အာကာသသားရဲ
Vol. 52 Ch. 4.290
အာကာသဥမင် လိုဏ်ခေါင်း အနေအထားကို အမြန်ချထားခဲ့သည်။
ကျောက်ယွဲ့ မျက်နှာက ဖြောင့်စင်း တည်ကြည်လာကာ။
"ညီလေးလုရွှမ် ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာရတာက အခက်ခဲဆုံး ခြေလှမ်းပဲ.... ငါတို့ မဟာသူတော်စင် နယ်ပယ်မှာရှိတဲ့ အာကာသ နဂါးတစ်ကောင်ကို အမဲလိုက်ဖို့ လိုတယ်.... သူ့ရဲ့သွေးတွေကို သလင်းကျောက်တွေပေါ်မှာ ဖြန့်ကျက်ထားဖို့လည်း လိုတယ်....ဒါမှ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ဖွင့်ဖို့ လုံးလုံးလျားလျား အသက်သွင်းနိုင်မှာ"
လုရွှမ် နားမလည်တာကို သိသဖြင့် ဖန်းမင်ကလည်း ရှင်းပြလာသည်။
"ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုစီရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ နေထိုင်နိုင်တဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ သားရဲတွေ ရှိတယ်... သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ အားကောင်းမောင်းသန် အာကာသ အင်္ဂါရပ်တွေ ရှိတယ်... အဲဒါတွေက သူတို့ရဲ့ အသွေးထဲအထိ ပေါင်းစပ်ထားကြတာ"
"အဲဒါတွေက နိယာမစွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပေမယ့် အခုထိတော့ ငါတို့ရဲ့ ကျိုးရန်ဧကရာဇ် အင်ပါယာတောင်မှ နိယာမစွမ်းအင် လိုင်းတွေကို ဖြိုခွဲဖို့ နည်းလမ်း ရှာမတွေ့သေးဘူး... အဲဒါကြောင့် နိယာမစွမ်းအင် မျဥ်းတွေကိုပဲ အတုယူနိုင်တာ... နိယာမစွမ်းအင် မျဥ်းတွေ ဖွဲ့စည်းပြီးတာနဲ့ အာကာသ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းက လုံးဝ အပေါ်ကို ကွေ့သွားလိမ့်မယ်"
လုရွှမ်က သူ့နားလည်မှုကို ဖော်ပြဖို့ ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာ အတွင်းမှာ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာပဲ။ ပြင်ပကမ္ဘာကြောင့် အဆင့်မြင့် အင်ပါယာမှာ သိုလှောင်အိတ်တွေနဲ့ အာကာသ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတွေတောင် ရှိပုံရသည်။
"အရင်က သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကမ္ဘာထဲကို အာကာသ သားရဲကြီးတစ်ကောင် လာခဲ့တာကို မြင်ဖူးခဲ့ပေမယ့် အခု ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိဘူး"
ကျောက်ယွဲ့ နှင့် ဖန်းမင်သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ဖန်းမင်က ခါးခါးသီးသီး ပြုံးပြလိုက်သည်။
"တစ်နေရာရာကို သွားတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာ၍ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ အာကာသ သားရဲဖြစ်သောကြောင့် အာကာသ သလင်းကျောက်များနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဘာဝအတိုင်း အရှင်းလင်းဆုံး သိမြင်နိုင်သည်။
သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ကမ္ဘာထဲမှာ အာကာသ သလင်းကျောက် အများဆုံး ရှိသောနေရာက ဘယ်မှာလဲ။ ၎င်းသည် အာကာသ သလင်းကျောက် အများအပြားကို မြှုပ်နှံထားသည့် အတွက် သဘာဝကျကျ သဘာဝ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုလည်း ရှိနေသည့် ဖြစ်သည်။
ဖန်းမင်က ကြည့်ကာ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ရင်း။
"အားလုံး အတူတူ သွားကြရအောင်... တတ်နိုင်သမျှ သတိထားကြတာပေါ့... မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှု အပေါ်မှာ မူတည်ပြီး ငါတို့ဘက်က မင်းတို့ကို ဆုချပေးပါ့မယ်... ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်နေသရွေ့ မင်းတို့လည်း အကျိုးကျေးဇူးတွေ သေချာပေါက် ရမှာပါ"
လုရွှမ်သည် အဆိုပါ လူများကို သတ်သင့်ကြောင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးမိပေမယ့် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သေးသည်။ ယခုအချိန်တွင် အာကာသ သားရဲများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လူအင်အားက သဘာဝကျကျ အလွန်ရှားပါးလာခဲ့ပြီလေ။
"သွားကြရအောင်!"
