← Chapters

ခြိမ်းခြောက်မှု

Vol. 67 Ch. 4.514

ခြိမ်းခြောက်မှု

Vol. 67 Ch. 4.514

နေရာပြောင်း အစီအရင်ကို သုံးပြီးတော့ ထွက်သွားဖို့လည်း မဝံ့ရဲကြချေ။ လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ လူတွေက အစီအရင်ကို ပိတ်ပစ်လိုက်ရင် သူတို့ လမ်းပျောက်သွားလိမ့်မည်။

ဒါက ဖြစ်နိုင်ချေ အရမ်းများပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ တိုက်ခိုက်ရေးသားရဲကွင်းက တိုက်ပွဲအပြီးမှာ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားဟာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတိုင်းက ကောင်းကင်ဘုံသခင်ကို ခုခံနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ သတင်းတွေပါ ထွက်လာခဲ့၏။

ဒါကလည်း ကောင်းကင်ဘုံသခင် ဆယ့်သုံးပါးတို့ကို လိုက်လံရှာဖွေရန် စေလွှတ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ယွင်ယင်သည် ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးမြို့တော်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အား သတင်းများကို အဆက်မပြတ် ပြောပြနေခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးမြို့တော်မှာ သတင်းတွေကို လျှို့ဝှက်ဝှက်ထားလို့ မရပါဘူး။ မန်ဟွမ်နတ်ဘုရား မျှော်စင်သည် သုံးရက်အကြာတွင် မွေးဖွားလာမှာ ဖြစ်ကြောင်း လူအများက မကြာမီမှာပဲ သိရှိသွားခဲ့ကြပြီး ပညာရှင် အများအပြားဟာလည်း ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးမြို့တော်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

နေ့တိုင်း အလွန်ကြီးမားသော နေရာပြောင်း အစီအရင်ထဲမှ ဝမ့်ကျစ်ကမ္ဘာကနေ ရောက်လာသူများက အဆက်မပြတ် တိုးများလာ​​နေသည်။ ယနေ့ခေတ် ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးမြို့တော်ထဲတွင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူများသာ ရှိတော့သည်။ ပြေးနိုင်သော နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးက ပြေးကုန်ကြပြီ။ မပြေးနိုင်သောသူများမှာ ကောင်းကင်ဘုံသခင်များထံမှ တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။

ပထမနေ့တွင် အဓိကမိသားစု ခုနစ်စုက ပုန်ကန်လိုက်သည်။ အောင့်မိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေး အားလုံးကို လုံးဝဖြတ်တောက်ပြီး အရောင်းအဝယ် အားလုံးကို ရပ်တန့်ပစ်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က အောင့်မိသားစု၏ လက်အောက်ခံဟု ထင်ခဲ့သော ဟွမ်မိသားစုပင် အောင့်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ​အောင့်မိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ကြောင်း ပထမဆုံး ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်ခုက ရှေးဟောင်း လျှပ်စီးမြို့တော်မှာ အခြေချနေထိုင်ကြတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ မိသားစုကြီးငယ်တွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်ဟာ မအောင်မြင်မှာကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ခုန်ပေါက်လာကြ၏။ မကြာခင် အချိန်အတွင်းမှာပင် အောင့်မိသားစုဟာ နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ စွပ်စွဲခံရပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရာဇ၀တ်မိသားစု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖြောင့်မတ်မှုကို လက်ကိုင်ထားပြီး ကောင်းကင်အတွက် တရားမျှတမှုကို လုပ်ဆောင်ကာ အောင့်မိသားစုကို သတ်ပစ်ချင်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူကမှ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာကတော့ အောင့်မိသားစုက အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားလာခဲ့ခြင်းပါပဲ။

