စိတ်ဆင်းရဲနေတဲ့လူ

"နတ်ဆိုးတွေကို ကျိန်ဆိုရမယ်??"

ဝမ်ကျန့်က ခါးသီးသော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်!! ဟိုတုန်းက ကျွန်တော် ဒီခွေးမဒုက္ခရောက်နေတာကို တွေ့ပြီး ကြင်ကြင်နာနာနဲ့ ကယ်တင်ခဲ့တယ်... သူမက ဘာမဆိုလုပ်နိုင်တဲ့ ကျေးသီငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်​နေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး.... ကျွန်တော် သွေးဆောင်ခံရပြီး အတွင်းနတ်ဆိုး ကျိန်စာကို ကျိန်ဆိုခဲ့မိတယ်.... ရလဒ်ကတော့ ဒီမှာထာဝရ ပိတ်နေမိတာပဲ... ဒါကြောင့် သခင်လေးလုရွှမ် ဒီနေရာက မဆုံးနိုင်တဲ့ ဒုက္ခတွေရှိ​နေတာမို့ သူတို့နဲ့ မပူးပေါင်းတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ"

"ဒါဆို မင်းထွက်သွားချင်သေးလား"

လုရွှမ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ ဘယ်သူက ဆန္ဒမပါဘဲ ဒါမှမဟုတ် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတာ မဟုတ်ဘဲ သူ့အတွင်းစိတ် နတ်ဆိုးတွေကို ကျိန်ဆိုဖို့ဆို​တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ဒီဝမ်ကျန့် ပြောတဲ့ စကားက မမှန်သလို ဖြစ်နေကာ စကားထဲမှာ သူမသိတဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုတွေလည်း ရှိနေသလိုပင်။

ဝမ်ကျန့်က ရယ်ပြီး လှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။

"သခင်လေးလုရွှမ်... ခင်ဗျား ကျွန်တော့် အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... အရေးကြီးတာက မင်းမိသားစုကို အခုပဲ ဆက်သွယ်လိုက်ပါ... မဟာသူတော်စင်ကြီး လာနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ.... မဟုတ်ရင် သခင်လေး ကျွန်တော်တို့လိုပဲ ဒီမှာ အရှင်လတ်လတ် ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်"

သူက ရုတ်တရက် သူ့သွားတွေကို အံကြိတ်ပြီး လေးလေးနက်နက် အသံနဲ့ ပြောလာ၏။

"သခင်လေးလုရွှမ်... ခင်ဗျား သတိထားရမယ့် အရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်.... အဲဒီ့မိန်းမနဲ့ ခင်ဗျားကို မစွန်းထင်းစေချင်ဘူး... သူမက ထူးဆန်းတဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခုကို တတ်တယ်... ခင်ဗျားရဲ့သိုင်းစွမ်းအင် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ညှို့ယူပြီး စုပ်ယူနိုင်တယ်... ခင်ဗျား သိလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ အရမ်း နောက်ကျသွားပြီ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်က သူမနဲ့တွေ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဘယ်လောက်လဲ သိလား? သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ဖို့တောင် လိုသေးတယ်.... ဆယ်နှစ်ကြာတော့ သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅ ရောက်သွားပြီ... နယ်ပယ် ၁၅ခုလောက်ကို ကျော်ဖြတ်လာတာ... ဟူး ဒါမျိုး ကျွန်တော်တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး... ယောက်ျား ဘယ်နှယောက်တောင် သူ့မလက်ထဲမှာ သေခဲ့လဲ မသိဘူး"

လုရွှမ်ပင် မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဒီအရှိန်က တကယ်ကို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းတယ်လေ။ ဒါပေါ့ သူကိုယ်တိုင်က ချွင်းချက်ဖြစ်လို့ ထည့်တွက်လို့ မရပါဘူး။

လုရွှမ် ဝမ်ကျန့်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကောင်လေးသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က သူတော်စင် အဆင့် (၆) အဆင့် ရှိခဲ့သည်။ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း သာသာ ရှိသော အမျိုးသမီးနှင့် မရှင်းမလင်း ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့သည်။ အချစ်ဆိုတာ ကံကြမ္မာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတယ် ဆိုတာ သရဲတစ္ဆေတွေပဲ ယုံကြည်လိမ့်မည်။

