ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်မှု
Vol. 65 Ch. 486.4
အပြောင်မြောက်ဆုံး ပါရမီရှင်ကို တခြားသူက သတ်ပစ်ခဲ့သလို သူ့ရဲ့ ဓားခုတ်ကျွမ်းကျင်မှုကိုလည်း သင်ယူသွားခဲ့ပြီး အသစ်အဆန်းများကို ဆက်လက် တီထွင်ကာ ပိုမိုအားကောင်းသော ဓားရေးစွမ်းရည်ကို ပြသလာခဲ့သည်။
ခဏကြာတော့ အားလုံးရဲ့ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
အဝေးတွင်ရှိ ထျန်းရွှမ်သည် လုရွှမ်နှင့် သူ့အဖွဲ့၏ ရယ်မောသံကို ကြားရတဲ့အခါ ပို၍ပင် အရှက်ရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ့နှလုံးသားထဲက အရှက်တရားကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားခဲ့ရပြီး ထိုလူများကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးချင်လာသည်။
သို့သော် အစောက ရင်းနှီးပြီးနေတဲ့ ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ချေ။
"လူကြီးတွေကို သွားတွေ့ကြရအောင်"
အောင့်ယွဲ့က လုရွှမ်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လျက် အစပြုကာ ပြောလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် အောင့်ယွဲ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရွံ့မှု နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် လုရွှမ်သည် သဘာဝအတိုင်း သူမကို မတွန်းထုတ်တော့ဘဲ သူမခါးကို ခပ်ဖွဖွလေး ဖက်လျက် ခန်းမဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် အောင့်မိသားစုမှ သခင်အများစုသည် ရှေးဟောင်းသိုင်းကမ္ဘာက ထျန်းမိသားစုနှင့် လက်ရှိအခြေအနေကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ရှေးဟောင်းလျှပ်စီး ကမ္ဘာသည် ဝမ့်ကျစ်ကမ္ဘာ၏ ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်လာပါက ရှေးဟောင်းသိုင်းကမ္ဘာလည်း မကြာမီတွင်ပင် ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်လာနိုင်တာကြောင့် သူတို့က ကိုယ်ပိုင်အစပျိုးမှုဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာရခြင်း ဖြစ်သည်။
"နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့က ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပဲ... သူမကို ငါ့သား ထျန်းရွှမ်နဲ့ လက်ထပ်ပေးလိုက်ရင် ထက်မြက်ပြီး လှပတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုပဲ ... အောင့်ထျန်း ဒါတောင် မင်းက ငါ့သားနဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်နော်... ဟမ့် မင်းတို့ ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာက ငါတို့ ထျန်းမျိုးနွယ်စုကို အလေးအနက် မထားတာလား?
အစည်းအဝေး ခန်းမနားသို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လုရွှမ်နှင့် သူ့အဖွဲ့သည် အတွင်းမှ အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ဘာဖြစ်လဲ? ကျွန်မ သမီးက ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပဲ... ရှင့်ရဲ့သားကရော?"
နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကျောက်စိမ်းနဲ့တူတဲ့ အသံက ထပ်ပြောပြန်သည်။ ထျန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ အရင်ဟောက်သံတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် သူမအသံက အေးဆေးတည်ငြိမ်ကာ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောနေပုံပေါက်သည်။
"ဟမ့် ငါတို့ထျန်းဝူက ထူးထူးခြားခြား ပျောက်ကွယ်သွားလို့သာ မဟုတ်ရင်တော့... ဟင့် နောက်ပြီး ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာမှာ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်က မင်းရဲ့သမီး မဟုတ်ဘူး... လုရွှမ်လို့ ခေါ်တဲ့လူပဲ! အောင့်ထျန်း...မင်းက လုရွှမ်ကို မင်းရဲ့သားမက် ဖြစ်စေချင်နေတာလား?"
ဒါကိုကြားတော့ အောင့်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာက နီရဲသွားပေမယ့် သူမအဖေက ဘာပြန်ပြောမလဲ ဆိုတာကို သိချင်နေတဲ့အတွက် သူမ အရမ်းမျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။
ဒါပေမဲ့ အောင့်ထျန်းရဲ့ သက်ပြင်းချသံကိုပဲ ကြားလိုက်ရသည်။
"မိသားစုနောက်ခံ၊ အရည်အချင်း၊ ခွန်အား၊ နောက်ခံ၊ ဘယ်အရာက အရေးကြီးဆုံးလဲ? ငါကတော့ ငါ့သမီးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက အရေးကြီးဆုံးလို့ ထင်တယ်"
အောင့်ယွဲ့ရဲ့ မျက်လုံးများက နီရဲလာပြီး ကြည်လင်သော မျက်ရည်စီးကြောင်းက ပါးပြင်ပေါ်မှ လိမ့်ဆင်းလာကာ သူမ တွေးတောမနေဘဲ ခန်းမထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သူမအဖေရဲ့ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ပစ်လိုက်သည်။
အောင့်ထျန်းသည် သူမခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း အပြင်မှလူများဘက်သို့ လှည့်ပြောလိုက်သည်။
"အားလုံး ရောက်နေပြီဆိုမှတော့ ဝင်လာကြပါ!"
