စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားရဲ့ မှော်စွမ်းရည်

လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်ပူပြင်းပြီး ယောက်ျားပီသသော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလင်းရောင်က အရမ်းပြင်းထန်ပြီး နေတစ်လုံးလိုလည်း တောက်ပလွန်းသည်။ ယခုအချိန်တွင် လုရွှမ်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လင်းထိန်​စေသော နေလုံးငယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသလိုပင်။ လေထုသည် လျင်မြန်စွာ ပူလာပြီး ရေခဲများသည် ချက်ချင်း အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သေးငယ်သွား​တော့သည်။

လုရွှမ် ထိတ်လန့်သွားတယ်။ သေချာတာကတော့ အနီးနားက လေထုရဲ့ အပူချိန်ပြောင်းသွားတဲ့အခါ လုရွှမ်ဟာ ယုတ္တိမတန်တဲ့ လေထု အပြောင်းအလဲတွေကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဓားတစ်သောင်းရိုက်ချက်!"

လုရွှမ် ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။ ဓားတစ်သောင်းရိုက်ချက်ကို အသုံးပြုရတဲ့ အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦး လှည့်ကွက်များ ထပ်မံအသုံးပြုမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းရဲ့ လက်နက်တွေကို လုရွှမ်က သူ့ရဲ့ လက်ထဲက ဓားရှည်ရှိရာဆီ ပြေးလာစေပြီး သူ့ပစ်မှတ်ရှိရာသို့ ဝေ့ယမ်းပစ်လိုက်တယ်။

ဗုန်း!

တုန်လှုပ်သွားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင် နေရာသည် တုန်ခါနေပုံရပြီး လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲကနေ လျှပ်စီးကြောင်းကို တစ်ဖန်ပြန်ခံစားလိုက်ရသည်။ အဖြူအမည်း အဝတ်အစားတွေနဲ့ ညီအကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို လေထဲမှာ ယောင်ဝါးဝါး မြင်ရပေမယ့် ချက်ချင်း ပြန်ပျောက်သွား၏။

"အကြံက မှန်တယ်ထင်ရပေမယ့် ဓားအင်အားက မလုံလောက်​သေးဘူး"

လုရွှမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်အံ့သြစရာ ကောင်း​နေပြီး ၎င်းကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား အတိုင်းအတာဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရတော့ချေ။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အိုင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေလိုပင်။ သို့သော် ၎င်းသည် တခဏမျှသာ ငြိမ်သက်သွားကာ ချက်ချင်းပင် သူ့အသိအာရုံများထဲ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"လူမပါတဲ့ဓား ထွက်စေ!"

ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းရဲ့ တတိယဓားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ခဏလောက် ကြာတော့ ​လေထုတစ်ခုလုံး အသံတိတ်သွားသလိုမျိုး လေတိုက်သံတောင် မကြားရတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထက်မြက်တဲ့ ဓားသံက ထွက်မလာပေ။

ခဏကြာတော့ ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုက တုန်ခါသွားပြီး အဖြူအမည်း ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သို့သော် လူနှစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် တစ်ဖက်လူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရောင်စုံ ပိုးချည်မျှင်များ အဖြစ် ချည်နှောင်ထားပြီး အလွန် ထူးဆန်းနေပုံရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုစိတ်ဝိညာဥ် ကြိုးများက အဆက်မပြတ် ကျိုးပဲ့နေ​လေသည်။

လုရွှမ် ဘာမှ မလှုပ်မယှက်ဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကြိုးတွေကို စေ့စေ့ကြည့်နေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက သတိကြီးကြီးနဲ့ တက်လာပြီး မသိုးမသန့် ဖြစ်သွားတဲ့အခါ သူ့စိတ်နှလုံးနဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီလို့တော့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ချည်မျှင်သည် ပျော့ပြောင်းသော လေနှင့်တူပြီး ပြင်ပမှ စွမ်းအားများ ဝင်ရောက်လာသည့် အခါတိုင်း ပြင်းထန်စွာ ကွဲအက်သွားတော့မလိုပင်။ အရမ်းအစွမ်းထက်ပြီး မှော်ဆန်လွန်းသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွား၏။ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ဒီလိုနည်းဖြင့် ထိန်းချုပ်နည်းကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ပါက သူ၏ ခွန်အားသည်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တိုးလာမည်မှာ သေချာပါသည်။

"​ခေါင်းဖြတ်!"

