လူရှိတယ်
Vol. 59 Ch. 4.394
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လှေနောက်ကွယ်တွင် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသေးသည်။
"ဒီမှာရှိတဲ့ နားမလည်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက ငါတို့ကို ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီ ဆွဲခေါ်နေတာပဲ.... ငါ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ရင် ကောလာဟလတွေက အမှန် ဖြစ်နိုင်တယ်... ဘယ်လောက်ပဲ ဝေးဝေးကို ပြေးနေပါစေ တစ္ဆေသင်္ဘောကို မြင်လိုက်ရင် အဲ့ဘက်ကို ရွေ့သွားမှာ သေချာတယ်... ပြီးတော့ တစ္ဆေသင်္ဘောကလည်း ကိုယ့်ဘက်ကို ဦးတည်လာနေလိမ့်မယ်"
လုရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။
နေမင်းမျက်လုံးရဲ့ စွမ်းအင်က ထင်ယောင်ထင်မှား အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်မယ်လို့ သူယုံကြည်သည်။ တစ်ဖက်က တစ္ဆေသင်္ဘောမှာ အာကာသဖွဲ့စည်းမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုမျိုး မဟုတ်ပါက သူ့အမြင်အာရုံမှ လွတ်မြောက်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် မြင်သာမြင်ရသော သင်္ဘောသည် ထိုဦးတည်ချက် အတိုင်း ရှိနေသင့်သော်လည်း လေထုဆိုင်ရာ ဦးတည်ချက်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ဒါက မကြာသေးမီက အာကာသ သလင်းကျောက်ကို နားလည်ရုံသာမက သူရရှိခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ်မှ ကောက်နုတ်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ရင် သူ့မှာ သဲလွန်စတောင် ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့.... သူတို့ဘက်မှာ မတော်တဆမှု တစ်ခုမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေသင်္ဘောက အားကောင်းပေမယ့် ငါတို့နဲ့ ဝေးကွာနေသေးတယ်.... အများဆုံး ငါတို့ရဲ့ ဦးတည်ရာကို ရှုပ်ယှက်ခတ်နေစေလိမ့်မယ် အကျပ်အတည်းတော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး"
နတ်သမီးကျင်းဟုန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး
"သခင်လေးလုရွှမ် ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ ဒီနေရာက ထွက်သွားဖို့ လမ်းမရှိဘူး... ဒါဆိုလည်း သွားကြည့်ကြတာပေါ့"
နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့မှာလည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိတာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက် နောက်က လိုက်လျှောက်လာခဲ့သည်။
လုရွှမ်သည် နေမင်းမျက်လုံးများဖြင့် ရှေ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် သင်္ဘော အဆောက်အဦး အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။ အောက်ဖက်က နေရာဟာ ကွဲပြားသွားပြီး အနည်းငယ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတယ်လို့ ခံစားမိလာသည်။
ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဘယ်အချိန်က တိမ်တွေ ဖုံးလွှမ်းလာနေခဲ့လဲ မသိချေ။
အရင်က တစ္ဆေသင်္ဘောကို မြင်တာနဲ့ နားမလည်နိုင်လောက်အောင် မှောင်မိုက်နေတဲ့ အရိပ်အယောင် တစ်ခုကိုလည်း တွဲမြင်ခဲ့ရသည်။
ပင်လယ်ရေ မျက်နှာပြင်သည် လှိုင်းလုံးများ မရှိသလောက် ငြိမ်သက်နေပြီး မြင်ကွင်းမှာ အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ပြင်သာ ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ရေသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထုတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲပါက ဘယ်နေရာကို သွားရမယ် ဆိုတာကို မပြောနိုင်ပေ။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များမှာ တိမ်တွေကြောင့် တိမ်မြုပ်နေသဖြင့် သူတို့ရဲ့ တည်နေရာနဲ့ ဦးတည်ရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားစေသည်။
ဒါက အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်၏။
ကံကောင်းစွာနဲ့ ဒီအစီအရင်ဟာ သူမြင်ဖူးသော သလင်းကျောက်များ ပေါင်းစပ် ဖွဲ့စည်းထားပုံနှင့် အံ့သြဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ဆင်တူကြောင်း တွေ့ရသော်လည်း သူ့ရဲ့ လက်ရှိအဆင့်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
"အဆောက်အဦးနဲ့ သင်္ဘောတစ်စင်း ရှေ့မှာပေါ်လာတယ်!!"
နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့က အော်လာခဲ့သည်။
သူတို့ သုံးယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်တော့ ကျင်းဟုန်လည်း ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြား အမြန် စစ်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းပြားက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်သုံးနိုင်တာကို တွေ့လိုက်ရကာ ရှောင်အာ့က သူတို့ဘက်ကို ဆက်သွယ်လာခဲ့၏။
လူနှစ်ယောက်က သူတို့သုံးယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားနေသည့် အပြုအမူတွေဖြင့် အကူအညီမဲ့စွာ စုရုံးသွားကြသည်။
“ဒီပင်လယ်ပြင်က တကယ်ကြီး ကြောက်စရာကောင်းတာပဲဟ”
စားပွဲထိုးက လှမ်းအော်ပြီး ရှင်းပြလာသည်။
သူတို့ လှည့်ထွက်ပြီး သိပ်မဝေးတဲ့ နေရာအရောက်မှာ သူတို့လှေရဲ့ အရှိန်ဟာ အရှိန်မြင့်လာတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် လုံးဝ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ပြီးတော့ လှေက သူ့ဘာသာ ရွေ့လျားနေသလိုမျိုး မခုခံနိုင်ချေ။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးဟာ မဟာသူတော်စင်ကြီးတွေ ဖြစ်ကြပေမယ့် အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြလေသည်။ သူတို့သတိတွေ ပြန်ကောင်းလာတဲ့အခါ နှစ်ယောက်သား လုရွှမ်နဲ့ တခြားလူတွေရှေ့ ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ကောင်းကင်ဓားရှင်ကလည်း သူ့မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်နေသော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလာသည်။
"မင်းတို့ မူမမှန်တာ တစ်ခုခုများ မခံစားမိခဲ့ဘူးလား?"
လုရွှမ်က ရုတ်တရက် ဝင်မေးလိုက်သည်။ ဘေးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်လာပုံရသော လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ချိန် ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက် တစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲကို အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ တိုးဝင်လာလေ၏။
တစ်ခုခု ဆုံးရှုံးထားသလို ခံစားရပေမယ့် ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူး။
ဝမ်ယွဲ့နဲ့ ကျင်းဟုန်ဟာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ရင်း နတ်သမီးကျင်းဟုန်က ပြောလာခဲ့သည်။
"ကျွန်မဒီမှာ အာရုံ မပျံ့လွင့်တော့သလို ခံစားရတယ်.... ဒါက တစ္ဆေသင်္ဘောရဲ့ ထိတ်လန့်စရာတွေထဲက စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ဟေး ကြည့်စမ်း.... တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ်မှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတယ်"
ကောင်းကင်ဓားရှင်က ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။ သူ့ဓားသည် ပြင်းပြသော စွမ်းအား တစ်ခုဖြင့် တစ္ဆေသင်္ဘောကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
လူငါးဦးသည် ကောင်းကင်ဓားရှင်ရဲ့ ဓားရှည်သွားရာဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ယခင်က လွတ်နေသော သင်္ဘောပေါ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် လူတစ်ယောက် ရှိနေ၏။
အဖြူရောင် ဝတ်ထားသော အမျိုးသားသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ပေါ်ပြီး သူ့လက်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်စုံတစ်ခုကို အော်ဟစ်နေပုံ ရသော်လည်း အသံက လုံးဝထွက်မလာချေ။
"အဲဒါက လူလား သရဲလား?"
လုရွှမ်လည်း သူ့စိတ်ထဲ အံ့အားသင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုလူကို ရင်းနှီးနေသလို ယောင်ဝါးဝါး ခံစားမိသော်လည်း တစ်ဖက်လူ အပေါ် အထင်ကြီးထားခြင်းတော့ မရှိပေ။
"ငါအဲဒီကို မသွားချင်ဘူး တစ္ဆေသင်္ဘောက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်"
နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့က ရုတ်တရက် အော်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ အသံက ထိတ်လန့်မှု အပြည့်နဲ့။
လုရွှမ် သူမဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပနေပြီး မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းများ ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တောက်ပသော မျက်လုံးကြီး နှစ်လုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်နက်နဲစွာ စိုက်ကြည့်နေသောကြောင့် လူကို အနည်းငယ် စွဲလန်းသွားစေသည်။
သူ့စိတ်တွေ ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ လုရွှမ် အလျင်အမြန် သတိ ပြန်ဝင်လာကာ နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမသည် ကြွယ်ဝသော အမွေအနှစ်များနှင့် ထူးကဲသော နည်းလမ်းများဖြင့် ကျင့်ကြံလာသည့် ချမ်းသာသော မိသားစုတစ်ခုမှ ဖြစ်သည်။
လက်ရှိ အချိန်မှာတော့ နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေပြီး နောက်ဆုံးတော့ သူမက ပြောလာ၏။
"ငါမြင်တဲ့လူက ဘယ်သူလဲ? ဟုတ်တယ် သူ့နာမည်က ကျန်းယန်... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လောက်က ငါ့ဓားအောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးသားလေ... သူ့ကို ထပ်တွေ့ရမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး... သူဘယ်လိုလုပ် တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ် ရောက်နေတာလဲ?"
