← Chapters

ရွှမ်းယန်ရှန့်

Vol. 48 Ch. 4.240

ရွှမ်းယန်ရှန့်

Vol. 48 Ch. 4.240

"ဟာဟား အဲဒီကိစ္စက ပြောလို့မကောင်းပါဘူး... ဆန်းကြယ်ရေခဲကို ဆက်ရွေးလိုက် ကြရအောင်.... ဖြစ်နိုင်ရင် နတ်သမီးရှန်းရှဲ့ ဘက်မှာလည်း ပိုကောင်းတဲ့ အခြေအနေတွေ ရှိလာနိုင်တာပဲ"

လုရွှမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

လုရွှမ် မျက်နှာပေါ်က လှောင်ပြောင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့ အောင့်ယွဲ့ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် နီရဲလာပြီး မိသားစုကိစ္စများကို ဆက်မပြောလိုတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူမ ပါးကို တမင်တကာ မြှောက်လိုက်ပြီး

"နှစ်သောင်းချီရေခဲ ကျွန်မ တစ်ဝက်လောက်လိုချင်တယ်"

"မရဘူး.... ငါ မင်းကို အများဆုံး သုံးခုပဲပေးနိုင်မယ်"

“တွန့်တိုတဲ့တစ္ဆေကောင်”

အောင့်ယွဲ့ ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း သူမ ငြင်းခုံခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သက်တမ်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရေခဲများကို လက်နက်များ သန့်စင်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝ အံ့သြစရာပင်။

လုရွှမ်သည် ကောင်းကင်ဖီးနစ်မီးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ပြီး အောင့်ယွဲ့က ဘေးတွင် အခင်းအကျင်း ပုံစံများကို ဆက်လက်ဖန်တီးခဲ့သည်။ အနှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ဆန်း​ကြယ် ရေခဲပြင်ကြီးကို တစ်စုံတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ရိတ်သိမ်းနိုင်တာကို တခြားလူတွေ မြင်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း မနာလို ဖြစ်မိသွားမည် ​​သေချာသည်။

တစ်ချောင်း၊ နှစ်ချောင်း။ ကောင်းကင်ဖီးနစ်မီးကို အားကိုးပြီး လုရွှမ်သည် ဆန်းကြယ် ရေခဲများကို ခပ်မြန်မြန် ​ဖြတ်ယူလိုက်သည်။ မကြာခင်မှာ သုံးချောင်းပဲ ရှိတော့ပြီး အောင့်ယွဲ့က သူတို့ကို လုယူသွားခဲ့သည်။ မကစားဝံ့ဘဲ သူ့လက်ချောင်းတွေ အေးခဲသွားတာကြောင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲကို အမြန် ထည့်ထားလိုက်သည်။

တခြားရေခဲ အစွန်းတစ်ခုကို ကောက်ယူပြီးနောက် လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစား၍ မရတော့တာကြောင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းမူမမှန်တာ ဘာမှ မခံစားရဘူးလား??"

လုရွှမ် လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

အောင့်ယွဲ့က ခေါင်းယမ်းပြီး ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုကသည်။

"ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ"

ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလား? တခြားသူတွေကို ကူညီဖို့က အသုံးမဝင်ဘူးလေ။ လုရွှမ်လည်း သူ့စိတ်ထဲမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို လျှော့ချပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ရေခဲတွေကို စုဆောင်းလိုက်သည်။ အခွင့်အရေးက အရမ်းကောင်းလွန်းပြီး အနာဂတ်မှာ ဒီလိုကောင်းတဲ့အရာကို ရဖို့ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးရဖို့ မျှော်လင့်ထားလို့ မရတော့ဘူး။

အချိန်အတော်ကြာ အလုပ် များနေပြီးနောက် လုရွှမ် နောက်ထပ် ရေခဲတုံး ခုနစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ အမည်မသိ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေသလိုမျိုး စိတ်ထဲမှာ အကြောက်တရားတွေ အဆက်မပြတ် ခုန်တက်နေတာ ဘာကြောင့်မှန်းတော့ မသိချေ။

သူသည် ကောင်းကင်ဖီးနစ်မီးကို သူ့လက်ထဲတွင် ချုပ်ကိုင်ထားပြီး ဆက်လက် စုဆောင်းရန် စိတ်ကူးကို လျှော့ချလိုက်သည်။ သူ့နှလုံးခုန်သံများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားမှ လုရွှမ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

နှစ်သောင်းချီရေခဲ လက်ထဲ ရောက်လာတဲ့အခါ အောင့်ယွဲ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားသည် များစွာ တိုးတက်လာသည်။ သူမသည် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော မြေခွေးတစ်ကောင်လို ရံဖန်ရံခါ သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးပြသည်။ ဖြောင့်စင်းသော မျက်နှာထားက ယခင်ကထက် များစွာ ပို​ကြည့်ကောင်းလာ၏။

"ရှင် ဘာကြည့်နေတာလဲ"

အောင့်ယွဲ့က အော်တော့သည်။ လုရွှမ်က ပြုံးပြီး စကားပြောတာကို ရပ်လိုက်ကာ ဒီရေခဲပုံဆောင်လမ်းကို ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

