ဓားပြတိုက်နေပြီ

"ဒီလို ပြောလို့ရတယ်... စာကြည့်တိုက် တစ်ခုလုံးမှာ အဖိုးတန်ဆုံး အရာက အဲဒီစာအုပ်ဝိညာဉ်ပဲ... နာမည်အရတော့ စာအုပ်ဝိညာဉ်က စာအုပ်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်လည်း ရှိတယ်"

လုရွှမ် သက်ပြင်း အသာချလိုက်သည်။ ကမ္ဘာကြီးက အလွန်ကြီးမားပြီး အံ့သြဖွယ်ရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေ​လေသည်။ မ​ဖြစ်နိုင်တာဟာ မရှိတာ မဟုတ်ဘဲ မတွေ့ဖူးသေးတာ ဖြစ်လေ၏။

"မင်းမှာ သူတော်စင် ယွမ်သလင်းကျောက် အလုံအလောက် ရှိသရွေ့ စာအုပ်ဝိညာဥ်က မင်းမေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတိုင်းကို ဖြေပေးလိမ့်မယ်"

ထူဖူးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်ရှာဖို့ အစပျိုးလိုက်သည်။ လုရွှမ်လည်း စာအုပ်ဝိဉာဉ်ဆီ သွားပြီး သူတော်စင် ယွမ်သလင်းကျောက် ထုတ်၍ မေးခွန်းတွေမေးဖို့ သွားလိုက်သည်။

တစ်နာရီ ကြာသွား​ပြီ။ လုရွှမ်ရဲ့နောက်မှာ နောက်ထပ် လူအနည်းငယ် ရှိသေးသည်။ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သူတော်စင် ယွမ်သလင်းကျောက်တွေ ရှိသည်။ သူတို့က လုရွှမ်ရဲ့ မေးခွန်းတွေကို တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ကျယ်လောင်စွာ ခေါင်းညိတ်​ပြကြသည်။

နေ့တစ်ဝက် ကုန်သွားသောအခါ လူအုပ်ကြီးသည် ကောင်တာရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူတော်စင် ယွမ်သလင်းကျောက်များကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ကာ စာအုပ်ဝိညာဥ်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း အံ့အားသင့်သွားကြသလို ထူဖူးလည်း အံ့အားသင့်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

စာအုပ်ဝိညာဥ်၏ ရှင်းလင်းချက်တွင် အဖြေရလိုသူ မည်သူမဆို ပေးဆပ်ရန်အတွက် သူတော်စင် ယွမ်သလင်းကျောက်ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။ တခြားသူများက မေးခွန်းကောင်းကောင်းမေးပြီး သိချင်ပါက သူတော်စင် ယွမ်သလင်းကျောက်ကိုသာ ပေးချေရန် လိုအပ်သည်။

ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ ထူဖူးဟာ လုရွှမ်တစ်ယောက်ပဲ မေးခွန်းတွေ မေးနေတာကိုပဲ မြင်​နေရပြီး တခြားသူတွေက သူတော်စင် ယွမ်သလင်းကျောက်တွေကို စက်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ လွှဲပေးပြီးနောက် လေးလေးနက်နက် ယုံကြည်စွာနဲ့ ခေါင်းညိတ်နေတာကိုသာ မြင်နေရသည်။

သူ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုက တကယ့်လူပဲ။ ဒီလိုမျိုးကျပန်းမေးခွန်း အနည်းငယ်မေးရုံနဲ့တောင် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို ဖြစ်စေနိုင်သူပင်။

သို့သော် ထူဖူး သိပ်မယုံပေ။ သားရဲတွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ သားရဲထိန်းချုပ်မှုအပေါ် စိတ်ဝင်တစား ရှိခဲ့ပါသည်။ လုရွှမ်ကတော့ အဂ္ဂိရတ်ပညာ၊ ဆေးသန့်စင်မှု၊ သားရဲထိန်းချုပ်မှု၊ လက်နက်သန့်စင်မှု၊ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံတွေကို သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ မေးခွန်းအားလုံး နီးပါးကို မေးခဲ့သည်။

