မိခင်မြစ်
Vol. 79 Ch. 4.703
ပထမတော့ သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ခဏကြာတော့ အဲဒီ့လူတွေက ရယ်မောချလိုက်ကာ လုရွှမ်အား အရူးတစ်ယောက် ရောက်လာသလို ကြည့်နေကြပါတော့သည်။
"ကောင်လေး မင်းက လူမိုက်လား ငတုံးလား? နိမ့်ကျတဲ့လူတွေကို အစာရေစာ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ ဒီဆေးပင်ကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းနေတာလား?"
"ဟား ဟား အစ်ကိုရေ ငါတို့တော့ နောက်ခံကောင်းတဲ့ လူနဲ့ တွေ့ပြီ"
"ကောင်လေးရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အသားအရည်လေးက... ဟီးဟီး ခေါင်းဆောင်အတွက် အိပ်ရာအဖော်အဖြစ် ပေးသုံးလိုက်ရင် အရမ်းကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုလို့ ထင်တယ်နော်"
"ဟေး ဟုတ်သားပဲဟ!"
ညစ်ညမ်းသော စကားလုံးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှ လူများက ရယ်မောနေကြသည်။
လုရွှမ် လှည့်ကာ အဝေးမှာ ပုန်းနေသည့် ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကျင့်ကြံသူများသည် အလွန်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းသည်ဟု ပထမဆုံးအကြိမ် သူခံစားမိသွားသည်။
ကျေးဇူးသိတတ်သော ကျင့်ကြံသူတွေဟာ သူတော်စင်အဆင့်ထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ကာ စိတ်နှလုံး မတည်ငြိမ်သော လူတွေကတော့ ထိုအဆင့်ကို ထိုးဖောက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
"ချလိုက်ကြရအောင်"
လုရွှမ် အေးစက်စွာ ပြောပြီး သူ့နောက်ကျောမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သာမန်အပြာရောင် သံမဏိ ဓားတစ်လက်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများထဲ နှစ်ထားသလို သန်မာပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သည်။
"ကောင်လေး မင်းသေလမ်းကို ရှာနေတာပဲကွ!"
စက်ဆုပ်ရွံရှာစရာ အကောင်းဆုံးလူက ဓားကြီးတစ်ချောင်းကို ဝှေ့ယမ်းပြီး လုရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူကား သေမျိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၄ မှာရှိနေပြီဖြစ်ပြီး လုရွှမ်က အဆင့်၁ တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကောင်လေးကို သူ့အနေဖြင့် လုံးဝအလေးအနက် မထားပေ။
သူ့အမြင်မှာတော့ လုရွှမ်သည် ငယ်ရွယ်သော တောင်ပေါ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ပါးသာ ဖြစ်ပြီး သူ့နောက်ခံ စွမ်းပကားကို အားကိုး၍ အရာရာကို အုပ်စိုးလိုသူဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။ သူသည် လုရွှမ်လို လူရှစ်ယောက် သို့မဟုတ် ဆယ်ယောက်ကိုပင် သတ်ခဲ့ဖူးသည်။
လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ဤလူဓားစွမ်းရည်မှာ သဘာဝအတိုင်း ချို့ယွင်းချက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုမှာလည်း အခြေခံအုတ်မြစ်က မလုံလောက်ချေ။ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း နယ်ပယ်ကို မပြောနှင့် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာတွေကို အသုံးပြု၍ သေမျိုး အသွင်ပြောင်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်၉ ပြီးပြည့်စုံသောကာလကအထိ ကျင့်ကြံနိုင်လျှင်ပင် အတော်လေး ကံကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သောလူနှင့် ဆက်ဆံရန်အတွက် လုရွှမ်သည် စိတ်အလိုအလျောက် ဓားကို ထိုးချလိုက်သည်။
ထိုလူကြီး၏ မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်စွာပင် ပြူးကျယ်သွားသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ ဓားရှည်က မိုက်မဲစွာ ပြေးဝင်လာသလို ခံစားလိုက်ရကာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် သူ့ဓားကို ပြန်ယူဖို့ အချိန် မရတော့ပေ။ ဓားရှည်က လူကြီး၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
လုရွှမ် သူ့ဓားကို ထိုလူရဲ့ကိုယ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်လူတွေကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ဘယ်သူလာချင်သေးလဲ? တက်လာခဲ့"
"သူက မိစ္ဆာကျင့်စဥ်ကို သုံးနေတာကွ! အတူတူလုပ်ရအောင်!"