လူတိုင်းရဲ့ စူးစမ်းလိုသော မျက်လုံးများနှင့် လူတိုင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှု အောက်တွင် အောင့်မိသားစုသည် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာပြီး သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် အစပြုခဲ့သည်။ ဟွမ်မိသားစု တစ်ခုလုံး အသတ်ခံခဲ့ရပြီး ဟွမ်မိသားစုကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက်နေသော ဝမ့်ကျစ်ကမ္ဘာပင် အလွန်ကြောက်လန့်သဖြင့် ဖင်ကိုဗျောက်ဖောက်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသူကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲရဲ့ အရှိန်အဟုန်၊ ဂုဏ်သတင်း ပြင်းထန်မှုနှင့် အောင့်မိသားစုရဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်မှုများက လူတိုင်းကို လုံးဝ ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ ​အောင့်မိသားစုသည် ဤမျှ ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြိုခွဲဖျက်ဆီးခြင်းကို အစပြုလာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ယခင်က ကျယ်လောင်စွာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့သော မိသားစုတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုဟာလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။

တခြားမိသားစု ခြောက်စုသည်လည်း ပါးစပ်ပိတ်ထားကြပြီး နောက်နှစ်ရက် အတွင်း အလွန်အေးချမ်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် မုန်တိုင်းလာနေပြီ ဆိုတာ လူတိုင်းသိကြသလို ဒါကလည်း စစ်မဖြစ်ခင် ငြိမ်သက်မှုပါပဲ။ စစ်ပွဲတစ်ခု ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မည်မှာ သေချာပေသည်။

အရှေ့ဘက်ရှိ မနက်ခင်း အလင်းရောင်ကြောင့် တိမ်မြုပ်သွား​တော့မည့် လရောင်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း လုရွှမ်သည် လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်း သူတို့၏ စွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝ အားဖြည့်ပေးသော လူခုနစ်ဦးကို ကြည့်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ သူတို့က စိတ်ရှည်ပုံရတယ်... ကံမကောင်းတာက ငါတို့က မထိန်းနိုင်တော့ဘူး... ဒါကြောင့် ဒီကြွက်တွေကို သတ်ပစ်သင့်ပြီ!"

“ကောင်းပြီ”

လူခုနစ်ယောက်မှာ ဗိုက်ဆာလွန်းနေပါပြီ။ လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်လုံးလုံး ကောင်းကင်ဘုံသခင်များက သူတို့နောက်တွင် ဝိုင်းရံထားလျက် ရံဖန်ရံခါ ချောင်းကြည့်ကာ သူတို့၏ လူသတ်ချင်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလာခဲ့သည်။

လေကဟောက်ပြီး ရုပ်ပုံတွေက တဖျပ်ဖျပ် ခတ်သွားသည်။ ထိုအခိုက် လုရွှမ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ရှေ့မှာ လူ၁၃ယောက် ပေါ်လာ၏။

သူတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံသခင်များ ဖြစ်ကြပြီး တန်ခိုးအမြင့်မားဆုံး ရှိသူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဒုတိယအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသခင် ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသလောက်ကတော့ သူတို့သည်လည်း ဤပါရမီရှင်များကို အထင်မသေးဝံ့တော့ပေ။

"နတ်သမီးအောင့်ယွဲ့ မင်းသာ ဉာဏ်ကောင်းတယ်ဆိုရင် ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး ငါတို့ကို လှုပ်ရှားရမယ့် ဒုက္ခကို ကယ်တင်လိုက်ပါ..."

"ဟားဟား ငါတို့ လှုပ်ရှားပြီးရင်တော့ မင်းတစ်ယောက်တည်းကို ဖမ်းမှာ မဟုတ်ဘူးနော်!"

"ဒါ့အပြင် ငါတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက နူးညံ့သိမ်မွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ရဲ့ ရယ်စရာကောင်းပြီး ဒေါသကြီးတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်စမ်းပါဦး အသားအရေတွေက ကောင်းကောင်းနဲ့...ဒီလူအိုကြီးတော့ ငြူစူချင်လာပြီ"

လူတိုင်း ဖျားနာချင်သွားကြသည်။ စကားပြောဆိုသူမှာ အနီးနားတွင် အလွန် ကျော်ကြားသော အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက ကျင့်ကြံသူတွေကို ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်ရတာကို နှစ်သက်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးကြီး တစ်ယောက်ပင်။

