စိမ်းပြာနဂါးခြေသည်း
Vol. 60 Ch. 4.407
အပြင်ဘက်မှာတော့ နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့ နဲ့ ထျန်းတောက်တို့က မီးတောက်တွေကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ အပင်တစ်ပင်သည် အပူကြောင့် အက်ကွဲကာ ပြင်းထန်သော အနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။
"အဲဒါကို ဖြတ်လိုက်တော့ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး!"
လုရွှမ် အကြိမ်အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးကာ ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်အာ့သည် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်နှင့် အရည်အချင်း အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း သူသည် ထူးခြားသော မိသားစုနောက်ခံမှ ဆင်းသက်လာတာကြောင့် နဂါးဝတ်မြက်ပင်ကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။ နဂါးဝတ်မြက်ပင် လောင်ကျွမ်းသောအခါ နဂါးသွေးပါသော သတ္တဝါများကို အထူး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည့် အနံ့တစ်ခု ထွက်လာလိမ့်မည်။
အောင်ရှင်း လုရွှမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေတဲ့ အခိုက်မှာပဲ လုရွှမ်ခမျာ အထပ်ထပ် ချောင်းဆိုးကာ သူ့အသက်ရှုသံကို ထုတ်ပြလာခဲ့သည်။ တခြားသူတွေ မခံစားနိုင်ပေမယ့် အောင်ရှင်းကတော့ ချက်ချင်းဆိုသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လာလေ၏။
"လူဆိုးကောင်! နင့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နဂါးသွေး ရောင်ဝါရှိတယ်... နင်လည်း နဂါးသွေးနဲ့ပဲ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် စားရဲရတာလဲ? လူဆိုး လူဆိုး"
အော်ဟစ်သံများ ကြားတွင် အောင်ရှင်း ပြေးထွက်လာကာ လုရွှမ်ကို လက်သီးသေးသေးလေးဖြင့် အပြင်းအထန် ထိမှန်သွားသည်။
လုရွှမ်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က စိမ်းပြာနဂါးရဲ့ ရောင်ဝါကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့ကြောင်းကို သိလိုကိသည်။ အောင်ရှင်း ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော နဂါးငွေ့ရောင်ဝါကို ခံစားနိုင်သလို အောင်ရှင်းကလည်း သူ့အပေါ် သဘာဝကျကျ ခံစားနိုင်သည်။
နဂါးရောင်ဝါ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လုရွှမ်သည် အောင်ရှင်းနဲ့ နီးစပ်မှုတချို့ ရှိနေတယ်လို့ပါ ခံစားမိသည်။
လုရွှမ်ကို ခဏလောက် ရိုက်နှက်ပြီးနောက် အောင်ရှင်းသည် သူမနှာခေါင်းလေးကို ညင်သာစွာ လှုပ်လိုက်ပြီး လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အနံ့ခံလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူမမျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူမ တစ်ခုခုပြောခါနီးတွင် လုရွှမ် သူမကို အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
အောင်ရှင်းမှာ အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိပေမယ့် သူမစိတ်က အရမ်းမြန်သည်။ ရွံ့ရှာသော အပြုံးဖြင့် အောင်ရှင်းက အော်လေ၏။
"နင်က လူယုတ်မာလား?"
ဒါက ဘယ်လိုစကားလဲ။ လုရွှမ် အောင်ရှင်းရဲ့ နဖူးကို ခေါက်ပစ်လိုက်ကာ။
"မင်းပြောကြည့်!"
