အရူး

“ကြည့်စမ်း... ဘယ်သူတွေ ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားကြတာလဲ ဆိုတာ?”

နတ်သမီးဟွေယင်းက အကျယ်ကြီး အော်လိုက်သည်။ ဒါတွေအားလုံးက ရန်သူတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် မိတ်ဆွေပဲဖြစ်ဖြစ် သေသွားကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူတွေကို မိသားစုက အကြီးအကဲကတော့ ကိုယ်လွတ်ရုန်းပြီး ရှောင်ဖယ်ထားလို့ သေသွားရတာကို မြင်ရတော့ သူမ အရမ်းဝမ်းနည်းပြီး လက်မခံချင်ဘူး ဖြစ်နေသည်။

ဟွမ်ရှန်ရဲ့ မျက်နှာက တုန်လှုပ်သွား၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ့နောက်မှ ဟွမ်မိသားစုကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မယုံနိုင်မှုနှင့် နာကြည်းမှု အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးတစ်စုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် ဆိုသလိုပဲ ဟွမ်မိသားစုတစ်ခုလုံး နှစ်​ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။

ဟွမ်ရှန်သည် တစ်ယောက်တည်း တစ်ဖက်က ဖြစ်သွားသည်။ နှစ်ဖက်စလုံး စကားမပြောကြဘဲ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်သာ ကြည့်နေကြသည်။ မြင်ကွင်းက အေးစက်နေပြီး ပင်လယ်ရေတွေရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံတွေသာ ကြားနေရသည်။

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းက လက်ကျိုးသွားသော ကောင်းကင်ဘုံသခင် တစ်ယောက် ဖြစ်​လေသည်။ သူ့အသံမှာ အက်ကွဲနေပြီး "ပြန်ကြရအောင်" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

သူသည် လူတိုင်းကို စုစည်းလိုက်ကာ ကျန်လူများကလည်း ဟွမ်ရှန်ကို လျစ်လျူရှု၍ သူ့နောက်မှ လိုက်သွားရာ လူအုပ်စု တစ်စုလုံး ထွက်သွားကြ​လေသည်။

ဟွမ်ရှန်သည် အထီးကျန်စွာဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် မျောပါ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ့ပုံစံက ဝမ်းနည်းစရာထက် ပိုလို့တောင် သနားစရာကောင်းနေသေးသည်။

ဟွမ်ရှန် ရုတ်​တရက်​ လှည့်​ကြည့်​လိုက်​ပြီး။

"အားလုံး မင်းကြောင့်! အကုန်​ မင်းအပြစ်တွေပဲ!! ငါမင်းကိုသတ်​ပစ်​မယ်​!"

အော်​လိုက်​​တော့ သူ့​ရှေ့က ထွက်​သက်​သက်​သက်​က တဟုန်​ထိုး​ ဟိန်းဟောက်​​တော့သည်။ သူ့မျက်​လုံး​တွေက ​သွေး​တွေနီရဲ​နေသည်​။ လက်တွေက မြေပြင်က အရူးတစ်​ယောက်လို ဝှေ့ယမ်းနေတော့သည်။

တကယ်တော့ ဟွမ်ရှန်ဟာ ဒီအချိန်မှာ ရူးသွပ်နေခဲ့ပါပြီ။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကြေကွဲမှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး အစောက တိုက်ကွက်ကို ဘာကြောင့် ရှောင်ခဲ့ရတာလဲလို့သာ ပြန်တွေးနေခဲ့သည်။ သူသာဆက်နိုင်ခဲ့ရင် အဆုံးသတ်က လုံးဝကို ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်လေ။

