ပုပ်ပွနေတဲ့အလောင်း

“ဒါဆို ကျွန်​တော်တို့က သူတို့ကို မသတ်နိုင်သေးဘူးလား”

အကြီးအကဲ၈က အလွန် စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ တတိယအကြီးအကဲက

“မင်းအသက် ရှင်​သေးတယ်ဆိုရင် ငါတို့မှာ သူတို့ကိုထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီးရှိတယ်”

ကောင်းကင်ဘုံသခင် နှစ်ပါးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေပုံရပြီး ခဏကြာတော့ နှစ်ယောက်စလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

လုရွှမ်သည် လှေပေါ်က ကောင်းကင်ဘုံသခင် သုံးယောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့အား လှည့်ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်လိုက်... သူတို့က ငါတို့ကို သင်ခန်းစာ သင်ပေးဖို့ စီစဉ်နေတာ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တက်လာပြီး မသတ်ရဲဘဲ ငါတို့ဘာသာ သေတဲ့အထိ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်​နေကြတာ"

အောင့်ယွဲ့ကလည်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤနေရာသည် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းသော်လည်း လုရွှမ်နှင့် အတူ ရပ်တည်ပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ပြောဆိုရခြင်းမှာ သူမအတွက် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စေသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများသည် အနောက်ဘက်သို့ စူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေကြသည်။ နတ်သမီးကျင်းဟုန်က အလွန်ထက်မြက်သည်။ အောင်ရှင်းရဲ့ အကူအညီဖြင့် သူမသည် သစ်သားဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကို လျင်မြန် ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

သစ်သားဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့သည် သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကြွယ်ဝသော အသက်စွမ်းအင်များကို သူမကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ​စေသည်။ နတ်သမီးကျင်းဟုန်ရဲ့ ဘေးမှာ ရပ်ရင်း နွေဦးလေပြေမှာ ရေချိုးနေရသလို ခံစားလာရစေသည်။

အသက်စွမ်းအင် တက်ကြွမှုတို့သည် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများသည် နတ်သမီးကျင်းဟုန်၏ အသက်စွမ်းအင်ကို ဖော်ညွှန်းနေသည့် အလင်းရောင်များအပေါ် ကျရောက်နေ၏။ အသက်စွမ်းအင် ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အခန်းအတွင်း၌ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသော မက်မောဖွယ် စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး လုရွှမ်သည် တံတွေးမျိုချလိုက်သည့် အသံကိုပင် ဖျတ်ခနဲ ကြားလိုက်ရသည်။

အရင်ကနဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီတစ္ဆေသင်္ဘောက ပိုအန္တရာယ်များလာပြီ။ နှစ်တစ်သောင်း ဆန်းကြယ်ရေခဲနက်ထက် ပိုဆိုးရွားတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။

အခန်းတွင်းရှိ မိစ္ဆာကောင် ရှာတွေ့သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် လုရွှမ်သည် လူအနည်းငယ်ထံသို့ စကားတချို့​ကို ဂရုတစိုက်ဖြန့်ကာ အောင်ရှင်းနဲ့ အောင့်ယွဲ့ကလည်း သူမတို့ နားလည်ကြောင်း ထုတ်ဖော်​ပြဖို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ယခု နတ်သမီးကျင်းဟုန်သည် သစ်သားဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကို ချုပ်ကိုင်ထားပြီး ၎င်းသည် ကြွယ်ဝသော အသက်စွမ်းအင် အပြည့်ရှိ​နေသည်။ သူမနှင့်အတူ နောက်ထပ် ဘဝသစ်တစ်ခု ရရှိသွားသည့်ပုံပင်။

သဘာဝအတိုင်း သူမကို အန္တရာယ် မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ပေးဖို့က ထိပ်တန်းဦးစားပေး ဖြစ်သည်။

"သူတို့ သင်္ဘောပေါ် တက်လာတော့မယ်!"

နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ပုန်းရအောင်"

လုရွှမ်က ဆိုရင်း မိန်းကလေး သုံးယောက်ကို သင်္ဘော အခန်းထဲသို့ ဂရုတစိုက် ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေခဲ့သော မိန်းကလေး သုံးဦးသည် နွေးထွေးမှု အရိပ်အမြွက် ခံစားရဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်အချိန်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် လက်ကို မလွှတ်လိုက်နဲ့"

လုရွှမ် ဆိုပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဥ်မီး​​တောက်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်သည်။ အပူတွေ တက်လာပြီး မိန်းကလေး သုံးယောက်လည်း အအေးဓာတ်တွေကြား ပိုကောင်းလာသည်။

နင်းလျှောက်ရင်း အသံတစ်ခု ထွက်လာကာ ထျန်းယိဂိုဏ်းမှ လူများ သင်္ဘောပေါ် တက်လာလေ၏။

သင်္ဘောပေါ် တက်ဖို့ကလွဲလို့ ရွေးစရာလမ်း မရှိတော့ပေ။ ဒီအတိုင်းဆို ပင်လယ်ထဲမှာ အချိန်ကြာကြာ လျှောက်သွားနေရတော့မည်။ မိနစ် အနည်းငယ်လောက် ကြာတော့ သူတို့သုံးယောက်ကလွဲလို့ တခြားလူတွေ အားလုံး ပျောက်ဆုံးနေတာကို ထူးဆန်းစွာ တွေ့ခဲ့ရသည်။

