မိုးကြိုးသားရဲ
Vol. 58 Ch. 4.376
နေ့တစ်ဝက်လောက် ကြာတော့ လူသုံးယောက်ရဲ့စိုးရိမ်မှုတွေက လက်တွေ့ ဖြစ်လာတော့သည်။ အော်ဟစ်မြည်သံနှင့် လှိုင်းလေသံများက ကမ္ဘာမြေအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။ ထိုအသံများက ညအခါ ခြောက်ခြားစွာ ကြားလိုက်ရသော အော်ဟစ်သံများကဲ့သို့ ရင်တုန်သွားသလို ခံစားရစေသည်။
ခပ်ဝေးဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကောင်းကင်မှာ အဝါရောင်သဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ကြီးက အဝါရောင်အတိ ပြောင်းလျက် အရာအားလုံး အမှောင်ဖုံးလုနီးနီးဖြင့် လျင်မြန်စွာ မှောင်မဲလာလေ၏။
လုရွှမ်၏ စိတ်မှာ ငြိမ်သက်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများက ပူလောင်နေကာ မြို့ငယ်လေးကို ဝိုင်းရံထားသည့် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းတို့က ပို၍ ကြမ်းတမ်းမှန်း သိသာထင်ရှားလှသည်။
မြို့ငယ်လေး တစ်ဝိုက်တွင် အလင်းတန်းများက တဖျပ်ဖျပ် ခတ်နေပြီး အခင်းအကျင်း အသွင်အပြင်များ ပျံ့နှံ့သွားကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
လုရွှမ် အခင်းအကျင်း တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပစ်ခတ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်တာက အစောက ကြီးမားတဲ့ သဘာဝအခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှု တစ်ခုကြောင့် သူထိန်းချုပ်ရတဲ့ အခင်းအကျင်းအပေါ်ကို သူတော်စင် စွမ်းအားများစွာကို သုံးစွဲရနိုင်ပြီး ကြာကြာ မခံနိုင်လောက်ပေ။
မြို့ငယ်လေးရဲ့ အခင်းအကျင်းက ဆက်လက်တည်မြဲနေဦးမည် ဆိုပါက ၎င်းကို ထိန်းထားပေးသည့် ထူးခြားမှု တစ်ခုခု ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။
ဒါက ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ အားလုံးကို ဖယ်ထုတ်ရန် အစီအစဉ်ကောင်း တစ်ခုဖြစ်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အဝါရောင် သဲမုန်တိုင်းကလည်း သဘာဝအတိုင်း ရှိနေမှာပဲ ဖြစ်သည်။
"သွားရအောင်!"
လုရွှမ်က ဆိုလိုက်သည်။
လုရွှမ်က မပြောလာဘူး ဆိုရင်တောင် သူတို့နှစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာ နေခဲ့ဖို့ ငြင်းကြမှာပဲလေ။ အဝါရောင် သဲမုန်တိုင်းထဲမှာက ကောင်းကင်ဘုံသခင်တောင် မရှင်သန်နိုင်ရာ မြို့ငယ်လေးက တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်သာ ဖြစ်သည်။
မြို့ငယ်လေးကို မရောက်ခင် လုရွှမ် ပိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရ၏။ မြို့ငယ်လေးဟာ တကယ်ကို ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပဲ သုံးလေးမိုင် အချင်းဝက်ရှိလို့ မြို့ငယ်လေးလို့ ပြောရတာထက် ခံတပ်လို့ ပြောလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ အထဲမှာတော့ လူတွေက မြို့ငယ်လေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကာကွယ်ထားကြသည်။
အဝေးက ကြည့်တုန်းကတော့ လူတွေ အများကြီး စုရုံးနေကြတာ တွေ့ခဲ့ရပြီး အခု ကြည့်လိုက်တော့ မြို့ငယ်လေး ပတ်ပတ်လည်မှာ လူတွေ လုံးဝ ပြည့်ကျပ်နေမှန်း သိလိုက်ရ၏။
လုရွှမ် ထိုနတ်ဆိုးသားရဲများကို မသိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ၏ စွမ်းအားသည် တချို့မှာ အဆင့်နိမ့်ကာ တချို့မှာလည်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်ကြသည်။
သဲဝါကမ္ဘာတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများကို ဘယ်လို ခွဲခြားလဲ မသိပေမယ့် အဆိုပါ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ၏ စွမ်းအားသည် တူညီသောနယ်ပယ်ရှိ သူတော်စင်များထက် အဆင့်တစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နှစ်ဆင့်ထက်ပို၍ မြင့်မားလေသည်။
