တွက်ချက်ခြင်း

စကားပြောလာသော လူသည် တခြား အမျိုးသမီး တစ်ဦးဖြစ်ကာ အသက်သုံးဆယ်ကျော် ဝန်းကျင်ဖြင့် သူမ၏ အသံသည် အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းမှု အရိပ်အယောင်တို့ ပေါ်လွင်​နေသည်။

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် စုံတွဲမှလွဲ၍ အားလုံး၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာခဲ့သည်။

“အစ်ကိုလုံ.... သခင်မလင်းရဲ့ ခွန်အားက သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်၃ပဲ ရှိသေးတယ်.... ဒီအစ်ကိုလောက် လုံလောက်တဲ့ ကြံ့ခိုင်မှု မရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်... အခွင့်အလမ်းတွေရှာဖို့ တစ်ယောက်တည်း တောင်ပေါ် တက်လာရဲတယ် ဆိုတော့ သူ့မှာ အားကိုးစရာ တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်လေ... ငှက်ဥခိုးဖို့က ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူး"

ရှေ့ကပြောခဲ့တဲ့ သခင်​လေးက ပြောလာသော် ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

"ဒါပေမဲ့……"

"ဟားဟား အစ်ကိုလုံ စိတ်ပူနေ​သေးရင် ကျုပ်မှာ အရှိန်အများကြီး တိုးနိုင်တဲ့ မှော်လက်နက်တစ်ခုရှိတယ် သူ့ကို ငှားလိုက်မယ်လေ... ကိစ္စရှိလာရင် သူ ထိန်းထားလို့ရတယ်"

အစ်ကိုလုံဟု ခေါ်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ခါးသက်သက် ပြုံးကာ လုရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကညီလေး မင်းဘယ်လိုထင်လဲ?"

လုရွှမ် သူ့အပြုံးကို မျိုသိပ်ထားလေသည်။ ဒီလူတွေ ထင်ထားတာ ရှက်စရာနည်းနည်းတော့ ကောင်းသား။ သူ့ကို ငှက်ဥကို ခိုးခွင့်ပေးပြီးတော့ ရတနာတွေပါ ငှားပေးဦးမည်တဲ့။ ဟဲဟဲ လူကောင်းပဲ!

လုရွှမ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စိတ်လှုပ်ရှားဟန် ဆောင်လိုက်ကာ

"အဲဒါက လျှပ်စီးငှက် တစ်ကောင်လေ... ကျွန်တော်လည်း ငှက်ဥ တစ်ဥ​လောက် ရနိုင်ခဲ့ရင် အရမ်းပျော်မိမှာ"

လုရွှမ်၏ တုံ့ပြန်မှုသည် သာမန်ထက် သာလွန်ကောင်းမွန်ပြီး မိုးကြိုးငှက်ဥ တစ်လုံးရရန် မထိုက်တန်ကြောင်း လူအများအပြားက တွေးရင်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။

"ဒါဆို ဒီညီလေးနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

သခင်လေးပုံစံနဲ့ လူက အော်ရင်း လုရွှမ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ဒီကညီအစ်ကိုမှ ညီ​လေးအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွား​တော့သည်။

အရမ်းကြည့်ဖို့ မလိုပါဘူး။ လူငယ် သခင်လေးရဲ့ အပြောင်းအလဲမြန်တဲ့ မျက်လုံးတွေ၊ သူ့မျက်လုံးထောင့်ကနေ ဆိုးရွားတဲ့ အရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီလူငယ်လေးဟာ လုရွှမ်ကို လျှပ်စီးငှက်ဥတွေကို ဘယ်တော့မှ လုယူခွင့် မပြုဘူးဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။

တခြားလူများက သူ့ကို အလေးအနက် မထားခဲ့ကြဘဲ ၎င်းတို့က သူ့အား အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရသည့် သနားစရာကောင်းသော သတ္တဝါအဖြစ် မှတ်ယူကြပြီးသား ဖြစ်သည်။ အစ်ကိုလုံ ဆိုတဲ့ လူကလည်း လူကောင်းမဟုတ်။

သူ့ကျောပေါ်ရှိ ဓားရှည်သည် မကောင်းမှု၏ ခြေရာများကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လေ၏။ ဓားကို တံဆိပ်ခတ် ချိတ်ပိတ်ထားသော်လည်း လုရွှမ်ကို ဘယ်လိုလုပ် လှည့်စားနိုင်မှာတဲ့လဲ။

"လုရွှမ်ပါ!"