အလွန်ထူးဆန်းပြီး ပိုကြောက်စရာ ကောင်းလာသည်။

သူတို့သုံးယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို ဂုဏ်ယူနေခဲ့ကြပေမယ့် အခု ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမှာ အတူတူ အပေါ်တက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြရတာပဲ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ သုံးယောက်ဟာ ရန်သူရဲ့ အခြေအနေကို အမြဲတမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေပေမယ့် ဒီနေရာမှာတော့ လုံခြုံမှုက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်တည်မြဲနေနိုင်မလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူကမှ မသိတော့ချေ။ သူတို့သည် တစ္ဆေသင်္ဘောနှင့် နီးကပ်လေ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများကို ခံစားရလေပဲ ဖြစ်သည်။

သင်္ဘောပေါ်တက်ဖို့ သူတို့ကို တွန်းအားပေးနေလို့သာ မဟုတ်ရင် နောက်ဘာဆက်ဖြစ်မယ် ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဝိညာဉ်လောကတွင် မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည့် ဆိုးရွားသည့် အဆုံးသတ်ကို သူတို့ တွေ့ကြုံသွားရနိုင်ချေ ရှိ၏။

လုရွှမ်တို့လေးယောက်သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အသက်ရှုသံကို ထိန်းရင်း အေးစက်တဲ့ လေထုကြားမှာ ပုန်းနေလိုက်သည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံသခင် သုံးဦးရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အာရုံခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ယင်းအစား သူတို့၏ မျက်လုံးများကို အသုံးပြုရန်သာ အဆင်ပြေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ရောက်လာချိန် အသိဥာဏ်မရှိတဲ့အခါ ထိုအခြေအနေက အလွန်အန္တရာယ်များနေမည်မှာ သေချာ​ပေသည်။

"ဆင်းကြစို့!"

လုရွှမ် အသံပို့ကာ အောင့်ယွဲ့လက်ကို ညင်သာစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အောင့်ယွဲ့လည်း အမြန်နောက်သို့ လိုက်သွားကာ ကျန်မိန်းကလေး နှစ်ဦးလည်း ဂရုတစိုက် လိုက်လာခဲ့သည်။

အောက်ဘက်တွင် မည်းမှောင်နေပြီး မည်းမှောင်​နေသော ရောင်ဝါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ခဲနက်ကဲ့သို့ အေးစက်သွားစေသည်။ ကံကောင်း ထောက်မစွာဖြင့် လုရွှမ်ရဲ့ လက်ဖဝါးမှ ဝိညာဉ်မီးရှူရှိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်လှုပ်သွားပြီး မေးရိုက်နေမှာ အသေအချာပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံသခင် သုံးယောက်သည် အအေးဓာတ်ကို အတိုင်းသား ခံစား​နေရပြီး အတွင်းအပြင် အအေးဓာတ်များ ထွက်လာနေသလို ခံစားနေရ၏။

အောက်ခြေတွင်းက ပို၍အန္တရာယ် များသော်လည်း လုရွှမ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှု အောက်တွင် သူတို့သည် ဤနေရာမှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော နေရာကို စွန့်လွှတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

မိန်းကလေး သုံးယောက်ထဲမှာ နတ်သမီးကျင်းဟုန်က အတည်ငြိမ်ဆုံးကဲ။ သူမဟာ အရင်က လုရွှမ်ရဲ့ မှော်ပညာအစွမ်းကို ကြုံဖူးတဲ့သူပဲလေ။ သူမစိတ်တွေ ပြေလျော့သွားပြီး သူမလက်ဖဝါးကနေတဆင့် တခြားသူတွေဆီကို တက်ကြွတဲ့ စွမ်းအင်စီးကြောင်းတွေကိုပါ ပို့​ပေးလိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပေါ့ပါးသော တိမ်တိုက်များနှင့် စီးဆင်းနေသော ရေများကဲ့သို့ပင်။ သစ်သားပုတီးစေ့က သူမ၏ အတွေးအောက်တွင် သူမ လက်ချောင်းများနှင့် လက်မောင်းများကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်နေ၏။

လုရွှမ် ကျင်းဟုန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်သည်။ ကျင်းဟုန်မှာ သူမ၏မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အမြွက်ကို ပြသလာခဲ့ပြီး သူတို့ကို ​ပြန်ကူညီပေးနိုင်သည့်အတွက်လည်း အလွန်ဝမ်းသာမိသည်။

