ပိုင်ကျန့်ဖေး

"ဒီလူက သူ့နယ်ပယ်ကို ဖိနှိပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး.... သနားစရာ သနားစရာပဲ"

"ဟေး.... ငါသူတော်စင်နယ်ပယ် အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ချိန်တုန်းက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဒါကြီးကိုကြည့်ပြီး ငါ့စိတ်တွေတောင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားလာပြီ... ဒီလူက အရမ်း အစွမ်းထက်လားတော့ မသိဘူး.... ဒီမိုးကြိုးအတိဒုက္ခကနေ သူ လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလား?"

"အဲဒါက ဟိုပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက် များလား? ဒီနေ့ လူတစ်ယောက်က နတ်သမီးရှန်းရှဲ့တို့ ငါးယောက်ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်..... ဒါပေမဲ့ တကယ်ကို ပျံသန်းနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က သူတို့ကို ကယ်ထုတ်သွားတာတဲ့"

ဤနေရာတွင် စကားပြောနေသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လုရွှမ်သည် ခင်းကျင်းထားသော အစီအရင်ထဲတွင် ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ယံမှ မိုးခြိမ်းသံများကို ကြည့်လျက် သူ့စိတ်သည် ထူးထူးခြားခြား ငြိမ်သက်နေ၏။

ဒြပ်စင်ငါးခု စမ်းသပ်မှုကို တွေ့ကြုံခံစားပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ အခင်းအကျင်း အတွင်း ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် မိုးကြိုး အတိဒုက္ခရောက်လာမှာကို အကြာကြီး မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း သူထွက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ သုံးပါးကပါ ရောက်လာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

တခြားသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် ၎င်းသည် မိုးကြိုးတိမ်မျှင်မျှသာ ဖြစ်သည်။ လုရွှမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် တောက်ပနေပြီး သူ့မျက်လုံးများက အလင်းမှုန်များ ဖြာထွက်နေ၏။ ထိုအရာသည် သူ့အား လက်ရှိအနေအထားကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် မိုးကြိုးသုံးလုံး ပေါင်းစပ်ထားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ အောက်တွင် ပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်များ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ သက်ရှိသတ္တဝါများ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့သလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဟောက်သံမှလွဲ၍ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဟောက်သံနဲ့အတူ လက်ကောက်ဝတ်ခန့် ထူထဲတဲ့ နတ်မိုးခြိမ်းသံက ပြိုကျလာ၏။ အနည်းငယ်သာ လင်းလာပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

လုရွှမ်သည် ကောင်းကင်က မိုးခြိမ်းသံကို မလှုပ်မယှက် မော့ကြည့်နေဆဲပင်။ ဒါပထမဆုံး မိုးကြိုးပစ်ချက်။ ဒီလို မိုးခြိမ်းသံ အတိဒုက္ခကိုတောင် ရှောင်ဖို့လိုတယ် ဆိုရင်တောင် နောက်ဆက်တွဲ မိုးကြိုး အတိဒုက္ခကို လုံးဝရှောင်ဖို့ ကြိုးစားလို့ မရချေ။

ငါနောက်ဆုံး အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်သောအခါက အမှန်တကယ်ပင် မိုးကြိုး အတိဒုက္ခသည် တစ်ကြိမ်မှာ ၃ချက်၊ စုစုပေါင်း ၉ကြိမ်နဲ့ ၂၇ချက် ထိမှန်ခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကနဦး စမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် မိုးကြိုးပစ်ချက် ၃၅ချက်အထိ တိုက်ရိုက်ထိမှန်သည်။

လုရွှမ်၏ ယွမ်ယန်စွမ်းအင်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများ ဖောင်းကားနေသည်။ အရိုးအဆစ်များ တဖြောက်ဖြောက် မြည်လာပြီး အသားပေါ်သို့ မိုးကြိုးများ ရိုက်ခတ်လာကာ မိုးစက်များကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ပြန့်ကျဲသွားသည်။

လုရွှမ် သူ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ လေကို စုပ်ယူလိုက်သလိုမျိုး မိုးကြိုးပစ်ချက်ကို သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူပစ်လိုက်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး ဖောင်းပွလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အစွမ်းထက်သော အသွေးနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများက ကြေမွသွားကာ မိုးခြိမ်းသံများ တဖြည်းဖြည်း ကွယ်ပျောက်သွားသည်။

မိုးကြိုး တိမ်တိုက်များသည် ဝိညာဉ်အသိ ရှိနေသကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ကောင်းကင်မှ ဒဏ်ခတ်မှု တစ်ခုကဲ့သို့လည်း ပြင်းထန် ထူထဲသော မိုးကြိုးပစ်ချက်များကို ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လာသည်။

လုရွှမ် သတိလက်လွတ် မ​နေဝံ့တော့ဘဲ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ဆီသို့ လက်သီးချက်များကို ပြန်လည် ထိုးသတ်လိုက်သည်။