လုရွှမ်က သူ့မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှု အပြည့်နဲ့ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ညီလေးလုရွှမ် ဒါဆို သွားကြရအောင်"

အစ်ကိုလုံလို့ ခေါ်တဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ပြောပြီး သူ့လက်ဝှေ့ယမ်းကာ လူတိုင်းကို ဦးဆောင်လျက် အမြန် ပြေးထွက်လာခဲ့ကြသည်။

လုရွှမ်သည် ဤလူများက သူ့အရှိန်ကို စမ်းသပ်နေကြောင်း နားလည်လေ၏။ ထို့ကြောင့် သာမန် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်၂ရဲ့ အမြန်နှုန်းအတိုင်း ထိန်းသိမ်း၍ အလွန်အားသွန်ခွန်စိုက် ရုန်းကန်နေရတဲ့ လူတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

သူ၏ ရှက်ရွံ့မှုကို တခြားသူများက သတိပြုမိသွားပြီး သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ ညီလေးလုရဲ့ အရှိန်က နည်းနည်းတော့ ဝန်လေးနေတယ်... အားလုံး ရပ်ကြဦး"

အစ်ကိုလုံ​ဟု ခေါ်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ပြောပြီးနောက် အခြားလူများကလည်း ရယ်မောကြ၏။ အပြုံးများက အထင်အမြင်သေးမှု အပြည့်ဖြင့်

"ဒါက ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ဖိနပ်ပဲ... ညီလေး... ဒါတွေ ဝတ်ထား!"

လုရွှမ် စိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးနေတော့သည်။ သူက ပြဇာတ် အစုံအလင်ကို ဆက်လက် ကပြဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက် သူ့အနောက်မှ ဝတ်ရုံကို ချွတ်လိုက်သော သခင်​လေးဆိုသူကို မျှော်တလင့်တကြီး ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့မိသားစုက လက်ဆင့်လမ်းလာတဲ့ မိုးကြိုးဝတ်ရုံပဲ ကောင်လေး... သတိထား ငါ့ရတနာကို ပျက်စီးပစ်လို့ကတော့ မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပစ်မယ်"

သခင်လေး ဆိုသူက ပြောလေ၏။

လုရွှမ် မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ ဝတ်ရုံကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲယူကာ လက်ညိုးဖြင့် တို့ထိလိုက်သည်။ အလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ် ခတ်သွားကာ ဒီအင်္ကျီရဲ့ အရည်အသွေးက မဆိုးဘူးဆိုတာ ပြသနေ၏။

လုရွှမ် လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ဒီကောင်လေးက နောက်ခံကောင်း ရှိပုံရကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

လူငယ်က သူ့ပုခုံးကို ဆွဲကိုင်လာပြီး

"ခဏငှားတာမလို့ ငါမင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကန့်သတ်ထားရမယ် အဆင်ပြေရဲ့လား?"

လုရွှမ် အထပ်ထပ် အခါခါ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူက တခြားသူတွေကိုလည်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး"

"ဟမ့်... အစ်ကိုလုံနဲ့ ငါကပဲ ရတနာတွေကို ချေးငှား​နေရတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး.... မင်းတို့တွေ မတ်တပ်ရပ်ပြီး စောင့်ကြည့် နေကြမှာလား?"

သခင်လေး ဆိုသူက ကျန်သုံးယောက်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ သုံးယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးမှ အရှိန်မြှင့်ပေးသည့် ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လုရွှမ်အား ပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို အားလုံး စိတ်ချသွားအောင် ထိန်းချုပ် ကန့်သတ်တာတွေ လုပ်လိုက်ကြရအောင်!"

