တောက်လက်သီးကြီး
Vol. 61 Ch. 429.4
ရုတ်တရက် အလွန်ပင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအားတွေ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပေါက်ထွက်လာသည်။
လူအများစု ဖြစ်သော မဟာသူတော်စင်ကြီးများသည် ၎င်းကို သတိ မထားမိသော်လည်း ကြည့်ရှုနေကြသော ကောင်းကင်ဘုံသခင်များ၏ အမူအရာများမှာတော့ နားမလည်နိုင်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံသခင်များ ဖြစ်ကြတာကြောင့် ယင်းကို သိရှိနားလည်ကြသည်။
လုရွှမ်သည် ဘယ်လို အကွက်ရွေ့ပြီး သုံးနေပါစေ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည်မှာ သေချာပါသည်။
အဘိုးကြီး ဟော်ရှန်းရဲ့ အမူအရာပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် နတ်မီးနယ်ပယ်က သခင်ဖြစ်တာကြောင့် လုရွှမ်ရဲ့ ဓားက ကျောက်တုံးကို အမှန်တကယ် ချိုးဖျက်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ခံစားရသည်။
သူ စိတ်ဆိုးသွားပြီး ရယ်စရာလည်း ကောင်းတယ်လို့ ထင်မိသည်။
"ကောင်လေး... စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ပါ!"
လုရွှမ် လန့်သွားသည်။ ဒါက အဘိုးကြီး ဟော်ရှန်းရဲ့ အသံ မဟုတ်လား?
ကောင်းပြီ ခင်ဗျား စောင့်ခိုင်းမှတော့ စောင့်ကြည့်တာပေါ့!
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လူတွေဟာ ကျောက်ပြားပေါ်မှာ ဇာတ်ကောင်ပုံကြမ်းတွေ ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ကြပေမယ့် အလင်း မျက်နှာပြင်ကို ဆန့်ကျင် ကြည့်လိုက်ရင်တော့ လေးနက်ပြီး မရှင်းမလင်း ဖြစ်နေပုံရသည်။
"အားလုံးပဲ... ဒါက စိမ်းပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်သီးသိုင်းကွက်ပဲ... လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရုံနဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို ဖြတ်သွားနိုင်တယ်....ဒါကလည်း မင်းတို့ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းပေါ် မူတည်တယ်!"
လူကြီးမင်းဟော်ရှန်းရဲ့ အသံက အဆင့်အထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အပြင်မှာ ကြည့်နေတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ နားထဲကို ရောက်ရှိသွားသည်။
အထဲက လူတွေ လက်သီးသိုင်းကွက် အတတ်ပညာကို သင်ယူနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ပြင်ပ ပရိသတ်များ မနာလို ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ခဏတာ စိတ်စမ်းသပ်မှု တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ကတော့ ပါဝင်ခွင့်မရှိချေ။