အံ့သြစရာကောင်းတာက သူမေးတဲ့ မေးခွန်းတွေက သူ့နောက်က လူ​တွေရဲ့ နှလုံးသားထဲက အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းကို ထိမိသွားတာပါပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ တချို့အပိုင်းတွေက သိပ်မရှင်းပေမယ့် ဝိုးတဝါးနဲ့ လေးနက်တယ်လို့ အမြဲခံစားရ၏။

သို့သော် လုရွှမ်ရဲ့ မေးခွန်း​တွေကို ကြားပြီးနောက် ထို​လူများသည် ဒါကလည်း ပြဿနာဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။ သူတို့က ထုံးစံအတိုင်း အဖြေရဖို့အတွက် သူတော်စင် ယွမ်သလင်းကျောက်တွေကို ပေးကြသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် စာကြည့်တိုက်ရှိ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များသည် လူအများကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး လူတွေအများကြီး ပိုမိုစုရုံးလာခဲ့သည်။ ပထမတော့ လုရွှမ်မေးခွန်းတွေရဲ့ အဖြေကို သူတို့ သိချင်ကြရာမှ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဒီလူငယ်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို လူတွေက ပိုသိချင်လာ​ကြသည်။

သူတို့ကို သားသတ်သမား ထူဖူး မြင်လိုက်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားသည်။ အဲဒီလူတွေက အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကဆို သူ့ကိုဟိုးအရင်က လိုက်ဖမ်းနေခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတွေထဲက လူတွေပဲ။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ မျက်လုံးတွေက လုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူ့ဘက်ကိုတော့ လက်လျှော့လိုက်ကြသည်။

တခြားဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သိမ်းသွားရင်တော့ အသားသတ်သမားကတော့ ဒီကမ္ဘာကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

သားသတ်သမား ထူဖူးသည် လူအုပ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ တွန်းတိုက်ရင်း လုရွှမ်ကို ဖမ်းကိုင်ကာ သူတော်စင် ယွမ်သလင်းကျောက် အနည်းငယ်ကို ချကာ လှည့်ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ဟေး... အဲဒါ ထူဖူးလား"

"ဒီအနီးနား ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ ကောလာဟလ သတင်းတွေထဲက ပါရမီရှင်လား?"

"ဒါဆို သူဆွဲထားတဲ့ လူငယ်က ဘယ်သူလဲ"

"ပြောမနေနဲ့... အဲဒီလူငယ်က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာတော့ ငါခန့်မှန်းမိနေတာ ကြာပြီ... သူမေးတဲ့ မေးခွန်းတွေက ဘယ်လောက် လေးနက်ပြီး ဆန်းကြယ်လဲ ဆိုတာကိုပဲ ကြည့်လိုက်... အဲဒီမိသားစု​​ကြီးတွေရဲ့ မျက်လုံးအောက်ကို ရောက်သွားတော့မှာ သေချာတယ်"

ထိုမိသားစုကြီးရဲ့ အသိမိတ်ဆွေလေးကို မြင်လိုက်ရတဲ့ လူအနည်းငယ်ဟာ တဟားဟား ရယ်မောကြပြီး ပို၍ပင် မနာလို ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။

ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးကမ္ဘာတွင် အောင့်မိသားစုအပြင် တခြားနာမည်​​ကြီး မိသားစုများလည်း ရှိသေးသည်။ ထို​မိသားစုများသည် အောင့်မိသားစုလောက် အင်အား မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို လျှော့တွက်ထားလို့​တော့ မရချေ။

တခြားမြို့တွေမှာက နတ်မီးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူက တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

