နှစ်သောင်းချီရေခဲ

ယခု သူသည် ရေခဲနှင့် ဆီနှင်းများထဲသို့ ရောက်လာသောကြောင့် ရေဒြပ်စင် ဖြစ်နိုင်တာ ထင်ရှားကာ စမ်းသပ်မှုက ဒြပ်ငါးပါးထဲသို့ လှမ်းဝင်နေ​ပြီ။ ယခင်စမ်းသပ်မှုနှစ်ခုသည် ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းများ ရရှိခဲ့သောကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လှည့်စားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဒါက အနှစ်တစ်သောင်း ရေခဲပါလား?"

အောင့်ယွဲ့ ရုတ်တရက် အော်လိုက်ပြီး မြေပြင်မှ တက်လာသော ရေခဲပြင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရေခဲအစွန်းများသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းခန့်သာ ထူပြီး တစ်ပေကျော်မြင့်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေလျှင်ပင် အလွန်အမင်း အေးစက်နေ၏။ အောင့်ယွဲ့ ယခင်က မြင်ဖူးတာကြောင့် သူမ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ရေခဲတုံးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အနှစ်တစ်​​သောင်း ​ရှိတဲ့ ရေခဲတွေ ဟုတ်လား? ဒီလောက်တောင် များလား?"

လုရွှမ် မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့သြနေ၏။ ဒီဒဏ္ဍာရီရတနာကို သူလည်း သိလေသည်။

တိမ်ပင်လယ် နယ်မြေမှာ ဒီလိုရတနာမျိုး ဘယ်မှာများ ရှိနိုင်မှာလဲ? သူရှာဖွေရင်း အချိန်ကုန်ခဲ့ပေမယ့် နှစ်ထောင်ကျော် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ရေခဲတွေကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ နိယာမ နည်းဥပဒေတွေ မပြည့်စုံလို့ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ တကယ့်ဘဏ္ဍာတွေ အားလုံးက တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေမှာ မပေါ်ထွက် လာနိုင်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေ၏။

လုရွှမ် ပုဆိန်ကြီး တစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ ရေခဲပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုကို စတင်ခုတ်ထစ်​တော့သည်။ နှစ်ပေါင်းထောင်နှင့်ချီသော ရေခဲပုံဆောင်ခဲများသည် ရှားပါးရင်း ရှားပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။ အခုတွေ့နေပြီ ဆိုတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီအတိုင်း ထားခဲ့ရမှာလဲ?

သို့သော် ခွမ်းကနဲ အသံနှင့်အတူ ပုဆိန် ကျိုးသွားကာ ရေခဲအစွန်းတွင် ခြစ်ရာလေးပင် မကျန်ခဲ့ပေ။

အောင့်ယွဲ့ တစ်ချိန်တည်းတွင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ နှစ်သောင်းချီ ဆန်းကြယ်ရေခဲကို ​ပုဆိန်တစ်လတ်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ခွဲပစ်နိုင်မှာလဲ။

"နှစ်တစ်သောင်း ရေခဲတွေကို စုဆောင်းချင်ရင် အထူးမီးတောက်တွေကို သုံးရမယ်...ဥပမာ..."

အောင့်ယွဲ့ ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ရသည်။ လုရွှမ်လက်မှ ရောင်စုံမီးတောက်တစ်ဆုပ်ကို သူမ မြင်လိုက်ရ၏။

မီးတောက်က သိပ်မပြင်းဘူး။ လုရွှမ်ရဲ့ လက်ဖဝါးထဲမှာပဲ ရှိနေပေမယ့် အောင့်ယွဲ့ အဲဒါက ထူးခြားတဲ့ ရောင်ဝါမှန်းသိလေသည်။ ထူးဆန်းတဲ့ မီး​တောက်တစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ထိုမီးတောက်ကို သူတော်စင်တစ်ပိုင်းမှ ရရှိထားတာက သူမကို အနည်းငယ် အံ့သြသင့်သွားစေသည်။

