရွှမ် အနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကာ သမင်ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ လှံရှည်သည် အလျားလိုက် ထားလျက် ရှေ့ကို အာရုံစိုက်နေလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး တက်လာကာ အနက်ရောင်လေကြောင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဧရိယာသည် နှစ်ပေအောက်သာ ကွာဝေး​တော့သည်။

အော်ဟစ် ညည်းညူသံနှင့်အတူ အနက်ရောင် လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသော ငှက်ကလေး တစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာ၏။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများသည် ပါးလွှာသော အလွှာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ထွန်းတောက်လာကာ အသံလှိုင်းများသည် လူ့စိတ်ကို တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားစေလေသည်။

"မင်းတို့နားရွက်ကို အုပ်ထား!"

လုရွှမ် လှံကို တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားရင်း လှံရဲ့စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သွေးနှစ်ချောင်း စီးကျလာပြီး ငှက်အော်သံများ ကြားလိုက်ရ၏။