သူလည်း မတတ်နိုင်ချေ။ ဤလူအုပ်စုနှင့် ပူးပေါင်းမှသာ အာကာသသားရဲကို ယခုအချိန်တွင် ဖမ်းနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။
အာကာသ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို စီစဉ်ပြီးသော်လည်း နောက်ဆုံးအဆင့် မပြီးသေးချေ။ လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို အသက် မသွင်းရသေးတာကြောင့် ပြန်သွားလိုပါက ပျံသန်းသွားလို့ရသေးသည်။
လုရွှမ်လည်း တခြားသူတွေက သူ့အပေါ် အမြင်တချို့ ရှိရမယ် ဆိုတာကို စဥ်းစားမိတာကြောင့် ပြောလိုက်သည်။
"လူတိုင်း စိတ်မပူပါနဲ့.... ကျုပ်တို့ အတူတူ အလုပ်လုပ်နေသရွေ့ အာကာသ သားရဲကို ဖမ်းဖို့ မခက်လောက်ပါဘူး... ပြီးတော့ ကျုပ် အဂ္ဂိရတ်ဆေး တချို့ကို သန့်စင်ပေးပါ့မယ်... လူတိုင်းရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို အကြီးမားဆုံး အတိုင်းအတာအထိ သေချာစေမှာပါ"
ဤစကားလုံးများသည် သူတို့၏ ရန်လိုမှုကို အနည်းငယ် ဖြေလျှော့ပေးခဲ့သော်လည်း များစွာ မတိုးတက်လာခဲ့ချေ။
အာကာသ သားရဲများသည် အင်အားကြီးမားပြီး ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာငယ်လေးများ အတွင်း ဝင်ရောက်လာပါက အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ သူတို့မှာ အစီအစဥ် တစ်ခုရှိပေမယ့် ဒီမှာ အစာအတွက် သခင်နယ်ပယ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာ သိတာက သူတို့ ဒီကိုလာဝံ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်း အမှန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။
သလင်းကျောက်ရဲ့ သက်တမ်းကသာ ကောင်းမွန်နေပါက သားရဲဘီလူးများ ဒီမှာ အချိန် ကုန်ဆုံးရန်အတွက် ရွေးချယ်ကြမှာ ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း၏ အရှိန်အဟုန်သည် အလွန်လျင်မြန်လွန်း၏။ လုရွှမ်သည် အားကောင်းသော်လည်း သူ့အဆင့်က နိမ့်ပါးနေပေသည်။ ၎င်းမှာ အတားအဆီး တစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်ဟု မဟာသူတော်စင် နှစ်ယောက်ဟာ မူလက ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးတွင် လုရွှမ်သည် လမ်းညွှန်ရန် အရှေ့ကနေ မှန်မှန်ကန်ကန် ပျံသန်းသွားနိုင်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။
မဟာသူတော်စင် နှစ်ယောက်က အရေးမကြီးပေမယ့် တခြားလူများသည် လုရွှမ်၏အရှိန်ကို လိုက်မီနိုင်အောင် ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ဆောင်နေရလေသည်။
လုရွှမ်၏ ခွန်အားအတွက် မဟာသူတော်စင် နှစ်ယောက်မှာ သက်ပြင်းများ ချကြပြန်သည်။ နှစ်ရက်လောက် ကြာပြီးနောက် သူတို့အားလုံး သဘာဝ အခင်းအကျင်းရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
အခင်းအကျင်း၏ ပကတိ အသွင်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လျှင် မဟာသူတော်စင် နှစ်ပါးတို့သည် ခါးသီးမှုများကို တိတ်တဆိတ် ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။
"အာကာသ သလင်းကျောက်တွေက ကိုယ်ပိုင် အခင်းအကျင်းတွေ ရှိတတ်ကြတယ်... အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှု ပိုဆန်းကြယ်လေ အထဲမှာ အာကာသ သလင်းကျောက်တွေက ပိုများလေလေပဲ.... အဲ့လိုဆို အာကာသ သလင်းကျောက်တွေထဲကနေ သလင်းကျောက် ဘုရင်တစ်ပါး မွေးဖွားလာနိုင်တယ်"