"ဒါဆို နင့်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က နတ်နဂါး အငွေ့အသက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် သန်မာပြီး သန့်စင်နေရတာလဲ"
လုရွှမ် သူ့နှလုံးခုန်သံကို နောင်တွင် အမှန်တကယ် ဖုံးကွယ်ထားသင့်ပြီ။ ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာက တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေနဲ့ မတူပေ။ အာကာသ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ထားပြီး အချက်အလက်များက မထင်မရှား ဖြစ်နေသည်။ သူ့ရဲ့ စိမ်းပြာနဂါး အငွေ့အသက်ကို သိရှိနိုင်ခြင်းက ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"မင်းသိသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်" လုရွှမ်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။
အောင်ရှင်းရဲ့ အမူအရာလည်း ပြောင်းသွားပြီး
"နင်ဘာတွေပြောနေမှန်း ငါမသိဘူးနော်"
"မင်းရဲ့ရောင်ဝါက အစွမ်းထက်ပေမယ့် နည်းနည်းတော့ ကွန့်မြူးနေသေးတယ်.... အဲဒါကို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပေါင်းစည်းဖို့ မလိုအပ်ဘူးလို့ ငါထင်ပါတယ် မင်းရရှိထားတဲ့အရာက မင်းရဲ့ဝိညာဥ်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး"
"အဲဒါက မင်းအဖေဆီက ရထားတဲ့ နတ်နဂါးရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သင့်တယ် ဟုတ်တယ်မလား? မင်းအဖေရဲ့ အရိပ်အာဝါသကို ငါတွေ့လိုက်ရတော့ စူးရှထက်မြက်ပြီး အားမာန်ရဲ့အရိပ်အမြွက်ကို ခံစားရတယ်... မင်းအဖေမှာ နဂါးခြေသည်း ရှိနိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်... နဂါးဦးချိုက ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ရောင်ဝါက မခိုင်မာတဲ့အတွက် နဂါးခြေသည်းဖြစ်ဖို့ များတယ်"
အောင်ရှင်း အံကြိတ်ပြီး ပြန်အော်လိုက်သည်။
"ဟမ့် အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ? ငါနင့်ကို မပေးဘူး"
စိတ်သဘောထား ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ ကောင်မလေးပဲ။ လုရွှမ်က မရယ်နိုင်တော့ဘဲ
"အရင်က မင်းဆီက လုယူချင်ပေမယ့် အခုတော့ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ... လောကမှာ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိတယ် အခုပိုင်ရှင်ရှိတယ် ဆိုတော့ ငါ တခြားရတနာတွေကိုပဲ ရှာလိုက်မယ်... ရတနာပို သိမ်းဖို့ လူတွေကို သတ်တာက သိပ်တော့ မကောင်းဘူးလေ...ဒါပေါ့ မင်းသာ လူဆိုးနဲ့တွေ့ရင် ဒါက ကွဲပြားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... ဒါ့အပြင် မင်းက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတော့ ငါ မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်ရက်မှာလဲ?"
"ကောင်းပြီ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရတာကလည်း ကံကြမ္မာပဲလေ... မင်းကို ရုပ်ခန္ဓာ ငွေ့ရည်ဖွဲ့မှု နည်းစနစ်နဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မြှင့်တင်မှု နည်းစနစ်အစုံကို ငါသင်ပေးမယ်... အဲဒါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အတိုင်းအတာကို အတတ်နိုင်ဆုံး တိုးမြင့်ပေးနိုင်တယ်.. နဂါးခြေသည်းကို မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်သွားစေဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ်"