"ငယ်ငယ်ကတည်းက လကို ညတိုင်း စူးစိုက်ကြည့်တယ်... ငါသေချာပေါက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့ပြီးသား အဲဒီလူ သေသွားပြီ....တစ္ဆေသင်္ဘောက သရဲတစ္ဆေတွေကို သိမ်းဆည်းထားတာများလား?"
နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့က အော်ဟစ်ပြီး လရောင် တက်လာသည့်အတိုင်း သူမရဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။ သူမက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသလိုပဲ ဓားရှည်ကြီးကို နောက်ကျောဘက်ကနေ ဆွဲထုတ်ပြီး အမှတ်တမဲ့ ခုတ်ချလိုက်တာနဲ့ ဓားစွမ်းအင်က အဖြူရောင် အင်္ကျီနဲ့ လူဆီကို ပျံသန်းသွားပါတော့၏။
အကွာအဝေးက ပြိုင်ဘက်ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ဝေးလွန်းပေမယ့် နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့က သူမရဲ့ သူတော်စင် စွမ်းအားကို ရူးသွပ်စွာ အသုံးချနေဆဲပါပဲ။
လုရွှမ်သည် ဝမ်ယွဲ့ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ထိမိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီလိုသာ ဆက်လုပ်နေရင် နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့ ရူးသွပ်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတာ သူ့စိတ်ထဲ ကောင်းကောင်း သိနေပြီ။
တကယ်တော့ သူမဟာ အောင့်ယွဲ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်မမို့ လုရွှမ် သူမကို လျစ်လျူရှုပစ်လိုက်ရုံနဲ့ မပြီးနိုင်ချေ။
သူ့ခြေဖဝါးအောက် လေထုကို နင်းလိုက်ရင်း လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ထပ်ခါတလဲလဲ တုန်ခါသွားကာ ရုတ်တရက် ဝမ်ယွဲ့ပခုံးကို လက်ဖဝါးဖြင့် ပုတ်လိုက်ရာ စိမ်းပြာနဂါးရဲ့ သန့်စင်သော စွမ်းအားများ တိုးဝင်သွားသည်။
"စိတ်အေးအေးထားစမ်း!"
ဝမ်ယွဲ့ရဲ့ နားထဲတွင် ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။
လုရွှမ်ရဲ့ ဟောက်သံဟာ ခွန်အား အပြည့်နှင့် ထွင်လာကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုပါ လှုံ့ဆော်ပေးသောကြောင့် လူများကို နိုးကြားသွားစေသည်။
နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့က လဲကျသွားလုမတတ် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူမရဲ့ အသိစိတ်ကို ပြန်ရလာခဲ့သည်။
"အစောက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?"
လုရွှမ်လည်း အစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို အမြန် ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။ ဝမ်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာက နီရဲသွားသော်လည်း လုရွှမ်ကို ပို၍ပင် ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။
"ကျွန်မလည်း မသိဘူး.... အဲဒီလူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရပြီးနောက်တော့ အရင်က သူ့ကိုမြင်ဖူးသလိုပဲ ခံစားလာရတယ်... အရင်က တွေ့ဖူးသလိုပဲ.... ဒါပေမဲ့ အခုစဉ်းစားကြည့်တော့ ဘာမှမဆိုင်သလိုပဲ"
လူတိုင်းဟာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြည့်နေပေမယ့် ဘယ်သူမှ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိကြချေ။
တစ္ဆေသင်္ဘောရဲ့ ထိတ်လန့်မှုကို မြင်ပြီး အေးစက်နေတဲ့ ချွေးတွေက နောက်ကျော တစ်လျှောက် ပြေးဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ?"
ရှောင်အာ့က နတ်သမီးကျင်းဟုန်ကို အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဓားရှင်က ဘာမှ မပြောပေ။ နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့ကတော့ လုရွှမ်ကို ကျေးဇူးတင်နေဆဲပင်။
အဲဒီအစား ဒီကိစ္စက လုရွှမ် နဲ့ ကျင်းဟုန်တို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နတ်သမီးကျင်းဟုန်မှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားသော်လည်း သူမသည် ထင်သလို မလုပ်နိုင်တာ သိသာသောကြောင့် နောက်ထပ်လာမယ့် ထင်မြင်ချက်အတွက် လုရွှမ်ကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဤနေရာ၌ မိမိအသက်ကို တခြားသူများအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းဟာ သေခြင်းတရားကို တောင်းရမ်းနေခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။ သူတို့ ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်ဖို့က အရေးကြီးတာကြောင့် လုရွှမ်လည်း သူ့အပိုင်းကို တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ အခုလွတ်မြောက်ချင်ရင် တစ္ဆေသင်္ဘောရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သေချာပေါက် နားလည်မှ ရလိမ့်မယ်"