အစ်ကိုကြီးဟု ခေါ်သောလူသည် ရှက်ရွံ့နေမှန်း သိသာထင်ရှားစွာပင် ကျယ်လောင်သောအော်သံနှင့်အတူ လူအားလုံးကို စုပြီး လုရွှမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
လုရွှမ်၏ ခြေထောက်များ အနေအထားပြောင်းသွားသည်။ သူက စိတ်မချမ်းသာစွာဖြင့် ဓားစွမ်းအင်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်ဖက်လူတွေမှာ ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်း ဆက်တိုက် ဆုတ်ရင်း လူတိုင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
လူတိုင်းမှာ ဦးခေါင်းနဲ့ နောက်ကျောမှာ ခြစ်ရာတွေပေါက်ပြီး သွေးတွေပါ ထွက်ကျလာ၏။
"ကောင်လေး မင်းအရမ်းတော်ပါတယ်... ဒီသုံးရွက်ပါတဲ့ ဝိညာဉ်မြက်ပင်က မင်းအပိုင်ပဲ!"
တစ်ဖက်လူကို သူတို့ မယှဉ်နိုင်မှန်း သိတာနဲ့ ဝိညာဥ်မြက်ကို အနည်းငယ် လှမ်းကြည့်ကာ စကားတစ်ခွန်းပြောပြီး အမြန်ပဲ ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။
လုရွှမ် မြစ်ကမ်းပါးဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသော် အရွက်သုံးရွက် ဝိညာဉ်မြက်ပင်က အပွင့်များပင် ပွင့်လန်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အနီးနားရှိလူတိုင်းကို အာဟာရ ဖြစ်စေသော ဤမြစ်ကြောင်း၏ အရိပ်အယောင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သူဟာ ဤအရွက်သုံးရွက် ဝိညာဉ်မြက်ပင် ဖြစ်နေတာ ထင်ရှားလေသည်။
လုရွှမ်သည် အရွက်သုံးရွက် ဝိညာဉ်မြက် အနီးတွင် အခင်းအကျင်း ပုံစံနှစ်မျိုးကို စီစဉ်ထားလိုက်သည်။ တစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်လမ်းညွှန် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ ဖုံးကွယ်ထားသည့် အခင်းအကျင်း ပုံစံဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မိခင်မြစ်ကမ်းပါးမှ ခပ်ဝေးဝေးကို ပျံသန်းလာခဲ့သည်။
......
ဈေးငယ်လေး တစ်ခုထဲတွင် လူတစ်စုက လုရွှမ်ကို ဝိုင်းထားကြသည်။ ဒီလူတွေဟာ ထူးထူးခြားခြား ပေါ်လာတာကြောင့် သူမျှော်လင့်ထားတာ လုံးဝကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ။
ခွန်အားအမြင့်မားဆုံး သူသည် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ပထမအဆင့် သခင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲပြီးနောက် လုရွှမ်သည် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း၏ လိုက်ဖမ်းနေမှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။
တောင်ပေါ်က ဘုရားကျောင်းရှေ့ကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ ညက မှောင်မည်းပြီး မိုးတွေလည်း ရွာနေပြီ။
လုရွှမ် မီးထွန်းလိုက်သည်။ သူ့ခွန်အားသည် မသန်မာတော့ပြီမို့ သူ့အစာစားချင်စိတ်က ထွက်လာသည်။ သို့နှင့် ယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းကာ ညစာအတွက် စတင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် အပြင်မှ အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်လာတော့ လူတစ်စု ပြေးဝင်လာပြန်သည်။
ခေါင်းဆောင်က အနီရောင်ဂါဝန် ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမနောက်ကျောတွင် ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ထားလျက် မျက်နှာပေါ်မှာတော့ ရာသီဥတု ဖောက်ပြန်နေသည့် မျက်နှာထားနှင့်။ သူမနောက်မှာ အမျိုးသမီး တစ်ဒါဇင်လောက်ရှိသည်။ ယောက်ျားကြီးတွေကလည်း အုပ်စုဖွဲ့ပြီး အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ဦးဆောင်မှုနောက်ကို လိုက်နေကြသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့သည် လုရွှမ်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သူတို့ သတိပြုမိတာ ကြာနေပါပြီ။ အရသာခံ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ယုန်ကင်ကိုကြည့်ရင်း မိန်းကလေး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်လာ၏။
"အစ်ကိုလေး... ရှင် ဒီယုန်ကို ရောင်းချင်လား?"