သို့သော် အ​စောတုန်းက အသက်ရှုသံက ပြင်းထန်လွန်းပြီး တစ်ခဏအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားက ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ အလိုလို အသိစိတ်အရ ရှောင်တိမ်းရုံသာဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် နောင်တွင် ကြေကွဲဖွယ် အခြေအနေသို့ ဦးတည်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ကွဲလွဲနေသော သဘောထားများက ဟွမ်ရှန်အား ကမောက်ကမ ဖြစ်နေ​စေပြီး သူတိုက်ပွဲကို ငြင်းခဲ့ရတဲ့ ကိစ္စကိုလည်း ပြန်တွေးရင်း သူ့စိတ်ထဲမှာ အတွေးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့သည်။ ဒါကတော့ လုရွှမ်ကို ယခင်အရှက်တရားများကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်အတွက် သတ်ပစ်ရမည်သာ။

"ရှောင်!" လုရွှမ် နတ်သမီးဟွေယင်းရဲ့ ပုခုံးကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး အဝေးကို လှမ်းအော်လိုက်ရင်း

ဟွမ်ရှန်ရဲ့ အရှိန်က အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် လုရွှမ် ၎င်းအား တွန်းလှန်နိုင်မလား မသေချာပေ။

“သတ်ပစ်!”

ဟောက်သံနှင့်အတူ ဟွမ်ရှန်သည် အစိမ်းရောင် တိမ်တိုက်များဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာသည်။

ဤနေရာတွင် အစိမ်း​ရောင် စွမ်းအင်ပင်လယ်သည် အတော်လေး ပါးလွှာသည်။ လုရွှမ်သည် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူထားပြီး ပေါက်ကွဲသွားသော်လည်း ဤနေရာတွင် အလွန်ပါးလွှာနေသေးသည်။ ယောင်ဝါးဝါးဖြင့်သာ မြင်နိုင်သော်လည်း ဟွမ်ရှန်လို ကောင်းကင်ဘုံသခင် ပြီးပြည့်စုံသော ကာလကို မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။

ဟွမ်ရှန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရင် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ သွေးရောင်တွေ နီရဲနေကာ ပိုပိုပြီး ဝမ်းနည်းလာတာကို တွေ့ရလိမ့်မည်။

"ရေတွေတက်!"

သူက ဒေါသတကြီး ဟောက်ပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ရေနဂါးကြီး တစ်ကောင်ကို လုရွှမ်ဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

ရေနဂါးသည် တကယ့်နဂါးတစ်ကောင် အသက်ရှင်နေ ကဲ့သို့ပင်တူလှသည်။ ကြီးမားသော နဂါးမျက်လုံးထဲရှိ ရေကန်ကြီးကို ကြည့်လိုက်လျှင် အနည်းငယ် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်း​ပေသည်။

နတ်သမီးဟွေယင်းသည် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားပြီး ရေနဂါးကို ရင်ဆိုင်ရန် ကူညီရင်း လုရွှမ်ကိုလည်း အသံပေးလိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ချင်လုံနှလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ ခုန်တက်သွားပြီး စိမ်းပြာနဂါး၏ သန့်စင်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်း ပြည့်လျှံသွားစေခဲ့သည်။ လုရွှမ် အနောက်တွင် စိမ်းပြာရောင် နဂါးတစ်ကောင်သည် အလိုအလျောက်ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် တက်လာခဲ့သည်။

လုရွှမ်နောက်ရှိ နဂါးအရိုးကြီးသည် ရုတ်တရက် ဖြောင့်သွားကာ နဂါး၏ ရောင်ဝါသည်လည်း မြင့်တက်လာသည်။ လုရွှမ် သူ့ပါးစပ်ကို အသာဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ နဂါးဟောက်သံကြီး ထွက်လာလေသည်။

အပေါ်စီးမှ ကြီးမားသော စွမ်းအားနှင့် ဖိအားများက သူ့ထံရောက်လာ​တော့မည့် ရေနဂါးကို အနိုင်ကျင့်ပစ်လေသည်။ ရေပက်သံနှင့်အတူ ရေနဂါးသည် ရေအိုင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပင်လယ်ထဲသို့ ​ပြန်ကျသွား​တော့သည်။