ထိုမှသာလျှင် လုရွှမ်သည် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် လက်သီး သိုင်းကျမ်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လက်သီး ရွေ့လျားမှု တစ်ခုဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အမျိုးမျိုးသော သိုင်းကွက် အပြောင်းအလဲများသည် ရှုပ်ထွေးပြီးရင်း ရှုပ်ထွေးနေကာ နားလည်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ကျောက်ပြားပေါ်ရှိ ရိုးရှင်းသော ပုံကြမ်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းတွင် အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ လက်သီးသိုင်းကွက် တစ်ခု တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဒုတိယ အကြိမ်၊ တတိယအကြိမ် သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် သရုပ်ပြပြီးနောက် ကျောက်ပြားပေါ်ရှိ လက်သီးသိုင်းကွက် အတတ်ပညာက ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကင်းစင်သော ကျောက်တုံးကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဒီလောက်ဆို ရပြီ... လက်သီးသိုင်းကွက် စွမ်းရည်ကို ကောင်းကောင်း နားမလည်ရင် မအောင်နိုင်ဘူး... ကျောက်တုံးကို ထပ်ခါထပ်ခါ တိုက်ခိုက်ပြီးရင် စွမ်းအားတွေ တိုးလာလိမ့်မယ်။ မင်းမသေချင်ဘူးဆိုရင် ကျောက်တုံးကို ချိုးလိုက်ရုံပါပဲ... "
လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမြင်ပါ၏။ သူဟာ လက်သီးသိုင်းကွက်ကို နားလည်ထားပြီးပြီ ဖြစ်ပေမယ့် လက်သီးစွမ်းရည်က သာမန်မီးတောက်လက်သီး ဒါမှမဟုတ် ယွမ်ယန်လက်ဝါးလောက် အစွမ်းထက်တယ်လို့ မခံစားရဘူး ဖြစ်နေသည်။
ဒါပေါ့ ၎င်းရဲ့ စွမ်းအားက နဂါးဆင်ရွှေလက်ဝါးထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းပြီး ထိပ်တန်း ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုပါပဲ။
တကယ်တော့ လုရွှမ်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ ကိုယ်ခံပညာဟာ အလွန်အကျွံ အသုံးမကျပါဘူး။ ယင်ထျန်း၊ နတ်သမီးကျင်းဟုန်နဲ့ တခြားဂိုဏ်းက တပည့်တွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဒီလှုပ်ရှားမှုဟာ သိပ်ပြီး လက်ရာ မြောက်လှတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းရဲ့ ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုလို ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးများကို ပွင့်စေခဲ့သည်။
ကျောက်ပြားသည် လုရွှမ်ဘက်သို့ ပျံသန်းလာသည်။ လုရွှမ် သမ်းဝေသွားသော်လည်း ယွမ်ယန် လက်ဖဝါး သို့မဟုတ် ကောင်းကင်မီးလက်ဝါးကို အသုံးပြုချင်ပေမယ့် လက်သီးစွမ်းအားကိုပဲ အမှတ်တမဲ့ လှုပ်ရှားလိုက်မိသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကျောက်ပြားသည် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွား၏။
ဟေ့ ဒီလက်သီးကြီးက မလွယ်လွန်းဘူးလား။ လုရွှမ် တိမ်ပင်လယ် နယ်မြေတွင် သူခံစားခဲ့ရသော တောက်ကျင့်စဥ် ကျက်သရေနှင့် ကွဲပြားသော ပေါ့ပါးသည့် တောက်ကျင့်စဥ် ကျက်သရေကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤအရာသည် ကမ္ဘာကြီးတည်ရှိမှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်နိုင်သည်။
"ဒီတောက်လက်သီးက သိပ်မရိုးရှင်းဘူး ထင်တယ်... စကားမစပ် ဒါက ပထမဆုံးအကွက် လှုပ်ရှားမှုပဲ... ဒါက မိတ်ဆက်ပွဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျန်တာကို ခိုးယူဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်!"