သူ့ကို ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာက အလိုအရှိဆုံး ရာဇဝတ်သားအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ အလိုရှိခဲ့ပေမယ့် အခုလိုမျိုး အခိုက်အတန့်မှာ ပေါ်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားချေ။

လုရွှမ်နဲ့ တခြားသူတွေ မပြောနဲ့ အဘိုးကြီးနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသခင် အနည်းငယ်ကတောင် သူ့ကို စက်ဆုပ်တဲ့ အရိပ်အမြွက်မျိုး ပြနေကြသည်။

"အပို စကားမပြောနဲ့ လူကို ဖမ်းလိုက်တော့!!"

လူယုတ်မာ အဘိုးအိုက ဟေးခနဲ တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက မိန်းက​လေးများကို ကြည့်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ ရှေ့မှာ ပြောခဲ့တဲ့လူက လုရွှမ်ကို ကြင်နာတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်လိုက်ကာ။

"လေးစားရပါသော သခင်လေး သခင်မလေးတို့...မင်းတို့က တကယ့် ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ အနာဂတ် ခေါင်းဆောင်တွေပါပဲ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါကိုယ်တိုင်သာ ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ အရှက်ရ​စေချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အောင့်မိသားစုက လူတိုင်းရဲ့ လောဘစိတ်တွေကို ကမ္ဘာ့ရတနာ တစ်ခုဖြစ်တဲ့ မန်ဟွမ်နတ်ဘုရား မျှော်စင်နဲ့ နှိုးဆွပေးခဲ့တယ်.. အဲဒါက အောင့်မိသားစုက မပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်"

"အောင့်မိသားစုက မျက်မှောက်ရေးရာကို မသိဘဲ ခေါင်းမာမာနဲ့ ခုခံချင်နေသေးတာတော့ သနားစရာကောင်းပါတယ်... ဆိုလိုတာကတော့ သူတို့ကို ဝမ့်ကျစ်ကမ္ဘာက သခင်တစ်ဒါဇင်ကျော်က ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ရည်မှန်းထားပြီ.. မင်းတ်ု့က ဘာလို့ ပင်လယ်ဓားပြ သင်္ဘောနောက်ကို လိုက်ရမှာလဲ? မဟုတ်ဘူးလား?"

လုရွှမ်သည် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင် ပြောဆို​နေသော ထိုအဘိုးအိုကို အေးစက်စွာပဲ ကြည့်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသခင် ဒုတိယအဆင့် ဖြစ်သည်။

"သိုင်းလောကမှာ လူတွေဆိုတာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မကူညီနိုင်တဲ့ အခိုက်အတန့်တွေ ရှိတတ်တယ်... အဘိုးကြီး ခင်ဗျားအဲဒါကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ဒီအကြောင်းပြချက်ကို မသုံးပါနဲ့ မဟုတ်ရင် ခွေးတစ်ကောင်လိုမျိုး ဘဝပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်း​နေရသလို ခံစားလာရလိမ့်မယ်"

ခေါင်းဆောင် အဘိုးအို၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး

"သခင်လေး မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

လုရွှမ်ရဲ့ စွမ်းအား အကြောင်းကိုလည်း သူကြားခဲ့ဖူးပါသည်။ ဤမတော်တဆမှုမျိုး မရှိခဲ့ပါက သူသည် လုရွှမ်တို့အဖွဲ့နဲ့ ရန်သူမဖြစ်ချင်ပေ။

သူတို့ကို သတ်နိုင်ရင် သတ်၊ မသတ်နိုင်ရင်တော့ ထွက်ပြေးရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် ကြာမှ ပြန်လာရင်တောင် တစ်ဖက်လူက ကောင်းကင်ဘုံသခင် ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။

အချိန်တန်ရင် သူနဲ့ဆက်ဆံရတာ အပျော်တမ်း ကစားသလိုမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါမှ ဒေါသထွက်နေရင်လည်း သည်းခံရတော့မည်။