အဆက်မပြတ် မြည်ဟီးသံတွေကို လက်ရှိကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့၏။ လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်သည် ပို၍ပို၍ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တောက်ပလာကာ အပြင်မှလူများမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးခြိမ်းသံကြားရှိ နေလုံးငယ်တစ်ခု ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုသာ မြင်နိုင်လေသည်။

…

မိုး​ကြိုးတိမ်တိုက်များ နောက်ဆုံးတွင် လွင့်စင်သွားကာ မိုး​​​ကြိုးအတိဒုက္ခသည် အေးအေးဆေးဆေး ​ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ လုရွှမ် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်က မှိန်ဖျော့သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ထူးဆန်းတယ်.... ဒါက သူတော်စင်ရဲ့ အတိဒုက္ခ မဟုတ်ဘူးလား!”

တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ဆုံးတွင် အော်ပြောလိုက်သည်။ ဤမိုးခြိမ်းသံသည် ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း သူတို့၏ သူတော်စင် အတုဒုက္ခဖြစ်စဉ်နှင့် မတူညီချေ။ အမှန်ပင် သူတို့ ကံကောင်းသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတော်စင် အတိဒုက္ခ ဘေးဒဏ်ကြီးအတွင်း ပြင်းထန်စွာ ခံခဲ့ရပါက မိုးကြိုး အတိဒုက္ခကြီးအောက်တွင် သေဆုံးသွားကြမှာ ဖြစ်သည်။

"ဒါက သူတော်စင်ရဲ့ အတိဒုက္ခ မဟုတ်တာ ရှင်းနေတာပဲ... အဲဲဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မမြင်ဘူးလား? အခုမှ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်၇ပဲ ရှိသေးတယ်... ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်ပဲ"

သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က လှမ်းအော်လိုက်သည်။

သူ့မျက်လုံးတွေ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့် စိတ်ထဲက ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးတွေကို တွက်ချက်နေ၏။ အဲဒီလို လူတစ်ယောက် အသက်ရှင်နေနိုင်ရင် အနာဂတ်မှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောကိ ဖြစ်လာမှာ သေချာပါသည်။

အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားပြီးနောက် အားနည်းချိန်တွင် သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ပါက သူ့တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာများစွာရှိမည်မှာ သေချာသည်ဖြစ်၍ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပြီ။

လုရွှမ် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ မိုးတိမ်တွေ လွင့်စင်နေပြီ။ မူလက သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ရန် သို့မဟုတ် လက်နက်အတုလုပ်ရန် စိတ်ကူးထားသော်လည်း မိုးကြိုးပစ်ခြင်း အတိဒုက္ခသည် ဒီလောက်မြန်မြန်နဲ့ ရောက်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

သို့သော် ပစ်ချက်က အားနည်းလွန်းလှသည်။ လုရွှမ် ခေါင်းခါယမ်းကာ အဝေးမှ ရပ်ကြည့်နေသော လူအုပ်ဆီသို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။

လုရွှမ် သူတို့ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာတာကို မြင်တော့ ကျင့်ကြံသူ များစွာ၏ အတွေးများသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလာသည်။ ဒီလူက သူတို့လုယက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား။

လုရွှမ် ဒီလူတွေ ဘာစီစဉ်နေမှန်း မသိတာကြောင့် သူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သေချာတာပေါ့။ အတိဒုက္ခကို အောင်နိုင်သူဟာ အေးဆေး တည်ငြိမ်တဲ့ အမူအရာအပြည့်နဲ့ ထိခိုက်မှု လုံးဝမရှိဘူး ဆိုတာ လူတိုင်း မြင်လိုက်ကြသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများပင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူသည် အဖြူရောင်ကို ၀တ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး အရှိန်အဝါကလည်း ထူးခြားနေသည်။

ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး သူတို့ရဲ့ အကြံအစည်ကို လုံးဝ လက်လွှတ်လိုက်ရသည်။

သံသယ ဝင်စရာမလိုဘဲ ဤလူသည် ယခင်က အတိဒုက္ခသုံးကြိမ်ကို ဆက်တိုက် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြောင်း လူတိုင်း သိလိုက်ကြသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်၄ တွင်သာ ရှိသော်လည်း ရွှမ်ခုန်းတောင်သို့ အပြေးအလွှား ဝင်လာနိုင်ခဲ့သည်။

ပြောစရာမရှိအောင် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကာလတွင် အတိဒုက္ခများကို စတင်ကျော်လွှား နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဤပါရမီကို စော်ကားရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။ သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅ ကျင့်ကြံသူ သည် သူ့စိတ်နှလုံးအတွင်းမှ လူသတ်ချင်သည့် ရည်ရွယ်ချက်များကို လျင်မြန်စွာ ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး လုရွှမ် သတိထားမိသွားမှာကို စိုးရိမ်​နေသည်။

"အားလုံးပဲ.... နေရာတစ်နေရာကို မေးချင်လို့ပါ... အဘိုးကြီးရွှမ်ဟွမ် လက်နက်သန့်စင်တဲ့ နေရာက ဘယ်မှာလဲ?"

