ဓားကောင်းတစ်လတ်

အေးခဲပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရေခဲသလင်းများသည် လုရွှမ် ရခဲ့ဖူးတဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ အနက်ရောင် ရေခဲများ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤအေးခဲနေသော စွမ်းအားသည် အနှစ်တစ်ရာရှိသော အနက်ရောင်ရေခဲများနှင့်သ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နိုင်သည်။

"အိုး မြန်မြန် တံတွေးထုတ်လိုက်! ဆန်းကြယ်ရေခဲက အရမ်းအန္တရာယ်များတာ"

ရှက်ရွံ့သော ဆရာတူ ညီမငယ်လေး အမြန် လှမ်းအော်လိုက်သည်။

စကားလုံးတွေက နည်းနည်း ရယ်စရာကောင်းပေမယ့် စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ပြောလာတာကြောင့် လုရွှမ် ကလေးမလေးကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့လက်ထဲမှာ ဝိညာဉ်မီးဘောလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက်?"

မိန်းကလေးများ သံပြိုင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက်နဲ့ဆို ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရေခဲသည် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

ထျန်းရှောင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း မနာလိုသော အကြည့်များ ပြေးလွှားနေသည်။ လက်နက်တွေကို သန့်စင်တဲ့သူတွေ အတွက် ထူးဆန်းတဲ့မီးကို ရနိုင်ရင် သန့်စင်တဲ့အခါ လုံးဝ အသုံးဝင်မှာ သေချာပါ၏။ ထူးဆန်းတဲ့ မီးနှလုံးသားက အလိုအလျောက် ရွေ့လျားသွားတဲ့အခါ လက်နက်ကို သန့်စင်ချိန်၌ လက်နက်ကို အဆင့်တစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နှစ်ခုအဆင့် မြှင့်တင်နိုင်တဲ့ အလားအလာကောင်းတွေ ရှိလာမှာပဲ ဖြစ်သည်။

သံသယစိတ်ဖြင့် ထိုလက်နက်ရဲ့ အဆင့်ဟာ အလွန်မြင့်မားနေတယ်လို့ ဆိုပါက လက်နက်တစ်ခုရဲ့ အဆင့်ကို အဆင့်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ဖို့က အလွယ်တကူ မဖြစ်လာနိုင်ပေ။

ပြီးတော့ စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက်ဟာ လက်နက်တွေကို သန့်စင်အောင် သန့်စင်ဖို့ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အဆုံးစွန် မီးတောက်ပါပဲ။ အကြောင်းပြချက်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ စပ်ဆိုင်တဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်မီးဖြစ်ပြီး သူလိုချင်တဲ့ သခင်ကို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်နိုင်သလို လက်နက်များကို သန့်စင်တဲ့ အခါမှာလည်း တက်ကြွစွာ ကူညီနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဥ်မီးဖြင့် အသိအမှတ်ပြု ခံရနိုင်သူ မည်သူမဆို ဝိညာဉ်သခင် မဟုတ်လျှင်ပင် လက်နက်သန့်စင်သော ပညာရှင်မဟုတ်ဟု ဆိုနိုင်၏။

"ဟမ့် နင်က စိတ်ဝိညာဥ်မီးတောက်နဲ့ အခွင့်ကောင်းယူနေတာပဲ.... နင့်မှာ အစွမ်းအစရှိရင် မီးတောက်ကို မသုံးဘဲ ငါနဲ့ တိုက်လေ!"

ထျန်းရှောင်းက ပြင်းထန်တဲ့ စကားလုံးတွေ သုံးပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးနေပါ၏။ နောက်ဆုံး သူမရဲ့ တင်းမာနေသော ပါးပြင်များကို ကြည့်လိုက်တော့ ရုတ်တရက် သူမကို လှည့်စားဖို့ စိတ်ကူးရသွားပြီး

"ကောင်းပြီလေ ငါက မီးတောက်နဲ့ အခွင့်ကောင်း ယူပြီး ငါ့အင်အားနဲ့ အနိုင်ယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး...."

"ညီမငယ်လေး ငါ့ဓားကျိုးသွားလို့ ပြန်မပြင်ရသေးဘူး....မင်းရဲ့ဓားကို ငါသုံးလို့ရမလား?"

