ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေး

လူအုပ်ကြားတွင် လုရွှမ်သည် ယခုအချိန်ရောက်မှ အောင့်ထျန်းနှင့် စကားပြောနေသော လူကြီးမင်းဟော်ရှန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အောင့်မိသားစုရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်မှုအပြည့် ရှိနေကြောင်း တွန့်ချိုးနေသော မျက်ခုံးများက အထင်အရှားပင်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် ကောင်းကင်ယံရှိ မျှော်စင်ငယ်လေးကိုပင် ကြည့်နေကြပြီး နှလုံးသားထဲတွင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ အဲဒါ တကယ့် သေးငယ်တဲ့ မျှော်စင်လား။ လူကြီးမင်းဟော်ရှန်းက ဒီအချိန်မှာ မွေးဖွားတဲ့ အရာက မန်ဟွမ်နတ်ဘုရား မျှော်စင် မဟုတ်ဘူးလို့ ဆရာကြီးထန်းကျီးက ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့ကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား?

သူမှားသွားတာများ ဖြစ်နိုင်မလား!

သနားစရာ ကောင်းတာက ဆရာကြီးထန်းကျီးဟယ ကွယ်လွန်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ဟုတ်လားမဟုတ်လား သိနိုင်တဲ့ အထောက်အထား မရှိတော့ချေ။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် အရောင်ပြောင်းသွားပြီး အနက်ရောင် လေချွန်သံများသည် ကြီးမားသော လက်တစ်ဘက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ မျှော်စင်ငယ်လေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

"စက်ဆုပ်စရာကောင်းချက်!"

"အတင့်ရဲလိုက်တာ!"

လူတွေက အော်ဟစ်ဆဲဆို ကြပေမယ့် အနက်ရောင်လေထုဟာ တကယ်တော့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက် ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိကြသေးပါဘူး။ သူက လူတိုင်းကို လှည့်စားနေကာ အခုအချိန်အထိ အောင်မြင်လုနီးပါး ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင် လက်က ဘာကိုမှ မဖမ်းမိလိုက်ချေ။

ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေဟာ အဆုံးမသတ်နိုင်တဲ့ ရေစီးကြောင်းမှာ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာနေပြီ။ အလင်းရောင် အမျိုးမျိုးက ထိန်ထိန်လင်းနေပြီး မိုးခြိမ်းသံက ပြင်းထန်လွန်းတော့ လေထုတောင် တုန်လှုပ်သွားရာ အနှီကျင့်ကြံသူဟာ ပြောစရာမလိုအောင် သေသွားရမှာ သေချာပေ၏။

မျှော်စင်ငယ်သည် လေထုအလယ်တွင် ပျံဝဲနေဆဲဖြစ်ပြီး ဖမ်းယူခံရမည့် အရိပ်အယောင် မပြလာပေ။

"ခဏ!"

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းရဲ့ နားထဲတွင် ဝင်ရောက်လာသည်။ နတ်မီးနယ်ပယ်က အရှင်တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လူများလည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

နတ်မီးနယ်ပယ်က သခင်များစွာ ကြွ​ရောက်လာတာကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုံသခင် အများအပြားလည်း ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ထားလိုက်သည်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ စစ်မြေပြင် မဟုတ်တော့ပေ။ ကမ္ဘာ့တနာအတွက် အသက်ကို စွန့်ပစ်လိုက်ဖို့က မထိုက်တန်ချေ။

ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ရေပြင်မှာ ငါးရှာဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသခင် များစွာကလည်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံသခင်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် မလှုပ်ရှားနိုင်တာကြောင့် လောလောဆယ် ရပ်တန့်နေသေး၏။

အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် လေထုအလယ်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

“လူတိုင်းကို ကျုပ် စကားနည်းနည်းလောက် ပြောချင်တယ်.... ကျုပ်ကိုသိတဲ့သူတိုင်းက ကျုပ်က ကရုဏာထားတတ်တယ်ဆိုတာ သိမှာပါ... မလိုအပ်ရင် ကျုပ်တို့ဒီမှာနေပြီး ဒီအခွင့်အရေးအတွက် ကြိုးစားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဒီလူက ကြောင်သူတော်။ သူသည် အလွန်သနား ကြင်နာတတ်တယ်လို့ ဆိုနေသည့် အရှက်မရှိသူသာ ဖြစ်​လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံသခင် ညီအကိုတို့.... မင်းတို့ရဲ့အင်အားက နည်းနည်းအားနည်းနေတယ်လို့ ထင်တယ်"

"ချ!"

