ရွှေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကို ဆင့်ခေါ်မည်

ရန်မြို့သခင်ရဲ့ နန်းတော်ထဲ၌ လူကြီးမင်းဟော်ရှန်းသည် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၍ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြပြီး မျက်နှာကလည်း ဖြူဖျော့လာသည်။

"ချင်းရှန်း... ဒီလူကြီးက ဘာလာလုပ်တာလဲ?"

"အိုး.... သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို လိုက်နေတာပဲ... တကယ်ကြီး အဲဒီကောင်လေး လုရွှမ်ကိုး!"

သူ့ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားခဲ့သည်။

"မဖြစ်ဘူး! ငါတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်းနှေးနေသေးတယ်"

အောင့်ယွဲ့က အော်လိုက်သည်။ သူတို့ ဒီကိုရောက်လာတုန်းက ကောင်းကင်ဘုံသခင် ယွင်ယင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ လွန်းပျံယာဉ်ကြောင့် မြန်နေခဲ့တာပင်။ သူမရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုက သူတို့ထက် ပိုမြန်နေတာကြောင့် ဖျက်စီးခြင်းနွယ်ပင်တွေဆီ ရောက်ဖို့ ပျံသန်းနေရတုန်းပဲ။ ဤကာလအတွင်း အဘိုးကြီးချင်းရှန်းက လျင်မြန်စွာ လိုက်မှီလာနိုင်သည်။

"ကမ္ဘာ့ရတနာကို သုံး!"

လုရွှမ် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး သွေးတစ်လုတ်ကို တံတွေးထုတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် နိုးလာခဲ့သည်။

နတ်မီးနယ်ပယ် သခင်ကတော့ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်း​ပေသည်။ လုရွှမ်သည် ထိုအဘိုးကြီးချင်းရှန်းက ဝိညာဉ်သခင် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ ထို့အပြင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းက အလွန်ရိုးရှင်းပြီး ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား သက်ရောက်မှု အပေါ် မူတည်ကာ တိုက်ခိုက်သူ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤမျှရိုးရှင်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့်ပင် လုရွှမ်သည် သူ့ရဲ့အကြီးမားဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း တစ်စက္ကန့်ရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှပင် မထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူခုခံလိုက်သည်နှင့် တောင်ကြီးတစ်ခု လာရောက် ထိမှန်သွားသလိုမျိုး နာကျင် ကိုက်ခဲလွန်းသဖြင့် သူ့ဝိညာဉ်ပါ ကွဲကြေလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

နတ်သမီးကျင်းဟုန်က သစ်သားဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်ဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရ ဖြည့်ပေးခဲ့တာကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် နိုးလာခဲ့သည်။ သူတို့အသံကို ကြားတာနဲ့ သူ့ဘက်ကလည်း မြန်မြန် အော်လိုက်၏။

ထိုမှသာလျှင် သားသတ်သမားသည် သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒြပ်စင်ငါးခုကို စုဆောင်းထားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဤကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ ရတနာဟာ ဆင့်ခေါ်ခြင်းခံရရင်တောင် အသိအမှတ်ပြု ခံရမှ ရနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သော်လည်း သူတကယ်ကြီး ရရှိခဲ့သည်။

သူက ရိုးရှင်းတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်တာကြောင့် မြေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကို စွန့်လွှတ်ရန် သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ဖော်ပြလာသည်။

အောင့်ယွဲ့က အမြန် ရှင်းပြခဲ့ပြီး နတ်ပုတီးစေ့ကို လွှတ်ချလိုက်ဖို့ စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ထိန်းချုပ်နည်းကို အမြန်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့လေးယောက် အတူတူ အလုပ်လုပ်ကြပြီး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လွန်းပျံယာဉ်၏ အရှိန်သည် အလွန်တိုးမြင့်လာသည်။

ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာရောက်တော့ အဘိုးကြီးချင်းရှန်း အနောက်မှ လိုက်လယတာကို ယောင်ဝါးဝါး ခံစားခဲ့ရသည်။ အဘိုးကြီးချင်းရှန်းက ၎င်းကို အလေးအနက် မထားခဲ့ကြပေ။ ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာတွင် သူ့ကိုအရှက်ရစေမည့်သူ အများအပြား မရှိသောကြောင့် ဂရုစိုက်ရန် မလိုအပ်ချေ။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ပျံသန်း ထွက်ပြေးသွားသော ကောင်းကင်​​ပေါ်က လွန်းပျံယာဉ်ကို အာရုံစိုက်ထားပြီး သူ့လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ အလွန်ကြီးမားသော လက်ဖဝါးကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဖမ်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လွန်းပျံယာဥ်၏ အမြန်နှုန်းသည် ရုတ်ချည်း တိုးလာတာကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြန့်ကျက်ထားတဲ့ အကွာအဝေးမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်စွာ ပျံသန်းသွားတာကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

