အတိဒုက္ခကို ကျော်လွှားပြီးပြီ

မြင့်မြတ်သော တောင်ပေါ်၌ ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်၏ ရောင်ဝါသည် တစ်ဟုန်ထိုး ထွန်းကားလာသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်သည် အလုံပိတ်အိုးကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် သက်ရောက်မှုသည် ဗုံတစ်လုံးကို တီးခတ်နေရသလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။ အသံက တုန်ခါနေသော်လည်း သားရေဗုံကတော့ လုံးဝပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။ အသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စွမ်းအားကလည်း ကောင်းချီးပေး​​​နေသည်။

လုရွှမ်သည် သားရေဗုံဖြစ်ပြီး ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ရဲ့ အငွေ့အသက်က သူ့ရဲ့ကြက်ပေါင် ဖြစ်လို့လာသည်။ ၎င်းတို့သည် လုရွှမ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှိန်အဟုန်မြှင့်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ကိုယ်သူ ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုဆီသို့ ဆက်လက် တွန်းပို့​နေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ မထုတ်လွှတ်လိုက်ရင်လည်း နောက်ဆုံးမှာ ပေါက်ကွဲလိမ့်မည်။

ထို​အချိန်တွင် ဒန်တန်မှ ယင်စွမ်းအင်ကိုးစင်းက ထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ယွမ်ယန်ချီတို့သည်လည်း ရေနှင့် နို့ကဲ့သို့ ရောနှောပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေ အကုန်လုံးကို လေထဲ တွန်းထုတ်လိုက်သလို ထွက်ခွာသွားပေမယ့် ခဏအတွင်း ပျောက်သွား၏။ ယင်းအစား ထိုစွမ်းအင်များသည် တခြားစွမ်းအား တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

လုရွှမ် ရုတ်​တရက်​ မျက်​လုံးများကို ဖွင့်​လိုက်​တဲ့အခါ သူ့မျက်​လုံး​တွေက အင်မတန် လင်းလက်​​နေ​လေသည်​။

"အဲဒါဘာလဲ?"

"နတ်စွမ်းအားကြီး!"

အကြီးအကဲကြီးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ့်ကမ္ဘာများတွင် နတ်အစွမ်းသည် သာမန်လူတို့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောလေ့ရှိသည့် စွမ်းရည်မျိုး မဟုတ်ပေ။ စစ်မှန်သော နတ်အစွမ်းသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူများ၏ ထူးကဲသော စွမ်းရည် သို့မဟုတ် သာလွန်ထူးကဲသော စွမ်းရည်ထက် သာလွန်ကြောင်း တိကျသော ရည်ညွှန်းချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

နဂါးတစ်ကောင်၏ အလင်းရောင်ကို နွားသတ်ပွဲတစ်ခုတွင် ပစ်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ အလင်းတန်း နှစ်စင်းသည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို တုန်လှုပ်စေသော အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဝူး!

အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များတွင် နဂါးဟောက်သံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင် နဂါးကြီးတစ်ကောင် ပြေးဆင်းလာသည်။ ၎င်းက နတ်မိုးကြိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အနက်ရောင်နဂါး ဖြစ်လာသော်လည်း တကယ့်နဂါးကြီးကဲ့သို့ပင် နဂါးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်၏။

အနက်ရောင် နဂါးကြီးက ဟိန်ဟောက်ကာ သွားများနှင့် ခြေသည်းများကို ဖွင့်လျက် မြေပြင်ပေါ်က လုရွှမ်ကို လှမ်းဆွဲကုတ်လိုက်သည်။

လုရွှမ်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိုးဆွလိုက်သည်။ စိမ်းပြာနဂါးရဲ့ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားကာ စိမ်းပြာနဂါးရဲ့ စွမ်းအားများ အလွန်သန့်စင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် နဂါးစွမ်းအားသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဘယ်အစိတ်အပိုင်းဆီမှ မသွားတော့ဘဲ နောက်ကျောဘက်ရှိ နဂါးရိုးကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်သွားပါ​တော့သည်။

ဝူး!

လုရွှမ် သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်ပေမယ့် နဂါးဟောက်သံကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲသို့ ခုန်မတက်သွားဘဲနဲ့ တစ်ချက် လှည့်လိုက်ရင်ဖြင့် စိမ်း​ပြာရောင် နဂါးကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ကာ နဂါးနက်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

နဂါးနှစ်ကောင်သည် အချင်းချင်း ကိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ အနက်ရောင်နဂါးသည် အစွမ်းထက်ပြီး လုရွှမ်ရဲ့ အသွင်ပြောင်း စိမ်းပြာနဂါးကလည်း ညံ့နေတာတော့ မဟုတ်ပေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ သူတို့ရဲ့ ယခင်ခံယူချက်များကို လုံးဝ လွဲမှားသွားစေခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူ တစ်​​ယောက်​က ဒီလိုမျိုး တကယ်​လုပ်နိုင်​ရဲ့လား။ သူက လူသား​ရော ဟုတ်နေ​သေးရဲ့လား။

