မိန့်ခွန်း

ကျန့်ကျောက်သည် ထျန်းယင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လုရွှမ် နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လုရွှမ်နောက်မှာ ထျန်းရှောင်းလည်း ရောက်ရှိလာသည်။

နောက်ထပ် ဆရာတူအစ်မ တစ်ယောက်နဲ့ ဆရာတူညီလေး တစ်ယောက်လည်း ရောက်လာသည်။

"ဟုတ်တယ် လူတိုင်းက ညည်းညူနေကြပေမယ့် ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို ကယ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူး... တခြားသူတွေလည်း ဒုက္ခရောက်ပြီး အကူအညီ လိုနေတယ်လို့ ငါတို့ ထင်ဖူးလို့လား?"

မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ထဟောက်လိုက်ရာ သူ့မုတ်ဆိတ်မွေးများပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူ့ခြေရင်းမှာ ချထားတဲ့ ပုဆိန်ကြီးကို ကောက်ကိုင်ပြီး ပခုံးပေါ်တင်ထားလိုက်သည်။ ပုဆိန်ကတော့ အခုအချိန်ထိ သွေးတွေ ရွှဲနေသေးကာ ဒါက သူ့ကိုယ်ပိုင် ပုဆိန်လား ပင်လယ်သားရဲရဲ ပစ္စည်းလားတော့ မသိချေ။

ထို့နောက် သူသည် လူအုပ်ထဲမှ ဖြတ်သွားကာ လုရွှမ်ထံသို့ ရောက်လာသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ မျက်လုံးများကို ထိပ်တိုက် ကြည့်ပြီးနောက် အားမာန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လုရွှမ် ဒီမုတ်ဆိတ်မွေးကို မှတ်မိသည်။ သူသည် ယခင်က အပြင်းထန်ဆုံး အော်ဟစ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဒီအချိန်မှာတော့ သူ့မျက်လုံးတွေ နီရဲနေပြီး လက်ဖဝါးတွေ တဆတ်ဆတ် တုန်​နေကာ သွားတွေ ကြိတ်ထားသည်။ သူဟာ သူနဲ့မတူတဲ့ လူတယောက်လိုပါပဲ။

လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းကာ သူ့ပုခုံးကို ပြင်းထန်စွာ ပုတ်ရင်း အားပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် အခုအချိန်မှာ ငါတို့ကသာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကယ်တင်နိုင်တဲ့သူတွေပဲ!"

နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။ ဒီတစ်ခါတော့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမဟာ မတိုင်ခင်က ကျောက်တုံးပေါ်မှာ လဲလျောင်းရင်း တိတ်တိတ်လေး ငိုကြွေးနေခဲ့ကာ သူမဘေးမှာတော့ သူမအတွက် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရှိနေ၏။

သူမက နတ်သမီးထျန်းယင်ထံ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏အသံက အေးစက်နေသော်လည်း ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ဆိုလေ၏။

"သူက ကျွန်မအတွက်ရော သူ့အတွက်ရော ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်"

နတ်သမီးထျန်းယင်လည်း ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး သူမကို ပွေ့ဖက်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟန်ယန်ရဲ့ ဝိညာဥ်က ကောင်းကင်ဘုံကနေ နင့်ကို ကောင်းချီးပေးနေမှာပါ..."

နောက်ထပ် လူနှစ်ယောက် အဆက်မပြတ် ထွက်လာကြပြီး အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေသော လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများသည်လည်း ပို၍ တက်ကြွလာသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါတို့ အပြင်ထွက်ပြီးရင် တခြားလူတွေကိုလည်း ကယ်ရမယ်"

"မင်းပြောတာ မှန်တယ် အားနည်းတဲ့သူက ကိုယ့်ကိုကိုယ် မကယ်တင်နိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ အားကြီးတဲ့သူကပဲ တခြားသူတွေကို ကယ်တင်နိုင်တယ်... ငါတို့က မပျော့ညံဘူး ငါတို့က သန်မာတယ်!!"

"တိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား ကောင်းကင်ပေါ် တက်ပြီး မြေကြီးထဲကို သွားရရင်တောင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားချင်သေးတယ်"

တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်ဆီက ထွက်ပေါ်လာခဲ့တဲ့ အသံတွေက တဟုန်းဟုန်း မြည်လာကာ တဖြည်းဖြည်း ပိုကျယ်လာပြီး ဟိန်းဟောက်သလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။ အသက်ရှုသံများက မီးတောက်တွေလို တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည်။

မြက်ခင်းပြင်မီးကို တောက်လောင်နေတဲ့ မီးပွားတစ်ခုလို လူတိုင်းက တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ဖို့ မကြောက်တော့တဲ့ အော်သံတွေက ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တားမြစ်နယ်မြေ ဟုတ်လား? ဝင်ဆိုတော့လည်း ဝင်လိုက်တာပေါ့! ဘာကြောက်နေရမှာလဲ? သေခြင်းတရားလား? ပြင်းပြင်းထန်ထန် သေရမယ် ဆိုရင်တောင် ကံကြမ္မာက ကိုယ့်လက်ထဲမှာပဲ!

ထျန်းယင်က ကျန့်ကျောက်ကို ကြည့်ပြီး တိတ်တိတ်လေး ခေါင်းညိတ်ပြလေ၏။

"ဆရာတူညီလေး... သူက မသေနိုင်ဘူးလို့ ရည်မှန်းထားရင် မသေနိုင်လောက်ဘူး အခု ဘယ်နှစ်နှစ်လောက်ပဲ ကြာသေးပေမယ့် ငါ သူနဲ့ ညီအစ်ကိုဖြစ်ရတာ အရမ်းကံကောင်းတယ်... အရမ်း ဂုဏ်ယူတယ်"

နတ်သမီးထျန်းယင်လည်း တိုးတိုးလေး ထောက်ခံပေးလာသည်။

လုရွှမ် လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ လူတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရရှိသွားတာ တွေ့လိုက်ရ၏။

ဒီလူတွေ အတွက်ကတော့ သူ့မှာ သိပ်ပြီး တွေးတောစရာ မရှိပါဘူး။ လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ဆိုရင်တောင် သူက ထျန်းယင် နဲ့ ကျန့်ကျောက်ကို ကယ်တင်မှာ ဖြစ်ပြီး အများဆုံး ဆိုရင်တော့ ထျန်းရှောင်းကို ပေါင်းထည့်လိုက်ရုံပဲ။

ဒါပေမဲ့ လမ်းမှာ အလောင်းတွေနဲ့ သွေးတွေ လွှမ်းနေတာကို သူ့တွေ့ခဲ့ရသည်။ လူတွေ အများကြီး သေသွားခဲ့ကြပြီး ဘယ်သူမှ ခေါင်းကို နောက်ပြန်မလှည့်ကြပေ။ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ဆိုရင် တိုက်ပွဲမှာ မလွတ်မြောက်လည်း နောက်မဆုတ်ဘဲ သူရဲကောင်းဆန်စွာ သေဆုံးမည်ဟူသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်။

သူ့မျက်နှာအား အလွန်ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်​စေလာပြီး ရဲရင့်မှုအပြည့်နှင့် လွမ်းဆွတ်မှုအရိပ်အမြွက် ပြကာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွားစေခဲ့သည်။

ချိုင့်ထဲသို့ ဝင်သောအခါ ကျန့်ကျောက်နဲ့ ထျန်းယင်တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နှစ်ယောက်သားက ဒဏ်ရာမရရှိလုနီးပါး ဖြစ်သော်လည်း တခြားသူများသည် သူတို့နောက်မှ လိုက်နေကြတုန်းပင်။

ဒီလူတွေက ကယ်တင်ထိုက်တယ်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လုရွှမ်ရဲ့ နှလုံးသားက ပြန်လည် နွေးထွေးလာပြန်သည်။ ပထမအကြိမ်တွင် သူသည် ဤလူများကို ယခင်ကကဲ့သို့ မသိသလို ဖြတ်သန်းသွားနေမည့်အစား တပည့်များအဖြစ် မှတ်ယူလိုက်သည်။

သူ့စိတ်နဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဤတပည့်များ အားလုံးသည် သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပို၍ ရိုးသားလာတယ်လို့ ခံစားလာရသဖြင့် သူ့စိတ်ထဲ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသွားမိသည်။

