ထူးထူးခြားခြား မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ

ထိုအသံထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိ​နေသည်။

"ဟုတ်​တယ်​... ဒါက ငါကိုယ်​တိုင်​ ​လေ့လာထားတဲ့ သိုင်းစွမ်းရည်ပဲ"

လုရွှမ်လည်း အနည်းငယ်ပြုံးပြီး

"ဒါက နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့?"

"ဒါပေမဲ့ ဘာလဲ?" ထိုလူက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒါ​ပေမဲ့ ​ဒီလိုလုပ်တာက ကန့်သတ်ချက် သိပ်မရှိဘူး"

လုရွှမ်က လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးထဲက လေညင်းတစ်ဆုပ်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မီးတစ်ဆုပ်ကိုလည်း တစ်ဆက်တည်း လွင့်ထုတ်လိုက်သည်။

လေနှင့်မီး ပေါင်းစပ်သွားကာ လေက မီးကို ထောက်ကူပေးနေသလို မီးတောက်တစ်ခုက တိုက်ရိုက်ပျံ့နှံ့သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်က မိုး​ရေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ ၎င်းက မိုးရေများကို ဘေးဖယ်ထားကာ လျင်မြန်စွာပဲ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စူးရှသော အပူသည် မိုးရေစက်များက တစ်ဝိုက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ အိပ်မက်နယ်မြေတစ်ခုလို ပတ်ဝန်းကျင်က စွမ်းအင်များကို ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော ထင်ယောင်ထင်မှားလို အရိပ်တွေထဲ၌ လုရွှမ်သည် အလင်းရောင်ပေးသည့် နေတစ်လုံးလို တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေခဲ့သည်။

"မင်း အခုထိ မမြင်ရသေးဘူးမလား"

လုရွှမ်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟမ့် ငါမင်းကိုတွေ့တယ် မင်း​ရောငါ့ကို တွေ့နိုင်လို့လား!"

အဲဒီလူက သူ့အသံကနေတစ်ဆင့် မကျေနပ်မှုတွေကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသလိုပင်။ လုရွှမ် သူ့ရဲ့မိုးရေတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြိုခွဲနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လုရွှမ်ရဲ့ လက်ဖဝါးများ တုန်ခါသွားသည်။

"ဖြန့်ကြဲလိုက်!"

မီးတောက်များ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကာ လေအကူအညီဖြင့် ဟုန်းဟုန်းတောက်သော မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လိုက်လျောညီထွေ လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်ပုံရလေသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လုရွှမ်က သူ့ရဲ့လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထုထဲမှာ မီးတောက်တွေက အနှံ့ပျံ့သွားကာ မှန်တစ်ချက် ကွဲသွားသလို ကောင်းကင်ကနေ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ထိုသူ့မျက်နှာမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေပြီး လုရွှမ်ရဲ့ လုပ်ရပ်အပေါ် အံ့အားသင့်နေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေလည်း ရှိနေသည်။ လုရွှမ်ကတော့ သူ့စိတ်ထဲ ကြည်နူးမှုများစွာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီညမိုးရွာတာကို တခြားသူတွေ မြင်ရင်လည်း တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ ခံစားမိလိမ့်မယ်။ ရေရဲ့ စွမ်းအားသည် အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနေတယ်လို့သာ သံသယရှိနိုင်သော်လည်း ဤလူသည် အာကာသစွမ်းအားကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

လုရွှမ်သည် အာကာသ ပုံဆောင်ခဲများစွာကို မရရှိခဲ့ဘဲ အာကာသစွမ်းအားကို ကောင်းကောင်းကြီး မခံစားနိုင်ခဲ့ပါက သူသည် ဤလူသားရဲ့ လုပ်ရပ်အပေါ်က အခြေခံအဆင့်လေးကိုပင် ရှုပ်ထွေးနေပေလိမ့်မည်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ အချိန်အကြာကြီး မှန်းဆပြီး စမ်းသပ်နေရင်တောင် ဒီလူကို ရှာမတွေ့နိုင်လောက်ပေ။

"မင်းက လုရွှမ်မလား? မင်း တကယ်ကို တန်ခိုးကြီးတာပဲ... ငါ့နာမည်က ဝမ်ဖုန်း...ဟားဟား ငါ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ငါ့ရုပ်ကို ရှာနိုင်တဲ့ လူအများကြီး မရှိဘူး မင်းက တတိယလူပဲ"

"သွားပြီ ဒါပေမဲ့ မင်းဘယ်ကိုသွားသွား သတိထားပါ... တခြားသူတွေက ငါ့လိုမျိုး စကားပြောရတာ မလွယ်ဘူး"