ရံဖန်ရံခါ ကျင့်ကြံသူများ၏ အော်ဟစ်သံများကို ကြားနေရသည်။ သူတို့သည် ရေခဲလှိုဏ်ဂူထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသလား သို့မဟုတ် တွေ့ရခဲသော ရေခဲအစွန်းမှ ရုတ်တရက် ဓားဖြင့် ထိုးသတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသလားတော့ မသိချေ။

လေအေးသည် ပို၍ အားကောင်းလာပြီး အစိုင်အခဲ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။ သူတို့လမ်းလျှောက် လာတာနဲ့အမျှ ရှည်လျား အေးမြတဲ့မြစ်ထဲမှာ လျှောက်သွားနေသလို ခံစားလာရသည်။ အအေးဓာတ်သည် အသက်ရှုသံနှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်၊ သွေးကြောများ၊ ရိုးတွင်းခြင်ဆီနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများထဲ အဆက်မပြတ် စိမ့်ဝင်​နေသည်။

လုရွှမ် ခုခံရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးမပြုဝံ့တော့ပေ။ အေးစက်လွန်းသဖြင့် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို အပိုင်းပိုင်း ပြတ်အောင် အေးခဲသွားစေတော့မလိုပင်။ ယွမ်ယန်စွမ်းအင်က အရှိန်အပြည့်နဲ့ ပြေးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်က အငွေ့တွေနဲ့ ပြည့်နေ၏။

အရင်က ယွမ်ယန်စွမ်းအင်နဲ့ ရေခဲပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပေမယ့် လုရွှမ်ရဲ့ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ဟာ လက်ရှိမှာတော့ တတိယအဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးသည်။ ဤအအေးဓာတ်မျိုးသည် ဆန်းကြယ်ရေခဲ၏ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းလောက် အေးခဲနေခဲ့သော စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။

အုံ့မှိုင်း ပျော့ပျောင်းပြီး အဆုံးမရှိ အအေးဓာတ်သည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတွင်းအင်္ဂါများကို ပျံ့နှံ့သွားကာ လူကို ပို၍ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာစေသည်။

ထိုစဉ် 'ဂတ်ဂတ' ဆိုတဲ့ အသံက သူ့ဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုရွှမ် သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အောင့်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်နေပြီး သူမ၏ သွားများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ရိုက်ခတ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"အေး.... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အေး​နေရတာလဲ?"

အောင့်ယွဲ့ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

သူမရှေ့ကလူက လမ်းလျှောက်တာ အရမ်းမြန်တာကြောင့် သူမကို ပိုလို့တောင် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ ဒီလူတွေက ဘယ်လိုလုပ် အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်နေတာလဲ မသိ။ လုရွှမ် အခြေအနေ ကောင်းနေတာကို သူမ ခံစားမိသော်လည်း လုရွှမ်ထံလာသော အအေးဓာတ်သည် သူမကိုယ်ပိုင်ထက်ပင် ပိုဆိုးကြောင်း သူမပို၍ထင်ထင်ရှားရှား ခံစားရ​လေသည်။

ထိုစဥ် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက် လုရွှမ်နဲ့ အောင့်ယွဲ့တို့ အနောက်ကနေ ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ အရိပ်အယောင် တချို့က လုရွှမ်ရဲ့ နားထဲကို စူးစူးရဲရဲ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ.... ဒီမှာ အနှစ်တစ်သောင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ရေခဲတွေရှိတယ်လို့ ငါ့ဦးလေးပြောတာ ကြားဖူးပါတယ်... ရေခဲနဲ့ နှင်းကမ္ဘာက ဆန်းကြယ်ရေခဲကြောင့် အရမ်းအေးတာတဲ့.... အဲ ဒါပေမဲ့ အခု ဘယ်လောက်မှ မအေးဘူးလို့ ခံစားနေရတယ် ဟုတ်တယ်မလား"

"ဟုတ်တယ်.... ငါအရမ်းကို ပေါ့ပါးနေသလို ခံစားရတယ်.... ဟေး ငါတို့နောက်မှာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း လူနှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်တယ်...ဒီခွန်အားနည်းနည်းနဲ့ အပြေးအလွှား ဝင်လာရဲတယ်တဲ့.... ဒါမှမဟုတ်.... "

နှစ်ယောက်သား ရပ်တန့်ကာ ပြန်လှည့်၍ လုရွှမ်နှင့် အောင့်ယွဲ့ဆီသို့ လျှောက်သွား​ကြသည်။ ဒီအချိန်မှာ အကြောင်းရင်းကို မသိသေးရင် သူတို့ နှစ်ယောက် သေသွားနိုင်၏။

သို့သော် နှစ်ယောက်သားဟာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး

"ဆန်းကြယ်ရေခဲ!"