အခွင့်အရေးကို မပြောနဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းက ထူးဆန်းသော မီးကို သန့်စင်နိုင်မှာတဲ့လား။ အောင့်ယွဲ့ လုရွှမ်ရဲ့ အသွင်အပြင်ကြောင့် သူမသိသမျှ ပျက်စီးသွားသလိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဖီးနစ်မီးသည် အထူးအဆန်း မဟုတ်သော်လည်း သက်ရောက်မှုအရ ၎င်းသည် ထူးဆန်းသော မီး​တောက်ထက် သာလွန်​ပေသည်။ လုရွှမ်ကတော့ စိတ်တွေ လှုပ်ရှား​နေပြီး မီးတောက်ကို ဓားတစ်ချောင်း အဖြစ် ပြောင်း၍ မကြာခင်မှာပဲ ရေခဲပြင်ကို ဖြတ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဖီးနစ်မီးကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် လုရွှမ် ရေခဲပြင်ကို သူ့လက်ချောင်းများဖြင့် ဂရုတစိုက် ထိလိုက်သည်။ တခဏချင်းမှာပဲ အေးစက်နေတဲ့ ယင်ချီတွေဟာ ရေခဲပြင်ကနေ ခုန်တက်လာပြီး လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို တခဏချင်း တိုးဝင်သွားတော့သည်။

"အရူး.... နှစ်သောင်းချီရေခဲက ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ထိလို့ မရဘူး"

အောင့်ယွဲ့ ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း လုရွှမ် ယခုအချိန်တွင် ရေခဲလူသား အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတာကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ထူးဆန်းတဲ့မီးကို မြန်မြန် သုံးလိုက်!!"

လုရွှမ် တစ်ချိန်တည်းမှာ အံ့သြ ထိတ်လန့်သွားပြီး အနှစ်တစ်သောင်း ရေခဲပြင်၏ စွမ်းအားကို မတန်တဆ တွက်ဆမိသွားကြောင့် ခံစားလိုက်ရသည်။ မထင်မှတ်ပဲ အင်မတန် ဆိုးရွားနေ၏။ ခဏမှာပင် အေးစက်သော လေသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအားသုံးရပ်ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။

လေ​အေးသည် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း အရာအားလုံးကို ချက်ချင်းထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားကာ အေးခဲသွားသော သေးငယ်သည့် အပ်တစ်ချောင်းလိုပင် ခံစားရစေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ယွမ်ယန်ကျင့်စွမ်းအားဟာ ရုတ်တရက် သူ့ဘာသာသူ လှုပ်ရှားလာပြီး ဒန်တီယန်ဆီက နွေးထွေးတဲ့ လေတွေ စိမ့်ထွက်လာကာ ချက်ချင်းပင် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အေးမြမှုများကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

ရေခဲပြင်မှာ အအေးဓာတ် ရုတ်တရက် ရောက်လာတာကို လုရွှမ် ဘယ်လိုလုပ် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲမှာလဲ?

သူဟာ ယွမ်ယန်စွမ်းအင်ကို အားအင်အပြည့်နဲ့ ပြေးလွှားနေရာ အနီရောင် နေလုံးကြီး တက်လာသလို သူ့ရဲ့ရောင်ဝါက တဟုန်ထိုး တောက်လောင်လာသည်။ တစ်ခဏအတွင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်အမင်း တောက်ပလာသည်။

ဝုန်းကနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲများ ကွဲအက်သွားကာ ရေငွေ့များက လေထဲတွင် ပြည့်သွားကာ လုရွှမ် ရေခဲထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"နင်?"