လုရွှမ် ပြောတာကို တခြားဘယ်သူမှ မကြားနိုင်ပေမယ့် လုရွှမ်ကို အထူးအာရုံထားစိုက်တဲ့ လူကြီးမင်းဟော်ရှန်းနဲ့ သူ့လူကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရပြီး ဒီလူယုတ်မာလေး အတွက် နှစ်ယောက်လုံး ဒေါသထွက်ပြီး ရယ်စရာတွေလို ဖြစ်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
ဤတောက်လက်သီးသည် အမှန်ပင် စိမ်းပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ တံခါးကိုင် သိုင်းကျမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်း သိုင်းကွက် ကိုးခု ရှိကာ သိုင်းကွက် တစ်ခုစီက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ တောက်စွမ်းအင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ကိုးကွက်မြောက် လှုပ်ရှားမှုကို လေ့ကျင့်နိုင်မှသာ ပြီးပြည့်စုံနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။
စိမ်းပြာကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ပြီးကတည်းက တောက်လက်သီး သိုင်းကွက်ကို ကိုးကွက်မြောက် လှုပ်ရှားမှုအထိ ဘယ်သူမှ မကျင့်နိုင်ခဲ့တာက ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည်။ အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါ၏။ ၉ ခုမြောက် လှုပ်ရှားမှု သိုင်းကွက်က မရှိနေချေ။
တောက်လက်သီးကို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်အဆက်ဆက်က သခင်တွေ အကျဉ်းချုံးပြီး တဖြည်းဖြည်း ဖန်တီးခဲ့တာပဲ ဖြစ်လေသည်။ ၉ကွက်မြောက် လှုပ်ရှားမှု၏ နိယာမသည် ယခုအချိန်အထိ ယေဘုယျ အကြမ်းဖျဉ်းမျှသာ သိကြ၏။
ဒါတင်မကသေးဘဲ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်လောက်က ပါရမီရှင် မျိုးဆက်တစ်ဆက် ကွယ်လွန်ပြီးကတည်းက ဒီတောက်လက်သီးသိုင်းကို ၆ ကွက်မြောက် လှုပ်ရှားမှုအထိ ဘယ်သူမှ မကျင့်နိုင်ခဲ့ကြတော့ချေ။
ဒီလက်သီးသိုင်းဟာ တိကျစ်ကမ္ဘာထဲက ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ကြောက်လန့်စေမယ့် လက်သီးသိုင်း တစ်ခုလို့ ကောလဟာလတွေ ထွက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။
ဘယ်သူမှ မကျွမ်းကျင်ရင် သဘာဝအတိုင်း ဘယ်သူမှ ထပ်လေ့ကျင့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို လွန်စွာဂုဏ်ယူစေသည့် လေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်း တစ်စုံသည် အသုံးမဝင်တော့ပါက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားရန် ဘယ်သူမှ ဆန္ဒ မရှိနိုင်တော့ပေ။
ထို့ကြောင့် ဤလေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်းအစုံကို မြှင့်တင်ရန် အတွက် စိမ်းပြာကောင်းကင် ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများသည် ထိုလက်သီးသိုင်းကွက်ရဲ့ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုကို ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ အတွက် စီစဉ်ခဲ့လေသည်။
တောက်လက်သီးရဲ့ ပထမ လှုပ်ရှားမှုက အရိုးရှင်းဆုံးပါပဲ။ ထို့နောက် အခက်အခဲက အဆတိုးလာလိမ့်မည်။ လူတချို့က မကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းမှာ ရွေ့လျားမှုတစ်ခုစီ ကြားက တိုးလာမှုများက လူသားတွေ စိတ်ကူးနိုင်မှုထက် လွန်ကဲလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပထမအကွင် လှုပ်ရှားမှုကို ထူးချွန်ထက်မြက်သော ပါရမီရှင် တစ်ဦးမှသာလျှင် ကျွမ်းကျင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ယင်း၏ အခြေခံအချက်မှာ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်က သာမန်လူများထက် ဆယ်ဆ ပိုမြင့်ရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒုတိယသိုင်းကွက်သည် ပါရမီ နှစ်ဆလိုအပ်သည်။ တတိယ သိုင်းကွက်ဆိုလျှင် ပါရမီလေးဆ လိုအပ်ပေသည်။ စတုတ္ထသိုင်းကွက်က ရှစ်ဆ၊ ပဉ္စမသည် ၁၆ဆ လိုအပ်ကာ ဆဋ္ဌမလှုပ်ရှားမှုက စွမ်းရည် ၃၂ ဆ လိုအပ်လေသည်။