လမ်းတလျှောက်မှ ဒီနေရာအထိ လုရွှမ်သည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကို သဘောပေါက် သွားခဲ့သည်။ အဆင့်တစ်ခုစီသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အဘိုးကြီးရွှမ်ဟွမ်၏ စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူး တချို့ကို ရရှိနိုင်သည်။

သူ ရွေးချယ်သည့် စမ်းသပ်မှုက ပို၍အန္တရာယ်များလေ အောင်မြင်ပြီးနောက် ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးများ ပိုများလေ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အရှေ့၌ တွေ့ခဲ့ရသော ဒြပ်စင်ငါးပါးသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို လေ့ကျင့်ပေးကာ နောက်ပိုင်း တွေ့ရတဲ့ အကန့်အသတ်မဲ့ အခင်းအကျင်းက စိတ်ကို လေ့ကျင့်​ပေး၏။ ဒါပြီးရင် လက်နက် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါမှမဟုတ် လေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လုရွှမ်ကတော့ သူသာဆိုရင် သူသာ အခြေခံအားဖြင့် ဒီနည်းနဲ့ စီစဉ်ထားမှာပဲလို့ ခံစားရလေ၏။

လုရွှမ်၏ ကြည်နူးဖွယ် အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ခွန်အားနှင့်ယှဉ်ရန် မဝံ့ရဲကြကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် တည်နေရာနှင့် ဦးတည်ရာကို လျင်မြန်စွာ ဆို၍ လုရွှမ်ကို ဂရုတစိုက် လွှတ်လိုက်ကြသည်။

“အစ်ကို.... ခဏစောင့်ပါဦး”

ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ အသံက သူ့အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လုရွှမ် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူက သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၃ လူတစ်ယောက် ဖြစ်​နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဧည့်သည်က လုံးဝ အနားမကပ်ဝံ့ဘဲ လက်ဆုပ်လျက် ပြုံးပြီးပြောလာ၏။

"ကျွန်တော်က ပိုင်ကျန့်ဖေးပဲ... ဒီက အစ်ကိုကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ?"

တစ်ဖက်သားရဲ့ မနာလိုမှုကို အာရုံမစိုက်ဘဲ လုရွှမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"လုရွှမ်"

"အစ်ကိုလုရွှမ်.... အားလုံးက အခုနောက်ဆုံးသော့နှစ်ချောင်းကို ရှာရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြတာ... အစ်ကိုလုရွှမ်က အဘိုးကြီးရွှမ်ဟွမ်ရဲ့ လက်နက်တွေကို သန့်စင်တဲ့ နေရာကို ရှာနေတာ ဆိုတော့ သော့တစ်ချောင်းတော့ ရပြီး​ပြီ ဖြစ်မယ်"

ဤလူသည် စိတ်ကောင်းရှိပုံရလို့ လုရွှမ်လည်း သူ့အား သော့မရှိကြောင်း မငြင်းဆိုခဲ့ပေ။ ထိုလူသည် တောင်းဆိုချက်ကို ရက်ရက်ရောရော လက်ခံနိုင်လောက်အောင် ရဲရင့်သော လိမ္မာသူဖြစ်သည်။

ရွှမ်ခုန်းတောင်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော အမြင့်ဆုံး သူတော်စင်များသည် သူတော်စင် နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် ကြီးမားသော အရင်းအမြစ်များ လိုအပ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို ဖိနှိပ်ထားရမည် ဖြစ်သောကြောင့် တချို့သော အရှုံးသည် အမြတ်များထက် သာလွန်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အဆင့်များစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅ အထိသာ တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅ ကျင့်ကြံသူကို လုရွှမ်အခု သူ့မျက်လုံးထဲ မထည့်တော့ပေ။

ပိုင်ကျန့်ဖေးသည် သူ့လက်ဖဝါးကို ပြုံးစိစိနဲ့ ပွတ်သပ်နေရာ လုရွှမ်လည်း တစ်ဖက်လူက သူနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ချင်နေကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက​​အောင့်ယွဲ့ကို လျှိုဝှက်အခန်းထဲ အတူဝင်ဖို့ ကတိပေးပြီးပြီလေ။

"အစ်ကိုပိုင် တောင်းပန်ပါတယ်.... ငါ တခြားကို ကတိပေးထားပြီးပြီ..."

ပိုင်ကျန့်ဖေးက ရယ်ရင်း

"ကျွန်တော် ပိုင်ကျန့်ဖေးက ဒီလို ရောင့်တက်စရာကောင်းတဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ဘယ်လိုလုပ် တောင်းဆိုရဲမှာလဲဗျာ.... နောက်ပြီး ကျွန်တော့်မှာ လျှို့ဝှက်သော့တစ်ချောင်း ရှိပါတယ်"