လုရွှမ်တို့အဖွဲ့ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ အတွင်းတွင် ပြင်းထန်သော လေထုတစ်ခု ရှိနေ၏။ နတ်မီးနယ်ပယ်က သခင်ခြောက်ယောက်သည် ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို တခြားလူများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာစေသည်။
ထို့အပြင် ရှေးဟောင်းသိုင်းကမ္ဘာမှ သခင်ကြီး သုံးဦးသည် ၎င်းတို့အား အရှက်ရစေရန် တမင်တကာ ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေကြောင်း ထင်ရှားလေသည်။
လုရွှမ်က ရှေ့မှ လျှောက်လာသောကြောင့် သဘာဝကျကျ သူသည် အပြင်းထန်ဆုံး ဖိအားအောက်တွင် ရှိနေ၏။
သူ့ခမျာ ပင်လယ်ထဲမှာ ရွက်လွှင့်နေတဲ့ လှေငယ်လေးနဲ့ တူသွားသည်။ ပင်လယ်ပြင်တွင် မုန်တိုင်းသည် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ပြီး လေပြင်းများနှင့် လှိုင်းလုံးကြီးများပါ ရှိနေတတ်သည်။ လှေသည် ဟန်ချက် ထိန်းချင်သော်လည်း ဦးတည်ချက်လုံးဝ မရှိဘဲ လှိုင်းလုံးများကြား လူးလှိမ့်နေရသည်။
လုရွှမ်မှာ ယခုအချိန်တွင် အဲဒီလိုမျိုး ခံစားနေရသည်။
ယခင်ကဆိုလျှင် လုရွှမ်သည် သူ့ဓားကိုထုတ်ပြီး ခွန်အားဖြင့် တွန်းလှန်ရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိလောက်ပေ။ ယခုမူ ရွှေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူသည် ၎င်းကို ခံနိုင်ရည် မရှိနိုင်သော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ကြီးကျယ်သော အရူးအဖြစ် အလုပ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း လုရွှမ်သည် နတ်သမီးလျန်ရှင်းထံမှ ထိုးနှက်ချက် တစ်ခုရရှိခဲ့ပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းအပေါ် နားလည်မှု အသစ်တစ်ခုကို ရလာခဲ့သည်။ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ပတ်သက်၍ သူ့တွင် ရွှေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ရဲ့ အကာအကွယ်ရှိလို့ နတ်မီးနယ်ပယ်က အကြီးအကဲများထံက အရှိန်အဝါ၏ ဖိအားဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိလေသည်။
ထိုအခါ၌ ကျန်ကြွင်းသော အရာမှာ စိတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအားနှင့် အာရုံခြောက်ပါး ခံစားမှုတို့ကို ကာကွယ်ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
လုရွှမ်သည် သူ့အာရုံခြောက်ပါးကို ခွဲထုတ်ရန် အစပြုကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ထိန်းလျက် လူတိုင်းကို တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမှာကြည့်နေတဲ့ နတ်မီးနယ်ပယ်တွေ အများကြီး ရှိနေပြီ။ ဒါတောင် ဒီလူတွေက ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်နေကြတုန်းပဲလား။
အရှက်ကို မရှိကြဘူး!
ထို့နောက် အရှိန်အဟုန်၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု အောက်တွင် တခြားလူများစွာတို့သည် ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် အတူတကွ တဖြည်းဖြည်း စုရုံးလာကြသည်။ လုရွှမ်က သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေကာ သူ့စိတ်ဝိညာဥ်က တဆတ်ဆတ် တုန်နေသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်။
သူ့မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေသလို မျက်လုံးတွေကလည်း တည်ငြိမ်နေသည်။
"ဟာဟား... ကောင်းတယ်ဟေ့! တကယ့်ကို နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပဲ.... ငါမင်းအရွယ်တုန်းက ဒီလောက်တောင် မတော်ဘူး"
အောင့်ထျန်းက ရယ်မောပြီး လုရွှမ်ကို တအံ့တသြနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။
အောင့်မိသားစုခေါင်းဆောင် အောင့်ထျန်းရဲ့ အသံကို ကြားပြီးနောက် ရှေးဟောင်းသိုင်းကမ္ဘာရှိ နတ်မီးနယ်ပယ်မှ သခင်သုံးဦးတို့လည်း သူတို့ရဲ့ ဖိအားများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အရှိန်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ကြသည်။
လုရွှမ်သည် ခြိမ်းခြောက်မှုကို မခံစားခဲ့ရဘဲ သူ့အာရုံခြောက်ပါး ပြန်ရောက်လာပြီး မျက်လုံးများလည်း ပြန်မြင်လာရရာ လူများစွာကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ စင်စစ်သော်ကား သူတို့သည် နတ်မီးနယ်ပယ်က အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်သောကြောင့် ယဉ်ကျေးသင့်ဆဲ ဖြစ်လေ၏။
လုရွှမ်သည် ကောင်းစွာ တည်ထောင်ထားတဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိ အပြည့်ရှိကြောင်း တွေ့ရတာကြောင့် အောင့်ထျန်းသည် လုရွှမ်ကို ပိုပို၍ သဘောကျလာတော့သည်။
