သတ်ဖြတ်မယ်

"သတ်!"

ပင်လယ်ဝံပုလွေ အုပ်စုတစ်စုဟာ လုရွှမ်ကို ညွှန်ပြရင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ထိုပင်လယ်ဝံပုလွေများရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ရှိပြီး အများစုမှာ မဟာသူတော်စင် ဖြစ်ပြီး တချို့ကသာ ကောင်းကင်ဘုံသခင်များ ဖြစ်သည်။

ထိုပင်လယ်ဝံပုလွေများ ဟိန်းဟောက်လာတာနဲ့အမျှ ပင်လယ်ဝံပုလွေများသည် နေရာပေါင်းစုံမှ ပြေးထွက်လာပြီး လုရွှမ်​နောက်ကို လိုက်ကြ​တော့သည်။

လုရွှမ် တိတ်တိတ်လေး ကျိန်ဆဲလိုက်ပေမယ့် သူအခု လူသားဖက်ထုပ်လို အဝိုင်းခံနေရပြီ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်သွားပြီး တစ်ဖက်ကို ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ သူ့နောက်က ပင်လယ်ဝံပုလွေ အုပ်ကြီးကလည်း သူ့နောက်က လိုက်လာကြသည်။

လုရွှမ် နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် လွှဲခုတ်လိုက်ရာ ဓားအလင်းသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ​လေထုထဲတွင် အနီးကပ်ဆုံး လိုက်နေသည့် ပင်လယ်သားရဲများကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

"လာတဲ့သူ အသတ်ခံရမယ်!"

လုရွှမ် ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူအခု ပျော်မနေဘူးနော်။ အဲဒီ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် လင်ရှီး​မြက်တွေ အကြောင်းလား ဒါမှမဟုတ် ညစ်ညမ်းတဲ့ သတင်း အချက်အလက်တွေ အကြောင်းလည်း အဲဒါတွေကို သူ သိချင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ဘာတာဝန်မှ လာယူခိုင်းလို့မရဘူး။

ဒါပေမဲ့ လင်ရှီးမြက်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်မှာတော့ လုရွှမ်ဟာ သူ့လက်ဖဝါးမှာ နောက်ထပ်အရွက်တစ်ရွက် ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရကာ ထိုအရာကတော့ လင်ရှီးမြက်ရဲ့ အရွက်ပါပဲ။

လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ သစ်ရွက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ထပ် အရေးတကြီး ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ရှိနေသည်။ ဘယ်ကရလာတဲ့ ဘာတာဝန်မှန်း မသိတဲ့အရာက ဘယ်လောက် စိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ် ဆိုတာတောင် မပြောတတ်​တော့ပေ။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ထို​ပင်လယ်သားရဲများက သူ့ကိုလိုက်လံ ရှာဖွေချင်​နေဆဲဖြစ်ပြီး လုရွှမ်လည်း သတ်ဖြတ်ရန် ပြေးလွှား ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဤပင်လယ်သားရဲများရဲ့ အရှိန်အဝါက ပြင်းထန်ပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ ခံစား​ကြည့်လိုက်လျှင်ပင် သူတို့ဆီက သတ်ဖြတ်ချင်နေတဲ့ ခံစားရလိမ့်မည်။

လုရွှမ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းရဲ့ အရှိန်အဝါသည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံဝဲလာကာ ခြေလက်အကျိုးအပဲ့များ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျပြီး သွေးများကလည်း မြေကြီးကို အနီရောင် ဆိုးသွားသည်။

“နောက်ထပ် ဘယ်သူလာဦးမလဲ?”

လုရွှမ် အော်ရင်း အနီးနားက ပင်လယ်ဝံပုလွေတွေကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပင်လယ်ဝံပုလွေ မျိုးနွယ်စုတွင် သဘာဝအတိုင်း ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် လုရွှမ်က လူများစွာကို သတ်ခဲ့သော်ငြားလည်း လုရွှမ်ရှိရာသို့ နောက်ထပ်ရောက်လာသေးသည်။

အဝေးမှနေ၍ပင် သူတို့ဆီက အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းသော လူသတ်အ​ငွေ့ကို ခံစားရနိုင်သည်။

"သတ်!"