ဤအချိန်တွင် ဟူဖူကလည်း ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။
"သလင်းကျောက်ဘုရင်က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာကို သူတို့ ကြောက်နေကြတာ"
လုရွှမ်ရဲ့ အမူအရာသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသလင်းကျောက်များသည် တိမ်ပင်လယ် နယ်မြေတွင် ဘယ်လောက်တောင် ဝှက်ထားလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ပေ။ သူသာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် အဖြစ် အမှန်တကယ်ပြောင်းလဲသွားပါက ၎င်း၏ ခွန်အားသည် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။
"ဒီအချိန်မှာ ငါတို့ ရှေ့တိုးရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်... နောက်ဆုတ်လို့ မရတော့ဘူး ဝင်ကြရအောင်"
ဖန်းမင်က ဆိုလိုက်သည်။
လဝက်လောက် ကြာပြီးမှ သူဒီကို ထပ်ရောက်လာတာကြောင့် လုရွှမ် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လေထုရဲ့ အာကာသ နိယာမတွေကို အားနည်းသွားသယောင် ရှိပေမယ့် ဆန့်ကျင့်ဘက် အနေနဲ့ ပိုမို အားကောင်းလာလေ၏။
ဒီနေရာတွင် အာကာသ သလင်းကျောက်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ဝှက်ထားတယ် ဆိုတာကို တွေးကြည့်ပြီး လုရွှမ် ထိတ်လန့်သွားသည်။
"ဟိုမှာကြည့်!"
ဟူဖူက ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။ သူသည် သားရဲ တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အာကာသ သားရဲများ၏ အငွေ့အသက်ကို သဘာဝကျကျ ပို၍ ထိလွယ်ရှလွယ် အာရုံခံလွယ်သည်။ ထို့ကြောင့် မဟာသူတော်စင် နှစ်ယောက်က သူ့အား ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
လူတိုင်းသည် ဟူဖူ၏ မျက်လုံးများ သွားရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ဆယ်ပေထက်မနည်း ရှည်လျား ကျယ်ဝန်းသည့် အလွန်ကြီးမားသော ခြေရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
လုရွှမ်သည် သူယခင်က မြင်ဖူးခဲ့ဖူးသော အာကာသသားရဲ အမှန်တကယ်ပင် ဤမျှလောက် ကြီးလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိလာသည်။
"သွားကြည့်ရအောင်"
ဖန်းမင်က ဆိုသည်။ အာကာသသားရဲ ထွက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်တာကြောင့် လူအုပ်စုလည်း အမြန် လိုက်သွားကြသည်။
လုရွှမ်သည် တွင်းကြီးတူးပစ်သလို ဖြစ်သွားသော ခြေရာများ၏ ရှေ့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အတွင်းတွင် အာကာသ သလင်းကျောက်များ၏ ကြွယ်ဝသော အနံ့ကို ယောင်ဝါးဝါး ခံစားရလေသည်။
'ဒီမှာ အာကာသ သလင်းကျောက် သုံးလုံး ဝှက်ထားတယ်'
ရားရားရဲ့ အသံက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ မဟာသူတော်စင်တွေ သူ့အနားမှာ ရှိနေတာကြောင့် ရားရား အပြင်ကို မထွက်ရဲတော့ချေ။
လုရွှမ်၏ နှလုံးခုန်သံက မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ ရားရားသည် ထက်မြက်ပြီး မှော်ဆန်သည့် နတ်သူငယ်ကလေး ဖြစ်သောကြောင့် အာကာသသားရဲကို ရှာတွေ့ရန် သူမအား အားကိုးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
"သူအထဲကို ဝင်သွားပြီ... တော်တော် ဝေးသွားပြီထင်တယ်"
ဖန်းမင်က လူအုပ်ကို လှမ်းကြည့်လာပေမယ့် ဒီလူတွေ ဘာတွေ တွေးနေလဲ ဆိုတာကို သူဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေပါ့မလဲ။ အခု သူတို့အားလုံး ဒီမှာ ရှိနေပြီပဲ ဘာကြောင့် နောက်ထပ် သလင်းကျောက်တွေကို တူးဖော်ဖို့ အခွင့်အရေးကို မယူကြတာလဲ။
