အကူအညီတောင်းခြင်း

ကောင်းကင် မီးလုံးကြီးတစ်ခု လျှံတက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ပြာဖြစ်သွားတော့သည်။

ဝုန်း!

မိုးခြိမ်းသံက ကမ္ဘာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရောင်စုံတိမ်တွေရှိတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို အားလုံး အတူတူ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ မိုးကြိုးပစ်ပြီးနောက် နောက်ထပ် မိုးခြိမ်းသံ သုံးကြိမ် ဆက်တိုက် ထပ်ကြားလိုက်ရ၏။

"သော့ကို နောက်ထပ် လူသုံးယောက် ရထားပြီး... အခုစုစုပေါင်း ငါးယောက် ဖြစ်နေပြီ... လုရွှမ် မင်းတို့အခု အခုဘယ်မှာလဲ?"

ရုတ်တရက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ချပ်က လှုပ်ခတ်လာတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လုရွှမ် ၎င်းကို အမြန်ထုတ်လိုက်ပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသံက အတွင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ငါတို့အားလုံး အကန့်အသတ်မဲ့ အခင်းအကျင်းထဲမှာ ပိတ်မိနေကြပြီ.... မင်း ငါတို့ကို လာကယ်မှာကို စောင့်နေတာ"

လိရှောင်းရဲ့ အသံပင်။

"နတ်သမီးရှန်းရှဲ့ နဲ့ သားသတ်သမားတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒီမှာ ရှိတယ်"

ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်း​ပြားကို ဖယ်လိုက်ပြီး လုရွှမ် အောင့်ယွဲ့ကို အသိပေးသလို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင့်သဘောကရော?"

"သွားကြည့်တာပေါ့!"

အောင့်ယွဲ့ကလည်း ရယ်ပြီး

"ဒါဆိုလည်း သွားကြည့်ရအောင်"

အကန့်အသတ်မဲ့ အခင်းအကျင်း။ လုရွှမ် ထိုအခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။ လုရွှမ် ထိုအကြောင်းကို သိပ်မသိကြောင်း အောင့်ယွဲ့မှ သိသောကြောင့် သူမက ချက်ချင်း ပြောပြလာခဲ့သည်။

စမ်းသပ်မှု အခင်းအကျင်းများသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ ခွန်အားကို စမ်းသပ်သည့် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အကန့်အသတ်မဲ့ အခင်းအကျင်းကတော့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို စမ်းသပ်​လေသည်။

ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ နှလုံးသားက တည်ငြိမ်နေတယ်ဆိုရင် ကိုယ့်စိတ်အခြေအနေကို လိုက်လျှောက်ပြီး သတ္တိရှိရှိ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်နေသရွေ့တော့ အဆုံးမရှိတဲ့ အခင်းအကျင်းကနေ ရုန်းထွက်နိုင်မှာပဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။ လုရွှမ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် မည်မျှ သန်မာသည်၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် မည်မျှ သန့်စင်သည်ကို ခံစားခဲ့ရပြီး ခွန်အား အပြည့်ဖြင့် ပျံသန်းနိုင်သည့် ခံစားချက်ကတော့ အားနည်းသွားသလိုပင်။ အဲဒါကို စဉ်းစားခဲ့ပေမယ့် လူကိုယ်တိုင် မစမ်းကြည့်မိသေးချေ။

သူ့မှာ တခြားလူကို ထိခိုက် နစ်နာစေလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိသလို တခြားသူများကို စောင့်ရှောက်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်လည်း မရှိချေ။

အောင့်ယွဲ့၏ အတွင်း နတ်ဆိုးမီးကို နှလုံးသားမီးသစ်သီးက နှိုးဆွခဲ့သော်လည်း လုရွှမ် သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အတွင်းမီး ခြေရာတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ချန်ထားခဲ့သည်။ နှလုံးသားမီးသစ်သီးဖြင့် အောင့်ယွဲ့ သူ့အပေါ် မကောင်းသော အကြံအစည်များ ကြံလာလျှင် သို့မဟုတ် သူ့ကို ဆန့်ကျင်လိုလျှင် ခံစားမိနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