ပင်လယ်ဝံပုလွေများသည် အလွန်ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်လေ၏။ အထူးသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရသည့်အခါတွင် သူတို့သည် သေရေးရှင်ရေး ကိစ္စတွေကို လုံးဝကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

လုရွှမ်လည်း သူကိုင်ဆောင်ထားတာက ဓားမဟုတ်ဘဲ သစ်သားတစ်ပိုင်း ဖြစ်ပြီး သူ့နောက်ကျောနောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သစ်သားအပိုင်းအစပဲ ဆိုတာ ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သစ်သားချောင်းဟာ ခေါင်းမာသော ကျောက်တုံးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည့် ဓားကဲ့သို့ အေးစက်သော အလင်းရောင် အနည်းငယ်က မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သစ်သားရဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်က ပွင့်ထွက်လာပြီး အတွင်းမှ မှော်အတတ်များ အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာ၏။

လုရွှမ်လည်း ဒီသစ်သားဓားဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလို အရမ်းအသုံးဝင်တယ်လို့ ခံစားလာရသည်။ ယွမ်စွမ်းအင်ကတော့ လုံးဝ မထင်မရှားပေ။ သို့သော် အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ယွမ်စွမ်းအင်များက ပြည့်သွားပြီး သစ်သားရဲ့ လှုပ်ရှားမှုများကို လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

လုရွှမ် သူ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သော သိုင်းကွက်များစွာကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ပြီးတော့ အဲဒီသိုင်းကွက်တွေဟာ သူ့သတ်ဖြတ်မှု အတွင်းမှာ အဆက်မပြတ် ပြီးပြည့်စုံပြီး စွမ်းအားတွေလည်း အထပ်ထပ် တိုးလာနေ၏။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ဝံပုလွေများသည် တဖြည်းဖြည်း ကြောက်လန့်လာခဲ့ပြီ။ သူတို့ဟာ သေခြင်းတရားကို မကြောက်ခဲ့ပေ။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုသို့ ပြင်းထန်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော လုရွှမ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာတော့ ကြောက်လန့်နေလေသည်။

သူ့ခြေထောက် အောက်မှာတော့ သူတို့လူမျိုးစုထဲက အလောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေပြီဖြစ်ပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ ဘာဒဏ်ရာမှ မရရှိခဲ့ပေ။ လုရွှမ်ရဲ့ ဆယ်ပေအကွာအထိ ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့ ပင်လယ်ဝံပုလွေ မရှိချေ။

ဓားမီးတစ်ချက် လင်းလက်သွားတာနဲ့ ဦးခေါင်း သို့မဟုတ် ခြေလက်များ လွင့်ပျံသွားသည်။ အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ကြီးဟာလည်း တဖြည်းဖြည်း သွေးခြေရာများ ဖြစ်လာသည်။

လုရွှမ် သူ့ရှေ့သို့ ပြေးလာနေသည့် ပင်လယ်ဝံပုလွေများ မရှိ​တော့ဘူးဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရချိန် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ဖိအားများလည်း အလွန်လျော့ကျသွားသည်။ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ပင်လယ်ဝံပုလွေတွေက သူ့နဲ့ ဝေးကွာနေတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဘယ်သူမှ အနားမကပ်ရဲကြချေ။

သာမာန်မဟာသူ​တော်စင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံသခင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကိုကြည့်နေသော မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှု အပြည့်နှင့် ဖြစ်နေပြီ။ အထူးသဖြင့် သူ့လက်ထဲက သစ်သားဓားကို ကြောက်လန့်မှု အပြည့်နှင့် ကြည့်နေခြင်းပင်။