အသံတစ်သံက လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားကို တစ်ဖန် ဖမ်းစားလိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကောင်းကင်ဘုံသခင်တွေက ရာနဲ့ချီပြီး မိုးခြိမ်းသံတွေ၊ လျှပ်စီးကြောင်းတွေ၊ ဓားစွမ်းအင်နဲ့ ဓားတွေကို လေထု အလယ်ဗဟိုမှာရှိတဲ့ နတ်မီးနယ်ပယ် သခင်ဆီကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေခြင်းပဲ ဖြစ်ပေ၏။

တောင်တန်းနဲ့ မြစ်ချောင်းတွေ အရောင်ပြောင်း၍ နေနဲ့လတို့သည်လည်း အလင်းပျောက်သွားကြသည်။

တောက်ပသော အလင်းရောင်ထဲတွင် အလွန်ဒေါသထွက်နေသော ဟောက်သံတစ်ခုကလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော နတ်မီးနယ်ပယ် အရှင်သခင်မှာ ထူးကဲသော အစွမ်းသတ္တိရှိကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

“ချ!” ထိုအသံသည် ထပ်ထွက်လာပြန်သည်။

ဒီလူက တိတ်တိတ်လေး ဒုက္ခရောက်စေချင်နေမှန်း လူတွေသိတာ ကြာပါပြီ။ သို့သော် အသံကျသွားပြီးနောက်တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကောင်းကင်ဘုံသခင်များက နတ်မီးနယ်ပယ် သခင်များကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြောင်း တွေ့ရလေ၏။

အသံက စူးရှလွန်းလို့ တခြား ဟောက်သံတွေကို လူတွေ ထပ်မကြားရတော့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ရုတ်တရက် အလင်းရောင် တစ်ခုက တောက်ပလွန်းတာကြောင့် လူတွေဟာ မျက်လုံးတွေကိုမှိတ်ထားရပြီး လေထုတွင်းထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတယ် ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရတော့ချေ။

လုရွှမ် မတ်တပ်ရပ်နေသော ကောင်းကင်ဘုံသခင်များကို လုံးဝမကြည့်ဘဲ 'ချ ချ' ဟူသော စကားလုံးကို အော်နေသော ကလေးမလေးအား စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမအသံမှာ မှော်အစွမ်းရှိပုံရပြီး လူတိုင်းကို အသံနှင့်အတူ မသိစိတ်ထဲ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်ကို ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။ အမှန်ပင် ဒုတိယ အကြိမ်၌ ဒုက္ခရောက်နေသော ရေပြင်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လူအုပ်ကြားတွင် ရောနှောကာ နတ်မီးနယ်ပယ်က အရှင်သခင်များကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြံစည်နေခြင်းမှာ သေချာပေ၏။

ကလေးမလေးက အရွယ်မရောက်သေးရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် ၁၅နှစ် သို့မဟုတ် ၁၆ နှစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျစ်ဆံမြီးကို ကျစ်လျက် သူမ၏မျက်နှာသည် နှင်းဆီပန်းပွင့်နှင့် တူကာ အလွန်ချစ်စရာ ကောင်းသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် ရယ်စရာ အကောင်းဆုံး အရုပ်ကို ကြည့်နေသလိုမျိုး အလယ်ဗဟိုရှိ နတ်မီးနယ်ပယ် သခင်အား ရွှင်မြူးစွာ ကြည့်နေလေသည်။

ဒါက နတ်ဆိုးလေးပဲ!

လုရွှမ်တစ်ယောက်တည်း တွေးနေမိသည်။

အလင်းရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဟောက်သံကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုက နတ်မီးနယ်ပယ် အရှင်သခင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မသေသေးပေ။

ဒါပေမဲ့ သေခြင်းတရားနဲ့ သိပ်မကွာတော့ပေ။ အလွန်ရှက်စရာ ကောင်းတာက ကောင်းကင်ဘုံသခင် ပုရွက်ဆိတ်များသည် ဆင်ကြီးလို နတ်မီးနယ်ပယ် သခင်ကို အလုံးအရင်း ဝင်တိုက်ခဲ့ရာ အရေ​​​ပြားနှင့် အသားတို့သည် ကွဲအက်သွားကာ သွေးများ အဆက်မပြက် ကျဆင်းလျက် အရိုးဖြူများပင် ထွက်ပေါ်နေပြီ။

ခြေလက်တွေ ကျိုးလုနီးပါးဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သွေးတွေ အူလမ်းကြောင်းတွေ ပေါ်လာပြီး သွေးအန်နေဆဲပင်။

“ချ!”