လုရွှမ် စကားပြောနေစဉ်တွင် သူ၏လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်အသိ အနည်းငယ် ထွန်းတောက်လာပြီး အောင်ရှင်းရဲ့ မျက်ခုံးများကို ထိလိုက်သည်။ အဆိုပါ ဝိညာဥ်အသိသည် ရွှမ်ခုန်းတောင် ကျောက်နံရံပေါ်က ရရှိခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို စုစည်းရန်အတွက် ကြီးမားသော အကူအညီကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။
အောင်ရှင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ခဏလောက်ကြာတော့ ထိုဝိညာဥ်အသိကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဟူး ဒီတစ်ခါတော့ ငါနင့်ကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်...နင့်ငါ့ကို အကူအညီ တောင်းရမယ့် အခြေအနေမျိုး ရှိလာရင် ငါပြန်ကူညီတာပေါ့"
အောင်ရှင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ပြောသော်လည်း စိတ်ကြွဆေးပြား စားထားတဲ့ သူမမျက်လုံးများကိုတော့ ဖုံးကွယ်၍ မရတော့ဘဲ ခုန်ပေါက်ပြီး ပြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။
လုရွှမ်က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါပြီ ဟိုအစွယ် နှစ်ကောင်က ငါ့ကြောင့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်သွားတာကိုသာ မင်းသိရင် စိတ်ဆိုးပြီး ငါ့ကို လာမသတ်ရင် ရပြီ"
အောင်ရှင်းရဲ့ ကျိန်စာပုတီးစေ့ကြောင့် နတ်သမီးကျင်းဟုန်လည်း အောင်ရှင်း ထွက်ပြေးသွားမှာကို စိတ်မပူတော့ဘဲ အောင်ရှင်းအတွက် အထူးဝမ်းနည်းမိပြီး နှလုံးသားထဲမှာ အပြစ်ရှိသလိုပင် ခံစားခဲ့ရသည်။
သူမသည် ဖြူစင်သော စိတ်ထားရှိပြီး သူမလိုတူညီသော စိတ်ထားရှိသောကြောင့် သူတို့သည် ညီအစ်မကောင်းများ ဖြစ်လာကြပြီး အလွန်ရင်းနှီးလာနိုင်သည်။
တာဝန် ပြီးတာနဲ့ အဖွဲ့သည်လည်း လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။ နတ်သမီးဝမ်ယွဲ့ နှင့် ထျန်းတောက်တို့က ထွက်ခွာသွားကြပြီ။ လုရွှမ်နှင့် အောင်ရှင်းကတော့ နတ်သမီးကျင်းဟုန်၊ ရှောင်အာ့တို့နဲ့အတူ လိုက်သွားကြသည်။
စိမ်းပြာနဂါးရဲ့ ခြေလက်အင်္ဂါများကြားက ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ လုရွှမ် အောင်ရှင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ညီမငယ်နှင့်တူသလိုတောင် ခံစားလာရသည်။ အောင်ရှင်းမှာလည်း အလားတူ ခံစားချက်မျိုး ရှိနေမယ်လို့ သူယုံကြည်သည်။
သူမက ဒေါသသံဖြင့် ပြောဆိုတတ်သော်လည်း မကူညီနိုင်ဘဲ သူမနှင့် နီးစပ်နေဆဲဟု ခံစားရသည်။
လုရွှမ် နတ်သမီးကျင်းဟုန်အပေါ် အလွန်စိတ်သက်သာရာ ရခဲ့သော်လည်း ရှောင်အာ့နဲ့ သူမရဲ့ မိခင်ကိုတော့ အယုံအကြည် မရှိပေ။
သူက အောင်ရှင်းကို ခေါ်ဆောင်လာသူမို့ သူ့ဘေးကင်းရေးအတွက် တာဝန်ဝတ္တရား ရှိတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် သူ မြေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကို ရှာဖွေရာတွင်လည်း အောင်ရှင်းရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်သေးသည်။
ပင်လယ်ပြင်က ပြန်မထွက်ခင်မှာ သူက ရှေးဟောင်းလကမ္ဘာက လှေကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကျွိဟိုင်မြို့ထဲက ထွက်ပြီးနောက်မှာတော့ နယ်နိမိတ် ဖြတ်ထားတဲ့ တံဆိပ်ပြားကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ နတ်သမီးကျင်းဟုန်ဟာ နယ်နိမိတ်ဖြတ် တံဆိပ်ပြားကို ထပ်မံထုတ်ယူပြီး တိုက်ရိုက် ပြန်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောတာခဲ့တာကြောင့် ဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးဆီသို့ ရောက်သွားမှာကို သူအံ့သြမနေတော့ပေ။
အလင်းရောင်က တောက်လောင်ပြီး လူလေးယောက်လုံး ပျောက်သွားသည်။
စူးရှတောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ လူလေးယောက် ထွက်ပေါ်လာ၏။
