ဒီနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ
Vol. 69 Ch. 4.548
ဟွမ်ရှန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပျံသန်းသွားသည်။ သူ့အတွေးထဲ လုရွှမ်ကို သူ့လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ရှင်းထုတ်ပစ်နိုင်ကြောင်း ခံစားနေရသည်။
ဟွေယင်းလည်း ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလိုလို ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း ဟွမ်ရှန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသလို သူ့စိတ်ပျက်သွားကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။
သူမသည် ဟွမ်ရှန်ကို ပင်လယ် ရေအောက်ထဲ တွန်းချပစ်ရန် အခွင့်အရေးကို အလိုလို ရယူချင်သော်လည်း လုရွှမ်က သူမကို လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
"မလှုပ်နဲ့ သူ့မှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား တစ်ခုရှိတယ်"
ဟွေယင်းလည်း နာခံပြီး လှုပ်ရှားတော့မှာကို ရပ်လိုက်ကာ သူတို့နှစ်ယောက်က လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် လူသုံးဦးသာ သွားလာနိုင်သည်။ ဟွမ်ရှန် လုံးဝ လှုပ်ရှားဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရတော့မှ သူတို့နှစ်ယောက် လှည့်ထွက်သွားကြပြီး အနက်ပိုင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်မျောလာကြသည်။
"သူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"
ဟွေယင်းမှာ အသံက တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ ဖြစ်နေပြီး သူမ တကယ်ကို ထိတ်လန့်သွားတာပဲ ဖြစ်လေသည်။
ဟွမ်ရှန်လို ကောင်းကင်ဘုံသခင် ပြီးပြည့်စုံသော ကာလက ကျင့်ကြံသူတောင် မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး ဆိုရင် သူတို့ကရော ဘယ်လိုလုပ် လွတ်မြောက်နိုင်တော့မလဲ။
"သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ပါ၀င်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရှိတယ် အဲဒါကြောင့် အခုလို ပြောင်းလဲသွားတာ... သူလည်း အောက်ကလူတွေလိုပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
လုရွှမ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ရဲ့ မှော်ပညာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် အဲဒီခွန်အား အကြောင်းကို သူနားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။
လွန်စွာ ထက်မြက်ပြီး အကဲခတ်လွန်းတဲ့ လုရွှမ်ပင် ၎င်းကို လုံးဝ ရိပ်မိခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ ရွှေကျီးကန်းထံမှ သတိပေးချက်ကို လက်ခံခဲ့ရလို့သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုရွှမ်သည် သူ သို့မဟုတ် ဟွေယင်းသာ အဲဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို ထိလိုက်မိပါက သူနှစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း သေချာပေါက် သေဆုံးသွားမယ် ဆိုတာတော့ လုရွှမ် ကောင်းကောင်းသိသည်။
"ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ?"
နတ်သမီးဟွေယင်းလည်း ဒီနေရာက သားရဲများကြားသွားမှာကို ကြောက်သောကြောင့် သူ့အသံကို မထင်မှတ်ဘဲ လျှော့ကာ မေးလိုက်သည်။
လုရွှမ်ကလည်း
"ငါမသိဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီလိုကမ္ဘာကြီးကို တမင်ဖန်တီးထားတဲ့ အင်အားကြီးတဲ့ နေရာတစ်ခုတော့ ရှိလောက်တယ် ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ကအခု ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာထဲမှာ မရှိတော့ဘူး”
"ကျွန်မတို့ ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာထဲမှာ မရှိရင် ဒီကမ္ဘာက ဘယ်မှာလဲ?"
နတ်သမီးဟွေယင်းက အော်လိုက်သည်။ သူမဟာ ဟန်ကျိုးကနေတောင် ဘယ်တော့မှ မထွက်ခွာခဲ့ဘူး။ အခုတော့ သူမ ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာမှာ မရှိတော့ဘူးလို့ ဆိုလာတာကြောင့် ထိတ်လန့်သွားရလေသည်။
လုရွှမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း ခြိမ်းခြောက်မှုများစွာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူလာရာလမ်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထွက်လမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အရှေ့လမ်းက ကျဉ်းမြောင်းလာပေမယ့် အလင်းရောင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး အပြင်ကို ပြန်ထွက်တဲ့လမ်း ရှိရမယ်ဆိုတာ သိသာပါ၏။
"လုရွှမ် ကျွန်မတို့ အခု ဘာလုပ်သင့်လဲ?"
