အောင်ရှင်း နိုးလာပြီ
Vol. 60 Ch. 4.416
ယွင်ယင်က လှောင်ပြောင်ပြီး အနှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိတဲ့ အနက်ရောင် ရေခဲတုံးနဲ့ နှစ်သောင်းချီရေခဲကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အနှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိသော အနက်ရောင် ရေခဲဘေးတွင် အဖြူရောင် အလင်းရောင်နှင့် အအေးဓာတ်ရှိသော ရေခဲပုံသလင်းပုံစံ တစ်ခု ရှိသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် သေနိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ကြောင်း ပြောပြနိုင်သည်။
လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားပမ်းစား အားထုတ်ခဲ့သည့် နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ရေခဲသည် ယခုအခါ ပိုးစုန်းကြူးလိုမျိုး တောက်ပသော လကို ယှဉ်လို့ မရနိုင်တော့ပေ။
နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိသော အနက်ရောင် ရေခဲ၏ အတွင်းပိုင်းသည် အလင်းရောင် တစ်ခုနှင့်အတူ လင်းလက်နေသည်။ အတွင်းဘက်တွင် အင်အားစု အများအပြား ရောယှက်နေကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိပ်တိုက် တွေ့နေပုံမှာ ပေါက်ကွဲတော့မလိုပင်။ အနှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ အနက်ရောင် ရေခဲအတုထဲမှ အေးစက်သော လေလှိုင်းများသည် နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ရေခဲတုံးများ၏ ထူးဆန်းသောအပြုအမူများ ပါ၀င်လေသည်။
"အနှစ်တစ်သောင်း အနက်ရောင်ရေခဲတုံး?"
လောင်ကျိုက မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
"ဟုတ်ပြီ ဒီကောင်လေး မသေဘူးကိုး... သူက မင်းကို ဒီနေရာအထိ ခေါ်လာပေးတဲ့သူလား"
သူ့မျက်လုံးများက နတ်သမီးကျင်းဟုန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရှောင်အာ့ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။
လုရွှမ်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဟန်ဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့တာကြောင့် သူ၏ အသွင်အပြင်ကို မူလအသွင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်တာကို ဝန်ခံပါတယ်"
လောင်ကျိုက ခေါင်းငုံ့ပြီး ဒူးထောက် ဟန်ဆောင်ကာ အော်လိုက်ပါ၏။ သို့သော် ချက်ချင်း ဆိုသလိုပင် သူ့ပုံရိပ်က တောက်ပလာပြီး နတ်သမီးကျင်းဟုန် နောက်တွင် ပေါ်လာပြီး နတ်သမီးကျင်းဟုန်ကို လက်ဖဝါး တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
"အား....."
စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံနဲ့အတူ လောင်ကျိုရဲ့ လက်များ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် အနီရောင် ပြောင်းသွားကာ မီးတောက်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။
"မင်းမကောင်းမှု တစ်ခုခု လုပ်နေတာကို ငါသိလိုက်ပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းကိုငါ မကာကွယ်တော့ဘူး...ကိုယ့်ကိုကိုယ် တော်တော် အထင်ကြီးနေတာပဲ"
ယွင်ယင်က ပြောလေသည်။ သူမပုံစံက တောက်ပနေပြီး အလင်းတန်းတွေဟာ လောင်ကျိုဘက်ကို ပြေးထွက်သွားတဲ့ ကြယ်တစ်ပွင့်လို တောက်ပလွန်းလှသည်။ အရှိန်က အရမ်းမြန်တာကြောင့် လုရွှမ်တောင် အလင်း နည်းနည်းလေးကိုပဲ မြင်လိုက်ရ၏။
သူ့ရဲ့လက်ရှိအင်အားက နောက်ကျ ကျန်နေသေးတယ်ဆိုတာလည်း သူသိပါ၏။ ဒါကိုတောင် သူသေချာ လိုက်မကြည့်နိုင်လိုက်ဘူးလေ။ သူ ဘာမှမကူနိုင်မှန်း သိတာကြောင့် နတ်သမီးကျင်းဟုန် လောင်ကျိုဆိုတဲ့ ခွေးကောင်ဆီက တိုက်ခိုက် မခံရအောင် သူမကိုခေါ်ကာ ဘေးကို ရှောင်ထွက်လိုက်သည်။
ယွင်ယင် တိတ်တိတ်လေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒီကလေးက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
လောင်ကျိုရဲ့ ခွန်အားက ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ပထမအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ အင်အား အကြွင်းမဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်သော ယွင်ယင် အောက်တွင် လုံးလုံး နှိပ်ကွပ်ခံနေရပြီ။ မကြာမီပင် ပါးစပ်မှ ဆိုးဝါးသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သေတော့မလို ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရကာ ရွှံ့ဘောလုံးသည် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။
သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ ဖျက်စီးခံလိုက်ရပြီး အလဟသ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ယွင်ယင် အသက်ရှူထုတ်လိုက်ရာ သူမမျက်နှာက မီးတောက်များ တောက်လောင်လာကာ တခဏလောက် အသက်ရှူပြီး နောက်ဆုံးတော့ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်ရသွားသည်။
"အမေ အောင်ရှင်းကို လာကြည့်ပါဦး"
ယခုအချိန်တွင် အောင်ရှင်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေအမှတ်အသားများသည် တဟုန်ထိုး စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အလွန်ပါးလွှာနေပြီ။ သူမရဲ့ အကာအကွယ် စွမ်းရည်မှာ မလုံလောက်တော့ကြောင်း ထင်ရှားပါ၏။ အောင်ရှင်းတစ်ယောက် ကြိုးအဆုံးကို ရောက်သွားခဲ့တာ သိသာလှသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ သူမ အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်"
ယွင်ယင် လှမ်းပြောပြီး ရုတ်တရက် အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခု သူ့လက်ဖဝါးကနေ ထွက်လာကာ အောင်ရှင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ညင်သာစွာ ဖိသွင်းလိုက်သည်။
ရေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့မှာ အမှန်တကယ်ကို ကမ္ဘာ့ရတနာ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို အာရုံခံနိုင်ကာ ဘာခြိမ်းခြောက်မှုကိုမှ မခံစားရတာမို့ စွမ်းအင်ကို အောင်ရှင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်း ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသခင်ရဲ့ ယွမ်ချီတွေက အားကောင်းတာကြောင့် အောင်ရှင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် လျင်မြန်စွာ အားပြည့်လာကာ ခဏအကြာတွင် ငိုသံကြီးဖြင့် နိုးလာခဲ့သည်။
နတ်သမီးကျင်းဟုန်နဲ့ လုရွှမ်ကို တွေ့ပြီးနောက် သူမကို ကယ်တင် ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွား၏။
သူမ ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အကာအကွယ် ရေများသည် အလိုလို ပျံ့လွင့်သွားကာ လုရွှမ် ရင်ခွင်ထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်ပစ်ကာ လုရွှမ်အား လက်နှစ်ဘက်နဲ့ အပြင်းအထန် ရိုက်ပြီး
"လူဆိုးကြီး... နင်ဘယ်တွေ ရောက်နေတာလဲ? ငါ့မှာ သေတော့မလို့..."
နတ်သမီးကျင်းဟုန်သည် ပို၍ပို၍ အပြစ်ရှိသလို ခံစားလာရသည်။ သူမ၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက အခုလို ခါးသီးတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
သတိထားမိရင်တောင် ရှောင်အာ့ သူမကို တမင်ဆွဲထုတ်သွားမယ် ဆိုတာလည်း သူမ မသိခဲ့ပါဘူး။
လုရွှမ်မှာလည်း အောင်ရှင်း သူ့ရင်ခွင်ထဲကို ပစ်ဝင်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်သောအခါတွင် သွေးသားဆွေမျိုးများ ကဲ့သို့ပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အောင်ရှင်းရဲ့ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးသားထဲတွင် မိမိကိုယ့်ကို အပြစ်တင်ခြင်း လှိုင်းတံပိုးများပါ ရိုက်ခတ်လာ၏။ သူက အောင်ရှင်းရဲ့ ဆံပင်များကို ညင်သာစွာ ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း
"ဟုတ်ပါပြီ မငိုနဲ့တော့ အစ်ကို့အပြစ်ပါ.... တောင်းပန်ပါတယ် စိတ်ချ အစ်ကိုကနောက်ဆို မင်းကို ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်ထဲ မကျရောက်စေရဘူး"
သူ့ကိုယ်သူ အစ်ကိုလို့ ခေါ်တာက သဘာဝကျတယ်လို့ ခံစားမိပေမယ့် အောင်ရှင်းက လုံးဝကို စိတ်မသက်မသာ ခံစားရပြီး နောက်ဆုံး မတ်တတ် ထမရပ်ခင်အထိ ခဏလောက် ငိုနေခဲ့သေးသည်။
"အောင်ရှင်း ငါတကယ် တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ့အတွက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ့အမှားပါ..."
အောင်ရှင်းက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး
"ထားလိုက်ပါတော့ သတိမထားမိတာ ငါပဲလေ... စကားမစပ် ဟိုအရင်က ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးအိုက ငါက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ နေရာမှာ ထိုင်နေတာလို့ ပြောပြီး ငါ့ကိုတိတ်တိတ်လေး တိုက်ခိုက်တယ်! ဆိုးချက် ဆိုးချက်!"