အောင့်ယွဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာဖြစ်သွားမလဲ ဆိုတာ စိတ်ပူစရာ မလိုပေမယ့် ကျိုးရန်ရဲ့ သစ္စာဖောက်ကြောင့် လုရွှမ် သူလုပ်သမျှကို လက်ဆွဲ ကိုင်ထားရလိမ့်မည်။ ဒါကတော့ သူ့ဘဝနဲ့ရင်း​ပြီး သူရလာတဲ့ အတွေ့အကြုံပဲ ဖြစ်ပေ၏။

ရွှမ်ခုန်းတောင်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်က ပျံသန်းလို့ မရခြင်းပင်။ သခင်အုပ်စုသည်ပင် မြေပြင်၌သာ တိုက်ခိုက်နိုင်သော သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ်နှင့် တူသွားပြီ။ တစ်စုံတစ်ဦးသာ ပျံသန်းနိုင်လျှင် ကြီးမားသော အားသာချက်သည် အရာအားလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရုံ သာမက အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များနှင့် ပြင်းထန်သော အခိုက်အတန့်များတွင် ၎င်းတို့သည် အခြေအနေကို နောက်ပြန်လှည့်ကာ သေခြင်းတရားမှပင် လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကောင်းကင်မှာ နောက်ထပ် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှမ်ခုန်းတောင်တစ်ခွင်က ကျင့်ကြံသူတွေအားလုံး အလွန်မနာလို ဖြစ်လာကြတော့သည်။

ခြောက်ယောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လုရွှမ် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် နံပါတ်ကို တိတ်တဆိတ် မှတ်မိနေခဲ့သည်။

လမ်းပေါ်တွင် မဆိုင်းမတွ ပြေးလာခဲ့ရာ သူတို့နှစ်ဦးသည် မကြာမီ သစ်တောဥယျာဉ်ကြီး တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် သစ်တောဥယျာဉ်သည် စိမ်းလန်းပြီး ယွမ်ချီ အပြည့် ရှိနေတာကို တွေ့ရ၏။

မပျံသန်းနိုင်တာကြောင့် တောဥယျာဉ်ကြီးက ဘယ်လောက်ကြီးလဲ ဘယ်လောက်ဝေးလဲ မမြင်နိုင်တော့ချေ။

တောအုပ် အပြင်ဘက်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဖြစ်နေသော ရိုးရိုး ကျောက်ပြားပေါ်တွင် စာလုံးကြီးကြီး သုံးလုံးရှိသော်လည်း ၎င်းကို မည်သူမျှ မကြည့်ဝံ့ကြပေ။ ထိုပေါ်တွင် စာလုံးကြီးကြီး သုံးလုံးကို ရေးထား​လေသည်။

အကန့်အသတ်မဲ့ အခင်းအကျင်း!

တောအုပ် အပြင်တွင် တပ်စွဲထားသော လူများစွာရှိပြီး ၎င်းတို့၏ ကျင့်​ကြံ​​မှု အဆင့်သည် သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅ မှ သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၆၊ အဆင့်၉အထိ ရှိသည်။

စွမ်းအင်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့တစ်ဦးစီသည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး လျှော့တွက်လို့ မသင့်ချေ။ လုရွှမ်နှင့် အောင့်ယွဲ့တို့ ရောက်ရှိလာတယကို မြင်လိုက်ရတော့ အားလုံး၏ မျက်လုံးများက သူတို့ကို စူးစိုက် ကြည့်လာကြသည်။

"အဲဒါက ရှေးဟောင်းလျှပ်စီး ကမ္ဘာက နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့ပဲ!"

ဤကာလအတွင်း လုရွှမ်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ မသိနားမလည်တော့ဘဲ အနီးနားရှိ ကမ္ဘာငယ်လေး တချို့က သိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာသည် အနီးနားရှိ ကမ္ဘာထဲတွင် အကြီးဆုံး ကမ္ဘာငယ်လေး ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အလုံးစုံစွမ်းအားမှာလည်း သဘာဝကျကျ အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် အောင့်မိသားစုသည် အကျော်ကြားဆုံး ဖြစ်သလို မျိုးဆက်သစ်ထဲတွင် အကျော်ကြားဆုံးမှာ နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့ပဲ ဖြစ်​လေ၏။