လုရွှမ်လည်း ခဏတာလောက် တွေးတောနေပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင် ဖြစ်နေသည်။
ဟွေယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေတာကို သူ သတိပြုမိသည်။ သူ ယွမ်ယန်စွမ်းအင်နဲ့ ယင်စွမ်းအင်ကိုးစင်းကို ရောစပ်ထားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤနေရာက အစိမ်းရောင်စွမ်းအင်၏ တိုက်စားမှုကို မခံနိုင်တော့ပေ။
တကယ်တော့ နတ်သမီးဟွေယင်းဟာ သာမန်သူတော်စင် တစ်ယောက်ဖြစ်လို့ သူမရဲ့ ခွန်အားက တကယ်ကို မလုံလောက်ပါဘူး။
"အရင်ပြန်ကြရအောင်"
လုရွှမ် စိတ်ထဲထင့်နေသည်။ ဤနေရာသည် အမှောင်ယင်စွမ်းအင် ဖောက်ထွင်း ဝင်ရောက်နိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ သူသည် ယခုမှာ မသန်မာသေးသောကြောင့် ဖောက်ထွင်း ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ဟွေယင်း၏ မျက်နှာတွင် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း အရိပ်အမြွက်များ ပေါ်လာသည်။ လုရွှမ်က တစ်ဖက်ကအရာကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်ရှုလိုကြောင်း သဘာဝကျကျ မြင်နိုင်ပြီး သူမက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေတာ ထင်ရှားပေသည်။
နှစ်ယောက်သား ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ပြေးသွားကြသည်။
လုရွှမ်လည်း ယင်စွမ်းအင်ကိုးစင်းကို တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာသွားပြီး ဟွေယင်းလည်း ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည့။
လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လုံးဝကွဲပြားသော အငွေ့အသက် နှစ်ခုရှိသည်။ တစ်ခုသည် အလွန်အေးစက်နေပြီး နောက်တစ်ခုသည် အလွန်ပင် နွေးထွေးသည်။ လူတစ်ဦးသည် ထိုကဲ့သို့ လုံးဝကွဲပြားသော အသွင်အပြင်နှစ်ခုကို တစ်ချိန်တည်းတွင် မွေးမြူနိုင်မယ်လို့ သူမ မသိခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် လုရွှမ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း သူမက မေးခွန်းများကို ထပ်မမေးတော့ပေ။
အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် သူမက
"ဒီမှာ ပထမဆုံး ရှာတွေ့ခဲ့တာက ဒီလင်းယုန်လေးပဲ... အမွေးတွေက အရမ်းမည်းနေလို့ ရှောင်ဟေးလို့ နာမည်ပေးလိုက်တာ"
အနက်ရောင် ရှောင်ဟေးလေးသည် သူမအား ချွန်ထက်သော နှုတ်သီးဖြင့် ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်ရာ နတ်သမီးဟွေယင်းအား ရယ်မောစေခဲ့သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်... သူဒီမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တာ အဲဒါကို ကျွန်မ ကယ်တင်ခဲ့ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့အဖော် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒါက ဒီစိမ်းလန်းတဲ့ စွမ်းအင်ကို တွန်းလှန်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုသန်မာလာမယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိလိုက်ရတာကြောင့်ပါ"
လုရွှမ်သည် ဤနေရာတွင် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်ကို သက်ရောက်မှု ရှိကြောင်း အစောကတည်းက ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သေရေးရှင်ရေး ကိစ္စများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး စွန့်စားခန်းများစွာ ရှိခဲ့တဲ့ သူ့အတွက်ကတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက အလွန်တိုးတက် များပြားလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအစိမ်းရောင်စွမ်းအင်လေးများသည် အမှန်တကယ် အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိကြောင်း သိလိုက်သည်။
အတွင်းစိတ်က အကူအညီများစွာ ရှိသော်လည်း အန္တရာယ် များလွန်းသဖြင့် ထိုအစိမ်းရောင် စွမ်းအင်ကို တစ်ကြိမ်တည်းတွင် အလွန်အကျွံစုပ်ယူဝံ့ခြင်း မရှိသေးပေ။
လုရွှမ်သည် ဟွမ်ရှန်ရဲ့ စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး သူ့စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ဒီနေရာက ကျွန်အဖြစ် ဖြစ်သွားစေသော အရာက အစိမ်းရောင် အငွေ့ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သံသယရှိလေသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သတိထားပြီး ပျံသန်းလာသည်။ လုရွှမ်သူ့ကို အနောက်ကနေ တစ်စုံတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေသလိုမျိုး ယောင်ဝါးဝါး ခံစားရပေမယ့် သူပြန်ကြည့်လိုက်တော့လည်း ဘာမှမရှိချေ။