လုရွှမ်သည် ယုန်ကို အမျိုးသမီးထံ တိတ်တဆိတ် လွှဲပေးခဲ့သော်လည်း အမျိုးသမီးမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ဖြစ်နိုင်ချေများစွာကို သူမ တွေးထားခဲ့သည်။ လုရွှမ် သဘောမတူပါက တိုက်ခိုက်ဖို့သာ ဖြစ်ပေသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများကို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ရန်မှာ သူမအတွက် သာမန်ပင်။
သူမသည် လုရွှမ်ကို အနိုင်ကျင့်ရန် လူအုပ်ကြီးကို မှီခိုအားထားနေရသော်လည်း သာမန်လူတစ်ယောက် ဆိုလျှင် သူမကို သဘောမတူပါက တစ်ခါတည်း သတ်ပစ်လိုက်ရုံသာ။ လုရွှမ်လို လူတစ်ယောက်က သူမအား ယုန်ကင် တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လာတာက ရှားပါးလှသည်။
"ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"
အမျိုးသမီးက ယုန်ကိုယူကာ အပိုင်းအစတစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲကာ လုရွှမ်အား ပစ်ချပေးပြီးနောက် ကျန်ယုန်ကင်များကိုတော့ သူမ၏ အစ်ကိုများထံ ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် အမျိုးသမီးသည် ရက်ရောစွာ လျှောက်လာပြီး လုရွှမ်ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"ထျန်းရှားပါ... ရှင့်ကိုဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ"
လုရွှမ်သည် ဤနတ်တောင်တန်းကြီး၏ နောက်ပြောင်မှုကို သိထားခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မတတ်နိုင်ဘဲ ချောင်းဆိုးမိသွားလေသည်။
"လုရွှမ်!"
ပြောရရင် ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနဲ့ ရဲရင့်တဲ့အသွင်အပြင်က သူမကို ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေရသလို အနည်းငယ် ထင်မြင်စေသည်။
"အစ်ကို... ရှင်က အရမ်းသတ္တိရှိတာပဲ... တစ်ယောက်တည်း ဒီကို လျှောက်လာရဲတယ်နော်... အခုတလော ဒီနယ်မြေမှာ မငြိမ်းချမ်းဘူးဆိုတာ ရှင်မသိဘူးလား"
ထျန်းရှား ပြောလိုက်သည်။
"အိုး ဘာဖြစ်ထားလို့လဲ?"
ဒါကိုတော့ လုရွှမ် တကယ်ကို သိချင်နေတုန်းပဲ။ သူ ဒီကမ္ဘာမှာ ခဏလောက်နေခဲ့ပေမယ့် ဒီလိုငါးသေးသေးလေးတွေနဲ့ အမြဲကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်
တကယ်လို့ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်နေတာက အမိမြစ်ကို ကာကွယ်ဖို့ဆိုရင် သူလုပ်ထားပြီးသားလေ။
"ဟေး ဟိုတလောက ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တာကို ရှင်မသိဘူးလား... လူငယ်တစ်ယောက်က ပါးဟုဂိတ်ရဲ့ သခင်ငယ်လေးကို သတ်လိုက်တာတဲ့လေ... အကြောင်းအရင်းက အရွက်သုံးရွက် ဝိညာဉ်မြက်ပင်ကြောင့်ပဲ"
မျှော်လင့်ထားသလိုပဲကိုး။ ဒီကိစ္စက ဖြေရှင်းရတာ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့တော့ သူထင်သားပဲ။ သို့သော် လုရွှမ် ၎င်းကို အလေးအနက် မထားသေးပေ။
ထျန်းရှားက ပြုံးလိုက်သည်။ လုရွှမ်ကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသောအခါ ဤလူငယ်သည် မကြာသေးမီက မုန်တိုင်းကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သော လူငယ်လေး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။
“ဟုတ်တယ် အဲဒီအရွက်သုံးရွက် ဝိညာဥ်မြက်ပင်က ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ မြစ်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ အခင်းအကျင်းပုံစံကို လူတစ်ယောက်က တွေ့သွားတယ်လေ... အဲဒီလူက မိခင်မြစ်အောက်က ကျောက်ပြားတစ်ချပ်ကို တူးနေတာ တခြားလူတွေက ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရတယ်တဲ့...အခုအဲဒီဒေသက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီ အစ်ကိုလုရွှမ် ရှင်အဲဒီကို သွားကြည့်ချင်လား?"
"ကျောက်ပြားလား?" လုရွှမ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေမှာတုန်းက လုရွှမ်သည် ဆန်းကြယ်သော ကျောက်ပြားတချို့၏ အရေးပါမှုကို သိရှိလာခဲ့သည်။
ယေဘူယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် ထိုမှော်ကျောက်ပြားများသည် ထာဝရတည်ရှိပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံရေး လေ့ကျင့်ခန်းအချို့ကို မှတ်တမ်းတင်ထားတတ်ကြသည်။
"ရှင်ကတကယ်ပဲ အဲဒီလူပဲကိုး... ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းချင်တော့ ရှင့်မှာ ဒီလိုကံကြမ္မာမျိုး မရှိဘူး...ရှင်သာရွေးချယ်ခဲ့ရင် အဲဒီကျောက်ပြားက ရှင့်အပိုင် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား?"