ရှေးဟောင်းသိုင်းကမ္ဘာက နတ်မီးနယ်ပယ်ရှိ လူသုံးယောက်ရဲ့ မျက်နှာမှာတော့ မည်းမှောင်နေလေပြီ။
လုရွှမ်နှင့် အောင့်ယွဲ့တို့သည် ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာတွင် နာမည်ကျော်ကြားပြီး တံခါးအပြင်ဘက်တွင်လည်း လက်ဆွဲလာခြင်းကြောင်း သူတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးက မသေချာ မရေရာကြောင်း ရိပ်မိသည်။
အောင့်မိသားစုက ဒီလိုမျိုး ပါရမီရှင်ကို ရနိုင်ရင် လောလောဆယ် အကူအညီ သိပ်မဖြစ်နိုင်ပေမယ့် နောင်မှာ အောင့်မိသားစု ပြန်ထလာနိုင်မလားဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ အများကြီး ပေးပါလိမ့်မည်။
"ဟမ့် မင်းရဲ့ ခွန်အားက တကယ် ကောင်းပါတယ်.... ဒါပေမဲ့ မင်းက မာနကြီးပြီး ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးမြို့တော်ကို မရောက်ခင်မှာ ဒုက္ခတွေ အများကြီး ရှာခဲ့တယ်... ဒီကပ်ဘေးကို မင်း လွတ်မြောက်နိုင်မယ် မထင်ဘူး"
ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု မြည်လာကာ လာရောက်သူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားသည်။
အောင့်မိသားစု၏ မျက်နှာများ အားလုံး မည်းမှောင်သွားသော်လည်း ထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ လူအားလုံးကတော့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကာ စကားပြောသူကို အတူတူ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“တတိယဦးလေး ဘာပြောချင်လို့လဲ?”
အောင့်ထျန်းက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူသာ အောင့်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ မဟုတ်ပါက သူဒေါသထွက်မိလိမ့်မည်။
အောင့်လင်က
"ဘာလဲ? ငါပြောတာက မှားလို့လား? အခု အောင့်မိသားစုက အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်နေပြီ... လိုအပ်နေတာက ရှေးဟောင်းလျှပ်စီး ကမ္ဘာနဲ့ ထျန်းမျိုးနွယ်စု ပေါင်းစည်းရမယ့် အရာပဲ ဒီအငယ်တန်းက ဘာများ ကူညီပေးနိုင်မှာလဲ?... မင်း ငါတို့ကို အလောင်းတွေ ကူကောက်ပေးမလို့လား?"
လုရွှမ်သည် အောင့်မိသားစု၏ တတိယဦးလေးအား မကြင်နာသော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ပုံစံက သိပ်အသက်မကြီးပေမယ့် သူ့အသွင်အပြင်က အရမ်း မာနကြီးလွန်းသည်။ လုရွှမ်ကို ရှုံ့ချသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။
"အကောင်ကြီးပြီး အချိန်မစီးဘူး!"
လုရွှမ်ထံမှ အသံထွက်လာသည်။
"ဟမ့် အကောင်ငယ်လေး..မင်း ငါ့ကို ကျိန်ဆဲပြီး သေဖို့ လမ်းရှာရဲတယ်ပေါ့!"
အောင့်လင်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လုရွှမ်ကို သူ့စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားထဲက ဓားတစ်လတ်ကို လွှတ်ထုတ်ကာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
အောင့်လင်သည် လူတိုင်း မြင်ကွင်းကို အပြည့်အဝ ဖမ်းယူမိထားတဲ့ အကြားက ရုတ်တရက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားပေ။ လုရွှမ်ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်က လွဲရင်ပေါ့။
လုရွှမ်သည် သူမယုံတဲ့ လူများကို အမြဲသတိထား ကြည့်တတ်သည်။ တစ်ဖက်က လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ့ဘက်ကလည်း မိုးနတ်ဘုရားဓားကို ဝေ့ယမ်းပြီးပြီ။
တီးတိုးသံနှင့်အတူ ဓားစွမ်းအင်က လွင့်ထွက်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားနှင့် ရောယှက်ကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လုရွှမ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ ဆွဲသွားရ၏။ ဆယ်မီတာကျော် ဆုတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ဓားရှည်ကြီးကို သူ့ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့မျက်နှာက ငြိမ်သက်နေသည်။ လုရွှမ် နောက်ပြန် ဆုတ်သွားသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ထိုတိုက်ကွက်ကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့သည်။
ခန်းမထဲမှာ လူတစ်ယောက်ဟာ မထိန်းနိုင်ဘဲ အသက်ရှူ ချောင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ် အံ့သြစရာပဲ။
အောင့်လင်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်နေသည်။ ဤကလေးကို တစ်ချက်လှုပ်ရုံဖြင့် သတ်ပစ်ချင်ခဲ့သော်လည်း သူက တားဆီးထားနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။