ဒီကလေးမလေးက သူတော်စင် အဆင့်၅ပင်။ သူမဟာ အလွန်ငယ်ရွယ်ပြီး တောက်ပတဲ့ မျက်လုံးတွေ၊ ဖြောင့်စင်းတဲ့ နှာတံနဲ့ အရမ်း ချစ်စရာကောင်းသည်။ လုရွှမ် ဆန်းကြယ်ရေခဲကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်သွားမှာ စိုးရိမ်ပြီး အော်ပြောခဲ့သူပဲ ဖြစ်သည်။

ကလေးမလေးက အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်နေမှန်း သိသာထင်ရှားစွာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ဖြေလာသည်။

“အစ်ကို ညီမဓားကို သုံးလို့ရပေမယ့် ညီမဓားက အရမ်းညံ့​တယ် သုံးလို့ မကောင်း​လောက်ဘူး”

"လုံလောက်ပါတယ်"

ကလေးမလေးက ဓားကို လုရွှမ်ထံ အပ်လိုက်ပြီး ခပ်ကြောင်ကြောင် ပုံစံနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ လုရွှမ်လည်း ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကြည့်လိုက်တော့ တကယ့်ကို ဆိုးနေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ကောင်းကင်အောင်ခြင်းဂိုဏ်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်သူများသည် သဘာဝအတိုင်း သန့်စင်သော လက်နက်များကို အလွန်စိတ်ဝင်စားကြသည်။ မတူညီသော နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ဓားများကို အဆင့်လိုက် သန့်စင်ထားတတ်သည်။

ဒီဓားဟာ သူတော်စင်တွေရဲ့ နယ်ပယ်ထဲမှာ ရှိနေပါ၏။ ကလေးမလေးရဲ့ မျက်နှာမှာ နီရဲနေပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ မဝံ့မရဲဖြစ်ကာ ခြေချောင်းများကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ပွတ်သပ်နေရာ သူမသည် အလွန်ချစ်စရာ ကောင်းနေတော့သည်။

လုရွှမ် သူမပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"သန့်စင်မှုက မကောင်းပေမယ့် ဝိညာဉ်ရေးအရတော့ အရမ်းကောင်းတယ်"

ကလေးမလေးက ခေါင်းကိုမော့ပြီး ပြုံးပြရင်း ရွှင်မြူးနေတဲ့ မျက်လုံးတွေ ကြည့်လာလေ၏။

"ကျန်းထျန်းချိုင်!"

ထျန်းရှောင်းက သွားတွေကို အံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လုရွှမ်ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ဟာ သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အလွန်ကို ကြမ်းတမ်းလာခဲ့လေသည်။

လုံလောက်ပြီ? ဘယ်အရာက လုံလောက်တာလဲ? သူမနဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာက ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်တယ်တဲ့လား။ သူမနှလုံးသားထဲ နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောမိတာက ဒါက အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသော်လည်း ၎င်းကို စမ်းကြည့်ဖို့ ဆန္ဒရှိသောကြောင့် နောက်မဆုတ်နိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူမ ယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်။

လုရွှမ်သည် ကွင်းအလယ်သို့ လျှောက်သွားကာ ဓားသွားပြသည့် အမူအရာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကြွပါ!"

ထျန်းရှောင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ သူမရဲ့ မငြိမ်မသက် ဖြစ်​နေသော ခံစားချက်များကို ထိန်းကာ အမူအရာ လုပ်လိုက်သည်။

"ကြွ!"

ကျင့်ဝတ်တွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ ထျန်းရှောင်းက ချက်ချင်း ကြိမ်းမောင်းပြီး သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လုရွှမ်ဆီကို ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

“ဇီးသီးပွင့် အစက်အပြောက်တွေနဲ့ ကမ္ဘာကြီးက သပ်သပ်ရပ်ရပ် လှပနေပြီ!”