"မင်းလူတွေ အများကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

လုရွှမ်က မေး၏။ သူ သတိကြီးကြီး ထားရမှာ ဖြစ်ပြီး လောင်းကြေးအားလုံးထဲ သူ့ကိုယ်သူပါ ထည့်ပေါင်းလိုက်လို့ မဖြစ်ချေ။

"ဟုတ်ပါတယ်... အနီးအနားမှာ အကျဉ်းကျနေတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်... သခင်လေးလုရွှမ် သူတို့နဲ့ စကားပြောလို့ ရပါတယ်... ဒါဆို သခင်လေးလုရွှမ် အနားယူတာကို ကျွန်တော် မနှောင့်ယှက်​တော့ပါဘူး နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဝမ်ကျန့်​ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်သွားပြီးနောက် လုရွှမ်သည် အခန်းအပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ရာ အနီးအနားတွင် အသက်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူထွက်သွားသောအခါတွင် တခြားသူများလည်း ထွက်သွားကြသည်ကို သူမြင်လိုက်ရပြီး လုရွှမ်ကို စာနာစိတ်ဖြင့် ခါးသက်သက် ပြုံးပြသွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မငိုနဲ့... ဒီမှာ လူသစ်ရှိနေပြီ”

ခပ်ကြမ်းကြမ်း လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်ကာ အခန်းတိုင်းက တံခါးများကို ကန်ထုတ်သွားသည်။

ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာကာ စုစုပေါင်း ကိုးယောက်ဖြစ်သည်။ ယောက်ျားလေး ငါးယောက်၊ မိန်းကလေး လေးယောက်ရှိပြီး ငိုနေတဲ့သူက အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ရုပ်ရည်လေးနဲ့ မိန်းကလေးဖြစ်ကာ သနားကမားလေး ကြည့်နေသည်။

တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မိတ်ဆက်လိုက်ကြပြီး သေချာတာကတော့ သူတို့ဟာ သူ့လိုပဲ အသိအမှတ်ပြု ခံထားရသူတွေ ဖြစ်သည်။ ဤသူတို့သည် ဧကရာဇ်အင်ပါယာရှိ မိသားစုကြီးများ၏ တိုက်ရိုက် သားသမီးများနှင့် တူများ ဖြစ်ကြကာ လောကီရေးရာ ကိစ္စများကို မသိဘဲ မောက်မာစွာ စကားကို နားမထောင်ဘဲ ထျန်းဝိုက်စွေ့ကမ္ဘာထဲ ရူးသွပ်စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ရာမှ ထျန်းရှားဂိုဏ်းမှ လူများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့လေသည်။

တချို့ လူတွေက အသတ်ခံရပြီး တချို့လူတွေကတော့ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်း ခံထားရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့အားလုံးဟာ သူတော်စင်နယ်ပယ်တွေ ဖြစ်ကြလေသည်။ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်၇ ဖြစ်တဲ့ လုရွှမ်က ဒီနေရာကို ဝင်လာရဲတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ လူတချို့က သူ့ကို လှောင်ပြောင်ကြသလို၊ တချို့က ရယ်မောပြီး ကျိန်ဆဲကြသလို တချို့ကလည်း စကားမပြောနိုင်ဘဲ ​ဖြစ်နေကြသည်။

ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော မိန်းကလေးကို ယဲ့ချင်းမိန် ဟုခေါ်သည်။ သူမ၏ ခွန်အားသည် သူတော်စင်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ သူမကို လွန်ခဲ့သော သုံးလက ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသည်။ သူမအတွက် ကံမကောင်းမှုကတော့ သူမ အစွန်အဖျား တစ်ဝိုက်တွင် သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ လှည့်လည်ကာ ခွန်အားကို လေ့ကျင့်နေခဲ့ရာမှ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမကို လူသတ်သမားက လိုက်ဖမ်း​နေခဲ့ပြီး ထျန်းရှားဂိုဏ်းမှ ကယ်တင်ခဲ့သည်။