လုရွှမ် ထူးဆန်းတဲ့ မီးကို အသုံးမပြုခဲ့ကြောင်း အောင့်ယွဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်သော်လည်း အနှစ်တစ်သောင်း ဆန်း​ကြယ်ရေခဲကို ချိုးဖျက်ရန် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကိုသာ အားကိုးခဲ့လို့ အံ့သြနေမိပြန်သည်။

လုရွှမ်ဆီက လူတွေ ကြိမ်ဖန်များစွာ ရိုက်နှက်ခံရတာကို သူမ အံ့အားသင့်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အောင့်ယွဲ့ အမှန်တကယ် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားရှာပြီ။

"လုရွှမ်.... နင်တကယ် တိမ်ပင်လယ် နယ်မြေဆိုတဲ့ နေရာလေးတစ်ခုက လာတာလား?"

သူမ မတတ်နိုင်ဘဲ ထုတ်မေးလိုက်တော့သည်။

"ဘာလို့မေးတာလဲ?"

လုရွှမ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြန်မေး၏။

"နင့်ရဲ့ကျင့်စဥ်က နှစ်သောင်းချီ ဆန်းကြယ်ရေခဲတွေကိုတောင် ထိန်းထားနိုင်တယ်.... ငါသိသလောက် ငါ့ကမ္ဘာမှာတောင် အနှစ်တစ်သောင်းလောက်ရှိတဲ့ ရေခဲတွေကို ထိန်းထားနိုင်တဲ့ ယန်ကျင့်စဥ် အများဆုံးတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်....နောက် ဒုက္ခမရောက်ချင်ဘူး ဆိုရင် နင့်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ထုတ်ဖော်မပြတာ ပိုကောင်းမယ်"

အောင့်ယွဲ့၏ အသံသည် အနည်းငယ် ငြူစူနေပုံရသော်လည်း စကားထဲတွင် သူမ ရိုးသားမှုများကို အရိပ်အမြွက် အနေဖြင့် ဝှက်ထားကြောင်း ပြောနိုင်သည်။

လုရွှမ် သူ့ကို အမြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ကို နှစ်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူ့ရဲ့ ခွန်အားဟာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဒါဟာ ထူးခြားတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုလို့ သိထားပေမယ့် ဒီလောက်ထိ အစွမ်းထက်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

"ဒါဆို နှစ်သောင်းချီရေခဲကို စပြီး ကောက်ယူလိုက်ကြရအောင်လား"

လုရွှမ်ကလည်း ရိုးသားသော အရိပ်အမြွက်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

အောင့်ယွဲ့ကတော့ ရိုးရိုးသားသားပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပေါ့ပေါ့လေး ပြောတာပဲဖြစ်ဖြစ် လုရွှမ်ရဲ့ ဒီကြင်နာမှုကို သတိရနေမှာ ဖြစ်သည်။

"စကားမစပ် လုရွှမ်.... နင့်ရဲ့ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ နောက်ကျ ကျန်ခဲ့မှုကို နင်လည်းသိမယ် ထင်တယ်.... နင့်ရဲ့ကမ္ဘာငယ်လေးကို ထွက်သွားချင်ရင် ငါကူညီပေးနိုင်တယ်.... နင့်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ အဲဒီမှာနေဖို့က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အမှိုက်ပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်.... ကောင်းကင်ဘုံသခင် အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အနာဂတ်မှာ တခြား ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို ဝင်နိုင်တယ်...မဟုတ်ရင် ရှန်းရှဲ့နဲ့ ငါက နင့်ထက် အများကြီး ပို​မြင့်လိမ့်မယ်"

လုရွှမ်၏ နှလုံးခုန်သံသည် တိမ်ပင်လယ် နယ်မြေအပေါ်တွင် များစွာ တွယ်တာမှု မရှိတော့ပေ။ အတိတ်က လူတိုင်းက ထွက်ခွာသွားကြပြီး အခုသူဖွဲ့ထားတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အတွက် သူတို့ရဲ့အနာဂတ်ကို စီစဉ်ပေးခဲ့​ပြီးပြီ။ တပည့် နှစ်ယောက်ကလည်း သူ့ကို သိုင်းပညာတွေ သင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာရန် ဤအခွင့်အရေးကို ယူခြင်းက ရွေးချယ်မှုကောင်း တစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"အခြေအနေရှိလား?"