လုရွှမ် အော်ဟစ်ပြီး ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းရဲ့ စတုတ္ထဓားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ခု ကွဲအက်သွားသလိုမျိုး အသံများ မြည်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းများက ပြောင်းလဲသွားပြီး အစောက ကမ္ဘာကြီးထဲ ပြန်ပေါ်လာသည်။ လုရွှမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက လက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိနိုင်ကာ အောင့်မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားခန်းမသို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ညီအကိုနှစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်များသည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ထိုနှစ်ယောက်မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အ​ရောင်သုံးရောင် ပိုးချည်မျှင်များသည် ရောထွေးနေသေးသည်။

သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေကနေ အခု သူတို့နှစ်ယောက် ဒုက္ခရောက်နေပြီ ဆိုတာ သိနိုင်ပါ၏။ စိတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအား၏ ချည်မျှင်များသည် ကျိုးပဲ့သွားကာ ကျိုးသွားတိုင်း သူတို့ရဲ့ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့ပြီး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

အောင့်ယွဲ့နှင့် တခြားလူများသည် နဖူးတွင် ချွေးပုတီးများစုပုံလျက် အိပ်မက်ဆိုး တစ်ခုကိုမက်​နေ​သကဲ့သို့ ခေါင်းယမ်း​နေကြသည်။ သူတို့သည် လှည့်စားမှု ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုထဲ ဆွဲငင်ခံရလိုက်ရသလို ခဏလောက်အထိ ထိတ်လန့်သွားကြောင်း သူတို့ရဲ့ချွေးသီးတွေက ထင်ဟပ်စေသည်။

သူတို့ငါးဦးစလုံးသည် သိုင်းပညာကို သေသေချာချာ ပြုစုပျိုးထောင် ထားသူများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် သူတို့သိုင်းပညာလောက် မပြင်းထန်သော်လည်း လျှော့တွက်လို့ မရနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့အားလုံး ရုတ်တရက် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားတဲ့အထိ ဆွဲယူခံလိုက်ကြရသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် အခု ဒုက္ခရောက်နေပြီ"

လုရွှမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်သခင်တွေ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာကို ဟိုးအရင်ကတည်းက သိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝိညာဉ်သခင်လည်း မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ယခုတိုက်ပွဲသည် ဝိညာဉ်သခင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် အဖြစ် လုရွှမ် ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာမန်လူများနှင့်မတူဘဲ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် သာမာန်လူများထက် သာလွန်နေလို့သာ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့လက်ထဲမှာ သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူ ရုပ်သေးရုပ် အဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

လေထဲမှာရှိတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး အောင့်ယွဲ့တို့မှာ သတ်ပစ်ချင်စိတ်များပင် ပေါ်လာ၏။

ထိုလူနှစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်ရုပ်ဆိုး​နေလေပြီ။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီ၏ ခွန်အားသည် ထိုမျှလောက် အစွမ်းထက်မည် မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သည့် အရာမှာ လူနှစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ချိတ်ဆက်နိုင်ပြီး စွမ်းအားကို နှစ်ဆ တိုးသွား​စေနိုင်သော စိတ်ဝိညာဥ် ချိတ်ဆက်ခြင်းစွမ်းရည်ပဲ ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားအောက်တွင် လုရွှမ်သည် ကဲ့ရဲ့ခံရလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ဒါပေါ့။ ဒီလှုပ်ရှားမှုက ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဆိုလိုတာကတော့ သန်မာတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ သူတို့ကြားက ဆက်သွယ်မှုကို အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်လိုက်တာနဲ့ တုံ့ပြန်မှုဟာ ထပ်တူထပ်မျှ အားကောင်းလာပါလိမ့်မည်။

မူလက ယနေ့ည အနိုင်ကျင့်မည့် လူငယ်​တွေအကြောင်း လေ့လာပြီးနောက် ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးကမ္ဘာငယ်လေးမှ လူများသည် သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား၏ ချည်နှောင်မှုဖြင့် အနိုင်ကျင့်ဖို့ စီစဥ်ထားရသည်။ သို့သော် သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ညဘက်မှာ လမ်းအရမ်းလျှောက်ရင် နောက်ဆုံးမှာ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ် ဆိုတဲ့ စကားက မှန်နေသည်။ ယနေ့ညတွင် လုရွှမ်နဲ့ တွေ့ခဲ့သူတိုင်း ကံမကောင်းခဲ့ပေ။