ထိုအထဲက သားရဲသုံးကောင်သည် ထိုသားရဲအုပ်စုတွင် ပါသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ထူးကဲသော သားရဲများ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။
ထိုသားရဲ သုံးကောင်ကတော့ ကိုင်တွယ်ရန် အလွန်ခက်ခဲပုံပေါ်၏။ သူတို့သည် အဝေးမှနေပြီး ဦးချိုပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော မြို့ငယ်လေးကို ဝိုင်းရံထားသည်။
ထိုသားရဲများအနက် တစ်ကောင်သည် အရွယ်အစား သေးငယ်သည်။ အရပ်က တစ်ပေကျော်၊ အရှည်သုံးပေသာ ရှိကာ မြေကြီး၏ အဝါရောင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ဦးခေါင်းသည် တြိဂံပုံဖြင့် နဖူးပေါ်ရှိ ဦးချိုရှည်ကြီးသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး မိုးခြိမ်းသံများကို တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပစေကာ လေထုကိုပင် အက်ကွဲသွားစေသည်။ ၎င်း၏ ၃ မီတာ အကွာအတွင်းမှာ သားရဲတစ်ကောင်မှ မတွေ့ရပေ။
တခြားသော သားရဲများက အလွန်အရပ်ရှည်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုနှင့် တူလေသည်။ ကြွယ်ဝသော မြေကြီးသည် ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်လာသည့် ဂုဏ်ရည်များဖြင့် ဘာမှမလှုပ်ရှားဘဲ ငြိမ်သက်နေပါက ၎င်းကို တောင်ငယ်အဖြစ် မှတ်ယူမိမှာ သေချာပါသည်။
သူက မြို့ငယ်လေးရဲ့ အခင်းအကျင်းများကို တိုက်ခိုက်ရန် အဓိက တွန်းအားပေးထားပြီး အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မြို့ငယ်လေးထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြိုကျသွားခဲ့သည်။ ခြေဖဝါးကြီးများက မြေပြင်ပေါ်သို့ နင်းသွားတိုင်း သဲများ လွင့်စင်လျက် မြေကြီးပင် တုန်လှုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
နောက်ဆုံး တစ်ကောင်ကတော့ ကင်းမြီးကောက်ပင်။ အရင်က မြင်ဖူးတဲ့ ရွှမ်ထျန်းကင်းမြီးကောက်နဲ့ မတူဘဲ ဒီကင်းမြီးကောက်က အရွယ်အစား သုံးဆလေးဆ ပိုကြီးပြီး ကျားတစ်ကောင်လို ကြမ်းတမ်းတဲ့ပုံ ပေါက်လေ၏။
၎င်း၏ကြီးမားသော အမြီးကျောရိုးများသည် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းသော အနက်ရောင် စွမ်းအင်လိုင်းများကို ဆွဲယူကာ လိုက်လျောညီထွေ လှုပ်ရှားနေသည်။
သူတို့ သုံးယောက် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာတာနဲ့အမျှ ယခင်က မြို့ငယ်လေး၏ အခင်းအကျင်းကို တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော သားရဲတချို့သည် ခေါင်းလှည့်ကာ လုရွှမ်တို့ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လာတော့သည်။
သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ နဖူးအလယ်ရှိ ဦးချိုဖြူဖြူက လျှပ်စီးကြောင်းများ လက်နေပြီး သူတို့ သုံးယောက်ကို ခြိမ်းခြောက်တဲ့ပုံစံနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတာ သိသာလေ၏။
"သတိထား... အဲဒါက သဲဝါကမ္ဘာရဲ့ သဲသားရဲကြီးသုံးပါးထဲက တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်တယ်... နဖူးရိုးအလယ်က ဦးချိုကနေ ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအားက ကောင်းကင် မိုးခြိမ်းသံထက်တော့ မနိမ့်ဘူး.... သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးကိုတောင် ပြာတွေအဖြစ် လွင့်ပျံသွားစေနိုင်တယ်"
ဆရာကြီးကွာရစ်က လုရွှမ်ကို အထူးတလည် စိုက်ကြည့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို တခြားနှစ်ကောင်ကလည်း သဲဝါကမ္ဘာရဲ့ သဲသားရဲကြီး သုံးကောင်လို့ ခေါ်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား?"