ကြည့်ရှုနေကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူ မိန်းကလေးတွေက ဒီလှုပ်ရှားမှုရဲ့ နာမည်ကို အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ လုရွှမ်လည်း လျှို့ဝှက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒီနာမည်က ဒီသိုင်းကွက်နဲ့ တကယ်ကို သင့်တော်ပါတယ်လို့ မှတ်ချပြုလိုက်သည်။

ဓားဖျားက အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ အုံ့ဆိုင်းနေပြီး အပူချိန်က ဘယ်အချိန်က ထိုးကျသွားမှန်း မသိဘဲ ရေငွေ့နဲ့ ရေခဲပုံဆောင်ခဲတွေက စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။

လုရွှမ်သည် သူ ထျန်းရှောင်းရဲ့ ဓားသွားလမ်းကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ဟာ ပုံရိပ်ယောင်ထဲ ကျရောက်သွားသလိုမျိုး တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒါက ဘယ်လိုဓားသိုင်းမျိုးလဲ? ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်အောင်ဖန်တီးဖို့ ဓားတစ်ချောင်းကို သုံးရတာ အံ့သြစရာ ကောင်းပါ​ပေစွ။

လုရွှမ် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထင်ယောင်ထင်မှားများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ရန် နေမင်းမျက်လုံးအစစ်ကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း သုံးလိုက်ရင် တစ်ဖက်လူကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်စားဖို့ မဖြစ်နိုင်လောက်တော့ပေ။

သာမန်အမြင်အာရုံက နေမင်းမျက်လုံးများထက် သာ၍ သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ပေ။ လုရွှမ် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ထျန်း​ရှောင်းရဲ့ ဓားရောင်ဝါက အစစ်အမှန် ဖြစ်သောကြောင့် သူ သိသိသာသာပင် စိတ်မချမ်းသာတော့ချေ။

လူသတ်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တော့ မရှိသေးဘူး!

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိန်းကလေးများသည် မြတ်နိုးမှုအပြည့်ဖြင့် ထျန်းရှောင်းကို ကြည့်​နေကြသည်။ ရောင်ကွမ်းတောင်ထွတ် တစ်ခုလုံးသည် အမျိုးသမီးများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ရောင်ကွမ်းတောင်ထွတ်မှ ဆင်းသက်လာသော ဓားပညာသည် အမြန်နှုန်း၊ ရက်စက်မှု၊ တိကျမှုအပေါ် အခြေခံထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ လိမ္မာပါးနပ်သည်။ လှည့်စားမှုတစ်ခုကို အစစ်အမှန်ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်တာကလည်း သာမာန်လိုနှင့် ပေါ့ပါးသည်။ ဆရာတူအစ်မ ထျန်းရှောင်းရဲ့ ဓားအနှစ်သာရက အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပေ၏။

သူမတို့သည် ပြိုင်ပွဲတွင် မပါဝင်ထားသော်လည်း ဆရာတူအစ်မရဲ့ ဓားသိမ်မွေ့မှုကို ခံစားနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ ကျန်းထျန်းချိုင်လို ဆရာတူမောင်လေးဟာ သူမတို့ဓားစွမ်းအင်ကို ဘယ်လိုမှ မကိုင်တွယ်နိုင်ကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

လုရွှမ်ကတော့ သူ့ဘာသာသူ စိတ်ချယုံကြည်ထား၏။ လုံလောက်ပြီ။ ဝမ့်ရှန်းကမ္ဘာဟာ ရှေးဟောင်းလျှပ်စီးကမ္ဘာကို သာလွန်သွားခဲ့​ပြီ။ ဒီဓားရဲ့ လှည့်ဖြားမှုက သူ့ရဲ့ လွင့်မြောနေသော စိတ်ထဲကို ငြိမ်သက်မှုအလွှာ တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

တခြားသူတွေကို ဘယ်တော့မှ လျှော့မတွက်ပါနဲ့။ ယနေ့ဂုဏ်ဒြပ်ကို ရဖို့အတွက်ဆို သာမာန်လူတွေထက် အရင်းအမြစ် ပိုရှိထားရမယ်။

ဓားရှည်ရဲ့ ထိပ်ဖျားက လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်တော့မှာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထျန်းရှောင်း အနည်းငယ် မာနကြီးသွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ 'နင်ငါ့ကို နှိမ့်ချကြည့်နေတာလောက်က ငါ့ဘက်ကပြန်ပေးတာ အသေးအဖွဲတော့ မဟုတ်ပါဘူး' ဟုပင် တွေးလိုက်၏။