သူအရင်က သူများတွေအပေါ် ဒေါသတွေ ထုတ်ခဲ့ဖူးလား။ သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ မိုင်ထောင်ချီပြီး ခရီးထွက်ခဲ့ဖူးလား။ သူ ဘယ်လောက်ပေးခဲ့ရလဲ ဆိုတာ တွေးကြည့်နိုင်ပါ၏။

သူ့ထက် အင်အားမယုတ်တဲ့ အပြင်မှာ ပင်လယ်သားရဲ ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်လောက် ရှိတယ်လို့ သူပြောခဲ့တာကြောင့် တိုက်ပွဲဖြစ်လာရင် ရလဒ်က သိသာထင်ရှားနေပါပြီ။

"ဆရာတူညီလေး ငါတို့ မင်းပြောတာကို နားထောင်မယ်!"

ကျန့်ကျောက်သည် စကားလုံးများနှင့် အမူအရာများကို ကောင်းစွာထားလျက် ဦးစွာ အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လေထုထဲက တင်းမာမှုကို သူလည်းပဲ ခံစား​နေရပြီ။

"ဆရာတူမောင်လေး ငါတို့လည်း မင်းပြောတာကို နားထောင်မယ်!"

လူတစ်စုက နောက်ကလိုက်၍ အော်လိုက်ကြသည်။ ယခုအသက်ရှင်နေသေးသော လူများသည် အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုရှိသူမှာ မဟာသူတော်စင် အဆင့်ကိုးတွင် ရှိကြ၏။ သို့သော် လုရွှမ်ကို "ဆရာတူညီလေး" ဟုခေါ်ဆိုခြင်းက သာမန်လိုပင်။

လုရွှမ် သူ့အတွေးတွေကို စုစည်းပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ အားလုံးလည်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီဆိုမှတော့ တားမြစ်နယ်မြေထဲက ထွက်သွားကြရအောင်"

လုရွှမ်သည် သူစုဆောင်ထားသော ရှားရှားပါးပါး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ထုတ်ယူကာ လူတိုင်းရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ဒဏ်ရာများ ပြန်လည်ကောင်းမွန် လာစေရန်အတွက် ထျန်းယင်နဲ့အတူ ဆေးလုံးများစွာကို သန့်စင်ပေးခဲ့သည်။

တစ်နေကုန် အနားယူပြီးနောက် လုရွှမ် ဦးဆောင်သော လူ၂၇ယောက် အုပ်စုသည် တားမြစ်နယ်မြေ၏ အနက်ပိုင်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့ကြသည်။

တားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင်တော့ ပင်လယ်သားရဲများ ပိုမိုစုဝေးလာကြလေပြီ။

နတ်သမီးမျက်ရည်ကို ယူနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဒီချိုင့်ဝှမ်းမှာ ရှိနေတယ်လို့ သူတို့အားလုံးလည်း သတင်းရခဲ့ပြီးပြီ။ တန်ခိုးကြီးသော ကျင့်ကြံသူ ရောက်ရှိလာရတဲ့အထိ သတင်းက ပျံ့သွားခဲ့သည်။

ကျန်းထျန်းချိုင် အမည်ရှိ ကောင်လေးက ဖမ်းရမည်ဟု အထက်ဘိုးဘေးက ပြောခဲ့သည်။ သူ့တွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်လို့လည်း ဆို၏။

"ကောင်းလျှို... တစ်ရက်တောင် ရှိသွားပြီ... အဲဒီလူအပေါ် ကျုပ်ရဲ့ နားလည်မှုအရဆို သူ တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အနက်ပိုင်းထဲကို သေချာပေါက် ဝင်သွားလိမ့်မယ်"

လူတစ်ဒါဇင်ကျော်ဟာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ဆင်တူတဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ စုရုံး​နေ​ကြပြီး အားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံသခင် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ကာလက ကျင့်ကြံသူတွေသာ ဖြစ်လေသည်။