လုရွှမ်ကတော့ သူ့စိတ်ထဲတွင် အရာအားလုံးကို နားလည် သဘောပေါက်ခဲ့​ပြီး​ပြီ။ ဤတစ္တေသင်္ဘောဟာ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး၏ သဘောသဘာဝနှင့်အညီ သဘာဝကျကျ အားနည်းသူများကို အနိုင်ကျင့်ပြီး သန်မာသူများကို ကြောက်ရွံ့တတ်သည့် သဘောရှိသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသခင် သုံးပါးနှင့် ဦးစွာဆက်ဆံရမည့်အသား သူတို့လေးဦးကို ဦးစွာဆက်ဆံရန်မှာ သဘာဝအားဖြင့် ပိုမိုလွယ်ကူလာမည်ဟု ထင်ပုံရ၏။

ထို့ကြောင့် လုရွှမ်သည်လည်း အမှောင်ထဲတွင် မကောင်းသော စွမ်းအင်များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်သောကြောင့် မတ်တပ်ရပ်၍ မနေနိုင်ပေ။

လုရွှမ် တိုးတိုးလေး ချောင်းဆိုးလိုက်ရာ မိန်းကလေး သုံးယောက်စလုံး အံ့သြသွားကြသည်။ သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြရန် အခန်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်က လူသုံးယောက်လုံး ရွေ့လျားပြီး အခန်းထဲကို လှမ်းကြည့်လာကြသည်။ လူနှစ်ယောက်လုံးက တတိယ အကြီးအကဲဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အမြင့်ဆုံးနှင့် အတွေ့အကြုံ ရင့်သူက သူပဲမို့ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် တတိယအကြီးအကဲရဲ့ ဦးဆောင်မှုကို သဘာဝကျကျ လိုက်နာ​ကြမှာပဲ ဖြစ်သည်။

“ဟန်ဆောင်နေလိုက် မင်းတို့ကို ကြောက်​နေတယ်လို့များ ထင်​နေတာလား?”

တတိယ အကြီးအကဲက အော်ဟစ်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးကနေ မီးဘောလုံးကို တစ်လုံးကို အခန်းတွင်းသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မီးက အခန်းထဲကို အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပြေးဝင်သွားပေမယ့် ရေထဲ ပစ်ချလိုက်သလိုပဲမျိုး မြန်မြန်ပဲ ငြှိမ်းသတ်သွား၏။

လုရွှမ်လည်း လုံလောက်ပြီဟု တွေးကာ စိတ်ထဲတွင်လည်း ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ့စိတ်တွေ ရုတ်တရက် အမိန့်​ပေးလိုက်တဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ တောက်လောင်နေတဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ယွမ်ယန်စွမ်းအင်တွေဟာ ခွန်အားအပြည့်နဲ့ လှုပ်ရှားသွားပါတော့သည်။ သူ့လက်ကို ပွတ်ဆွဲဝေ့ယမ်း၍ သူ့နံဘေးက မိန်းကလေး သုံးယောက်ကို ကာကွယ်ပေးထားလိုက်သည်။ ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်ရင် အလင်းရောင်က တောက်ပနေတာကို တွေ့ရလေ၏။

အလင်းရောင် အောက်က ရေခဲလို လူသေအလောင်းများသည် ပူလောင်နေသော နေရောင်ခြည်ကို ထိတွေ့လိုက်ရသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ စူးရှသော မျက်လုံးများက ဤအခန်းတွင်းက အလောင်းများကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဒါတွေက မတိုင်ခင်က လိုက်လာတဲ့ မဟာသူတော်စင်ကြီးတွေ မဟုတ်လော။ သူတို့ခမျာ သတိတောင်မထားမိဘဲ အားလုံး ဒီမှာ ဖမ်းမိသွားတာ သနားစရာတော့ ကောင်းလှသည်။

လုရွှမ် ဟမ့်ကနဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှာချေလိုက်ပြီး ယင်စွမ်းအင်ကိုးစင်း၏ စွမ်းအင်များက စမ်းချောင်းလို ပေါက်ထွက်လာကာ သွေးမကွဲသွားသေးသော အလောင်းတစ်လောင်းကို ဖမ်း၍ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံသခင် သုံးပါးသည် အခန်းတွင်းရှိ တောက်ပသောအလင်းရောင်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရစဥ် ပူလောင်တဲ့ ခံစားချက်က သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို နွေးထွေးစေသည်။ အံ့သြခြင်းတွေ ကြားထဲမှာ အရမ်းအေးတဲ့ ရောင်ဝါတစ်ခုကပါ ထွက်လာတာကို တွေ့ရတော့ အလွန် အံ့ဩသွားလေ၏။

"သတိထား!"

အရာဝတ္ထုတစ်ခု လွင့်ထွက်လာတာကြောင့် သူတို့သုံးယောက် လျင်မြန်စွာ လူစုခွဲသွားကြသည်။

ထိုမှသာလျှင် လွင့်လာတဲ့ အရာကြီးဟာ နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ သက်တမ်းရှိပုံ ပေါက်သည့် ပုပ်ပွလုနီးပါး အလောင်းကောင်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

"ဒါ ဒါက လော့ကျုံး မဟုတ်ဘူးလား?"

အကြီးအကဲ၈က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။ လော့ကျုံးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူဟာ အနည်းငယ် အထင်ကြီးခဲ့သေးသည်။