ကျန့်ကျောက်မှာ အချိန်အတော် ကြာအောင် ရှက်ရွံ့နေခဲ့ပြီး ဖုန့်ဖေးမှာလည်း လုရွှမ်ကို ဗြောင်ကျကျ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမသာဆို ဒီလိုအပြုအမူမျိုးကို ဘယ်လိုမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

နတ်နဂါးနှစ်ကောင်သည် ခဏတာ ရုန်းကန်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခွဲသွား​ကြသည်။ လုရွှမ်မှာ နတ်မိုးကြိုးများဖြင့် ဝန်းရံထား ခံထားရပြန်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသော်လည်း သူ့နှုတ်မှ အသံမထွက်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခိုင်မြဲစွာ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်နတ်နဂါးက ပျောက်ကွယ်သွားကာ နတ်မိုးခြိမ်းသံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းက ဓားကိုကိုင်ဆောင်ထားကာ လုရွှမ်ကို တိုက်ခိုက်တော့မယ့် လူသားလျှပ်စီးကြောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အဲဒါ လုရွှမ်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား?"

တောင်ထွတ်သခင် တစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ နတ်မိုးကြိုးသည် လုရွှမ်ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို အမှန်တကယ် တုပယူလိုက်၏။ နတ်မိုးကြိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဓားရည်ရွယ်ချက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်အောင်ခြင်း ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် အစောက တွေ့ကြုံဖူးသော မြင်ကွင်းကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ခံစားခဲ့လာရပြီး သူတို့လက်ထဲတွင် ရှိသော လက်နက်များအားလုံး လွင့်ပျံသွားပြန်သည်။ ဓားလေ့ကျင့်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူများပင် တစ္ဆေတစ်ကောင် မြင်လိုက်ရသည့်နှယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ဤနတ်မိုးကြိုးက အရှက်မရှိလှပေ။ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ရန် သူ့လှည့်ကွက်များကို အတုယူ အသုံးပြုနေ၏။

ဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း သည်းမခံနိုင်သောအရာကား သူ့လက်ထဲက ထိုဓားဟာ မိုးနတ်ဘုရားဓားနှင့် လုံးဝ တူနေခြင်းပင်။

"ယွမ်ယန်လက်ဝါး!"

လုရွှမ် စကားတစ်ခွန်းတည်း အော်ပြောလိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဤလက်ဝါးချက်သည် ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ် အဆင့် ၅သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လုရွှမ် ပစ်လွှတ်လိုက်သော ပထမဆုံး လက်ဝါးချက် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ့လက်ဝါးထဲ၌ ယန်စွမ်းအင်သက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ ယင်စွမ်းအင် အထိအတွေ့တစ်ခုလည်း ပါဝင်လာသည်။ ဒါကြောငံ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြီးပြည့်စုံမှု အရသာကို ခံစားလာရသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ လက်သီးချက်မှ ယင်းနဲ့ယန် ပုံသဏ္ဌာန်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းယန်အသွင်ဖြင့် ငါးနှစ်ကောင်သည် စိတ်ဝိညာဉ် ရှိနေသည့် သားရဲများကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ကူးခတ်နေပြီး လုရွှမ်လက်ဖဝါးထဲတွင် နားမလည်နိုင်သော စွမ်းအားလှိုင်းများ ဝဲပျံနေသည်။

၎င်းသည် အသက်ရှင်​ခြင်းနဲ့ သေခြင်းတရားတို့ရဲ့ တန်ခိုးပဲ ဖြစ်သည်။ နတ်မိုးကြိုးက လုရွှမ်ရဲ့ လက်ဝါးကို ဓားစွမ်းအင်နဲ့ ထိုးသွင်းခုခံပြီး ငြိမ်ကျသွား၏။

လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး ကောင်းကင်ထက်က နတ်မိုးကြိုးများကို လက်ဝါးစွမ်းအင်ဖြင့် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ အရှိန်က အလွန်မြန်ပြီး နတ်မိုးခြိမ်းသံကို လက်ဝါးထဲ ဖမ်းမိလုနီးပါးပင်။

လုရွှမ် မိုးခြိမ်းသံများကြားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။ တဟုန်းဟုန်း မြည်သံနဲ့အတူ နတ်မိုးခြိမ်းသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာနေပြီး မိုးကြိုး တိမ်တိုက်များကလည်း လူးလိမ့်နေသည်။

လုရွှမ်တစ်ယောက် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပုံကို လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ပေ။ သူပစ်လိုက်တဲ့ နောက်ဆုံး လက်ဝါးချက်က သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းတယ်လေ။

ခြိမ်းခြောက်မှုရှိတယ်လို့ မထင်ရတဲ့ လက်ဝါးချက်က ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလဲ။ သူတို့စိတ်ထဲ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဒါပေမဲ့ လူတွေက ကောင်းကင်ယံက နတ်မိုးခြိမ်းသံတွေ တဖြေးဖြေး ပြန့်ကျဲလာတာကို မြင်လိုက်ရ၏။ လုရွှမ် ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျလာပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မိုးခြိမ်းသံနဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းတွေ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသည်။