လုရွှမ်က ဖြောင့်မတ်စွာ ပြောပြီး လူတိုင်းကို ကြိုဆိုဖို့ သူ့လက်ကို ဖွင့်​ပေးထားလိုက်သည်။

ထိန်းချုပ် တားမြစ်ချက် အစီအရင်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လုရွှမ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။ သခင်လေးသည် အထူးသတိထားကာ လုရွှမ် ပါးစပ်ထဲကို အဆိပ်တစ်ဖဲ့ကိုပင် ထိုးထည့်လိုက်​သေးသည်။

လုရွှမ် ခုခံရန် ရည်ရွယ်ချက် အနည်းငယ်မျှ မရှိသည့်အပြင် လာမည့်သူကိုလည်း ငြင်းဆန်မည်မဟုတ်ပေ။ အစ်ကိုလုံဆိုတဲ့ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လုရွှမ်ပုခုံးကို လက်နဲ့ပုတ်လာသည်။

"ညီလေးလုရွှမ်က တရားမျှတမှုကို နားလည်လွယ်တယ်.... သူက တကယ် တာဝန်ယူနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ"

လုရွှမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မိုးကြိုးငှက်ဥအတွက် အရာအားလုံးက ထိုက်တန်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ.... သွားရအောင်!"

လုရွှမ် ပစ္စည်းအားလုံးကို ဝတ်ဆင်ကာ လူအုပ်နောက်ကို လိုက်ကာ တောအုပ်ကြီးဆီသို့ တစ်ဖန် ပြေးသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ လျှပ်စီးမိုးကြိုးငှက် ပုန်းအောင်းနေသည့် ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုအနားသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"အဲဒီမှာ အသိုက် ရှိသေးတာကို တွေ့တယ်မလား!"

အစ်ကိုလုံက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ပြောလာ၏။

"ကောင်းပြီ အားလုံး အခင်းအကျင်း တည်ရအောင်!"

အစ်ကိုလုံ နေရာတစ်ခု ရှာပြီး နတ်ဆိုးဓားကို မြေကြီးထဲကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ လူငါးယောက်က အရှေ့တောင်ဘက်နဲ့ အနောက်မြောက်ဘက်မှာ ရပ်နေကြ၏။ အစ်ကိုလုံရဲ့ သက်လတ်ပိုင်း ဇနီးသည်က နတ်ဆိုးဓားကို ကိုင်ထားလေသည်။

လုရွှမ် လန့်ဖျပ်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲက အသွင်သဏ္ဌာန်ဟာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားနဲ့ ရှာဖွေပေမယ့် ဒီကမ္ဘာမှာ လူတော်တော်များများ တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားသလိုမျိုး ဘာမှမတွေ့ရချေ။

ဒီဓား?

သေချာတာကတော့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေပြီ။

အစ်ကိုလုံဆိုတဲ့ လူလတ်ပိုင်း အရွယ်အမျိုးသားက လုရွှမ်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ အခင်းအကျင်း တံဆိပ်ပြားကို ပေးလာရာ လုရွှမ်လည်း အခင်းအကျင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရတဲ့အတွက် ရုတ်တရက် အံ့သြမိသွားသည်။

"ညီလေးလုရွှမ် မင်းအခင်းအကျင်းထဲ ခဏ ဝင်နေလိုက် ​​ငါ လျှပ်စီး မိုး​ကြိုးငှက်ကို မျှားခေါ်လာခဲ့မယ်!"