ကိုယ့်ဘဝနဲ့ကိုယ် လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ အကျဉ်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူမရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကြောင့် သူမကို ယောက်ျားကြီး တစ်ယောက်က သဘောကျသွားခဲ့၏။ တစ်လကြာလို့ သူမမိသားစုက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ငွေကြေးကို မပို့ပေးနိုင်ခဲ့ရင် သူမ အဲဒီအဘိုးကြီး လက်ထဲမှာပဲ ကျရောက်သွားလိမ့်မည်။ စွန့်ပစ်ခံရတာကို ခံစားရတာကြောင့် တစ်နေ့လုံး မျက်ရည်ကျနေခဲ့မိလေသည်။

ခွန်အားအမြင့်မားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၇ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုလူမှာ အပြင်ဘက်တွင် သန်မာနေသေးသော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင် အနည်းငယ် နွမ်းလျနေကြောင်း လုရွှမ်ပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပေသည်။

"အစ်ကိုလုရွှမ်... မင်းမှာ ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲ? မင်း ထျန်းရှားဂိုဏ်းထဲ ဝင်မှာလား ဒါမှမဟုတ် ရွေးနုတ်ဖိုး ရောက်လာမှာကို စောင့်နေမှာလား? ဒါက အတုအယောင်တွေမလို့ လုံးဝ မလုပ်နိုင်ပါဘူး... မင်းမိသားစုက ပိုပေးရင် ထျန်းရှားဂိုဏ်းက မင်းကို ပိုတွန်းအားပေးလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တယ်... နေရာကောင်း တစ်ခုကြောင့်နဲ့ ဒီလူတွေက ဘယ်သူ့ကိုမှ မျက်လုံးထဲ မထည့်ကြဘူး"

စကားပြောဆိုသူမှာ လေးလေးနက်နက် ချစ်မြတ်နိုးကြသော ဇနီးမောင်နှံ ဖြစ်ပြီး ဇနီးသည်က အဖမ်းခံရတာကြောင့် ခင်ပွန်းသည်က သူမနောက်သို့ လိုက်ကာ အဖမ်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုရွှမ်ကတော့ အစီအစဥ်က သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှိပြီးသားပင်။ သူ အပြေးအလွှားနဲ့ ဒီနေရာကို လာခဲ့တာက နိယာမစွမ်းအင် လိုင်းတွေကြောင်းပဲ။ သူ့မှာ နှလုံးသားမီးသစ်သီး ရှိတာကြောင့် အဲဒီနတ်ဆိုးကျိန်စာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ဒီနေရာက ထျန်းရှားဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေဟာ သူ့အပေါ်မှာ ဘယ်လို ချုပ်နှောင်မှုမျိုးမှ မရှိပေ။

"အဲဒါနိယာမစွမ်းအင် လိုင်းတွေက..."

သူ့ စကားများမဆုံးမီ စကားများ ပြတ်တောက်သွားအောင် စကားပြောလာသူသည် ငယ်ရွယ်နုပျိုသော လူချောတစ်ယောက် ဖြစ်​လေသည်။

"ဒါက မင်းပါဝင်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး.... စည်းလုံးမှသာ ငါတို့ အတူတူ တွန်းလှန်နိုင်မှာ..."

"လူမိုက်.... ပညာရှင်တစ်ယောက် အနေနဲ့ ဒီမှာ ဘယ်လို ခုခံနိုင်မှာလဲ? ငါတို့ရဲ့ ကျင့်​ကြံမှုကို သူတို့ ကန့်သတ်မထားဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် ကျင့်ကြံမှုရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖြတ်ပစ်လိုက်ရင် ဘယ်လို လေ့ကျင့်နိုင်​တော့မှာလဲ?"

"ဟမ်... မင်းလိုလူက အဲဒီခွေးမရဲ့ အိပ်ရာထဲကို ဘယ်လိုလုပ် တက်နိုင်မှာလဲ?"