ကောင်းကင်က မိုးကြိုးတိမ်တိုက်တွေဟာ လုရွှမ်ကို ဆက်မတိုက်တော့ဘဲ တကယ်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ တိမ်ဖြူတွေနဲ့အတူ ရောနှောသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက လေထုဟာလည်း ကြည်လင်ပြီး လန်းဆန်းသည့် အငွေ့အသက်များကို စတင် ထုတ်လွှတ်ပေးလာလေသည်။

လုရွှမ် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစဥ် လေပြေတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အလိုအလျောက် တိုးဝင်လာပြီး သူ့ကို မြေပြင်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ နတ်မိုးခြိမ်းသံနှင့် လျှပ်စီးတို့သည် တဖျပ်ဖျပ် တောက်လျက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တရွေ့ရွေ့ တိုးဝင်လာ၏။

"နောက်ဆုံးတော့ အတိဒုက္ခ ပြီးသွားပြီ... ဖုန့်ဖေး မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ?"

ဖုန့်ဖေးက ခါးသက်သက် ပြုံးပြီး သူမခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။

"ဆရာတူမောင်လေး လုရွှမ်ရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်ကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်!"

"ဟားဟားဟား ဒါက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူပဲ... ပါရမီနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ယုံကြည်ချက် တစ်ခုတော့ ရှိရမယ်... မင်းတို့မှာ သူ့လို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားတဲ့ ယုံကြည်မှုမျိုး မရှိဘူး... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သူ့စိတ်နှလုံးကို ဒီလောက်မြင့်နေအောင် ဘယ်လိုလုပ်ထားလဲ ဆိုတာ ငါတကယ် နားမလည်ဘူး"

"တကယ်လို့ နတ်ကမ္ဘာတစ်ခုရှိရင် တစ်ခုတော့ ပြောပြနိုင်တယ်... ဒီကောင်လေးက သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှု ၅၀%မှာ သူတောက်လျှောက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ မယုံကြည်နိုင်တဲ့ တောက်နှလုံးသားက နတ်ကမ္ဘာထဲကို ဝင်ရောက်နေပြီ ဆိုတာပဲ"

"သွားကြစို့... သူ့ဘာသာ အနားယူပြီး သူ့ခွန်အား​တွေကို ပြန်ယူပါစေ... ဖုန့်ဖေး မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် နှိမ့်ချနေစရာ မလိုပါဘူး... သူအရင်ပြခဲ့တဲ့ ခွန်အားက ရေတွက်လို့တောင် မရဘူး နတ်မိုးခြိမ်းသံကြောင့် သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကြောင့် ဖြစ်တာ...မင်းရဲ့ခွန်အားကို နှစ်ဆတိုးပြီး မင်းလိုချင်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို တွန်းလှန်နိုင်တဲ့ သိုင်းကွက်တွေကို ဖန်တီးနိုင်မှရမယ် မင်းနားလည်လား"

ဖုန့်ဖေးလည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဤကိစ္စကို သူမ လက်ခံနိုင်သေးသည်။ မဟုတ်ပါက မဟာသူတော်စင် ပထမအဆင့်ရှိ အငယ်တန်း တပည့်တစ်ဦးသည် သူမကဲ့သို့ အစွမ်းထက်​နေမည်ဆိုလျှင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ရှက်နေရတော့မည်။

"သူနိုးလာတဲ့အခါ ဒီအမဲလိုက် စစ်ဆင်ရေးရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... တစ်ခုခုရှိခဲ့ရင် မင်းသူနဲ့လည်း ဆွေးနွေးနိုင်တယ်"

အကြီးအကဲကြီးက ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွား၏။

ဖုန့်ဖေး လုရွှမ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် စိုက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ကျန့်ချောင်းရန်လည်း ကျန့်ကျောက်ရဲ့ ခေါင်းကို ပုတ်ပြီး

"မင်းဘဝမှာ လုပ်ခဲ့သမျှထဲ အမှန်ကန်ဆုံးအရာက သူ့ကို လူအုပ်ထဲကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ"

ကျန့်ကျောက်လည်း ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

လျှပ်တစ်ပြက် အတွင်း သုံးရက် ကြာသွားခဲ့သည်။ သုံးရက်အကြာတွင် လုရွှမ် နောက်ဆုံးတွင် နိုးလာပြီး ခွန်အားများ အရှိန်ပြင်း​ပြင်း ထွက်ပေါ်လာကာ ရှည်လျားသော ဟောက်သံတစ်ခုက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာခဲ့သည်။

နိုးလာပြီးနောက် ထျန်းရှူးခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာပြီး တောင်ထွတ်သခင်နဲ့ တွေ့ဆုံလိုက်သည်။ ယခင်က သူတို့လုပ်ခဲ့သမျှကို လုရွှမ်လည်း သဘာဝကျကျ သိခွင့်ရခဲ့သည်။