လုရွှမ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော နတ်နဂါး၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် နောက်ကွယ်ရှိ တန်ခိုးကြီးသော စိမ်း​ပြာနဂါးတန်ခိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုရေနဂါးသည် အသွင်သဏ္ဌာန်နှင့် ဝိညာဉ်မရှိပေ။ စစ်မှန်သော နတ်နဂါး၏ရှေ့တွင် ၎င်းသည် သဘာဝအတိုင်း အပြစ်အနာအဆာများနှင့် ပြည့်နေ​လေသည်။ ၎င်းမှာ နဂါးဟောက်သံကြောင့် သေမတတ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ၎င်း၏ မူလပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ဟွမ်ရှန် လန့်သွားသော်လည်း အော်ဟစ်လိုက်သေးသည်။

"ကောင်းသားပဲ... ဟမ့် မင်းမှာ ဒီလိုနည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ရှိတယ်ပေါ့"

လုရွှမ်ရဲ့ လျှိုဝှက် နည်းလမ်းများကြောင့် သူ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ခဏအတွင်း ပြန်နိုးထလာခဲ့သည်။

လုရွှမ် သူ ကံကောင်းသွားတယ်လို့ တိတ်တဆိတ် ထင်မြင်ခဲ့ကာ သူ့​​နောက်မှ နဂါးအရိုးကြီးသည် အရေးယူပြီး ရေနဂါးကို သတ်ပစ်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဒီလှုပ်ရှားမှုမှာ ဟွမ်ရှန် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာလည်း သူမြင်ခဲ့ရလေသည်။

ဟွမ်ရှန်ဟာ ဉာဏ်ရည်မမီတာကြောင့် အစောက ရှောင်ထွက်သွားခဲ့ပြီး အခုတော့ ဝှက်ဖဲကောင်းကောင်းတွေကို ထုတ်သုံးလာလေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ ဘယ်လောက် တန်ခိုးကြီးတယ် ဆို​တာကို သိရှိခဲ့ရပြီး ဒီနေရာမှာ သူ့ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေတာက သေခြင်းတရားကို တောင်းခံ​​နေခြင်းသာ ဖြစ်တော့မည်။

"သွားစို့!"

လုရွှမ်ပြောပြီး သူမကို လှမ်းဆွဲလိုက်ကာ တိမ်တွေရဲ့ အတွင်းဘက်ဆီကို အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပြေးဝင်သွားခဲ့လေသည်။

အန္တရာယ်များလေ အသက်ရှင်ဖို့ အလားအလာ ပိုများလေပဲ။ ဒီအတိုင်း ထွက်ပြေးရင် ဟွမ်ရှန်ရဲ့ လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ လက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဟွမ်ရှန် တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ သူ့နှလုံးသားထဲက ပြင်းထန်သော ဒေါသကို ခံစားလိုက်ရပြီး တိမ်တိုက်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွား​တော့သည်။ အတွင်းက အန္တရာယ်ကို သူခံစားရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ့စိတ်က မတည်မငြိမ်ဖြစ်​နေပြီး စိတ်က ဒေါသ​တွေ လွှမ်းနေသောကြောင့် တိတ်တဆိတ် မတွေးတောနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒီကလေးကို သတ်ပစ်ဖို့ စိတ်ကူးတစ်ခုပဲ ရှိတော့သည်။

ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း သူသတ်ချင်သည့် ထိုကောင်လေးကတော့ ဘေးကင်းစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ပေသည်။

ဟွမ်ရှန် ​နောက်​က လိုက်​လာတာကို မြင်​လိုက်​ရ​တော့ လုရွှမ် အရှိန်​မ​လျှော့ရဲ​တော့ဘဲ ​လေပြင်းနိယာမ စွမ်းအင်ကိုပါသုံး၍ ​ရှေ့ကို ​ပြေးသွားခဲ့သည်​။

ဟွေယင်းရဲ့ ပါးပြင်များ နီရဲလာခဲ့သည်။ ဒါက ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် သူမကို ပထမဆုံးအကြိမ် ချုပ်နှောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အန္တရာယ် ရှိ​နေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမ အရမ်းလုံခြုံနေတယ်လို့ ခံစားရသည်။

