လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရန်ရွှမ်လှေကား

လက်သီးထိုးချက်က အလွန် ကျယ်လောင်ပြီး သတိပေးချက်ပင် လုံးဝမရှိခဲ့။

ရှောင်အာ့မှာ သူ့မျက်လုံးကို အထိုးခံလိုက်ရတာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ချက် ယိုင်သွားသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ ခွန်အားသည် အလွန်ကြီးမားသဖြင့် ရှောင်အာ့မှာ ခဏလောက်အထိ မူးဝေသွားသည်။

လုရွှမ် ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ ရှောင်အာ့ကို နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဦးခေါင်းတည့်တည့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးလိုက်သဖြင့် ရှောင်အာ့ တုန်လှုပ်သွားပြီး မခံနိုင်တော့ပေ။

အနည်းငယ် ထိုးနှက်ခံရပြီးနောက် ရှောင်အာ့ မျက်လုံးများ မျက်ဖြူလှန်လာပြီး မူးလဲသွားသည်။

"အရူး... မင်းသာ ကျင်းဟုန်လက်အောက်က လူမဟုတ်ခဲ့ရင် သေသွားတာ ကြာပြီ"

ထို့နောက် သူမတို့နောက် အမြန် လိုက်လာခဲ့သည်။ နတ်သမီးကျင်းဟုန်က လုရွှမ်ရဲ့နောက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့သြစွာနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်အာ့ ဘယ်မှာလဲ?"

"အိုး သူ နေမကောင်းလို့ ကောင်းကောင်း အနားယူချင်နေတာ ဖြစ်မယ်"

နတ်သမီးကျင်းဟုန်က ဒါကို အလေးအနက် မထားခဲ့ဘဲ ဂိုဏ်းဆီကိုပဲ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ သူမအမေကို တွေ့ရဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။

အကာအရံ အခင်းအကျင်း များစွာကို ဖြတ်ကျော်​ပြီးတော့ လုရွှမ် တောင်ထွတ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အထွတ်အထိပ်က သိပ်မမြင့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် မာန်မာနခံစားမှုက ယခင်တောင်ထွတ်များထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်။

ယခင်တောင်ထွတ် ကဲ့သို့ပင် ထက်မြက်မှုအပြည့် ရှိသော်လည်း ယခုတောင်ထွတ်ကတော့ သူ့အရှိန်အဝါကို ထိန်းထားသည်။ သို့သော် နှိုင်းယှဉ် ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် နောက်တစ်ချက်က သန်မာတာထက် များစွာပို၍ အားကောင်းတာကို လူအများ တွေ့ရလိမ့်မည်။

ကျောက်လှေကား နှစ်စင်းသည် တောင်ထိပ်ပေါ်မှ ဇောက်ထိုး တွဲလောင်း ကျနေသော ရေတံခွန်နှစ်စင်းနှင့် တူသည်။ တစ်ခုက ကျယ်ဝန်းပြီး ခံ့ညားထည်ဝါပြီး နောက်တစ်ခုက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနှင့် ခပ်မိုက်မိုက်ပုံစံပင်။ သစ်ပင်သစ်ရွက်များ ကြားတွင် ဝှက်လုနီးပါး ဖြစ်နေလို့ ဂရုမစိုက်ပါက ဘယ်​သောအခါမှ မမြင်ရဘဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရရင် ကျောက်တုံးတွေလို့ပဲ ထင်လိမ့်မည်။

ဘုရားဖူးတစ်ယောက် ကဲ့သို့ပင် လုရွှမ်သည် တောင်ခြေရင်းသို့ ရောက်လာပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ မထင်မရှား ကျောက်လှေကားပေါ် တက်လိုက်သည်။ ကျောက်လှေကားဆီက ထူးခြားမှုကို သူခံစားရသည်။

နတ်သမီးကျင်းဟုန်ရဲ့ မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီး

"သခင်လေးလုရွှမ်... ရှင်က တကယ်ကို ထူးထူးခြားခြားပဲ... ဒီကျောက်လှေကားကိုတောင် တကယ် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်"

"အင်း ဒီကျိုးနေတဲ့ ကျောက်လှေကားက ထူးခြားလို့လား?"

အောင်ရှင်း မကျေနပ်သည့် အကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ နတ်သမီးကျင်းဟုန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး

"ဒီလှေကားက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်... အမေငါ့ကို ပြောဖူးတယ် ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်း​ကြယ်တဲ့ လှေကားကို တက်နိုင်ရင် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ကောလဟာလတွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်တဲ့"

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လှေကား?

လုရွှမ် မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လှေကားတစ်စင်း​ပေါ်ကို တက်ခဲ့ဖူးပြီး ထိုလှေကား၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ နားမလည်နိုင်တဲ့ ကံကောင်းမှုက ရိုးရှင်းတဲ့ ဟာသတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

"နတ်သမီးကျင်းဟုန် မင်းအရင်က မတက်ဖူးဘူးလား?"