အံ့သြတုန်လှုပ်မိသော်လည်း ဒြပ်စင်ငါးပါးနတ်ပုတီးစေ့ရဲ့ အစွမ်းအစ ဖြစ်မည်ဟု တွေးရင်း ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ ချင်းရှန်းမြို့က အပြောင်းအလဲများကို မြင်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ဒြပ်စင်ငါးပါးနတ်ပုတီးစေ့ မွေးဖွားတော့မယ့် လက္ခဏာဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

မြေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကို ခေါ်ဆိုနိုင်ရန် အနည်းဆုံး ဒြပ်စင်ငါးခု လိုအပ်ပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုသည် မီးဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ ဖြစ်ရမည်။

ဒါကိုတွေးကြည့်တော့ လုရွှမ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့မှာ အနည်းဆုံး ဒြပ်စင်ငါးခု ဒါမှမဟုတ် သုံးခုလောက် ရှိနေနနိုင်တာကြောင့် အဘိုးကြီးချင်းရှန်းလည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ ဒီမြေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကို ရပြီးရင်တော့ ဒြပ်စင်ငါးခုထဲက တစ်ခုဟာ ကျန်ရှိနေတဲ့ နတ်ပုတီးစေ့တွေကို စုဆောင်းနိုင်ပြီ။

ဒြပ်စင်ငါးပါး နတ်ပုတီးစေ့လို ကမ္ဘာ့ရတနာများကို သူတော်စင်နယ်ပယ် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် လူတချို့က အမှန်တကယ် စုဆောင်းမိသွားတာက မထင်ထားလောက်အောင် အံ့သြစရာ ကောင်းပေသည်။

"အဲဒါက သူတို့ ကောက်ထားတာ ဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ?"

သူတို့က ရတနာကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ခွန်အားရှိလို့လား။ ပြီးတော့ ဒြပ်စင်ငါးခုရှိတဲ့ နတ်ပုတီးစေ့လေး ရှိတာနဲ့ နောက်ဆုံးတစ်လုံးကို ရှာရတာ လွယ်သွားပြီလေ။

အဲဒီအခါမှာ သူဟာ ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာမှာ ကမ္ဘာ့ရတနာကို ပထမဆုံး ပိုင်ဆိုင်တဲ့လူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မန်ဟွမ်နတ်မျှော်စင် မမွေးခဲ့ရင်တောင် အဆင်ပြေသွားပြီ။

သူ့ရဲ့ဂုဏ်ယူစရာ ကိစ္စများကို တွေးရင်း အဘိုးကြီးချင်းရှန်းမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောလိုက်​လေသည်။

ဟော်ရှန်းသည် သူ့ရှေ့က အဘိုးကြီးချင်းရှန်းရဲ့ နားမလည်နိုင်သော ရယ်မောသံကို ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးသားထဲကနေ အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့နယ်မြေပဲ... ချင်းရှန်း နယ်ကျော်သွားပြီ"

လုရွှမ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို အလေးအနက် မထားဘဲ မာနကြီးလွန်းသော အဘိုးကြီးချင်းရှန်းမှာ အနည်းငယ် နောက်ကျကျန်ခဲ့၏။ သို့မဟုတ်ပါက ကမ္ဘာ့ရတနာများ၏ အကူအညီဖြင့်ပင် အဘိုးကြီးချင်းရှန်းရဲ့ လက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ရှေ့မှာ ဖျက်စီးခြင်းနွယ်ပင်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ လုရွှမ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ဟာ သက်ပြင်းချရင်း ဒီကိုရောက်ဖို့ ရှစ်ရက်တောင် မရပ်မနား ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ အဖွဲ့ကတော့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ပြိုလဲကျသွားကြ၏။

သတင်းကောင်းမှာ လုရွှမ်ရဲ့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှု စွမ်းရည်သည် အလွန်ပုံမှန် မဟုတ်သောကြောင့် နတ်သမီးကျင်းဟုန်ပင် အလွန်အံ့အား သင့်ခဲ့ရသည်။

ဒါက စိမ်းပြာနဂါးနှလုံးရဲ့ အစွမ်းထက်သော ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်စွမ်းကြောင့်သာ ဖြစ်လေသည်။ ကမ္ဘာ့မီးနယ်မြေတွင် စုပ်ယူထားသော မီးအဆိပ်သည် ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်၏ လုပ်ဆောင်မှုအောက်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာစေခဲ့၏။

ဤနေရာ၌ ယခင်က ကောင်းကင်အရိပ်ဂိုဏ်း၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် တိုက်ခိုက်ထားတဲ့ အပျက်အစီးများ အနီးတွင် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နိမ့်သော ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် အသေအပျောက်များ မရှိတော့ပေ။

လုရွှမ်တို့မှာ လုံးဝ သတိမမူဘဲ မနေဝံ့ကြပေ။ အသားစားသူသည့် ဖျက်စီးခြင်းနွယ်ပင်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ဖျက်စီးခြင်းနွယ်ပင်များရဲ့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အကြောင်းများ ပြောဆိုခဲ့တာကို ပြန်စဥ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် အခုကြည့်လိုက်ရင် ပထမတစ်ချက်က လူတွေကို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်စေမယ့် အရာမျိုး မဟုတ်သလိုပင်။

သေချာတာပေါ့ ပိုအန္တရာယ်များတဲ့ အရာတွေက သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားတတ်တယ်လေ။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဒီကို ရောက်လာတော့ရော ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ? နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့မှာ လုံလောက်တဲ့ အင်အားမရှိဘူးလေ...နတ်မီးနယ်ပယ်က အကြီးအကဲကို ဒီနွယ်ပင်တွေနဲ့ ဘယ်လို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ?"