လုရွှမ် သစ်သားဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သစ်သားချောင်းက ရှည်လျားသော ဓားအသွင်အပြင်မျိုး အနည်းငယ် ရှိနေပြီဖြစ်ပေမယ့် အလယ်မှာ ကျိုးနေတဲ့ ဓားနဲ့တူလေသည်။

လုရွှမ် သစ်သားချောင်းရဲ့ ခွန်အားကို ချိန်ဆကြည့်သောအခါ ၎င်းသည် အလွန်ပေါ့ပါးသည်။ ယခင်က လူသတ်ခဲ့သည့် အချိန်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းတို့အထဲမှာ ဘယ်သူတွေ လာချင်​သေးလဲ? ဒီကိုလာပြီးတော့ ဘယ်သူ သေချင်နေသေးလဲ?"

လုရွှမ်က ဆိုလိုက်သည်။ သူ့အသံက တည်ငြိမ်လျက် သူ့မျက်လုံးတွေက ပင်လယ်ဝံပုလွေတွေကို တည့်တည့်ကြည့်နေသည်။ သေချာ မမြင်နိုင်သော်လည်း သဘာဝအတိုင်း အထင်အမြင်သေးသည့် သဘောမျိုးဖြင့် ပြောနေကြောင်းတော့ ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

ပင်လယ်ဝံပုလွေ အုပ်စုတစ်စုက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိပ်တန်းပင်လယ်ဝံပုလွေများ အားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံသခင် ပြီးပြည့်စုံသောကာလ၌ ရှိနေကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် လုရွှမ်ကို ကြည့်နေသော သူတို့မျက်လုံးများဟာလည်စ ကြောက်ရွံ့မှု အပြည့် ရှိနေပြီ။

သူတို့သည် အလွန်အားကောင်းသော ကျင့်ကြံမှု ရှိတာ​ကြောင့် လုရွှမ်ဆီက အရှိန်အဝါကို သဘာဝအတိုင်း ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ခံစားရသည်။

လုရွှမ် သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့် အခိုက်တွင် သူသည် နားမလည်နိုင်သော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသလိုပင်။ လုရွှမ်ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် ဓားသွားရောင်ဝါတွေဟာ ထိုသူဆီသို့ အလိုအလျောက် ဝင်ထွက်သွားလာနေပြီး သူတို့တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ မျက်ကွယ်ပြုထားနိုင်တာ ထင်ရှားလှသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ အရှိန်ကဲ့သို့ပင် ထိုဓားရှည်ရဲ့ အရှိန်ဟာလည်း အဆက်မပြတ် တိုးလာ​​နေသည်။ သူတို့သည် နတ်မီးနယ်ပယ်က သခင်များစွာကိုလည်း တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ သူတို့ကိုကြောက်ရွံ့ ရိုသေစေသော ရောင်ဝါအနည်းငယ်ကို ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ယဇ်ပူဇော်လျှင်ပင် လုရွှမ်ကိုသတ်ပစ်ရန် မလုံလောက်နိုင်ဟု သဘောပေါက်လိုက်ရာ သူတို့ခမျာ ကြောက်ရွံ့လာခဲ့ကြသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး သူတို့ခံစားချက်တွေကို သဘာဝကျကျ ခံစားလိုက်ရတာကြောင့် သူ့စိတ်ထဲ လှောင်ရယ်နေလေသည်။ အသားစားသတ္တဝါ လောကမှာ အားနည်းသူနဲ့ အားကြီးသူသာ ရှိကာ သန်မာသူက သူတပါးကို အနိုင်ကျင့်ပြီး သန်မာသူကသာ အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ပြီး သုတ်သင်ပစ်မှာ ဖြစ်လေသည်။

လမ်းတလျှောက်မှာ ပင်လယ်သားရဲတွေ အများကြီးကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့က အစွမ်းထက်တဲ့ တိရစ္ဆာန်လေးတွေနဲ့ ပင်လယ်ထဲမှာ အသက်ရှင်ဖို့ ရှာကျန်ရင်း သာမန် တိရစ္ဆာန်လေးတွေပဲ ဖြစ်သည်။