အောင့်ယွဲ့ မျက်နှာက ကြည်လင်နေပြီး သူမက ဆိုလေ၏။

"ရွှမ်ခုန်းတောင်က အထူးနိယာမ ဥပဒေတွေပါတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုပဲ... ရှင်ဘယ်ကလာလာ အဲ့ကိုပဲ ပြန်သွားရမှာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မိသားစုက အရင်းအနှီး နည်းနည်း သုံးလိုက်ရင် ရှင်ထွက်သွားနိုင်ပြီ... အဲဒါက အများကြီး ကြိုးစားအားထုတ်ရမှာမလို့ ကျွန်မတို့ကလည်း ရှင့်ဆီက အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ပြန်ယူဖို့လိုတယ်”

"မင်း ငါ့ဆီက ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့ အမွေကို ရယူချင်နေတာလား? မင်း ငါ့ကို အရမ်း အထင်ကြီး မနေဘူးလား"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့... ရှင့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ကြိုးစားမှုတွေကို ကျွန်မ မြင်ရတယ်လေ... မှန်မှန်ကန်ကန် ခန့်မှန်းရရင် ရှင်က အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းပုံတွေ၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းတွေအပါအဝင် အရာအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နိုင်တယ် ဆိုတာ ငြင်းနေစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်မတို့အားလုံးက လူအမျိုးအစားချင်း တူတဲ့အတွက် ရှင်လုပ်နိုင်တာကို ကျွန်မ သဘာဝကျကျကို သိတယ်.... ကွာခြားချက်က ကျွန်မတို့မှာ ဦးစားပေးမှု အမျိုးမျိုး ရှိနေတာပဲ"

"လိရှောင်းက လက်နက် သန့်စင်တာကိုပဲ အာရုံစိုက်နေသလို.... ရှန်းရှဲ့က အဂ္ဂိရတ် သန့်စင်မှုကို အာရုံစိုက်တယ်.... ကျွန်မက အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုတွေကို အာရုံစိုက်တယ်... ပြီးတော့ သားသတ်ကောင်က သားရဲထိန်းချုပ်မှုကို အာရုံစိုက်နေတယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်.. ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အဘိုးကြီးရွှမ်ဟွမ်ရဲ့ အမွေကို ရယူနိုင်တာက အံ့ဩစရာကောင်းသလို မရနိုင်ရင်လည်း အများကြီး မဆုံးရှုံးပါဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှင်က ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သရွေ့ အောင့်မိသားစုက ကြိုဆိုနေမှာပါ!"

လုရွှမ် အောင့်ယွဲ့ ပြောတာ မှန်ကြောင်း လက်ခံပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကိုယ်ခံပညာ? မိသားစုကြီးမှာ ကိုယ်ခံပညာ သိုင်းကျမ်းတွေ မရှိဘူး။ အထူးသဖြင့် ဒီလူနည်းစုပင်။ သူတို့အားလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးမှာ ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေမို့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာက အဘိုးကြီးရွှမ်ဟွမ်လောက် မကောင်းရင်တောင်မှ ပိုဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူး။

"မင်းတို့ အောင့်မိသားစု ငါ့ကို ကတိပေးရင် ငါ့မှာ ညီမလေး တစ်ယောက်ရှိတယ်...သူမ...."

လုရွှမ် ရယ်မောလိုက်ပြီး

"မင်းတို့မိသားစုက မင်းငါ့ကို လက်ထပ်ဖို့ ပြောပြီး ငါက သဘောတူလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

"ဟမ့်... အိပ်မက်မက်နေလိုက်!"

အောင့်ယွဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာက မသိစိတ်အလျောက် နီရဲလာတော့သည်။