လုရွှမ် ဒီမှာရှိနေရင် စကားပြောနေတဲ့ လူက ဟွမ်ရီး ဆိုတာကို သေချာပေါက် သိလိမ့်မယ်။

တစ်ဒါဇင် သို့မဟုတ် ထိုထက်များသော လူများကို အုပ်စုနှစ်စုခွဲကာ မှုန်ကုပ်ကုပ်နှင့် နောက်အစီအစဉ် အကြောင်း ငြင်းခုံနေကြသည်။

ထိုလူအုပ်စုသည် လုရွှမ် မြင်ဖူးသော သခင်တွေသာ ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ရီးနဲ့ သူ့အဖွဲ့သည် ရှစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ခုနစ်ယောက်က မကြာသေးမီက ရောက်လာခဲ့တဲ့ ပင်လယ်သားရဲတွေ ဖြစ်ကာ သူတို့နဲ့ ဟွမ်ရီးတို့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို ကြည့်ပြီး သူတို့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့လည်း အနည်းဆုံးတော့ ယှဉ်နိုင်​နေတာ သိသာပါ၏။

လူတစ်စုကို သဘာဝအတိုင်း ကောင်းလျှိုမှ ဦးဆောင်သော်လည်း ​တခြားအုပ်စုကိုတော့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဦးဆောင်​လေသည်။ သူမက အလွန်လှပသော်လည်း လူသား ကျင့်ကြံသူတွေဘက်က နတ်သမီးနဲ့မတူဘဲ ဤအမျိုးသမီး၏ အလှသည် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အမြွက်များဖြင့် ပြည့်နေကာ တစ်ဟုန်ထိုး ရောင်ဝါများက တခြားသခင်များရဲ့ မျက်လုံးများကိုပင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့​စေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးကို ထျန်းရှ ဟုခေါ်၏။ သူ့နာမည်ကို နားထောင်ရုံဖြင့် သူမသည် အလွန်လွှမ်းမိုးနိုင်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။ သူမရဲ့ အသွင်သဏ္ဌာန်အမှန်က သာမန် ပင်လယ်မြွေတစ်ကောင်ပဲ ဆိုတာ လူတိုင်းသိကြပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာတော့ အားကြီးတဲ့ စွမ်းအင်တွေနဲ့ အဆက်မပြတ် ကြုံတွေ့နေရပြီး ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

ယခုဆို သူမသည် သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အဆိပ်ပြင်းသော နဂါးအသွေး၏ အရိပ်အယောင် တစ်ခုပင် ရှိလာပြီ။

သမုဒ္ဒရာ တစ်ခုလုံးတွင် သူတို့ကို သခင်များနှင့်အတူ ထူးချွန်ထက်မြက်သူ နှစ်ဦးဟု လူသိများကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်အစွမ်းထက်သည့် ကောင်းကင်ဘုံသခင်နဲ့ နတ်မီးနယ်ပယ်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

နှစ်ယောက်သားဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း အထူးချွန်ဆုံး မျိုးဆက်နှစ်ဦးအဖြစ်လည်း လူသိများ​လေ၏။

သူတို့နှစ်​​ယောက်​က ပြီးပြည့်​စုံတဲ့ တိုက်​ဆိုင်​မှု​တွေ​ကြောင့်​ လိုက်ဖက်မှုရှိတယ်လို့ ​ပြောခဲ့တဲ့ လူ​တွေ​တောင်​ ရှိခဲ့သည်။ ဘယ်သူက သတင်းလွှင့်လိုက်တာလဲ မသိပေမယ့် တော်တော်များများကတော့ ကောင်းလျှိုက စကားလုံးတွေကို ထုတ်လွှတ်တဲ့ လူဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်ကြသည်။

ထျန်းရှားရဲ့ အဖြေကတော့ ရိုးရှင်းပါ၏။ သူမကို လက်ထပ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် ဆိုရင် သူမကို နိုင်အောင်တိုက်ရင် ရပြီဟု ဆိုလေသည်။

နောက်တော့ သူတို့ နှစ်ယောက်အကြောင်း သတင်းတွေလည်း ထွက်မလာတော့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦး တစ်ချိန်က တိုက်ခိုက်ဖြစ်ခဲ့ကြသည့် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ရှိသော်လည်း မှန်လား မှားလားတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ခဲ့ပေ။