တချို့က ဉာဏ်မမီဘဲ အရမ်းချစ်စရာ ကောင်းနေသေးသည်။ ထိုပင်လယ်သားရဲများနှင့် ပတ်သက်ရင်တော့ လုရွှမ် သဘာဝအားဖြင့် ၎င်းတို့အား ဒုက္ခမပေးခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ပင်လယ်ဝံပုလွေလို အလွန်ရက်စက်တဲ့ အုပ်စုအတွက် လုရွှမ်ဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ အထင်ကြီးမှုမျိုး လုံးဝမရှိပါဘူး။ သို့သော် သူတို့ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရင် သူတို့အားလုံးဟာ ဒဏ်ရာပေါင်းများစွာနဲ့ အားနည်းသူတွေလို ဖြစ်နေပြီ။

အကယ်၍ ဤပင်လယ်ဝံပုလွေများက ထပ်မံတိုက်ခိုက်ပါက လုရွှမ်သည် သစ်သားဓားရှည်ကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ဤပင်လယ်ဝံပုလွေအားလုံးကို သတ်ပစ်မှာ ဖြစ်ပြီး နှစ်ခါစဥ်းစားနေမှာ မဟုတ်ပေ။

သတ်ဖြတ်လေ နှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်သက်နေသော ဓားဝိညာဉ်က နိုးထလာသလိုမျိုး သစ်သားဓားသည်လည်း အငွေ့ပြန် အသက်ဝင်လာမယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလေ ဖြစ်​နေသည်။

လုရွှမ် အနည်းငယ် မျှော်လင့်ထားပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသော်လည်း ခြုံငုံကြည့်လျှင် မျှော်လင့်ချက်က ပိုများနေသည်။

ဒီဓားက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်​နေစေကာမူ လုရွှမ် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ထားသည်။ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ် ရှိနေရင် ဘယ်လို တုံ့ပြန်မှု သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမျှ ဂရုမစိုက်ပေ။

လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ဓားစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ပြုလုပ်နေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ပြေးတော့!"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ထအော်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က ထွက်ပြေးချင်တယ်ပေါ့? မင်းတို့ရဲ့ စည်းစိမ်တွေကို ထားခဲ့လိုက်!!"

လုရွှမ် ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ဒီပင်လယ်ဝံပုလွေတွေက ဘယ်လိုလုပ် နားထောင်နိုင်ပါ့မလဲ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီဟာ အလွန်ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်လှတယ် မဟုတ်လား။ အရင်းအမြစ်တွေ အတွက် သူတို့က ဘာမဆို ရောင်းနိုင်သလို ဘာမဆို စွန့်လွှတ်နိုင်တယ်လေ။

ဥပမာအားဖြင့် သူတို့ ဘာကြောင့်ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ။ အကြောင်းကတော့ ဒီမှာရှိ​နေတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကြောင့်ပဲလေ။ အခု လုရွှမ်က သူတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ချန်ထားခဲ့ဖို့ ပြောနေတာကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သဘောတူနိုင်ပါ့မလဲ။

လုရွှမ် ဒီပင်လယ်ဝံပုလွေ ခုခံနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ သက်ညှာပေးဖို့ တောင်းနေပါက သူ့ခမျာ ဒီပင်လယ်ဝံပုလွေများကို သတ်ဖို့ အမှန်တကယ် ရှက်ရွံ့နေရဦးမည်။

"ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း သတ်!"

လုရွှမ် ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သံနဲ့အတူ ဓားရောင်ခြည်များသည် အရပ်ရပ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီးနောက် လူသတ်ငွေ့တွေ ပျံ့နှံ့သွားကာ အော်ဟစ်သံများနှင့် သွေးချောင်းစီးသွားခဲ့သည်။