ပင်လယ်သားရဲတို့ရဲ့ ယုတ်မာမှု
Vol. 73 Ch. 4.606
ယခု ကျန်းထျန်းချိုင်ရဲ့ အမှတ်တွေဟာ ၁သိန်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ တပည့်များကတော့ အမှတ်ထောင်ဂဏန်းသာ ရှိကြရာ အဲဒီနေရာမှာ ရပ်နေတာလည်း အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ပစ္စည်းကောင်းတွေ စုဆောင်းခဲ့ သူတွေလည်း ရှိပေမယ့် တွက်ချက်ပြီးရင် ထိပ်တန်းလူသုံးဆယ်က ကျန်းထျန်းချိုင် စုဆောင်းထားတာလောက်ကို မများပေ။
မျက်နှာအတော်လေး ကောင်းနေတဲ့ လော့ချောင်ဖုန်းကလွဲရင် ကျန်တဲ့ဂိုဏ်းအားလုံးဟာ အလွန်နက်မှောင်တဲ့ မျက်နှာထားတွေ ရှိနေကြသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ? မြန်မြန် ဆက်သွယ်ကြည့်လိုက်စမ်း!”
ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးစီက အော်ဟစ်ကြသည်။
ကမ်းခြေရှေ့တွင် တည်းခိုနေသော ကောင်းကင်ဘုံသခင် သခင်များသည် သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းတပည့်များဆီကို မှော်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ စကားတွေကို ပေးပို့နေကြသည်။
သတင်းစကားက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်ရောက်လာပြီး နတ်မီးနယ်ပယ် သခင်အုပ်စုတစ်စုလည်း ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။
"အဲဒီပင်လယ်သားရဲတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လုပ်နိုင်ရတာလဲ? အရမ်းများလွန်းတယ်လေ"
“တကယ်တော့ သူတို့က ပင်လယ်ထဲက သယ်ယူသွားနိုင်တဲ့ ရှားပါးအပင်တွေကို ယူသွားပြီး လုယူသွားလို့မရတဲ့ အပင်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ! ဒါသက်သက် ဓားပြတိုက်တာပဲ!”
ယခုအချိန်တွင် ထိုလူအုပ်စုသည် သခင်ဂုဏ်ပုဒ်ကို ထမ်းဆောင်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ငယ်ငယ်ကကဲ့သို့ပင် ဒေါသဖြစ်ကုန်ကြသည်။
"ဒါဆိုလုရွှမ်က ဘယ်လိုလုပ် အမှတ်တွေ အများကြီးရခဲ့တာလဲ"
လူတချို့ စိတ်ရှုပ်လာသည်။ မကြာခင်မှာပဲ လော့ချောင်ဖုန်းက ဝမ်းသာတဲ့မျက်နှာနဲ့ သတင်းတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြလာ၏။
"သူက လျှို့ဝှက်ပို့ဆောင်ခြင်း အစီအရင်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားတာ...ပင်လယ်သားရဲ တစ်ကောင်ကို သတ်ပြီး ပင်လယ်ရဲ့ အနက်ပိုင်းကို သွားနေတာတဲ့ အခုသူ ပင်လယ်ရဲ့ အလယ်ပိုင်းဒေသကို ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ"
ထိုအခါမှ တခြားလူတွေ အားလုံးကလည်း ယုံကြည်လာကြသည်။
အဲဒီဗဟိုဧရိယာက ပင်လယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ အလယ်ဗဟို မဟုတ်ဘဲ အမဲလိုက်ရာသီအတွင်း သူတို့ရှာဖွေခဲ့သော ဧရိယာရဲ့ အလယ်သာ ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ဧရိယာက အရမ်းကြီးပြီး ပင်လယ်ရေ ပြန်ကျသွားတဲ့အခါ ကျန်ခဲ့တဲ့ဧရိယာကတင် အတော်လေးကို ကြီးမားနေပါသေးသည်။
သို့သော် အဲဒီလို ကြီးမားလွန်းတဲ့ ဧရိယာကို စူးစမ်းလေ့လာလို့ မပြီးနိုင်သေးပေ။ အခုဆို ပင်လယ် ဧရိယာရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မထိုးဖောက်နိုင်ကြသေးပေ။
လုရွှမ်က ယခုအခါ အလယ်ပိုင်း ဒေသသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ အမှတ်များစွာ ထုတ်ယူနိုင်တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။ လူအချင်းချင်း နှိုင်းယှဥ်ရတာကလည်း လူကို စိတ်ဆိုးစေ၏။
"ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ?"