မကြောက်မရွံ့ဘဲ သူတို့ဟာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ချည်နှောင်မှုဖြင့် လူတိုင်းကို လှည့်စားခံခဲ့သည်။ တစ်နေ့မှာ အဲဒီလူတွေကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ခေါ်​ပေးပြီး သင်ပေးရတော့မယ့်လို့ ​တွေးနေချိန်မှာပဲ လုရွှမ်က အရင်ဆုံး အသိတွေဝင်လာခဲ့၏။

သူတို့နှစ်ဦး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုလုရွှမ်သည် ယင်စွမ်းအင်ကိုးစင်းနဲ့ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအင် ချိတ်ဆက်ခြင်း စွမ်းရည်များသည် နားမလည်နိုင်သော အပြောင်းအလဲများကို ကြုံတွေ့လာရကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဆက်သွယ်မှု အခြေခံအုတ်မြစ်က ကျိုးတော့မလိုပင်။

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? သူတို့ နှလုံးသားတွေကို ချိတ်ဆက်နိုင်တဲ့ မှော်အစွမ်းတွေက မိခင်တစ်ယောက်တည်းက မွေးလာသလို အတူတူ ရှိနေလို့ပဲလေ။ ဒါက မွေးရာပါ မှော်စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ကာ ဘယ်လိုလုပ် ပြဿနာရှိနိုင်မှာလဲ။

သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ နားမလည်သလို ဘယ်လို ပြုပြင်ရမှန်း မသိပေမယ့် မှော်အတတ်ပညာတွေ ပျက်စီးသွားတာကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် မြင်ချင်ကြမှာလဲ။

"ပြောပါ... မင်းတို့နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ? စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဘယ်လို ချိတ်ဆက်တာလဲ? တကယ်တို့ ငါတို့ကျေနပ်ရင် မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးရတယ်"

လိရှောင်းက အော်ပြောလိုက်ရင်း သူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ထိုနှစ်ယောက်က လုရွှမ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို စကားမပြောဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြိုး သုံးခုထဲက တစ်ခု ​ပြတ်သွားပြန်သည်။

နှစ်ယောက်သား သွေးတစ်လုတ်ဆီ ထွေးထုတ်ရင်း လေထဲက ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ကြိုးတစ်ချောင်း ​ပြတ်သွားပြီးနောက် ကျန်ကြိုးနှစ်ချောင်းလည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ချိတ်ဆက်သွားတာကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် လူငယ်များ အံ့သြသွားကြသည်။

စိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထင်သလောက်လည်း မဆိုးပါဘူး။

ချွင်း!

ဓားရှည်နှစ်ချောင်းက ထိုနှစ်ယောက်ရဲ့ လည်ပင်းကို ဖိကပ်ထားလညသည်။

"မင်းတို့ကို နာခံဖို့ အကြံပေးတယ်... မဟုတ်ရင် ဟမ့်"

ညီအကိုနှစ်ယောက်က သူတို့နှုတ်ခမ်းကို အထင်အမြင်သေးသော အရိပ်အမြွက်ဖြင့် ပြုံးကာ လှည့်ကြည့်လာသည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင် ၀တ်ထားသူက အော်​လေသည်။

"အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ?"

ဖြောင်း!

သူ့မျက်နှာမှာ ဘေးသို့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း လွှဲသွား၏။ လုရွှမ် ပါးရိုက်လိုက်ပြီးနောက် သူ့လက်ကို ကြည့်ကာ။

"မကောင်းဘူးလေ!"

အနက်ရောင် ဝတ်ထားသူက လုရွှမ်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ကာ အော်ပြန်သည်။

"မင်းငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်!"

ဖြောင်း!

လုရွှမ်က သူ့မျက်နှာကို နောက်တစ်ကြိမ် ပါးရိုက်လိုက်ပြီး မိုးနတ်ဘုရားဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီစိတ်ဝိညာဉ် ကြိုးနှစ်ချောင်းက အရမ်းတောက်ပြောင်ပြီး ကစားလို့ ကောင်းမယ့်ပုံပဲ... အဲဒါတွေကို ဖြတ်လိုက်ရင် ပျော်စရာကောင်းမယ်လို့ မင်းထင်လား?"

"ဟားဟား... သူ့အလိုလို ကွဲမသွားဘူး ဆိုရင်တော့ မင်းလုပ်နိုင်မလား ဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

အလင်းတစ်ချက် တောက်ပပြီး လုရွှမ် ဓားစွမ်းအင်တစ်ချက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချွင်းကနဲ အသံနဲ့အတူ လူနှစ်ဦးကို ဆက်သွယ်ထားသော ကျန်ရှိနေသေးသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကြိုးများ ​ပြတ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းဘာပြောလိုက်ပါလိမ့်?"

လုရွှမ် ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။