အောင်ရှင်းက မေးလိုက်သည်။

ဒီမေးခွန်းက လုရွှမ်နဲ့ အောင့်ယွဲ့တို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ အမြဲရှိနေခဲ့တဲ့ မေးခွန်း ဖြစ်လေ၏။

ဤနေရာတွင် အလွန်အစွမ်းထက်သော ပျက်စီးနိုင်သည့် စပျစ်နွယ်ပင်များ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် နတ်မီးနယ်ပယ်က သခင်များကို ထိန်းထားနိုင်သော်လည်း သူတို့ဘက်ကရော ဘယ်လို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ။

အဘိုးကြီးချင်းရှန်းက မမိုက်မဲချေ။ ဒီနေရာက ဖျက်စီးခြင်းနွယ်ပင်တွေကို မြင်ရင် ဘယ်တော့မှ ရန်သွားစမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဖျက်စီးခြင်းနွယ်ပင်က ပိုလို့တောင် စိတ်ဓါတ်ကျစရာ ကောင်း၏။ ကောင်းကင်ဘုံသခင်ကို သူက ဂရုမစိုက်ပေမယ့် နတ်မီးနယ်ပယ်က တန်ခိုးကြီးတဲ့ သူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တော့ သူ့မာနကို ဖယ်ထားမှာ သေချာပါသည်။

"မဟုတ်ဘူး ငါတို့ဒီမှာ ရွှေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကို ဆင့်ခေါ်ရမယ်!"

လုရွှမ်က ​ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျင်ဟုန်ကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“မင်းမှာ သစ်သားဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ ရှိပေမဲ့.. ဖျက်စီးခြင်းနွယ်ပင်က အစွမ်းထက်တယ်....သူ့ရဲ့နွယ်တွေက သာမန်အပင်တွေ မဟုတ်ဘူး.... သူတို့ရဲ့ သဘာဝက အသက်စွမ်းအင်ကို လုယူဖို့ ကျွေးမွေးဖို့ မဟုတ်ဘူး.... ”

နတ်သမီးကျင်းဟုန်က ရှက်သွားပြီး သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းလည်း ညိတ်လိုက်သည်။ သစ်သားဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့သည် အခြားမည်သည့်နေရာ၌မဆို သစ်သားနှင့် အပင်များကို အုပ်ထိန်းသူ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤနေရာက ဖျက်စီးခြင်းနွယ်များဟာ အသက်စွမ်းအင်ကို အလိုချင်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

အောင်ရှင်း၊ အောင့်ယွဲ့နဲ့ သားသတ်သမား ထူဖူးတို့သည် လုရွှမ်ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ဒီနေရာကနေ ရွှေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကို ခေါ်ယူခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ကူးယဉ် ဆန်လွန်းလှသည်။

ရွှေဒြပ်စင်နတ်ပုတီးစေ့ကို တကယ်ခေါ်လို့ ရရင်တောင် ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ မပြောတတ်ဘူးလေ။ ဒါ့အပြင် နတ်မီးနယ်ပယ်နဲ့ ဖျက်စီးခြင်းနွယ်ပင်တွေ ရှေ့မှာ သူတို့နတ်ပုတီးစေ့ကို လုယူနိုင်ပါ့မလား။

အဲဒါက ပိုလို့တောင် မသေချာဘူးလေ!

"ကောင်းပြီ... ငါ လုရွှမ်ရဲ့စကားကို သဘောတူတယ် ဒါက ငါတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ"

နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။ သူမက တခြားသူတွေကို ဆွဲဆောင်မယ့်အစား သူ့ကိုယ်သူ နှိမ့်ချစွာနဲ့ပဲ နှိုးဆော် ပြောဆိုခဲ့သည်။ နတ်သမီးကျင်းဟုန်ကတော့ သေဖို့ အစီအစဉ် ဆွဲထားပြီးသားမို့ သဘာဝအတိုင်း သူမကလည်း ကန့်ကွက်ပါဘူး။

သားသတ်သမားက သူ့ပုဆိန်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး

"မင်းငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာ.... မင်းလုပ်ချင်တာ ငါလုပ်မယ်"

လုရွှမ်လည်း လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"ကောင်းပြီ.... စမ်းကြည့်ရအောင် ငါ့ကံကြမ္မာကို လောင်းကြေး ထပ်ရတော့မှာပဲ!"