ရှေးဟောင်းလျှပ်စီး မြို့တော်တွင်တော့ နတ်မီးနယ်ပယ်က အနည်းဆုံး လူတစ်ဒါဇင်ခန့် ရှိပြီး အောင့်မိသားစုကတင် သုံးဦးရှိသည်။ တခြားမိသားစုမှာလည်း နတ်မီးနယ်ပယ်က အကြီးအကဲ များစွာလည်း ရှိပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးမြို့တော်တွင် အသက်အရှည်ဆုံးနှင့် အကျော်ကြားဆုံးသော မိသားစုကြီး ရှစ်ခုရှိသည်။ အကြောင်းပြချက်က အလွန်ရိုးရှင်းပါ၏။ ထို​မိသားစုများတွင် နတ်မီးနယ်ပယ်များ ရှိသောကြောင့်သာ ဖြစ်လေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အထိ အဓိက မိသားစုကြီး ရှစ်စုတည်ရှိနေရတာဟာ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကြောင့်သာမက အရန်ငွေများလည်း မွေးမြူနိုင်မှုကြောင့်လည်း ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးမြို့တော်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အပြောဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းက သူများတွေမုန်းတီး ကဲ့ရဲ့တဲ့ သတို့သမီးကို လုယူတဲ့ကိစ္စပဲ ဖြစ်လေ၏။

ယောက်ျားလေးက မိန်းက​လေးကို လုယက်ရင် လူတွေကို ဒေါသဖြစ်စေမယ်။ မိန်းကလေးက ယောက်ျား​လေးကို လုယူရင်တော့ လူတွေကို ရယ်ပြီး ကျိန်ဆဲစေလိမ့်မယ်။

အဓိက မိသားစု ရှစ်စုထဲက အောင့်မိသားစုပင်လျှင် ထို​အစဉ်အလာ ရှိကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် သူရဲကောင်းတစ်ဦးကို မြင်သောအခါတွင် ဦးစွာ ဖမ်း၍ သူတို့သမီးနဲ့ ပေးစားလက်ထပ်ကြမည်။ နောက်မှ မွေးသည့်ကလေးသည် သဘာဝအတိုင်း မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ ဖြစ်လာမည်။

ပိုမိုကောင်းမွန်သော သွေးကြိုးများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်ခြင်းက မိသားစုရဲ့ ခွန်အားကို ခိုင်ခံ့စေလိမ့်မည်။

လုရွှမ် တုံ့ဆိုင်းနေတုန်းမှာပဲ သူ့ကို ထူဖူးက ဆွဲထုတ်သွားပြီ။ လုရွှမ် နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ မဟာပညာရှိနယ်ပယ်က သခင်တစ်ဒါဇင်လောက် သူတို့ကို လိုက်ဖမ်းနေတာ တွေ့လိုက်ရ၏။

"သူတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ?"

လုရွှမ် မ​နေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ထူဖူးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သားမက်ကို လိုက်ဖမ်းနေကြတာလေ.... မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေကို စိတ်ဝင်စားပြီး မင်းကို လက်ထပ်ဖို့ ပြန်ခေါ်သွားချင်နေတာ"

ပြေးလာရင်း ဒီမှာရှိတဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေ အကြောင်းတွေကို ပြောပြလိုက်တော့ လုရွှမ် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားသလို အနည်းငယ်လည်း အံသြသွားခဲ့သည်။

အဲ့လိုလည်း ရှိတယ်လား?

"မင်းမှာ ခံစားချက် လုံးဝမရှိဘူးလို့ ပြောရင်တောင် လက်ထပ်ပြီးရင် မင်းရဲ့ သွေးဆက်ကို ချန်ထားခဲ့ရမှာပဲ ဟမ့် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ကိစ္စရှိမှာလဲ? အဲဒီမိန်းကလေးတွေက အရည်အချင်းရှိပြီး လှတယ်ဆိုရင် ထားပါတော့ တော်ရုံတန်ရုံ ထက်မြက်တယ် ဆိုရင်တော့ ဟမ့် အဲဒါက ဖြုန်းတီးနေတာ အသိသာကြီး! ဘယ်သူက ရည်မှန်းချက်မရှိတဲ့ မိန်းမမျိုးကို လိုချင်မှာလဲ?"