ပြောပြီးတာနဲ့ ထိုသူက ပျောက်သွားပြန်တော့သည်။

လူငယ်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသော ဝမ်ဖုန်းရဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ သူတို့လျှာများကို တိတ်တဆိတ် ကိုက်ထားလိုက်ကြသည်။ အခုနက ဝမ်ဖုန်း သူတို့ကို လုံးဝလှည့်စားခဲ့တာပေါ့။

ဝမ်ဖုန်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ပျောက်သွားတာနဲ့ မိုးရေတွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေသာသော ကောင်းကင်​​ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ညသန်းခေါင်ယံဆိုပေမယ့် ကောင်းကင်မှာ တိမ်တွေမရှိသလို အရမ်းဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း မိုး​ကြိုးတိမ်တိုက်သည် လျှပ်တပြက် ရိုက်ခတ်ပြီး မိုးခြိမ်းသံကလည်း လင်းလက်နေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

“ဟေး ဟေး ငါလာပြီ”

အသံတစ်သံက အော်ဟစ်ပြီး ပြေးလာ​ပြန်သည်။ ထိုအသံနဲ့အတူ ကောင်းကင်က မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ တဝုန်းဝုန်း စုရုံးလာကာ အတိဒုက္ခ တိမ်တိုက်များ ဆင်းလာပြီး မိုးကြိုးအရှိန်အဝါက လူကို ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

မိုးကြိုးအတိဒုက္ခ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်သော အကျပ်ကိုင်မှုတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး လူငယ်များစွာရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေက ပြောင်းလဲသွားသည်။ မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း သည်းမခံနိုင်တော့လောက်အောင် သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲသို့ တွန်းပို့နေပုံရသည်။

လုရွှမ်သည် ပျော်ရွှင်​နေတာမျိုးလည်း မဟုတ်သလို စိတ်ပူ​နေခြင်းလည်း မရှိပေ။ သူက မိုးကြိုးအတိဒုက္ခနဲ့ အလွန်ရင်းနှီးသူ ဖြစ်သည်။ ဤလူ၏ ဒုက္ခမိုးတိမ်သည် ကြီးမားသော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင်တော့ ထည့်ထားစရာ မရှိ။

“ဒီတစ်ခါတော့ ငါလုပ်ပါရစေ”

သားသတ်သမားက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလာ၏။ သူထွက်လာပြီးတာနဲ့ အလင်းတန်းကို ပုဆိန်နဲ့ဆွဲယူပြီး အဲဒီလူကို ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

အလင်းစွမ်းအင်တွင် ပါ၀င်သော သိုင်းစွမ်းရည်က ကောင်းကင်ပုဆိန်ကိုးချက် ဖြစ်ကာ သူ့ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှု ဖြစ်ပေသည်။ ဒီသိုင်းစွမ်းရည်က သာမာန်ပဲလို့ ထင်ရသော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင်တော့ ထူးထူးခြားခြား အရာလေးတွေ ရှိနေသည်။

မိုးခြိမ်းသံထဲက အတိဒုက္ခ လျှပ်စီးကြောင်းတွေက ပျက်သွားသော်လည်း ပုဆိန်ရဲ့ အလင်းစွမ်းအားကို မတော်တဆ ရှောင်ထွက်သွားသည်။

ထူဖူးလည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ယခင်က ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်အိမ်တော်က လူတွေရဲ့ အစွမ်းအစတွေ ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းတယ် ဆိုတာကို မြင်ပြီးနောက် ထူဖူးသည် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်ချင်ပါက အဲဒီလူတွေကြားမှာ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို မြှင့်တင်ထားဖို့ လိုအပ်ကြောင်း နားလည်ခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူလေ့ကျင့်ခဲ့သော ကောင်းကင်ပုဆိန်ကိုးချက်ကို အသုံးပြု၍ မိုးကြိုးနှင့် ရောဝင်လာသော လူနှင့် တန်းတူ တိုက်ခိုက်နိုင်လာသည်။

မိုးကြိုးပစ်တဲ့ အခါတိုင်း ထူဖူးဟာ ထိုမိုးကြိုးစွမ်းအားကို ပုဆိန်ပေါ်ကို ဆွဲချပြီး အင်အားသုံးကာ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်အောင် ထိန်းထားနိုင်မည်ဟု ယခင်က ထင်ခဲ့သော်လည်း ကြက်အခိုးခံလိုက်ရသလို ထမင်းကိုပါ ဆုံးရှုံးရမည်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

မိမိကိုယ်တိုင် အတိဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ရရုံသာမကဘဲ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်တော့မယ့် မိုးကြိုးပစ်ချက်များ အတွက်လည်း အမြဲတစေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရသဖြင့် အလွန် ရှက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။

ရှန်ယီးနဲ့ တခြားသူတွေက ရယ်ပြီး

“အဲဒီလူက မာနကြီးတယ် သားသတ်သမား သူ့ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးလိုက်!”