"ဒါပေမဲ့ အကြီးဆုံးကတော့ ကျောက်တုံးသားရဲ ပဲ... ကင်းမြီးကောက်ကတော့ မိတ်ဆက်ဖို့ မလိုဘူး ထင်တယ် သူ့ရဲ့ အမြီးက ဆွဲထားတဲ့ အနက်ရောင်မျဉ်းကို ကြည့်လိုက်... သူက ကင်းမြီးကောက်ဘုရင် ဖြစ်နိုင်တယ်"
ဆရာကြီးကွာရစ် နှင့် လူကြီးမင်းထျန်ယွမ်ရှန်တို့မှာ စကားပြောနေစဉ် အတွင်း မိုးကြိုးသားရဲကို ထိပါးမိမှာ ကြောက်သောကြောင့် လုရွှမ်အား ပြန်ဆုတ်ရန် အချက်ပြပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဂရုတစိုက် နောက်ပြန် ဆုတ်သွားကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦးဟာ သဲဝါကမ္ဘာမှာ မကြာခဏဆိုသလို ပေါ်ထွက်နေတာကြောင့် မိုးကြိုးသားရဲတွေရဲ့ ရက်စက်မှုကို သဘာဝအတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိကြသည်။ မိုးကြိုးသားရဲ၏ ဦးချိုကြောင့် မဟာသူတော်စင် ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် သေဆုံးခဲ့လဲ မသိတော့ပေ။
နဖူးရိုး၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဦးချိုကြောင့် မြေသလင်းကျောက်များကို ရှာဖွေနိုင်ရာ မိုးကြိုးသားရဲများသည် ကျင့်ကြံသူများ အဖမ်းချင်ဆုံး သားရဲများ ဖြစ်လာသည်။ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် မိုးကြိုးသားရဲသည် လူသားများကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်လာစေခဲ့ပြီး ထိုမုန်းတီးမှုက သူတို့ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားစေခဲ့သည်။
ကျောက်တုံးသားရဲက ရက်စက်ပြီး ကင်းမြီးကောက်ဘုရင်က အဆိပ်ပြင်းသည်။ ၎င်းတို့ကို ဝန်းရံ စောင့်ရှောက်နေသော အကြီးအကဲ တချို့လည်း ရှိသေးသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာငယ်လေးထဲတွင် ဘယ်သူကမှ သဲကန္တာရ မိုးခြိမ်းသံကို ခုခံနိုင်မယ်လို့ မထင်ရချေ။
တကယ်တော့ မိုးကြိုးသားရဲက လူသားတွေကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့သုံးယောက်ကို နှုတ်ဆက် တိုက်ခိုက်ဖို့ အစပြုလာနိုင်သည်။ မကြာခင်မှာ ရောက်ရှိလာတော့မယ့် အဝါရောင် သဲမုန်တိုင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက ဆရာကြီးကွာရစ်သည် ယခုအချိန်တွင် မိုးကြိုးသားရဲ တိုက်ခိုက်လာမှာကို စဥ်းစားကြည့်စရာပင် မလိုကြောင်း သိလေ၏။
လုရွှမ် တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ နောက်ပြန်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ သဲမုန်တိုင်းကြောင့် ကမ္ဘာမြေကြီးက တုန်လှုပ်နေပြီ။ သဲမုန်တိုင်း ရောက်မလာမီ မြို့ငယ်လေးထဲသို့ မဝင်နိုင်ခဲ့ပါက အမှန်တကယ် ကြောက်မိတာက ဒီနေရာမှာ မူးမေ့သွားရမှာကိုပါပဲ။
နောက်မဆုတ်နိုင်ဘူး!
အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း လုရွှမ် သူ့လက်များကိုဖွင့်ကာ မိုးကြိုးသားရဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
မိုးကြိုးသားရဲ၏ မျက်ခုံးများကြားရှိ ဦးချိုများကြားတွင် အဖြူရောင် ရောင်ခြည်တစ်ခု စုစည်းကာ လုရွှမ်ဆီသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။
လုရွှမ် ဘေးနားသို့ အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ မိုးကြိုးသားရဲ၏ ဦးချိုများပေါ်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ လင်းလက်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံနှင့် လျှပ်စီးတို့သည် လုရွှမ်ကို လိုက်ဖမ်းရင်း ပြင်းထန်စွာ ပစ်ခတ်နေကြသည်။
သဲမြေကို ထိမိတဲ့အခါ အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့တွေ ထုတ်လွှတ်လိုက်တာ တွင်းကြီးတွေ ဖြစ်သွား၏။
"ကောင်းပြီ မင်းဘယ်လောက်တောင် တန်ခိုးကြီးလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
လုရွှမ် ဆိုရင်း သူ့လက်ထဲက ဓားရှည်ကြီးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအင် တစ်ခုက မိုးခြိမ်းသံနဲ့အတူ လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။
ရေနှင့် နို့တို့ ရောနှောသွားသကဲ့သို့ လျှပ်စီးကြောင်းနှင့် ဓားစွမ်းအင်တို့သည် လေထဲတွင် ပျံ့လွင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
လုရွှမ် နောက်မဆုတ်ဘဲ ဆက်တိုးသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ဓားကို သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် လှည့်လိုက်တဲ့အခါ ဓားစွမ်းအင် သုံးစင်းသည် မိုးကြိုးသားရဲ၏ ခေါင်းကို ထိမှန်သွားသည်။ သူ့ခြေဖဝါးအောက်ရှိ လေပြင်းနိယာမ လိုင်းတွေကလည်း တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပြီး လေထုထဲက စွမ်းအင်များကို အရိပ်အမြွက်ကို ခံစားရင်း လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပြာရောင် မီးခိုးတန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
သူသည် ဘယ်ညာယိမ်းထိုးကာ မိုးကြိုးသားရဲ၏ ပစ်ချက်များကို ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ လုရွှမ် ရုတ်တရက် အမြင့်သို့ ခုန်တက်သွား၍ မိုးကြိုးသားရဲ၏ အနောက်ဘက်သို့ တစ်ချက် ခုန်ကျော်လိုက်သည်။
လုရွှမ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုမှာ လူတိုင်း မျှော်လင့်ထားတာထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ဆရာကြီးကွာရစ် နှင့် လူကြီးမင်းထျန်ယွမ်ရှန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဒီလို ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးရတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကို သူဘယ်လိုလုပ် ကျူးလွန်ဝံ့တာလဲ?
မိုးကြိုးသားရဲမှာ အလွန် အရှက်ကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသလို ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါပစ်လေ၏။ လုရွှမ်သည် သူ့ခြေထောက်များကို မိုးကြိုးသားရဲ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တိတိကျကျ နေရာယူထားပြီး သားရဲနောက်ကျောပေါ်ရှိ အမွေများကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ရိုးရိုးသားသား နေစမ်း!"
လုရွှမ် သားရဲကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်ရင်း ဆိုလိုက်လေသည်။