လုရွှမ်လည်း သူ့နားလည်မှုကြောင်း ပြသရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခင်းအကျင်းထဲသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အစ်ကိုလုံက ခေါင်းညိတ်ပြကာ လူတိုင်းကို အချက်ပြပြီး ချောက်ကမ်းပါးဆီ ပြေးထွက်သွားသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အရိပ်နှစ်ခုဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အကွာအဝေး တစ်ခုဆီခြားလျက် ထွက်လာကြသည်။

အရှေ့ကလူက အစ်ကိုလုံလို့ အမည်ရတဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပေမယ့် သူ့နောက်ကို လိုက်နေတဲ့ သူကတော့ သွေးနီရောင် ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်လေ၏။ ပျံသန်းနေချိန်မှာတော့ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝိုက်မှာ မိုးကြိုး လျှပ်စီးတွေက အဆက်မပြတ် ဖြာထွက်လျက် ရှိသည်။

မိုးကြိုးငှက်က အလွန် လျင်မြန်သော်လည်း အစ်ကိုလုံက ပိုမြန်နေ၏။ သူဘယ်လို မှော်လက်နက်ကို သုံးထားသလဲတော့ မသိချေ။

"လုရွှမ် နင့်အလှည့်ရောက်ပြီ... နင့်မှာ အချိန်က အသက်ရှူချိန် ဆယ်ချက်လောက် ရှိတယ်!"

အစ်ကိုလုံရဲ့ သက်လတ်ပိုင်း ဇနီးသည်က ဆိုပြီး နတ်ဆိုးဓားကို လက်ဖဝါးမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ သူတို့လင်မယားရဲ့ ပုံစံအရ နတ်ဆိုးဓားက သော့ချက်ဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှ လက်လွှတ်လို့ မဖြစ်ပုံပင်။

ဒီအရာအားလုံးက လှည့်စားထားတယ် ဆိုတာကို လုရွှမ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးဓားနှင့် အမှန်တကယ် ဆက်စပ်နေပြီး အခင်းအကျင်းကို ထောက်ပံ့နေသူ လေးဦးနှင့် လားလားမှ မသက်ဆိုင်ချေ။

နတ်ဆိုးဓားသည် ကျိန်စာသဖွယ် ထွက်သက်ကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ထုတ်ပေးကာ သူတို့ငါးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်​နေသည်။ အခင်းအကျင်း တံဆိပ်ပြားက ခပ်ပါးပါးလေး ဆိုတော့ တခြားလေးယောက်က လုံးဝ သတိမထားမိဘူးလေ။

အကွာအဝေးတွင် နောက်ဆုံးတွင် လေချွန်သံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လုရွှမ် အခင်းအကျင်းထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ လေချွန်သံသည် အချက်ပြတာ ဖြစ်ပြီး လေချွန်သံကို ကြားတာနဲ့ လုရွှမ်လည်း စတင်လုပ်ဆောင်​တော့သည်။

ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလမှာ မိုး​ကြိုးလျှပ်စီးငှက်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က နှိုးဆော်ခဲ့လျှင် ၎င်းနောက်မှ လိုက်နေမည် ဖြစ်သော်လည်း တိကျသော အကွာအဝေး ရောက်ရင် ဆက်မလိုက်တော့ချေ။ ဒီအချိန်က လုရွှမ် လှုပ်ရှားရမယ့် အချိန်ပဲ ဖြစ်သည်။

လူငါးဦးသည် လုရွှမ်ကို ဂရုတစိုက် စိုက်ကြည့်နေ၏။ ကျောက်နံရံပေါ် ပျံတက်သွားကာ လျှပ်စီးငှက်ဥ ခုနစ်လုံးကို သူ့ခါးကအိတ်ထဲ ထည့်၍ သူတို့ဆီ အမြန် ပျံသန်းလာနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အော်ဟစ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုး​ကြိုးငှက်သည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အမှန်တကယ်ပင် လျှပ်စီးကြောင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ၍ လုရွှမ်အနောက်က ကောင်းကင်ယံ၌ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လုရွှမ် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အခင်းအကျင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွား၏။ လူငါးဦးသည် ၎င်းတို့၏ အောင်မြင်မှု တိုတောင်းသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကာ တုန်လှုပ်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လုရွှမ် အခင်းအကျင်းထဲ ပြေးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားတာကြောင့် လျှပ်စီးငှက်လည်း ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးကြောင်းတွေကို ပစ်ခတ်လိုက်ပေ၏။

ဘယ်လို လှုပ်ရှားမှုမှ မမြင်ရတဲ့အခါ လျှပ်စီးငှက်လည်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။