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ နားလည်သွားပြီ။ ဒါက ဆန်းကြယ်ရေခဲရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ ဖြစ်မယ်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရေခဲ ပုံဆောင်ခဲကို ကိုင်ဆောင်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေအေးများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရေခဲပြင်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် စိမ့်ဝင်သွားစေသည်။

အဲဒါက သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့လည်း နီးကပ်လာမှသာ သူတို့ အရမ်းအေးသလို ခံစားခဲ့ရပြီး ခပ်ဝေးဝေးက တခြားသူတွေကတော့ ခံစားလို့ မရပါဘူး။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဉာဏ်ကောင်းတယ် ဆိုရင်.... ငလူး..... မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်အေးနေရတာလဲ"

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ တစ်ယောက်သည် လုရွှမ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ရာမှ အမြန် ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ အိတ်တွေကို လွှဲပေး... ငါတို့ မင်းတို့ကို ပြေးခွင့်ပေးမယ်"

အောင့်ယွဲ့ အချိန်အတော် ကြာအောင် စိတ်ဆိုးနေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက် သူမအား အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမကို ထိလာမိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ မလှုပ်ဘဲ ထိုနှစ်ယောက်ဆီသို့ အေးစက်သော လေများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်း များစွာကြာအောင် ချုပ်နှောင်ထားခဲ့သော အေးမြသော လေသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးထံ ဓားရှည်နှစ်ချောင်း ကဲ့သို့ တိုးဝင်သွား၏။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျင့်​ကြံမှုတွင် အားနည်းသူများ မဟုတ်ကြဘဲ နှစ်ဦးစလုံးက သူတော်စင်နယ်ပယ်များ ဖြ​စ်​ကြသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် လူနှစ်ယောက်၏ လက်နက်များသည် အနက်ရောင် ရေခဲအလွှာနှင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက မနှေးကွေးဘဲ သူ့လက်နက်ကို အမြန် ပစ်ချလိုက်၏။ နောက်လူရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက နှေးကွေးလွန်းပြီး အနက်ရောင် ရေခဲတွေဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် ရေခဲလူသား အဖြစ်သို့ အေးခဲသွားပြီး နောက်တစ်ဦးဟာလည်း အနက်ရောင်ရေခဲထဲတွင် တိုက်ရိုက် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထုပ်ပိုးပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။

“နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့”

နောက်ဆုံးတွင် အမျိုးသမီး၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်ပြီးနောက် ထိုကျင့်ကြံသူသည် ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်ကာ လှည့်ထွက် ပြေးသွားခဲ့သည်။

လုရွှမ်ရဲ့ နှလုံးသားကတော့ အေးခဲခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အောင့်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်ရေခဲ သုံးပိုင်းသာ ယူခဲ့သော်လည်း သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာတော့ ခုနစ်ခု ရှိ​​နေသည်။ သူမ အသက် ရှူထုတ်လိုက်တာနဲ့ လေအေးသည် ထိုလူရဲ့လက်နက်ကို ထိမှန်၍ တစ်ခါတည်း ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ထိုးဖောက်သွားလေ၏။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အနက်ရောင် ရေခဲတွေက ထုပ်ပိုးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လဲကျသွား၏။ ကံကောင်း ထောက်မစွာဖြင့် ဖြိုခွဲရန် အလွန်ခဲယဉ်းသော အနက်ရောင် ရေခဲဖြင့် ထုပ်ပိုးထားလို့သာ မဟုတ်ပါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားမှာ ဖြစ်သည်။

"လောင်စန်း!"

အနောက်မှ အသံတစ်ခုထွက်လာသည်။ လုရွှမ် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်တော့ လူတစ်ဖွဲ့သည် အမှန်တကယ်ပင် သူတို့ဘက် ပြေးလာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူက အနက်ရောင်ရေခဲ အဖြစ်ပြောင်းပြီး ရေခဲထဲမှာ ထုပ်ပိုးခံထားရတဲ့ ကျင့်ကြံသူကို မြင်တော့ ကျားတစ်ကောင်လို ဟောက်ကာ သူတို့နှစ်ကောင်ကို ပိတ်ဆို့ဖို့ လူတစ်ဒါဇင် ကျော်လောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

"ရွှမ်းယန်ရှန့်!" အောင့်ယွဲ့က ခေါင်းကို မော့ပြီး

"နင်ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ချင်တာ သေချာလား"

ရွှမ်းယန်ရှန့်တွင် မုတ်ဆိတ်မွေးတွေ ရှိပြီး အလွန်ကြည့်ကောင်းသည်ဟု ထင်ရ၏။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ၏မုတ်ဆိတ်မွေးကို အနက်ရောင် ရေခဲများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ အလွန်ရယ်စရာ ကောင်းနေသည်။

နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့အား ဝိုင်းရံထားမိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသော လူအားလုံး တုံ့ဆိုင်းသွားကြသည်။

လုရွှမ် ထိတ်လန့် အံ့သြသွားမိသည်။

အောင့်ယွဲ့တို့ မိသားစုက ဒီလောက်တောင် တန်ခိုးကြီးတာလား။ ဒီလူတွေတောင် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်စေပြီး ဒေါသတကြီး မလှုပ်ရှားရဲတော့ဘူး။

All Chapters