လုရွှမ်လည်း ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားသည်။ ဒါက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ အနေအထားမို့ အဲဒီအပေါ်မှာ သွားထိုင်နေတာက ရန်စလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
ယွင်ယင်က တခစ်ခစ်ရယ်ရင်း
"ကဲ အန္တရာယ်တွေလည်း အားလုံး ပြီးသွားပြီဆိုတော့ အားလုံး ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်ပြီး ဝမ်းနည်းနေကြတာကို ရပ်သင့်ပြီ... မင်းနာမည်က အောင်ရှင်းနော် မင်းက အရမ်းလှတဲ့ ကလေးမလေးပဲ ငါကကျင်းဟုန်ရဲ့ အမေပါ... လာ ငါမင်းကို အင်္ကျီလေးတစ်စုံ ပေးမယ်"
သူပြောပြီးသည့်နှင့် လရောင်လို တောက်ပပြီး အလွန်လှပသော ၀တ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းပေါ်က အစက်အပြောက်ပုံစံ သလင်းကျောက်များကို ကြည့်ပါက ၎င်းသည် အလှဆင်ထားရုံသာမက ထူးကဲသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ပါရှိသည့် မှော်လက်နက်တစ်ခုလည်း ပါတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပါ၏။
အောင်ရှင်း ဝမ်းသာအားရ လှမ်းယူလိုက်သည်။ သူမသည် နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်တာမို့ သူမအကြိုက်ဆုံး အရာမှာ တောက်ပနေသည့် အရာများ ဖြစ်သည်။ သူမက တိုက်ရိုက်ပဲ ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး
"လှတယ်မဟုတ်လား?"
ချစ်ဖို့ကောင်းပေမယ့် သူမဆံပင်တွေက ရှုပ်ပွနေတာကြောင့် လူတိုင်း တိတ်တဆိတ် ရယ်လိုက်မိသည်။
လုရွှမ် ဂိုဏ်းချုပ်ယွင်ယင်ရဲ့ အခြေအနေကို ပြန်ပြောပြလိုက်တော့ အောင်ရှင်းလည်း သဘောတူဖို့ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။ သူမက ငတုံးမဟုတ်ဘူးလေ။ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုက ခေါင်းဆောင်နှင့် ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထူထောင်နိုင်တာက ကောင်းတဲ့အရာပဲ။ ဒါ့အပြင် ရေပုတီးစေ့ကို အသုံးပြုပြီး ယန်ကောင်းကင်မီးတောက်၏ စွမ်းအင်ကို ဖယ်ရှားခြင်းက ခက်ခဲတဲ့ အလုပ်မဟုတ်ပေ။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာရုံပါပဲ။
"ဒါဆို စိတ်မပူပါနဲ့တော့ ဂိုဏ်းရဲ့အရေးကို အရင်ဖြေရှင်းရအောင်.... မဟုတ်ရင် ဒုက္ခပေးဖို့ လူပြက်တွေ ထပ်ထွက်လာလိမ့်မယ်"
ယွင်ယင် သူတို့လေးယောက်ကို ဂိုဏ်းရဲ့ ခန်းမဆောင်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ နှိုးဆော်ခေါင်းလောင်းကို တီးခတ်ကာ အားလုံးကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။
အကြီးအကဲတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်လာကြပြီး တပည့်ငယ်တွေလည်း တဖွဲ့လုံး ရောက်လာကြသည်။ လုရွှမ်နဲ့ အောင်ရှင်းတို့ ဘေးချင်းကပ် ရပ်နေကာ အဘိုးကြီး တစ်ယောက်က ခန်းမအလယ်တွင် ခွေခွေလေး လဲနေတာကို တွေ့လိုက်သောအခါ လူဆိုးကို ဖမ်းမိပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း နားလည်ကြသည်။
"လောင်ကျို! မင်းကိုး!"
အကြီးအကဲ တစ်ဦးသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်၍ ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ တကယ်ပဲ လောင်ကျို ဖြစ်နေတာ တွေ့ရလေ၏။
အားလုံးက ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က လောင်ကျိုဟာ နေနဲ့လလို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကူညီပေးခဲ့တာကိုတောင် တွေ့ခဲ့ရသေးသည်။ ယခုတော့ သူက နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်နေရှာ၏။
တပည့်များက စကားမပြောဝံ့ ကြသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသခင် အကြီးအကဲ အုပ်စုတစ်စုက လောင်ကျိုကို စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းသူ၊ သစ္စာမဲ့သူ၊ သစ္စာမဲ့သူ၊ ကြင်နာမှုကင်းသူဟု အော်ဟစ် ငေါက်ငေါ့စ ပြုလာသည်။
ယခုအချိန်တွင် လောင်ကျိုမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဆိုးဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပုံရသည်။
"ကောင်းပြီ အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်တော့!"
ယွင်ယင်ရဲ့အသံ ထွက်လာတာနဲ့ လူကြီးများအားလုံး အမြန်ပါးစပ် ပိတ်လိုက်ကြသည်။
လောင်ကျိုက ခွန်အားနည်းသော်လည်း သူက ကောင်းကင်ဘုံသခင် ဖြစ်နေသေးသည်။ သူ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီ ဆိုတော့ ယွင်ယင် လှုပ်ရှားလိုက်တာ သေချာနေပြီလေ။
စိတ်အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားနိုင်သော ယွင်ယင်မှာ အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။