ဒီတစ်ခါတော့ က​လေးမလေးက ပြောလိုက်တာ မဟုတ်တော့ပေ။ ကလေးမလေးရဲ့ အသံပင်ဖြစ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က လုံးဝဟန်ဆောင်နေတာ ဖြစ်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူထောင်ပေါင်းများစွာက သူ့ကို ဆက်တိုက်ခိုက်လာရာ နတ်မီးနယ်ပယ်က သခင်လည်း ခုခံနိုင်မှု လုံးဝမရှိ​တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲသွားမှုကြောင့် သူ့ကိုယ်သူတောင် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့ စွမ်းအင်တောင် မရှိတော့ချေ။ ဒီကောင်းကင်ဘုံသခင်တွေဆီက ဒဏ်ခတ်ခံရမယ်လို့လည်း မထင်ခဲ့ချေ။

နိုးလာသူတွေလည်း တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အရှင်သခင်က မထင်မှတ်ပဲ နတ်မီးနယ်ပယ်က တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူ စိတ်ဆိုးပြီး သူတို့ကို လုံးလုံးသေအောင် ရိုက်ပစ်လိုက်မှာ စိုးရိမ်တာကြောင့် ဆက်ရိုက်ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။ မဟုတ်ရင် အဆုံးမရှိတဲ့ ဒုက္ခတွေ ကြုံရလိမ့်မယ်။

ကူကယ်ရာမဲ့သွားတဲ့ နတ်မီးနယ်ပယ် သခင်တစ်ဦးဟာ ထိုကဲ့သို့ အရိုက်ခံခဲ့ရသည်။

အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သော အသွေးအသား အိုင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကျန်အကြွင်းအကျန်များသည် သန့်စင်စွာ အငွေ့ပျံသွားခဲ့သည်။

ရုတ်​တရက်​ မီး​တောက်​​ပေါ်လာပြီး ​နောက်​ဆုံး အ​သွေးအသား​တွေပါ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အားလုံးက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ ကြည့်နေကြ၏။

“အစောက ဘယ်သူက ​အော်တာလဲ?”

နောက်ဆုံးတွင် နတ်မီးနယ်ပယ်မှ သခင်တစ်ဦးက လှမ်းအော်လိုက်သည်။

လုရွှမ်လည်း ဝမ့်ရှန်းကမ္ဘာမှ နတ်မီးနယ်ပယ် သခင်ဖြစ်ကြောင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ့မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးများပင် တုန်ခါနေကာ ဒေါသ အလွန်ထွက်နေတာ သိသာလှသည်။

"ငါ့ကိုပြော!! အဲဒီမိန်းက​လေးအသံက ဘယ်သူလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံသခင် နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ဟစ်အော်လာသည်။

"ဟုတ်တယ် မတ်တပ် ထရပ်လိုက်! ငါတို့ ဘာမှလုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူစ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခရောက်​စေရင်တောင် အားမနာဘူးဆိုပြီး အပြစ်မတင်နဲ့"

ကောင်းကင်ဘုံသခင် နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ဟောက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြည့်နေသလို လူတိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲကနေ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်သည်။

နှုတ်ခမ်းနှင့်သွားများ အေးစက်သွားရသလို နတ်မီးနယ်ပယ်မှ ရွယ်တူတစ်ဦးသည် သူတို့ရှေ့တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ အခု ​သူတို့လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီ။ သူ့အသံကြောင့် ဒီလူတွေကို တားမရတော့မှာလည်း ကြောက်ရသည်။

အမှန်တော့ ဒီကိုလာသူ အများစုဟာ သဘာဝကျကျ ကောင်းကင်ဘုံသခင်တွေ ဖြစ်ပြီး သဘာဝအရတော့ သူတို့အားလုံး ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ရေထဲမှာ ငါးရှာဖို့ ဒီကိုလာကြတာပင်။ ခွန်အားမရှိလျှင် သူတို့သည် ပျော့ပျောင်းသော သဲတစ်စမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ပေါင်းစည်းလိုက်ရင်တော့ စွမ်းအားအရှိဆုံး လူများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

တခြားသူများ ပေါင်းစည်းသွားတာမျိုး မရှိလျှင် သဘာဝအားဖြင့် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း အခုလို ဆိုရင်တော့ ဘယ်သူမှ မခံနိုင်လောက်ကြချေ။

ယခုအချိန်တွင် နတ်မီးနယ်ပယ်က သခင်များ မပြောနှင့် တချို့တန်ခိုးကြီးသော အဖွဲ့အစည်းများသည်ပင် သေခြင်းတရားကို ရှာဖွေနေမိမှာ စိုးသောကြောင့် လူအများ၏ ဒေါသကို မနှိုးဆွရဲတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ဒီပြန့်ကျဲနေတဲ့ လူတွေက အပြင်းထန်ဆုံး တွန်းအားဖြစ်လာနိုင်ပြီး ထိုင်ကြည့်နေရုံနဲ့ မဖြစ်သေးချေ။

ထို့ကြောင့် ဤကောင်းကင်ဘုံသခင်များသည်လည်း စကားဆိုလာသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရှာဖွေလိုကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူ့စိတ်နှလုံးသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တတ်ပြီး သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်သည့် ကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ချင်ကြ​တော့ပေ။