သိမ်းငှက်နက်က သူမပခုံးပေါ် ထိုင်လျက် ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကျားဖြူဖြူလေးကတော့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ညည်းတွားနေ၏။ သူမဟာ ဒီလိုမြင်ကွင်းကို အကြိမ်များစွာ မြင်ဖူးသူပင်။

အရှေ့ဘက်ရှိ တိမ်တိုက်များက တဖြည်းဖြည်း အသံထွက်လာပြီး အစိမ်းရင့်ရောင် အငွေ့များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ တိမ်တိုက်များ တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ပါးလာပြီး ၎င်းတို့အောက်ရှိ ရေငွေ့များလည်း ပို၍ပြင်းထန်လာကာ အလယ်က ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ဧရိယာကိုလည်း သေးငယ်သွားစေခဲ့သည်။

"ကောင်လေး! မင်း သေမင်းကို ရှာနေတာပဲ! မင်း ဘယ်လမ်းကို လျှောက်နိုင်ဦးမလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

လုရွှမ်ကတော့ သူ့နှလုံးသားထဲကနေ လှောင်ရယ်နေလိုက်သည်။ သူ့အထဲ​ကို ပြေးလေလေ အန္တရာယ်များလေလေ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဤအစိမ်းရောင် စွမ်းအင်မှ ထွက်လာသည့် အရာများတွင်း၌ ဝှက်ထားသော အရာတစ်ခု ရှိနေသလိုပင်။

ဟွမ်ရှန်လို ကောင်းကင်ဘုံသခင် ပြီးပြည့်စုံမှုကာလက လူလည်း မခံစားနိုင်ဘူးဟု သူ မယုံပေ။ ဒီအတိုင်း ဆက်ပြီး လိုက်ဖမ်းဖို့ သတ္တိရှိနေတုန်းပဲ ဆိုရင်တော့ ခဏနေ ဘယ်သူသေမလဲ မပြောတတ်တော့ချေ။

ဟွမ်ရှန်သည် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ရပ်မှ ထွက်လာသော အစိမ်းရင့်ရောင် စွမ်းအင်များ၏ အဆိပ်အတောက်များနှင့် သူ့ခေါင်းထက်တွင် တိမ်ထူထပ်နေသည့် အန္တရာယ်ကို အမှန်တကယ် ခံစားရသည်။

ယခုအခိုက်အတန့်မှာ သူ့စိတ်က အနည်းငယ်မျှပင် မသဲကွဲတော့ဘဲ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကျန်ခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော စွဲလမ်းမှုက လုရွှမ်ကို သတ်ပစ်ဖို့သာ ဖြစ်သည်။ သူသာ ဒီစွဲလမ်းမှုကို မဖယ်ရှားနိုင်ဘူးဆိုရင် ဟွမ်မိသားစုကို ဘယ်တော့မှ မျက်နှာချင်း ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဟွေယင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။ သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြိမ်းခြောက်မှုများက ကြီးမားလွန်းလှသည်။ သူမ၏လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သူမအား ရှေ့ဆက်လှမ်းနိုင်ရန် မပံ့ပိုးနိုင်တော့ပေ။ လုရွှမ်ကသာ အနီးနားရှိ အငွေ့များကို သုတ်သင်ရန် လေပြင်းနိယာမကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် အရင်က မရောက်ဖူးတဲ့ နက်နဲရာတဲ့ အပိုင်းထဲကို နက်နက်နဲနဲ ဝင်သွားခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အစိမ်းရောင် အငွေ့များကို ရှူရှိုက်မိသလား စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘဲ သူတို့သည် အသက်အတွက် ပြေးနေရ၏။

တစ်လမ်းလုံး အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပြေးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အစိမ်းရောင် အငွေ့တချို့ပင် စုပုံလာခဲ့သည်။ အသွင်ပြောင်းသစ်သီး လာယူစဥ်က အင်အားသုံး နှိမ်နှင်းရာကနေ အကျိုးဆက်များ ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ သည်းခံနိုင်​​နေပြီ ဖြစ်သည်။