လေထုသည် ကြည်လင်အေးမြသော အရိပ်အမြွက်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါများလှသည်။ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကနေ အားရပါးရ ရှူလိုက်သောအခါတွင် အနည်းငယ် အသက်ဝင်လာသော ခံစားချက်ကို ခံစားနိုင်လေသည်။
"အား.... နောက်ဆုံးတော့ ငါပြန်လာပြီ အိမ်ပြန်ရောက်လာတဲ့ ခံစားချက်က ကောင်းလိုက်တာ"
နတ်သမီးကျင်းဟုန်က အော်ပြောကာ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်တန်းလျက် လှလှပပလေး လှည့်ပတ်လိုက်သည်။
လုရွှမ် ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ယခုအခါ တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ တောင်ထွတ်မှာ မြင့်မားလွန်းသဖြင့် ကောင်းကင်သို့ပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေ၏။ အောက်ဖက်တွင် တိမ်ဖြူများစွာ လွင့်မျောနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြူခိုးများက နတ်သမီးများကဲ့သို့ ပျံ့လွင့်နေသည်။
အကွာအဝေးက နီးကပ်နေတော့ လေထုရဲ့ တဟုန်ထိုး အရှိန်ပြင်းပြင်း တိုက်ခတ်သံ၊ ပြင်းထန်သော ဒီရေသံ၊ မိုးခြိမ်းသံများကို သဲသဲကွဲကွဲ ကြားနေရသည်။
လုရွှမ် သူ့ရဲ့ နေမင်းမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်မီးတောက်ရဲ့ အလင်းမှုန်များ လင်းလက်လာသည်။ အဖြူရောင်တိမ်တိုက်များမှတဆင့် အလွန်အံ့မခန်းဖွယ် ကောင်းသော ရေတံခွန်ကြီးကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။
အရောင် ခုနစ်ရောင်ရှိသော သက်တန့်တို့သည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ရောယှက်လျက် ရှိကာ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများ၏ လွင့်ပါးသွက်လက်သော အပိုင်းအစ တစ်ခုကဲ့သို့ ရေခိုးရေငွေ့နှင့်အတူ တက်လိုက်ကျလိုက် ရောယှက်နေရာ လှပလွန်းလှသည်။
"လှလိုက်တာ!"
မင်းသမီးအောင်ရှင်းကလည်း အော်လိုက်သည်။
နတ်သမီးကျင်းဟုန် နှင့် ရှောင်အာ့တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့ မျက်နှာပေါ်တွင် မာနကြီးသော အကြည့်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခု ကွဲပြားသွားသည်မှာ နတ်သမီးကျင်းဟုန်သည် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ခြင်း အရိပ်အမြွက်ကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ရှောင်အာ့ကတော့ သူ့မျက်နှာတွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အသွင်အပြင်မျိုး ရှိနေသည်။
"ညီမအောင်ရှင်း... ဆင်းရအောင်"
နတ်သမီးကျင်းဟုန်က အောင်ရှင်းရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ကောင်မလေးနှစ်ယောက် ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးဆင်းသွားကြသည်။
လုရွှမ် နောက်က လိုက်သွားပေမယ့် ရှောင်အာ့က သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး
"ကောင်လေး... မင်း ဒီကို ရောက်ရင် မင်းကိုယ်မင်း ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းနေ... ဒါဆို မင်း စပါးကောင်းကောင်း ရလိမ့်မယ် ပြီးတော့ ငါတို့ဆီက အခွင့်ကောင်းယူဖို့ မစဉ်းစားနဲ့...မင်းက သခင်မလေးနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး"
ရှောင်အာ့ရဲ့ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြောင်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
"ဘာလဲ? မင်းက မကျေနပ်ဘူးလား?"
လုရွှမ်လည်း ပြန်လှောင်ရင်း ရှောင်အာ့ရဲ့ မျက်လုံးကို လက်သီးနဲ့ ထိုးချပစ်လိုက်သည်။