နတ်သမီးကျင်းဟုန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"ဒီလှေကားက ကျွန်မအတွက် မသင့်တော်ဘူးလို့ အမေကပြောတယ်"

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အောင်ရှင်းဟာ ဒီအစ်မကြီးက ရိုးသားလွန်းသည်ဟု ခံစားမိလာသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူက သူမကို တစ်ခုခု လုပ်ခွင့်မပေးပါက တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ဦးမှာ ဖြစ်သည်။

"လာ... တစ်ခေါက်လောက် တက်ကြည့်ရအောင်"

အောင်ရှင်းက အော်ရင်း ကျောက်လှေကား ထိပ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ လှေကားက တိမ်ထဲသို့ အမြန် ပြေးဝင်သွားတာ အဆုံးမှတ်ကိုတောင် မမြင်နိုင်ပေ။

နတ်သမီးကျင်းဟုန်အား ပြန်လည်ချေပရန် အခွင့်မပေးဘဲ ကျောက်လှေကားပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ ကျောက်လှေကားပေါ် ခြေဖဝါးတွေ နင်းချပြီးလိုက်တာနဲ့ စိတ်ထဲမှာ နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ကျက်သရေတဲ့ ခံစားမှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အောင်ရှင်း အံ့အားသင့်နေပုံရပြီး ဘေးနားမှ နတ်သမီးကျင်းဟုန်ကို အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး ဒီလှေကားမှာ မှန်းလို့မရနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်"

လုရွှမ် ကျောက်လှေကားပေါ်သို့ တက်သွားသောအခါ ထိုခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေထဲက စိုးရိမ်​ခြင်းမဲ့ ပင်လယ်ပြင်တွင် သူတက်ခဲ့သော ကျောက်လှေကားနှင့် ဆင်တူ​လေသည်။

ဖိအားနည်းနည်း ပိုများနေရုံကလွဲလို့ပေါ့။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း အခွက်သုံးဆယ်ကို ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် လူဟူ၍ ပိုင်းခြားထားသော်လည်း လူသား၏ဦးခေါင်းသည် ကောင်းကင်၌ရှိပြီး ခြေတို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိနေပေသည်။

"သတိထားပါ... မင်းသည်းမခံနိုင်ရင် ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်လိုက်"

လုရွှမ် လှမ်း၍ သတိပေးလိုက်သည်။

တိရွှမ်လှေကားထစ်ကို နောက်ဆုံး တက်တုန်းက ခံစားချက်က သူ့စိတ်ထဲမှာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒီတောင်တက်ပြီးရင် သူတို့ဘယ်မှာ ဆုံးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်လောက်ဘူး။ ဒါကြောင့် အမှား ကြီးကြီးမားမား မလုပ်မိအောင် သတိထားရမယ်။

သေချာတာပေါ့။ သူ ဒုတိယ ကျောက်လှေကားထစ်ကို တက်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ လုရွှမ် သူ့ဦးခေါင်းထိပ်ကနေ ဖိအားတစ်ခု ဆင်းသက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျောက်လှေကား ထစ်တွေဆီမှာ ချက်ချင်း သံမှိုဆွဲထားလိုက်သည်။ ပျံသန်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် ခုန်ဖို့က အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

"ဒီကျောက်တုံး လှေကားတွေက တကယ့်ကို မှော်ဆန်တာပဲ ဟားဟား ပျော်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ ငါအရင်တက်လိုက်မယ်"

အောင်ရှင်းက အော်ပြောပြီး အမြန် ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က နဂါးတစ်ကောင်လို ဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ သွေးလမ်းကြောင်းက အရမ်း ပြင်းထန်၏။

နတ်သမီးကျင်းဟုန်ရဲ့ မျက်လုံးများလည်း ရွှင်လန်းသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပလာသည်။ သူမစိတ်ထဲ မျှော်လင့်ချက်များ ထည့်ထားသကဲ့သို့ လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ကာ ရှေ့သို့ အမြန် ပြေးတက်သွားခဲ့သည်။

သူမရဲ့ တခစ်ခစ် ရယ်သံများက ငွေခေါင်းလောင်းများရဲ့ မြည်သံတွေလို အလွန်သာယာလှသည်။

"သခင်မလေး မလုပ်နဲ့!"