ဂိုဏ်းချုပ်တွေလည်း စိတ်ရှုပ်ကုန်သည်။ အဓိက ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုက အဆင်ပြေပေမယ့် ဂိုဏ်းငယ် အတော်များများက ပင်လယ်ထဲမှာ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေအနေတွေကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ မျှော်လင့်နေကြတာပင်။
"တစ်လလောက်ကြာရင် ပင်လယ်မျိုးနွယ်ဘက်က ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ထွက်လာလိမ့်မယ်... အဲဒီအကျရင် ပိုလို့တောင် ခက်သွားမှာကို ကြောက်ရတယ်"
ကမ်းခြေတစ်ဖက်ရှိ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မပြောနဲ့ လုရွှမ်ကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာသည်။
ဝိညာဉ်ရေး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ဓာတ်သတ္တုသိုက်များစွာကို ခူးဆွတ်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး ခူးဆွတ်၍မရသော ပစ္စည်းများကတော့ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။
သို့သော် လုရွှမ်မှာ ကံကောင်းဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ လက်ရှိအနေအထားနဲ့ တည်နေရာကလည်း အလွန်နက်နဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသော နေရာတွင်လည်း အကြွင်းအကျန်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးရာ လုရွှမ် တစ်ယောက်တည်း စုဆောင်းရန် လုံလောက်သွားသည်။
လုရွှမ် သူ့ကိုယ်ပိုင် အိတ်ကပ်များကို သဘာဝအတိုင်း ကြွယ်ဝစေပြီး အာကာသ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာလည်း ကောင်းမွန်သော အရာများစွာကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။
ကျန့်ကျောက် ပေးခဲ့သော ပင်လယ်ရတနာများ စာရင်းတွင် လုရွှမ်မြင်ခဲ့သည့် ရတနာအများစုနီးပါးကို မှတ်ထားသော်လည်း မှတ်တမ်း မတင်ရသေးသော အရာများစွာလည်း ရှိနေသေးသည်။
သာမန်လူတွေက ဒီအရာတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မစုဆောင်းဝံ့ကြတာ သဘာဝပါပဲ။ လုရွှမ်ရဲ့ အာကာသ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာက ရွှေကျီးကန်း ရှိနေသည်။ ၎င်းတွင် ခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့ဘဲ ခွန်အားကလည်း သာမန်သာ ဖြစ်သော်လည်း အသိပညာကတော့ အမြဲရှိနေသေးသည်။
ကျိုးပဲ့လွယ်သော ကျောက်တုံးသည် ရွှေကျီးကန်းရဲ့ မျက်လုံးထဲတွင် ပင်လယ် နတ်ကျောက်တုံးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရွှေကျီးကန်းရဲ့ ထင်မြင်ချက်အရ သာမန် အပင်တစ်ပင်ဟာ နားမလည်နိုင်သော မှော်ဆန်လှသည်။
ဖျက်ဆီးခံရသော အပင်များကအသာထား အမှန်တကယ် ရှားပါးသောအရာမှာ ထိုအပင်များသာ ဖြစ်သည်။
တစ်လမ်းလုံး လမ်းလျှောက်ပြီး အပျက်အစီးများကြားတွင် ရှာဖွေပြီးနောက် လုရွှမ်ကတော့ အမြတ်ထွက်နေသေးသည်။ ကျောက်စိမ်းပြားထဲ ကောင်းကောင်း စုဆောင်းထားသည့်အပြင် သူ့လက်စွပ်များလည်း လျှင်မြန်စွာ ပြည့်သွားသည်။
အဲဒီလိုပဲ သူ့အမှတ်တွေကလည်း လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားနေဆဲပင်။