ပြောင်မြောက်သော ကိုယ်ခံပညာနှင့် ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားရှိသော ထိပ်တန်းပါရမီရှင်သည် ဆေးလုံးသန့်စင်ခြင်း၊ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ ကျင့်​ကြံခြင်း၊ သားရဲများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း စသည့် အရာအားလုံးနီးပါးကို သိရှိ​ကြသည်။

ပြီးတော့ အခင်းအကျင်း ပညာရှင်တိုင်းကို ကျင့်ကြံသူတွေက ချီးကျူးကြလေသည်။ ရှေးဟောင်းလျှပ်စီး ကမ္ဘာတွင် လွန်ခဲ့သည့် ရာစုနှစ်များအတွင်း အခင်းအကျင်း တီထွင် ဖန်တီးမှုများတွင် အပြင်းထန်ဆုံး အရည်အချင်းရှိသူများဟု လူတချို့က ချီးကျူးခဲ့ကြသည်။

အလားအလာက အင်အား မညီမျှပေမယ့် သူမနောက်ကွယ်က အောင့်မိသားစုရဲ့ ပံ့ပိုးမှုနဲ့ အနာဂတ် အခင်းအကျင်း ဖန်တီးမှု ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့က ထိုကမ္ဘာမှာ ထိန်းတန်းဖြစ်လာခဲ့၏။

သူမကို လူအများအပြား လာရောက် ဂါရဝပြုကြသည်။ ကမ္ဘာငယ်လေးမှ လူများစွာသည် ရွှမ်ခုန်းတောင်သို့ လာရန် အခွင့်အရေး ရှိကြသည်။ ထိုအမွေမျိုးသည် သူတို့လက်ထဲ မကျရောက်နိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားသောကြောင့် အခွင့်အလမ်း တစ်သောင်းတွင် တစ်ဦးကို လိုက်ရှာမည့်အစား ပါရမီရှင်တချို့နှင့် အနာဂတ်အားကြီးသော ကျင့်ကြံသူများကို သိခွင့်ရရန် ဆန္ဒရှိသူများလည်း ရှိကြသည်။

ယခင်စမ်းသပ်မှုများမှ လွတ်မြောက်ပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်နိုင်သူတိုင်းသည် ပါရမီရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နိုင်​လေသည်။

အောင့်ယွဲ့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ မာနကြီးခြင်း မရှိတော့ပေ။ အဲဒီလို ဖြစ်လာခြင်းက လုရွှမ်သည် သူဟာ ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ကြောင်း မသိခဲ့ပေ။

နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့သည် သူမ၏ မောက်မာမှုကို အမှန်တကယ် ပယ်ချခဲ့ပြီး သူတို့နှင့် ပြောဆို ဆက်ဆံ​နေတာကို ကျင့်ကြံသူများ မြင်သော် သူမသည် ကောလဟာလများထက် မာနနည်းသူ ဖြစ်သွားသည်။

"နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့... ငါမင်းနာမည်ကို ကြားဖူး​​နေတာ ကြာပြီ.... ဒီနေ့ နောက်ဆုံးတော့ လူကိုယ်တိုင် တွေ့ခဲ့ရပြီ ကောလဟာလတွေ အတိုင်းပါပဲလား.... ပြည်ပျက်အောင် လှတဲ့ အလှတရားက ကောင်းကင်ကြီးလို လှပလွန်းတာပဲ.... ဝံပုလွေကမ္ဘာ မုရုန်မိသားစုက မုရုန်ကျန်း နတ်သမီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ရုတ်တရက် အသက်ရှု ကြပ်​စေနိုင်တဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အောင့်ယွဲ့ရဲ့ မတိုင်ခင်က ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာကလည်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး မုရုန်ကျန်း ပေးအပ်လိုက်တဲ့ လက်ဖဝါးကို သူမ လှမ်းကြည့်လိုက်ပေမယ့် နောက်ပြန် ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"သခင်လေးမုရုန်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကလည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပြန့်နှံ့ထားပါတယ် လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်လောက်က တိမ်ဖြူကမ္ဘာထဲကို တစ်ယောက်တည်း ခိုးဝင်ပြီး မွေးကင်းစ ကလေးငယ်တွေတောင် အလွတ်မပေးဘဲ ရွှမ်မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်တဲ့... ရှင် ဘယ်လိုသတ္တိတွေနဲ့ ကျွန်မကို လာနှုတ်ဆက် နေတာလဲ? ကျွန်မလက် ညစ်သွားမှာတောင် ကြောက်ရတယ်"