ထူဖူးက တစ်လျှောက်လုံး ထိုအကြောင်းကို ဆက်ပြောနေသဖြင့် လုရွှမ်ပင် ရှက်သွားခဲ့သည်။

ဒီကောင်လေးက ဒီဓလေ့နဲ့ပတ်သက်ပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်နေကာ သတို့သမီး တစ်ယောက်ရဲ့ အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းမှုအကြောင်းကို ညည်းညူနေတာပဲ ဖြစ်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် အောင့်ယွဲ့လိုမျိုး အလှ​လေးကို ဘယ်သူမှ မလိုချင်မှာလဲ? ဒါပေမယ့် သူမကိုယ်တိုင်က မလိုချင်ဘူး ဆိုရင်ရော? ညီအစ်ကို ဘယ်လိုထင်လဲတော့ မသိဘူး ဒါပေမယ့် အလှ​လေစတွေက ချစ်ဖို့ကောင်းတော့ အဲဒါကို မင်းခံစားနိုင်တာမို့ စိတ်ပျက်မနေပါနဲ့"

လုရွှမ်မှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားသည်။ ဒီလူက ဘာလို့ ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးမြို့တော်အထိ လာပြီး အောင်သွယ် လုပ်​နေရတာလဲ။

"ထူဖူး မပြေးနဲ့!"

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုရွှမ် ထိတ်လန့်စွာ ပြန်ကြည့်ကာ လှပပြီး ကိုယ်သင်းနံ့လေး မွှေးကြိုင်​​နေသော မိန်းကလေး တစ်ဦး ပြေးထွက်လာကာ ထူဖူးကို အမြန်ဖမ်းဆုပ်ထားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမမျက်နှာတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေရာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အမည်မသိသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိနေတာ ထင်ရှား​လေသည်။

ထူဖူးရဲ့ မျက်နှာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မီးခိုးလုံးကြီး ဖြစ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ညီအစ်ကို​ရေ... သတိထားဦး ငါတော့ အရင်သွားပြီ!"

အရှိန်က အရမ်းမြန်လွန်းလို့ လုရွှမ်တောင် တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ချေ။ အမျိုးသမီးက လုရွှမ်အနားက အမြန်ဖြတ်သွားပြီးနောက် သူမကနောက်ကို လှည့်လာပြီး လုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလာ၏။

"သားသတ်သမား ထူဖူးနဲ့ တွဲတတ်တဲ့ ယောက်ျား​တွေဆိုရင် ကံမကောင်းတတ်ဘူး!"

လုရွှမ် တစ်ချက် အသက်ရှုမဝလုမတတ် ​ဖြစ်သွားသည်။

"မိစ္ဆာမ! ငါ့လမ်းက ဖယ်စမ်း! သူက ငါ့အပိုင်ပဲ!"

အသံတစ်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုရွှမ် ထိတ်လန့်စွာ တစ်ဖက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခိုက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းကလေး တစ်ယောက်သည် သူမနောက်မှ အမြန်လိုက်နေပြီး လုရွှမ်ကို လှမ်းဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

လုရွှမ် ရှောင်ထွက်လိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးတွေရဲ့ ကြောက်စရာ ကောင်းမှုကို မြင်ပြီးနောက် လုရွှမ် ရဲရဲတင်းတင်း ရပ်မနေရဲတော့ဘဲ အမြန်ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"လုရွှမ်!" အသံတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာ​​ပြန်သည်။

"တကယ် နင်ကိုး!"

"မပြေးနဲ့..."

လုရွှမ်ရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ လမ်းပေါ်ရှိ လူတော်တော်များများကလည်း ရပ်ပြီး နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လာကြပါ၏။