"ဒီမှာဘယ်သူမှ သလင်းကျောက်တွေကို ထိခွင့်မပေးဘူး.... ငါတို့ရဲ့ ထိပ်တန်းဦးစားပေးက အာကာသသားရဲကို သတ်ဖို့ပဲ ဒါကိုအားလုံး သေသေချာချာ သိကြမှာပါ .... အာကာသသားရဲ သလင်းကျောက်တွေကို မျိုချနိုင်လေ ပိုအားကောင်းလေပဲ ဆိုတာ အားလုံး သိထားသင့်တယ်.... အခု ငါတို့အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ် ဒါပေမဲ့ အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ ငါတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်က ပိုပါးလာလိမ့်မယ် ဆိုတာလည်း ငါသေချာ ပြောနိုင်တယ်"
ဖန်းမင်က အာကာသ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း မရှိရင် ပြန်မသွားနိုင်ဘူးလို့ အော်လိုက်သည်။ ဤအခြေအနေအရ ကျိုးရန်ဧကရာဇ် အင်ပါယာသို့ ပြန်လာလိုပါက အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ကျော်ကြာ ပျံသန်းရန် လိုအပ်ပြီး သူတို့၏ ခွန်အားကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။
"ဒီမှာ နေခဲ့ရဲရင် ငါ့ဓားက အားမနာတတ်တာကို အပြစ်မတင်နဲ့"
ကျောက်ယွဲ့က သူ့နောက်က လူတွေဖက်သို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။ ငွေက လူ့နှလုံးသားကို အပိုင်စီးနိုင်သည်။ ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ အာကာသ ကျောက်တုံးကြီးတွေဆို ပြောစရာတောင် မလိုချေ။
မဟာသူတော်စင် နှစ်ယောက် ဒေါသ ထွက်လာတာကြောင့် လူတိုင်းလည်း အတွေးတွေကို အမြန်ပဲ မျိုသိပ်ထားလိုက်ကြသည်။ သူတို့ လုရွှမ်အပေါ် သိပ်ကြင်နာပေးနေတာကို မကြည့်ပါနဲ့။ တခြားတစ်ယောက်သာ စမ်းကြည့်မယ် ဆိုရင် လူတိုင်းကို ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ သတ်ပစ်လိမ့်မည်။
စိတ်ကို ထိန်းထားပြီးနောက် လူနှစ်ဆယ့်သုံးယောက် အုပ်စုသည် လျှပ်စီးကြောင်းအတိုင်း ရှေ့သို့ ပြေးလာကြသည်။
ရှေ့မှ ပြေးနေသော ဖန်းမင်နှင့် ကျောက်ယွဲ့တို့သည် ယခင်က အာကာသ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းမှ ပြေးထွက်လာသော လူတန်းကြီး ကဲ့သို့ပင် ပျံသန်းလာကြသည်။ လုရွှမ်နှင့် ဟူဖူတို့သည် ဖန်းမင်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရပ်နေကြပြီး အဖွဲ့ထဲတွင် မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။
သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအင်ကို အာရုံစိုက်ကာ အာကာသသားရဲ၏ ခြေရာကိုသာ ဂရုတစိုက် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။
အာကာသ အက်ကြောင်းများနှင့် မျိုးပြောင်းအင်အား နယ်ပယ်များကို ဂရုတစိုက် ရှောင်ရှားရင်း ရှေ့ဆက်လာသော လမ်းသည် ပို၍ပို၍ ဝေးကွာလာတာကို လုရွှမ် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလာရသည်။
ပကတိမျက်စိနဲ့တော့ မမြင်နိုင်ပေ။ သူ့မျက်လုံးတွေက အလင်းရောင်တွေ တောက်ပလာပြီး နေတစ်လုံးလို အမြင်အာရုံက မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွား၏။
မဟာသူတော်စင် နှစ်ယောက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးကဲလှသည်။ သို့သော် သူတို့ကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ကြရချေ။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အာရုံတစ်ခု၏ အလွန်နိုးကြားသည့် သတိသာ ဖြစ်ပေသည်။