"ဒါက ရွှမ်ခုန်းတောင်သာ မဟုတ်ရင် မင်းကို ငါသေချာပေါက် သတ်ပစ်ပြီ"

လုရွှမ်သည် ဤလူများနှင့် မိတ်ဖွဲ့ရန် စိတ်မ၀င်စားချေ။ ထက်မြက်ပြီး စိတ်ပိုင်း ဖြတ်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူကဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရပ်နေရမှာလဲ။

ဒီနေရာကို ရောက်ပြီးနောက် လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများသည် ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး သူ၏မျက်အိမ်များသည် အလင်းရောင် နှစ်ဖြာနှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာကယ ယောက်ျားပီသသော်လည်း မပူလောင်သော ရောင်ဝါတစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် တွေးခေါ်တတ်သူ တချို့က လုရွှမ်၏ ပြောင်းလဲမှုများကို သတိပြုမိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဘာမှ မပြောဝံ့ကြပေ။ နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့နှင့် လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူမှာ သာမန်လူ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် အောင့်ယွဲ့ စကားကို ကြားပြီးနောက် လုရွှမ် သူ့အသိစိတ်ထဲ ပြန်ဝင်လာပြီး မုရုန်ကျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့မှာ ကျောက်စိမ်းသရဖူလို မျက်နှာ၊ ကြယ်တွေလို မျက်လုံးတွေ၊ သည်းခြေအိတ်လို နှာတံ၊ မျက်ခုံးတွေက ဓားပုံသဏ္ဌာန်၊ နီရဲရဲ ပါးစပ်နှင့် သွားဖြူဖြူတွေ ရှိလေသည်။ မှုန်ကုပ်ကုပ်ပြုံးရင်း အကြည့်တစ်ချက်က လူတွေကို နွေဦးလေညင်းကို ခံစားရစေသည်။

ဤလူ ရောက်လာသောအခါ လုရွှမ် နှလုံးသားမီးသစ်သီးက အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မုရုန်ကျန်း၏ အာရုံခံစားမှုသည် နှလုံးသားမီးသစ်သီးထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ့အတွင်းစိတ် ဝိညာဉ်များသည် နတ်ဆိုးစိတ်များနှင့် ပြည့်နေပါ၏။

ယခု အောင့်ယွဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတော့ လုရွှမ်သည် သူမစကားက မှန်ကန်ကြောင်း အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။ ဤလူသည် အသားအရေ ကောင်းကောင်း အောက်တွင် သူသည် လူသတ်နတ်ဆိုး အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်းကို သေသေချာချာ ဖုံးကွယ်ထားလေ၏။

မုရုန်ကျန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း

"ဒါက ကံဆိုးတာပဲ.... မင်းရဲ့ အဖော်မှာ ပါတဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ငါ့သားငယ်က သတိထားမိထားတယ်... မင်းရဲ့ အဖော်ကို နတ်သမီးဆီက ငှားချင်လိုက်တာ နတ်သမီးက ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူးမလား?"

လုရွှမ် ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒီလူက သူ့ကို အာရုံစိုက် ထားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ သူ မျက်လုံးကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ မုရုန်ကျန်းရဲ့ ပါးစပ်ထဲက ပြောနေတဲ့ ချစ်လှစွာသော အကောင်ငယ်လေးဟာ တကယ်တော့ ဝက်ကလေးနဲ့တူတဲ့ သူ​တော်စင် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

သူက ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ပုံစံရှိကာ နှာတံကို ကိုင်းပြီး လုရွှမ်ထံ တိုးတိုးလေး ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"#.....&..." လုရွှမ်က ပြုံးပြီး ရှေးဟောင်းသားရဲ ဘာသာစကားကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သတိထားပါ....ဒီလူက လူမိုက်ပဲ ငါ့ကိုသူဖမ်းထားတာ သုံးနှစ်ရှိပြီ.... သုံးနှစ်တောင်... အဆင်မပြေဘူး.... သူ့ကို ရတနာတွေရှာဖို့ ကူညီပေးတာအပြင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာတွေပဲ ရှာနေတာ.... အဲဒါက လုံးဝ ကစားလို့ မကောင်းဘူး"