လုရွှမ်က

"လုပ်သမျှက သူ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့သူ ရှိပြီးသား... ခင်ဗျားအခု ကူကယ်ရာမဲ့နေပြီ အဲဒါက ခင်ဗျားအရင်က လုပ်ခဲ့တာတွေရဲ့ အကြောင်းတရားနဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ။ ခင်ဗျားလုပ်ခဲ့တာက မလုံလောက်ဘူး ဆိုတာ သိသာထင်ရှားတယ်... ခင်ဗျား ချခဲ့တဲ့ မျိုးစေ့တွေက ဒီနေ့ရဲ့ ခါးသီးတဲ့ အသီးအနှံတွေ မထွက်လာခဲ့ရင် ခင်ဗျားနောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေက ကျုပ်တို့ကို ဝိုင်းပြီး နှိမ်နှင်းဖို့ လွှတ်တဲ့နေရာမှာ သုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး... အန္တရာယ်ရှိပြီး အဆုံးမဲ့ အကျိုးဆက်တွေတောင် ဖြစ်လာမှာကို သိလျက်နဲ့ ခင်ဗျညးရဲ့ နောက်ကွယ်က တပ်ဖွဲ့တွေက မင်းကို ဘာလို့ ဒီကို ပို့ရတာလဲ?"

ထိုအခါ လိရှောင်းက တဟားဟား ရယ်ရင်း။

"လုရွှမ် မင်းပြောတာ အရမ်းသဘောကောင်းတယ်.... သူ့မျက်နှာပေါ်က ညှိုးငယ်တဲ့ အကြည့်နဲ့ အဘိုးအို အရွယ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်တော့ ငါ​တောင် နည်းနည်းသနားစရာ ကောင်းလာတယ်လို့ ခံစားရတယ်.... သူ့ကို သနားလိုက်တာ အခုမှ တွေးနေမိတာ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူနဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ခံစားရတယ်ရော”

ရှန်ယီးကလည်း ရယ်လိုက်ပြီး နတ်သမီးရှန်းရှဲ့ကတောင် သူမရဲ့ နှု​တ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးညွတ်လိုက်သည်။ လိရှောင်းက ကိုယ်ချင်းစာ တရားလို့ရှိသလိုနှင့် တခြားသူတွေကို ဖျော်ဖြေနေတာ ထင်ရှားပေ၏။

အဘိုးအိုကလည်း အသက်တော်တော် ကြီး​နေပြီဖြစ်ကာ အတွေ့အကြုံလည်း များစွာရှိရာ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲနေပါ့မလဲ။

"အဲ့တော့ အခြေအနေက မတိုးတက်တော့ဘူးပေါ့?"

အောင့်ယွဲ့က ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စက်အသံနဲ့ အော်လိုက်သည်။

"ရှင်တို့အားလုံး ကျွန်မအိမ်ရှေ့မှာ စုမိကြတဲ့ အချိန်ကတည်းက အခြေအနေ အားလုံးက ဆိုးရွားသွားပြီ"

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အောင့်မိသားစုသည် မန်ဟွမ်နတ်ဘုရားမျှော်စင်က မမွေးဖွားနိုင်တော့ကြောင်း သတင်းများကို ဖြန့်ခဲ့သည်။ အချိန်ကို မသတ်မှတ်ရသေးဘဲ အရာအားလုံးသည် ထင်ယောင်ထင်မှားလို ဖြစ်နေကုန်သည်။ ဒါပေမဲ့ နားထောင်သူတိုင်းက အောင့်မိသားစုရဲ့ ပဟေဠိဆန်တယ်လို့ ထင်ကြပြီး အောင့်မိသားစုကို လှောင်ပြောင်ဖို့ ဟာသတွေတောင် အမျိုးမျိုး လုပ်လာကြ၏။

နောက်ဆုံးတော့ အောင့်ယွဲ့ဟာ သူမအဖေက ဘာ့ကြောင့် ကိစ္စကို သေသေချာချာ မရှင်းပြခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို နားလည်လာခဲ့သည်။

All Chapters