လုရွှမ်သည် လူသား ကျင့်ကြံသူများ စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့သော ပင်လယ်မြေပုံ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုသတင်းက ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုထဲက ကျင့်ကြံသူ တော်တော်များများထံ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတော့ လူတွေဟာ ရတနာတွေကို ဘာ့ကြောင့် ရှာမတွေ့မှန်း နားလည်သွားပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ အရူးအမူး အမှတ်တွေ လိုက်ကောက်ရင်း မအားလပ်ချေ။
ရှားပါးမှုနဲ့ မညီမျှမှုတွေကြောင့် လူတွေရဲ့စိတ်တွေဟာ သဘာဝအတိုင်း ဟန်ချက်မညီတော့ဘဲ လူတော်တော်များများက ပင်လယ်မျိုးနွယ်အပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေတဲ့ အရာတွေကို လုရွှမ်ဆီကိုပါ လွှဲပေးလိုက်ကြတော့သည်။
ကျန်းထျန်းချိုင်ကို သတ်နိုင်သရွေ့ သူ့မှာရှိတဲ့အရာအားလုံးက သူတို့အပိုင် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါလား။ ဒီလို အတွေးမျိုး လက်ကိုင်ထားသူတွေက အများကြီး ရှိမှာ သေချာပေ၏။
ဒီနေရာမှာပဲ ထိုင်စောင့်နေလို့ မဖြစ်တော်ချေ။ ဆယ်ရက်ကျော်ရင် ပင်လယ်မျိုးနွယ်ဘက်က ထွက်လာလိမ့်မယ်။
ကျန်းထျန်းချိုင်ဆိုတဲ့ နာမည်က အရမ်းကြီးနေပြီ။ သူ့မှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပင်လယ်မျိုးနွယ်က လူတွေသာ သိမ်းသွားတယ်ဆိုရင် အဲဒီအခွင့်အရေးကို တခြားသူတွေဆီ အချည်းနှီး လွှဲပေးလိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
သို့နှင့် ပင်လယ်အလယ်ခေါင်ဆီသို့ ဦးတည် ပြေးထွက်လာကြတော့သည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့ ကံကြမ္မာအတိုင်း ရှာဖွေမှုကို စွန့်လွှတ်ကာ ပင်လယ်နက်ကြီးဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ဦးတည်သွားကြသည်။
အချိန်များက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားကုန်၏။
လုရွှမ် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ သူ့သိုလှောင် လက်စွပ်များနှင့် လက်ကောက်များက ပြည့်နေပြီ။ ပိုနေတဲ့ပမာဏကို ကျောက်စိမ်းပြားထဲကို ထည့်ထားနိုင်ပေမယ့် သူမကြိုက်တဲ့အရာတွေလည်း ရှိတာကြောင့် ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ ထည့်ထားရတာက တကယ်ကို ဖြုန်းတီးမှုတစ်ခုပဲ။
တခြားလူတွေသာ ဒီစကားကို ကြားသွားလျှင် သေချာပေါက် သတ်သေချင်သွားကြပေလိမ့်မည်။
သူပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာကို ရောက်လာတာနဲ့အမျှ ပျက်စီးသွားသော နေရာများ၊ ရှင်သန်နေသောအပင်များ နှင့် ပင်လယ်သားရဲများရဲ့ ခြေရာလက်ရာများ ရှိလာကြောင်း ပို၍ပင် ခံစားလာရသည်။
လုရွှမ် အရှေ့သို့ အလျင်စလို မသွားတော့ပေ။ သူ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားမိကြောင်း သူသိသည်။ သူပို၍သွားလျှင် ပင်လယ်သားရဲများနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ ယခုအကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုမှာ ဤနေရာမှာနေ၍ မိမိကိုယ်ကို အားဖြည့်ရင်း ပုန်းနေရန်သာ ဖြစ်သည်။
သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတာနဲ့ အဲဒါက နဂါးနဲ့ ကျားများကြားက တိုက်ပွဲဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။
ယခင် ပင်လယ်သားရဲ ဟွမ်ရီးရဲ့ ခွန်အားကို မြင်ပြီးနောက် လုရွှမ်သည် ပင်လယ်သားရဲများ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လဲ နားလည်လာခဲ့လေပြီ။ ဒါကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် သူသည် ဤပင်လယ်သားရဲများရဲ့ စွမ်းအားကို လျှော့မတွက်ဝံ့ပေ။
ရွှမ်ထျန်းတံဆိပ်ပြားနဲ့ မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းက နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။ အခင်းအကျင်း ကောင်းကင်စာအုပ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ထားနိုင်တဲ့ အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုများ မရှိသော်လည်း သာမန်ဖွဲ့စည်းပုံများတော့ လုံးဝမပါဝင်ပေ။ လုရွှမ် ကိုယ်တိုင်က ဒီနေရာမှာ နေရတာ ဖြုန်းတီးနေရသလို ခံစားလာရသည်။
သို့သော် သူပြန်လည် မွေးဖွားလာချိန်တွင် အမျိုးမျိုးသော အခွင့်အရေးများကို ရခဲ့ပြီး အန္တရာယ်တွေကလည်း တွေ့ခဲ့ရသည်။ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလာတိုင်း ပုန်းအောင်းနေတာက သူ့ပုံစံမဟုတ်ပေ။
ထို့ထက် ဒီနေရာမှာက နတ်မီးနယ်ပယ် သခင်တွေ မရှိရာ သူက ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ?
ဒီပင်လယ်ဒေသထဲသို့ ဝင်ရောက်ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝိညာဉ်ရေး ဆေးပင်များကို ကောက်ယူပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် သာမက အတွေ့အကြုံများမှတဆင့် ခွန်အားတွေ ကြီးထွားလာဖို့က သာ၍ အရေးကြီးပါသည်။ ကျန့်ကျောက်ကို ဆက်သွယ်ပြီးနောက် လုရွှမ် မဆိုင်းမတွ ရှေ့ဆက်လာခဲ့သည်။
တောင်ကုန်းငယ်လေး တစ်ခုတွင် ပင်လယ်ရေတွေ လျော့သွားကာ တောတောင်ဗလာတွေသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အလွန်လှပပြီး ပင်လယ်ဝံပုလွေ မျိုးနွယ်များ နေထိုင်ရာနေရာလည်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် သဘာဝအားဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုနှင့်အတူ ဆုတ်ခွာမသွားဘဲ ထိုနေရာ၌သာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။ အတွင်းရှိ မျိုးနွယ်အားလုံးသည် လူသားများဆီက တိုက်ခိုက်ခံရမှာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။
လူသားမျိုးနွယ်သည် တစ်ချိန်က သူတို့ဆီမှာ ကျွန်ခံခဲ့ဖူးသော မျိုးနွယ်စုမျှသာ ဖြစ်သည်။ အခုအချိန်မှာ ရောက်လာလည်း အတိတ်ကလိုပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
ယခု လူသားတို့သည် ပင်လယ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာသွားကာ သူတို့အိမ်သို့ လာရန်ပင် သတ္တိရှိနေလျှင် သူတို့ရဲ့သားကောင် ဖြစ်လာရန် အသင့်ပြင်ထားရတော့မည်။
အဲဒီနေ့မှာပဲ လုရွှမ်ဟာ ပင်လယ်ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုဆီကို ရောက်လာခဲ့၏။