လူငယ်လေး၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ လူကြီးက လှောင်ရယ်ကာ ထိုလူငယ်အား တမင်တကာ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး။

"အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ? ငါတို့က ဒီအခြေအနေကိုတောင် ရောက်သွားပြီ... မင်း အသက်ရှင်ချင်ရင် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် နေရမှာပဲ.... မင်းဆက်ပြီး အသက် ရှင်ချင်နေသေးရင် ရသလောက် ကြိုးစားရမယ်... မင်းသေရင်တော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါတို့ဆီ ဘေးဥပဒ်တွေ မသယ်လာအောင် ငါမင်းကို အရင်သတ်ပေးမယ်"

"အားလုံး ကျေးဇူးပြုပြီး ငြင်းခုံနေတာကို ရပ်လိုက်ကြပါတော့"

ပြောလာသူက အစောက စုံတွဲပင်။ သူတို့ လုရွှမ်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလာသည်။

"ညီလေးလုရွှမ် ဘဝနဲ့ သေခြင်းတရားဟာ ကံကြမ္မာနဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာပေါ်မှာ မူတည်တယ်... မင်းလုပ်ချင်တဲ့ အရာရာအတွက် မင်းကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ လိုပါသေးတယ်.... သူများတွေပြောတာကိုက နားထောင်ရုံပဲ"

လုရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းကို လှည့်၍ လူတိုင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်​နေမှုကို သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မြင်လိုက်ရ၏။ သူတို့ဟာ အရူးတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်အထိ သူတို့ ရှင်သန်နေနိုင်တာ အနည်းနဲ့အများတော့ သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းတွေ ရှိနေလို့ပဲလေ။

သူတို့ရဲ့ ယခင်က ဖျော်ဖြေမှုများကို ယုံကြည်မိပါက သူ့ခမျာ သေခြင်းတရားကို လက်ဝါးနဲ့ ပြေးရိုက်နေသလိုသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ အပြောင်းအလဲ အားလုံးကို တုံ့ပြန်ရာတွင် ခွန်အားကို မဟုတ်ဘဲ ဉာဏ်ပညာကိုလည်း အနိုင်ယူဖို့ အသုံးပြုရမည်။

"ကျုပ် ထျန်းရှားဂိုဏ်းထဲ ဝင်ဖို့ သဘောတူလိုက်မယ်.... နိယာမစွမ်းအင် လိုင်းတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကျုပ်တကယ် သိချင်တယ်"

လုရွှမ်က ပြောပြီးတာနဲ့ သူ အခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားသည်။

လူအုပ်စုက သက်ပြင်းချကာ ကျိန်ဆဲပြီး လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရတာကြောင့် လုရွှမ် ကုတင်ပေါ်က ထထိုင်လိုက်ပြီး

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်လာခဲ့ပါ"

လူတစ်ယောက် ဝင်လာပေမယ့် လုရွှမ် အနည်းငယ်မှ ထိတ်လန့် မသွားခဲ့ပေ။ ထိုလူက အရင်က အသံအကျယ်ဆုံး စကားပြောခဲ့သော ကျိုးချောင်ဟူသော မာနကြီးသည့် လူဖြစ်သည်။

"မင်က ဧကရာဇ်အင်ပါယာရဲ့ မိသားစုကြီးထဲက မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်... အင်ပါယာရဲ့ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်တွေကို ငါကောင်းကောင်း သိတယ်လေ..'လု' ဆိုတဲ့ နာမည်မျိုးကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... ဒါကြောင့် မင်းဒီကိုလာရတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှိရမယ်လို့ ငါတွေးမိတာ... ငါတို့ ပူးပေါင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်တယ် အဲဒီကျောက်ပြားကို အတူတူဖမ်းနိုင်ဖို့လေ... မင်းဘယ်လိုထင်လဲ?"

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် ရယ်လိုက်မိသည်။ ဤလူသည် ကြေးနံပါတ်၂ထံ၌ လက်နက်ချပြီးပြီ ဖြစ်ပြီး သူလိမ်နေတာ ထင်ရှား​လေသည်။ လုရွှမ် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ကျိုးချောင်ကို စကားပြောခွင့် ပေးထားပြီး ထိုကြားမှ အသံက တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"ငါဘယ်လို ပြောရမှန်းတောင် မသိ​တော့ဘူး!"