ပြောင်းလဲမည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် သာမန်လူများ၏ အရည်အချင်းထက် အဆ ၃၂၀ လိုအပ်သောကြောင့် တောက်လက်သီး ဆဋ္ဌမမြောက်လှုပ်ရှားမှု သိုင်းကွက်ကို ဘယ်သူမှ သင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံး လှုပ်ရှားမှု သိုင်းကွက်၃ကွက်ဟာ ပါရမီ မလိုအပ်တော့ဘဲ ပိုမှော်ဆန်တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ကောလဟာလတွေ ထွက်နေပေမယ့် အချိန်က ဝေးလွန်းပြီး အဲဒါကို ဘယ်သူကမှ တိတိကျကျ မသိနိုင်ချေ။
လုရွှမ် ခဏလောက် တွေးနေပေမယ့် ထူးထူးခြားခြား မတွေ့ရတော့တာကြောင့် ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။
အပြင်ဘက်ရှိ အလင်းတန်း မျက်နှာပြင်ကြီးကို ကြည့်နေသည့် လူများသည် သူ့ကို အံ့ဖွယ်ပါရမီရှင် အဖြစ် ကြည့်နေရတာ ကျင့်သားရခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ပထမ အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အပြင်းအထန် ဖောက်ထွက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် အလွန်ခိုင်မာသော ကျောက်တုံးကြီး အက်ကွဲသွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟေ့... သူ့ကို ခွင့်မလွှတ်ပါနဲ့တော့ ငါ့အတွက် အရမ်းခက်ခဲလွန်းလို့ လေ့ကျင့်ဖို့ ယုံကြည်မှုတောင် မရှိတော့ဘူး"
ရုတ်တရက် လူတစ်ဦး၏ ကျယ်လောင်သော အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူကြီးမင်းဟော်ရှန်း ထိုသူ့တွင် ဤစိတ်ထားမျိုးက နားမလည်နိုင်စွာ ရှိနေကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။ သူက ရယ်ကာ အိမ်တော်ထိန်းကို မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။
အိမ်တော်ထိန်းက အလင်းခန်းဆီးကို ဝမ်းသာအားရ ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ တခြားသူများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် ချစ်ဖို့ကောင်းနေဟန်ဖြင့် သူမ၏ နှာခေါင်းလေးကို ရှုံ့ထားသည်။ ဒီလိုအမူအရာမျိုး ရှိတဲ့ နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့ကို လူတွေ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးကြတာကြောင့် အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူမက အမြဲတစေ လူတိုင်းနဲ့ ခပ်ခွာခွာနေတတ်ခြင်းကြောင့် နာမည်ကြီးခဲ့ပြီး ဒီလိုအမူအရာမျိုးသည် အမှန်တကယ် ရှားပါးသည်။
ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပျံသန်းလာနေသော ကျောက်ပြားကို လက်ဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။ ထိုနည်းတူ ကျောက်ပြားသည်လည်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားလေသည်။
"ဒီတောက်လက်သီးက လက်သီးက မလွယ်ပါဘူးလား? နောက်ဘယ်လို မှော်ပညာတွေ ဆက်ဖြစ်လာမှာကို ငါတော့ သိချင်နေပြီ"
ထိုအသံ ထွက်လာပြီးတာနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ လူတွေ အားလုံး ရယ်မောသွားကြသည်။
ဒီလူတွေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ကြည့်နေကြသူတွေ ဖြစ်ပြီး တချို့လူတွေကတော့ ပိုပြီး ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အလင်း မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေ သူငယ်ချင်းတွေ ဒီကျောက်တုံးကို ချိုးဖျက်ပြီး ဒီအဆင့်ကို ကျော်သွားနိုင်တာကို မြင်ချင်ကြတာ အသေအချာပါပဲ။
စတုတ္ထအဆင့် ရောက်နေကြပြီ။ ဆက်ကြိုးစားနေသရွေ့ အောင်မြင်မှာ သေချာပါသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီအာရုံစိုက်မှုတွေကြားကနေ သွေးထွက်သံယိုနဲ့ စွန့်လွှတ် အနစ်နာခံမှုတွေက သေချာပေါက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လူဦးရေ အရေအတွက်ကလည်း ကျဆင်းလာနေသည်။