လုရွှမ် သူ့စိတ်ကို အပြည့်အဝ အာရုံစူးစိုက်ထားပြီး ငြိမ်သက်လျက်ရှိကာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး သူ့ပခုံးကို ထိုးဖောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဓားရှည်ကြီးကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးက ဇီးသီးပွင့်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လုရွှမ် သူ့ရှေ့က တောင်ထိပ်ကို ပြန်မြင်လိုက်ရသည်။ ထျန်းရှောင်းသည် အံ့အားသင့်သော အကြည့်ဖြင့် မျက်နှာချင်း ဆိုင်ရပ်နေကာ သူမလက်ထဲက ဓားရှည်ကို ဘေးသို့ တွန်းချခံလိုက်ရတာကို မယုံနိုင်ဖြစ်နေ၏။

"ဓားကောင်းတစ်လတ်ပဲ!"

လုရွှမ် ချီးကျူးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ဓားက ငါ့စိတ်ကို စွဲလန်းစေတယ်.... မင်းကို ငါလေးစားပါတယ်... ပိုနက်နဲတဲ့ နယ်ပယ်က ဘယ်လိုလဲလို့တော့ သိချင်မိတယ်"

သင်ယူတယ် ဆိုတာ အဆုံးမရှိပေ။ ထျန်းရှောင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက အလွန်လေးနက်​နေတာမျိုး မဟုတ်သော်လည်း လုရွှမ်ကိုတော့ ပိုမိုကြီးမားသော ကမ္ဘာကြီးကို မြင်နိုင်စေခဲ့သည်။

ထျန်းရှောင်းက သူမသွားများကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်။ တစ်ဖက်လူက သူမရဲ့ဓားကို ရှောင်တခင် လုပ်ကြံလိုက်တယ်လို့ ထင်လိုက်​တော့သည်။ ဓားစွမ်းအင်က ရိုးရှင်းပုံပေါက်သော်လည်း သူမရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ဓားသိုင်းကွက် ဖြစ်ကြောင်း သူမ အသိဆုံးဖြစ်သည်။

သူမလက်ရှိ အခုရောက်နေတဲ့ နေရာကို ရောက်ဖို့ ဒီဓားနဲ့ ရှစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။ အစကတော့ ကျန်းချန်သည်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် ဒီဓားကို အသုံးပြုလိုသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂရုတစိုက်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ဓားရဲ့နားလည်မှုကို အားကိုးခဲ့တာတောင် တစ်ဖက်က ဓားကို တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ ချိုးဖျက်ပစ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။

"အမှန်တရားက မှားနိုင်သလို အမှားဆိုတာကလည်း မှန်နိုင်တယ်... ပျက်ကွက်မှုတွေက သူ့နေရာနဲ့သူပဲ... ဘာမှမရှိဘူး"

ထျန်းရှောင်း နောက်ဆုံးတော့ ရပ်တန့်ကာ လှည့်ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

လုရွှမ် ထိုဓားသိုင်းကို သေသေချာချာ မြည်းစမ်းကြည့်ခဲ့သော်လည်း နယ်ပယ်သည် အလွန်လေးနက်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရကာ တောက်ကျင့်စဥ်ကိုပင် ခဏအတွင်း နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ နတ်သမီးထျန်းရှောင်းဟာ ​​သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့သလိုမျိုး ပျောက်ကွယ်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ တခြားနတ်သမီး တော်တော်များများလည်း ထွက်ပြေးသွားကြပြီး ကလေးမလေးကိုပဲ ချန်ထားခဲ့သည်။

စိုးရိမ်သောက မျက်နှာ​လေးဖြင့် သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာတူအစ်ကိုကြီး... ညီမဓားကို ပြန်ယူလို့ရနိုင်မလားဟင်?"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး ဓားကို သူမဆီ ပြန်ပေးကာ

"မင်းရဲ့အကူအညီ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါက လက်ဆောင်လေး တစ်ခုပါ ယူထားလိုက်"

ကလေးမလေး ကြောင်အနေချိန်တွင် လုရွှမ်ရဲ့ လက်ချောင်းထဲမှ ဝိညာဥ်ဉာဏ် အသိပညာအနည်းငယ်က ကလေးမလေးရဲ့ စိတ်ထဲသို့ စွဲထင်သွား​တော့သည်။