အနောက်ကနေ အသံတစ်ခု ထွက်လာ၏။ လုရွှမ် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ထိုသူက ရှောင်အာ့ ဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့မျက်လုံးအောက်ရှိ စက်ဝိုင်းများက အနည်းငယ် မည်းနေသေး၏။ လုရွှမ် သူ၏ အမှောင်ယင်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုထားသောကြောင့် ဤအမှောင် စက်ဝိုင်းများသည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ခဏတာအထိ ရှိနေရလေသည်။

နတ်သမီးကျင်းဟုန်က ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးနေပြီ။ သူမရဲ့ရုပ်သွင်က အနည်းငယ် သာလွန်နေပုံရပြီး ရှောင်အာ့ရဲ့ အသံကိုလည်း ကြားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

"လုရွှမ် မင်းပဲဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား? မင်းက လူကောင်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိနေတာကြာပြီ... မင်းငါတို့ သခင်မ​လေးကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ရန်ရွှမ်လှေကားထစ်ကို တက်ဖို့ လှုံ့ဆော်ခဲ့တာမလား? ဟမ့် သခင်မလေးသာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် မင်းအသေဆိုးနဲ့ သေစေရမယ်"

ဒေါသကြီးနေသော ရှောင်အာ့သည် ကျောက်လှေကား အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ လုရွှမ်က ရယ်မောကာ လူပြက်ကို ကြည့်နေသလိုမျိုး ကြည့်နေ၏။

"ရှောင်အာ့ မင်းက သစ္စာစောင့်သိတဲ့ ကိုယ်ရံတော် မဟုတ်ဘူးလား? ဒါဆို မင်းရဲ့ သခင်မလေးကို လာကာကွယ်ပါဦး... အပြင်မှာ ရပ်နေတာ ဘာထူးမှာလဲ? လာစမ်းပါ မင်း သေရမှာ မကြောက်ဘူးမလား!"

ရှောင်အာ့ရဲ့ မျက်နှာသည် ခဏတာ စိမ်းဖျော့ဖျော့ဖျော့နှင့် ​ဖြစ်သွားကာ တခြားကျောက်တုံး လှေကားဘက်မှ ရုတ်တရက် ပြေးတက်လာ၏။

"ခဏစောင့်... မင်း ခဏစောင့်!"

တောင်ပေါ်ကနေ အပြေးအလွှား ဆင်းလာတဲ့ လူတွေလည်း ရှိပါ၏။ သူတို့ထဲက တော်တော်နည်းပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လှေကားကို နင်းလိုက်တဲ့အခါ တောင်ပေါ်မှာ လေ့ကျင့်နေသူတိုင်းကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

ရန်ရွှမ်လှေကားက တောင်တံခါးရှေ့မှာ ရပ်တန့်နေခဲ့တာ ဘယ်နှစ်နှစ်တောင် ရှိပြီလဲ ဘယ်သူသိပါလိမ့်မလဲ။ တစ်ချိန်က ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုအချိန် အတော်ကြာမှ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာအောင် ဘယ်သူမှ မတက်နိုင်ခဲ့ကြလို့ပါပဲ။

တစ်ချိန်က ဂိုဏ်းဆရာတချို့က တစ်စုံတစ်ခု ပျောက်ဆုံးနေသည်ဟု ကောလဟာလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးပြီး တခြားဂိုဏ်းချုပ်များက ဒါဟာ အရည်အချင်း မရှိခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ဆိုခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက တက်နိုင်လိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် လူပြောအများဆုံး ဖြစ်သော ရန်ရွှမ်လှေကားသည် ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပျက်စီးနေသော တောင်တက်လမ်း ဖြစ်လာခဲ့၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘယ်သူမှ မတက်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတွင် လူ ၃ ဦး တက်သွားကြောင်း ပြသခဲ့ရာ ချက်ချင်းပင် အားလုံးကို ဆွဲဆောင်ပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ထူးထူးခြားခြား ပျောက်နေပြီး ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဇနီးသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရလျက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တောင်တံခါးလည်း ပိတ်သွားခဲ့ရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရန်ရွှမ်လှေကားကို ဘယ်သူက တက်နိုင်ပါတော့မလဲ။

ထို့ကြောင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရန်ရွှမ်လှေကားဆီက အပြောင်းအလဲများကို မြင်ပြီးနောက် ဂိုဏ်း၏အကြီးဆုံးတပည့် လော့ချောင်ထျန်း ဦးဆောင်သော တပည့်တစ်စုသည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ကြည့်ရန် အမြန်ပဲ ဆင်းလာ​ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်အာ့ တောင်ပေါ် ပြေးတက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ့နောက်ခံကြောင့် ဂိုဏ်းထဲမှာ ​ရှောင်အာ့ရဲ့ အနေအထားက နည်းနည်းရှက်စရာ ကောင်းပေမယ့် သူ့ခွန်အားကို မခံနိုင်သဖြင့် တပည့်အပေါင်းတို့က ရိုသေကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်အာ့တစ်ယောက် တောင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်လာတာကို သူမြင်သောအခါ အကြီးဆုံးတပည့် လော့ချောင်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

ရှောင်အာ့က ဆရာတူညီမ ကျင်းဟုန်ကို ဘယ်တော့မှ မထားခဲ့ပါဘူး။ ဆရာတူညီမ ကျင်းဟုန် တစ်ခုခု ဖြစ်လို့များလား?