လိရှောင်း - "ဟုတ်တယ်... ပြာပုံဖြစ်တဲ့အထိ ခုတ်ထစ်ပစ်!!"

"သူ့ရဲ့ မိုးခြိမ်းသံက သူ့ခွန်အားနဲ့ ဆင်တူတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ မသိဘူးလား? အဲဒါ သူ့ကန့်သတ်ချက်ပဲ" လုရွှမ်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

အောင့်ယွဲ့- "ဟုတ်တယ် မိုးကြိုးပစ်ချက်က သူ့ကန့်သတ်ချက်ကို ထိသွားတယ်... အဲဒါကြောင့် သားသတ်သမားရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံရတာ... ရှက်စရာ​ကောင်းလိုက်တာ"

ရှန်ယီးနဲ့ လိရှောင်းတို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ မိုးကြိုးပစ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို မမြင်နိုင်​သေးပေ။

မိုးကြိုး အတိဒုက္ခသည် သူတို့၏ နယ်ပယ်နှင့် လုံးလုံးလျားလျား ကိုက်ညီနေရပါ၏။ ၎င်းသည် သာမန်လူများထက် များစွာပို၍ အားကောင်းသော်လည်း သူတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်များကတော့ နောက်ကျ ကျန်နေပါသေးသည်။

ယခုမိုးကြိုး အတိဒုက္ခသည် ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး သက်ရောက်မှု လုံးဝမရှိချေ။

သို့သော် ဒီလူဖန်တီးနေတဲ့ မိုးကြိုးဘေးဆိုးက ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ မတူပေ။ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အတွက် ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ သူသာ အတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်ပါက ကျော်လွှားသည့်အခါတိုင်း သူ၏ခွန်အားသည်လည်း လျင်မြန်စွာတိုးလာမှာ ဖြစ်သည်။

တကယ်သာ ဒီလို မိုးကြိုးအတိဒုက္ခမျိုး ရှိနိုင်ပါက သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အတွက် အပိုဆုကြေးများအဖြစ် အလွန်အားကောင်း လာပေလိမ့်မည်။

"သားသတ်သမား... သူ့ကိုဖမ်း! ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး မိုးကြိုးအတိဒုက္ခက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ မေးကြည့်ရမယ်!"

လိရှောင်းက အော်လိုက်၏။ သူကတော့ ကမ္ဘာကြီး ကမောက်ကမ မဖြစ်မှာကို ကြောက်နေသူလို သူ့ရဲ့ ခွန်အားတွေ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးလာဖို့ပဲ မျှော်လင့်နေတော့သည်။ ရုတ်တရက် သူတွေ့လိုက်ရတာက တစ်စုံတစ်ယောက်သာ ဒီလောက် အကြံဉာဏ်ကောင်းနေရင် သဘာဝကျကျကို အလွန်အမင်း ရူးသွပ်သူပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဒါ့အပြင် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ခံနိုင်ရည်မရှိရင် သေသွားနိုင်တယ် ဆိုတာ လုံးဝ သေချာပေ၏။

သားသတ်သမားက သူ့ကို အင်းဟုသာ အသံပေးလိုက်သည်။ ဒီလူနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ သူလုပ်သမျှဟာ သူ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူလည်းပဲ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

စိတ်နှလုံးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အာရုံစူးစိုက်​နေပြီး ကောင်းကင်၌ နတ်မိုးခြိမ်းသံကို အမြဲတစေ အာရုံစိုက်နေ၏။ ဒါကို ဂရုမစိုက်တော့ရင် တခြားသူတွေလို မိုးကြိုးပစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိသွားမှာ ဖြစ်ပေသည်။

မြေဒြပ်စင် နတ်ပုတီးစေ့ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သန်မာ​ပြီးရင် သန်မာလာသည်။ မဟုတ်ရင် ဒါက အနည်းဆုံးတော့ မဟာသူတော်စင် နယ်ပယ်အတွက် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကြီး ဖြစ်ပြီး သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ချေ။

ဘဝရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားက အောင်မြင်မှုသည် အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်သည်။ ရှင်သန်နိုင်ရင် အောင်မြင်မှုပဲ ဖြစ်ကာ မရှင်သန်နိုင်ရင်တော့ ရလဒ်က သေခြင်းတရားပါပဲ။