ထူးဆန်းလွန်းသော်လည်း လုရွှမ်သည် ထိုနေရာတွင် အမှန်တကယ် တစ်ခုခု ရှိကောင်းရှိမယ် ဆိုတာကို နားလည်ပါ၏။
လမ်းမှာ သူတို့ဟာ အငွေ့စား သားရဲတွေကို တွေ့ပြီး အတွင်းထဲကို နက်နက်နဲနဲ မသွားရဲကြပါဘူး။ အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသခင် အငွေ့စားသားရဲက လုရွှမ်ကို မြင်ပြီး အတွင်းထဲကနေ ပြေးထွက်လာသည်။ လုရွှမ် သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။
သူတို့ပင်လယ်နက်ထဲကို ဒီလောက်အကြာကြီး ပြေးဝင်သွားလိမ့်မယ်လို့ လုရွှမ် တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။ အစိမ်းရောင် လေထုထဲကနေ သူတို့နှစ်ယောက် နောက်ဆုံးထွက်မခွာခင် တစ်ရက်ခွဲနီးပါး ကြာသွားခဲ့သည်။
အပြင်မှာ ငြိမ်သက်နေတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကို ကြည့်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကာ နှစ်ယောက်လုံး ဘေးဥပဒ်က လွတ်မြောက်သွားလို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတဲ့ ခံစားချက်တွေ ကိုယ်စီရှိနေခဲ့လေသည်။
"အိုး..သူတို့တွေ လိုက်လာနေကြပြီ နတ်သမီးဟွေယင်း မင်းအရင် ထွက်သွားသင့်ပြီ... မင်းမထွက်သွားရင် ငါပါ ပါနေရလိမ့်မယ်"
လုရွှမ် အော်လိုက်သည်။ လုရွှမ် လေ့လာတဲ့ ထျန်းယိဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဂန္ထဝင်ကိုးပါးရဲ့ အလေ့အကျင့်တွေက ပိုပိုပြီး များလာသည်။ ထိုအရာက လေးနက်ပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် အန္တရာယ်များရဲ့ အရိပ်အမြွက်ကိုလည်း ပြသလာတတ်သည်။
ယခုပင် ပင်လယ်ပြင်တွင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လုရွှမ်ဆိုတဲ့သူက အဓိက ဇာတ်ဆောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဟွေယင်း ထွက်သွားဖို့ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ
"အခု ရှင်ဒုက္ခရောက်နေပြီ... ကျွန်မရှင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ချန်ထားခဲ့နိုင်မှာလဲ ကျွန်မက သိပ်သန်မာနေတာ မဟုတ်ပေမယ့် ကျွန်မသူငယ်ချင်းတွေကို စွန့်လွှတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး"
လုရွှမ် ရယ်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတစ်ယောက်တည်းဆို ပြေးနိုင်သေးတယ်။ မင်း ငါနဲ့အတူရှိနေရင် ငါ ထွက်ပြေးဖို့ အဆင်မပြေဘူး"
လုရွှမ် သိပ်ကို တိုက်ရိုက်ဆန်တဲ့ စကားမပြောချင်သလို နတ်သမီးဟွေယင်းရဲ့ ခံစားချက်တွေကို မထိခိုက်စေချင်ပေ။ ဒါပေမဲ့ သေခြင်းတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အချိန်တွေက ရောက်နေပြီလေ။
နတ်သမီးဟွေယင်းက သူမနှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ် ဒါကျွန်မအမှားပါ...ကျွန်မရှင့်ကို မဆွဲခေါ်လာခဲ့ဘူးဆိုရင် ရှင်အရင်ကတည်းက ထွက်သွားလို့ ရလောက်ပြီ... ဒါဆို ကျွန်မ သွားတော့မယ် ဒါပေမဲ့ ရှငွအတွက် အမြဲဆုတောင်းပေးနေပါ့မယ် ရှင်လုံခြုံမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..”
ပုလဲရောင်လေး တဖျတ်ဖျတ် ခတ်လျက် နတ်သမီးဟွေယင်းလည်း လုရွှမ်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
လုရွှမ် ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်လိုက်ပြီး
"ကျားဖြူလေး... သွားကြစို့ ဒီဘေးဆိုးကြီးကို ကျော်လွှားကြရအောင်"
အနာဂတ်ရဲ့ အရိပ်အယောင်အောက်မှာ ကျားဖြူလေးဟာ ကျားခေါင်းသေးသေး၊ ကျားဦးနှောက်လေးနဲ့ ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကလေးမလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါလိမ့်မည်။
ကျားဖြူလေးက နှစ်ကြိမ် ညည်းတွားလိုက်သည်။ ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများထဲက အကြံဆိုးရှိနေသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရတာကြောင့် မကောင်းတဲ့ အကြံတစ်ခုတော့ ရှိရပေမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
"ငါ့မှာ အကြံဆိုးတွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိမှာလဲ?"
လုရွှမ် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ ကျားဖြူလေးသည် သူမ မယုံကြောင်း ငြင်းဆိုကာ လုရွှမ်ကို ကိုက်ရင်း လိုက်လာခဲ့လေသည်။